Berichten van 1 februari 2008 tot 29 februari 2008

Modest Mussorgsky
Rusland (Stijlperiode: Romantiek)
 
Op 21 maart 1831 in Karewo geboren als zoon van een grootgrondbezitter, die speciaal de staatsdienst had vaarwel gezegd om zijn landgoed te beheren, krijgt Modest Mussorgsky enkele pianolessen van zijn moeder. Hij loopt gymnasium te Sint-Petersburg, heeft er ook pianoles van Anton Herke en wordt naar de kadettenschool gestuurd met een officiersloopbaan voor ogen.
In zijn regiment leert hij Balakirev kennen, en als later Rimski-Korsakov, Cui en Borodin zich ook nog aansluiten, ontstaat de machtige "groep van vijf". In feite waren het allen liefhebbers. Zo kende Balakirev, de geestelijke vader van de groep, niet eens de theoretische kant van de harmonie, en voor Mussorgsky, die van deze nood een deugd wist te maken, zou dit later van groot belang zijn. De vijf wilden aanvankelijk met meer geestdrift dan vakmanschap de strijd aanbinden tegen de overheersing van de Westeuropese muziek en dus voor een eigen Russische toonspraak.
In 1859 wordt Mussorgsky overgeplaatst, en omdat hij in Sint-Petersburg wenst te blijven, neemt hij ontslag bij het leger, om uitsluitend te leven van zijn muziek en het familiekapitaal. Wanneer die laatste bron van inkomsten wegvalt en de liberale boerenreformatie van tsaar Alexander II de afschaffing van de lijfeigenschap met zich meebrengt, blijkt de eerste bron niet te volstaan om in zijn levensonderhoud te voorzien. Heel wat mensen zagen zich verplicht zowaar te gaan werken om in hun levensonderhoud te voorzien.
Mussorgsky vindt een job in het ministerie, eerst dat van verkeer, daarna bij dat van boswezen. Merkwaardig genoeg deed hij dit werk graag en plichtsbewust tot een jaar voor zijn dood.
Hij was een verstokte vrijgezel. Twee jaar lang woont hij samen met Rimski-Korsakov, en muzikaal gezien bracht dit samenwonen heel wat op: het werd de productiefste periode met de belangrijkste werken: "Boris Godoenov", "De Kinderkamer" en "Kowantchina"; de relatie tussen beide mannen is er echter aan stuk gegaan: na 1873 vervreemdden ze totaal van elkaar. Ook Balakirev had hij als vriend verloren, terwijl Cui hem verraden had met een vernietigende kritiek op "Kowantchina". Uiteraard betekende dit de zwanezang van de machtige kliek van vijf.
Ook met Mussorgsky gaat het nu duidelijk bergaf: hij geraakt terug aan de drank (een erfenis uit zijn buitenissig officiersleven) en aan lager wal; de meeste vroegere vrienden laten hem vallen en hij verliest zijn functie bij het ministerie van boswezen. Hij lijdt letterlijk honger. Op 28 maart 1881 sterft hij in St.-Petersburg door zich in de kliniek bewusteloos te drinken aan een fles wodka.
 © Componisten.Net 2000-2008

Voor mijn eindexamen piano, ben ik begonnen met "Eine Träne" (A Tear - Een traan) van Mussorgsky aan te leren. Dit zal dus mijn tweede stuk worden na de "Moonlight Sonata" van Beethoven.

Het is veel te druk in de hemel.
En dus verzint hij een nieuw reglement en legt dit uit aan St  Pieter bij de hemelpoort.
Elke  keer als er iemand bij de hemelpoort komt moet ge vragen  hoe zijn dag was.
Als hij een triestige dag had en op een dramatische manier is omgekomen dan mag hij naar binnen.

Ok',  zegt St Pieter. Even later komt er een man aanlopen die de hemel binnen wil.
St  Pieter : 'Een moment meneer, hoe was uwe dag ?
'Pfff',  zegt de man. 'Twas vandaag mijnen dag niet, meestal ga ik in de lunchpauze samen met een collega wat eten in dat tentje aan de overkant. Maar hij was ziek, dus ging ik thuis bij mijn vrouw wat te eten  halen. Kom ik thuis in onze flat op de 25e verdieping. Ligt ze daar toch wel op het bed te kreunen en te gillen. Ik snapte gelijk dat er een andere vent in de buurt moest wezen.
Dus ga ik op zoek. Ineens zie ik een paar vingers aan het randje van het balkon hangen.
Het is mijn buurman van boven. In mijn woede begin ik op z'n vingers te stampen. 
En ja hoor de man valt 25 verdiepingen naar beneden.
Valt hij verdomme in een paar struiken. Ik zie hem nog een beetje bewegen. Dus ik besluit hem wat zwaars achterna te gooien. Het eerste wat ik tegenkom is de frigo. Ik sleep hem naar het balkon en gooi hem over de reling. Precies boven op de man. Hij is op slag dood. Door de opwinding van al die inspanning krijg ik een hartaanval en overlijd ter plekke.'

'Dat is inderdaad een vreselijke dag', zegt St Pieter. 'Allee, ge moogt naar binnen.'

Even later komt er een tweede man aanlopen.
'Een momentje meneer, kunt u mij vertellen hoe uw dag was?'
'Awel,  ik had vandaag een vrije dag en zat wat pintjes te drinken op mijn balkon, op de 26e verdieping. Op een gegeven moment ging ik mijn 12e pilsje pakken en verloor mijn evenwicht en viel over de rand. Gelukkig kon ik mij net vasthouden aan de rand van mijn onderbuurmans balkon. Komt die idioot het balkon op en begint op mijn vingers te stampen. Ik val naar beneden maar overleef het nog  net doordat mijn val wordt gebroken door een paar struiken. Zie ik ineens een frigo naar beneden komen. Die landt boven op mij en ik ben op slag dood.'

'Dat is inderdaad vreselijk', zegt St Pieter. 'Loopt maar door.'

Even later komt er een derde man aanlopen. St Pieter is verrast.
'U bent al de derde vandaag, wat is er met u gebeurd?'

'Nou  ik had een vrije dag dus ging ik eens lekker wippen bij mijn vriendin.
Komt ineens die vent van haar thuis. Vlug verstop je, zegt ze. Dus ikke rap de frigo in...'