Ik ben Jan, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Jean-Jean.
Ik ben een man en woon in Vosselaar (B) / La Magdeleine (F) (België / Frankrijk) en mijn beroep is Technisch leraar autotechniek/carrosserieherstelling op pensioen.
Ik ben geboren op 05/09/1948 en ben nu dus 61 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Onze drie Drentsche Patrijshonden, tuinieren, klussen, auto's repatriëren voor VAB.
Ik ben sinds 1971 gehuwd met Simonne.
Sinds 1983 heb ik gans Europa doorkruist tijdens de vakanties om gestrande reizigers en hun auto's te repatriëren in opdracht van VAB. Momenteel doe ik dit nog enkel vanuit zuid-west Frankrijk.
Wij hebben goed geholpen deze voormiddag vertelt het baasje. De spulletjes zoals takken, bloemstengels van stokrozen van vorig jaar, zelfs de wortels van de stokrozen hebben we rondgezeuld in de tuin.
En wat plezierig was voor het baasje… nog in de goede richting achtergelaten ook. Het baasje heeft er deze maal niet de ganse tuin voor moeten rondlopen. Goed van ons hé !
Het baasje heeft dan ook de bomen nog gesproeid met een anti-mos spul. Er waren bomen in de tuin die daar nogal wat last van hadden en dus moest er gesproeid worden vooraleer de bomen in bloei komen. Ook wij mochten ondertussen niet in de tuin als voorzorg maatregel.
Het baasje heeft zich wel eventjes verkeken bij dat sproeien, op de verpakking staat dat het enkel effect heeft als het 24 uur niet regent… Is het toch wel beginnen regenen zeker deze namiddag…
Vandaag gelezen in de “Charente Libre” onze regionale Franse krant… een echt koopje en geen klap van ne verkoper.
Een Jaguar Daimler V8 bouwjaar 2001 en 14.000 miles op de teller ! Is van een oud madammeke geweest die er enkel mee in hare hof mee heeft rondgereden. Onderhoud is altijd op tijd gebeurd in de fabriek van Jaguar zelf.
De auto is in ’t zelfde geval als ons baasje zijn Mitsubishi, er hebben jachthondjes op de achterbank gezeten. Geen Drenten deze maal maar Corgi’s. Het oud madammeke is dan ook Engels zoals haar hondjes en haar hof is tevens de tuin van het kasteel van Windsor in de buurt van Londen. Het madammeke is tevens eigenares van dat aardige optrekje en noemt zichzelf Queen Elisabeth the second.
Het artikel in de krant vermeld dat er nog extra aanpassingen gebeurt zijn aan de auto ten behoeve van madam the Queen, maar de rechtstreekse radioverbinding met de “prime minister” in Downingstreet 10 werkt niet meer.
Dat is natuurlijk een reden om uw prijs niet te hoog te stellen want om eigenaar van dit koninklijk speeltje te worden dien je een bod uit tebrengen. Bedenk ook dat je als chauffeur in deze auto aan de verkeerde kant moet instappen om te rijden, het is uiteraard een RHD of een “Right Hand Drive”, want zelfs in madam haar hof moet je links rijden !
Na een bewolkte dag, met tijdens de avond een beetje “miezerweer” is het vandaag terug mooi zonnig en helder weer. Terug de tuin in zegt het baasje want in de lente is daar altijd wel wat te beleven.
Eerst moet het baasje nog richting Villefagnan, het piepklein stadje hier op 4 km vandaan. Daar gaat ‘m wel elke dag naar de bakker en om een krant maar vandaag moet ‘m ook zijn aanhangwagen zien leeg te krijgen op het containerpark.
Ook moet ‘m ook nog een boete gaan betalen omdat hij een dag te laat was met het betalen van de “taxe d’ habitation” verblijftaks zeg maar of belasting op de woning. Er is in Villefagnan een bijkantoor van het belastingskantoor in Aigre maar in Villefagnan is het maar één voormiddag in de wek open. Vroeger was dat tweemaal in de week, en daardoor was het baasje te laat. Er moest voor woensdag betaald worden en op dinsdag was het kantoor voortaan gesloten. Het baasje heeft dan vrijdag betaald en dat kost ‘m nu 31 euro boete wegens te laat … 31 euro meer voor de Nicolas en zijn Carla zegt het baasje, gemakkelijk verdient dat wel !
Daar konden we vandaag niet tegenop om dat allemaal over de tuin te verspreiden. Zelfs niet met verkrachte eenden vereende krachten konden we die bergen aan.
En ’t baasje maar knippen, zagen, snijden, met alles xat ‘m onder handen kreeg en hier in Frankrijk in de schuur en stal lag. Vandaag was ‘m wel zo slim van de meeste takken dadelijk in de aanhanger te werpen. Kwestie van die drie Drenten geen werk te gunnen denken wij.
Ik, Belle, heb wel zijn lege colaflesje gekregen. Dat is altijd feest om dat dopje er af te krijgen. Ik ben daar specialist in zegt het baasje, vorig jaar heeft ‘m zo de tijd eens opgenomen en de kortste tijd was 7 seconden om dat dopje van de fles te krijgen,alleen met mijn tanden hé…
Morgen voormiddag gaat ’t baasje alleszins minstens tweemaal naar het containerpark. Vandaag was het gesloten en hij heeft zoveel gesnoeid dat er wel twee aanhangers moeten afgevoerd worden.
Vooral de perenbomen waren aan een dringende onderhoud/snoeibeurt toe. Als al het slechte hout uit de bomen verwijderd is dan gaat het baasje ze ook nog sproeien tegen parasieten en mos. Dan moeten we binnen blijven want dat is vergif voor honden zegt het baasje. Hij moet het ook sproeien voor de bomen in bloei komen want dat gaan de bijen ook niet appreciëren zegt ‘m…
Vader vertelde aan kleine Jan dat ze op verlof gingen naar een heel ver land in een heel mooi hotel met "All Inclusive Dienst".
Kleine Jan vroeg: "wat is dat papa, AU LINKLOESIF DIENST??"
En vader legde geduldig uit: Dat is een hotel waar ze onze kamers opruimen en bedden maken, het eten bereiden en onze schoenen poetsen, onze handdoeken wassen en kleren strijken...
Toen kleine Jan het begrepen had zei hij tegen zijn papa: "en waarom nemen we mama dan mee???"
Geen zon in de ogen vanmorgen bij het ontwaken, daarom was het baasje verwonderd dat er gemord werd in één van de benches in de keuken.
Het was al later dan gedacht en vermits het bekend is dat Drenten een ingebouwde Rolex hebben was er rumoer. Het baasje is dan maar opgestaan maar van enige drang om snel buiten te zijn was geen sprake. Eerst spelen en dan plassen was het besluit van Hera en Heros.
Het is “hoog grijs” wat de bewolking betreft vandaag, regen zal er dus niet dadelijk uitvallen en dus gaat het baasje er van profiteren om “zwaar” werk te doen. Van dat werk waar je dadelijk van in ’t zweet staat.
Dus gaan er vandaag bessenplanten verplaatst orden, gesnoeide takken (halve bomen) naar het containerpark gebracht worden en verder nog perenbomen snoeien. Die moeten bij hoogdringendheid gedaan worden want die bloeien eerst van alle bomen in de tuin !
Wij staan al klaar, bij haast alle werkjes kunnen we helpen hebben we gemerkt, we kunnen in de weg gaan staan bij de bessenbossen, we kunnen in de aanhanger springen op ’t moment dat baasjede takken er in wil werpen,we kunnen snoeihout door de tuin zeulen, wat zullen we weer moe zijn vanavond….
Het is zoals gisterenavond op één TV te zien was. Prozac aan Heros geven en ’t probleem is opgelost ? ? ? Ook Fons Nicolay reikt die oplossing aan in zijn reactie op vorig artikel.
Geen haar op ’t baasje zijn bolleke, en veel haar is ‘m nog nie kwijt, dat er aan denkt van met die rotzooi te beginnen. Er bestaan andere middelen die ook resultaat hebben en waarbij de band hond /baas nog sterker wordt en waar je bijgevolg beiden plezier van hebt.
Het baasje ziet die Prozac als een aller-aller-allerlaatste redmiddel, de laatste stap voor euthansie. Het middel dat de mens heeft om zich te ontdoen van onverbeterlijke gevaarlijke honden. Honden die gisteren niet getoond zijn maar die wel een gevolg kunnen zijn van de waanzin die gisteren is getoond.
Wie haalt het in zijne stomme kop van een Duitse dog een tutu’ke aan te trekken, wie is daar dan geschift of op de gevaarlijke toer ? Begrijp me niet verkeerd, dat tutu’ke is niet gevaarlijk maar wel de gedachte hoe die eigenaars tegenover hun honden staan. Kom mij niet vertellen dat die hond daar gelukkig mee is…
Ik weet goed wat Hera of Heros verkiest als ze de keuze hebben tussen rondlopen in een tutu’ke of T-shirt, ofwel gaan crossen in de velden en “en passant” zich nog eens inde vettige beek ronddraaien.
Maar ja, die van ons zijn dan ook meer jachthond dan Paris Hilton’s chihuawa’s en ’t baaske heeft nog geen buggy of sjakoche nodig om met ons te gaan wandelen.
We weten het, je mag het lot niet uitdagen maar het is wel opvallend dat Heros zich de laatste dagen wat meer gedeisd houdt.
Zijn tuimeling van de brandhoutstapel zal nog niet uit zijn geheugen gewist zijn. Op de picknick tafel zijn uitkijkpositie innemen rekenen we niet bij risico’s nemen (tenzij er een Chinees met mes en vork aan tafel zou plaatsnemen op dat moment).
De wonde naast Heros’ oog is mooi dicht gekomen en zijn kale plek op zijn rechterflank zal nog wel even duren vooraleer daar niets meer zichtbaar van is.
We leven dus in hoop dat ‘m nu even “tussen de lijntjes” gaat leven en zijn puberkuren gaat laten.
Wat hij nu aan vervangingsensatie heeft gevonden is jagen op alles wat beweegt. Ook niet plezant voor de baas. De katten van de buren hebben geen leven meer… als er een fietser in de buurt komt gaat ‘m er achteraan, en Harley, de overbuurhond krijgt ook al een poot op zijn rug zodat hij plat op de grond moet. Daar gaan we de volgende dagen eens serieus aan werken want al die gedragingen, op de katten na, horen bij onbetamelijk gedrag !
Hij is op sommige vlakken geleerd door ondervinding, nu de “gedragstherapie” nog…
Deze mooie Weimaraner pup is te herplaatsen Hij, het is een reutje, is geboren september 2009 en dus maar een half jaar oud. Hij verblijft in het asiel in St Truiden België.
Na de erwtjes en de gele uien zijn vandaag ook de rode uien en de Rosabelle aardappelen geplant. De lente is inderdaad echt begonnen in de Charente !
Het is zalig in de tuin bij het helpen van het baasje, we krijgen zelfs niet naar ons voeten. Na de duw die Heros ons baasje gisteren gegeven heeft en die gepaard ging met een krachtig “godverm…….eu” heeft Heros begrepen dat zoiets “not done” is als ons baasje aan ’t werk is om de wintervoorraad veilig te stellen.
Heros heeft trouwens zijn geliefkoosde plaatsje van vorig jaar terug ontdekt. De picknicktafel stond nog maar amper terug aan de voordeur of hij lag al bovenop tafel ! Daar heeft hij het best mogelijke zicht op koer en straat, als ‘m wakker is (?) heeft hij de helft van het gehucht onder controle.
Morgen laden we de gesnoeide takken op de aanhanger om alles af te voeren naar het containerpark. Vroeger zaagde ’t baasje dat allemaal in kleine stukken voor de kachel maar die tijd is voorbij. Daar heb je meer werk als warmte van is zijn uitleg. Daar gaan we dan nog eens goed bij helpen zie. Al wat ’t baasje niet dadelijk op de aanhanger werpt dragen wij vrolijk de tuin rond, waarschijnlijk komt er dan weer zo’n krachtig gesprek met de hemelbewoners…
dat dak af . Dat was het eerste wat ons baasje dacht toen hij overbuur Mick op de ladder zag staan. Nu wist het baasje wel dat Mick aan die job begonnen was want Mick was ’t baasjes’ hulp komen inroepen om de ladder te plaatsen.
Het huis waar Mick bezig is behoort toe aan andere Engelsen en is het grote huis dat dikwijls op de foto’s staat en van kilometers ver zichtbaar is vanuit de velden. Mick houdt daar als naaste buur toezicht op het huis.
Omdat het zo’n hoog huis is heeft het dak wel wat schade opgelopen toen tempête Xynthia hier gepasseerd is. Voor Mick als ex-aannemer van bouwwerken in Engeland is dit maar een klusje, enkel…het is zo hoog en de ladder is maar juist toerijkend om op het dak te geraken.
Aangezien het zulk mooi weer is momenteel profiteert Mick ervan om het klusje nu uit te voeren. Net als het baasje heeft hij ook bepaalde werkjes uitgesteld wegens de koude, felle wind van vorige week.
Zo gaat het baasje ook de uitgestelde werkjes vandaag inhalen zegt ‘m. Nog aardappelen, aardbeien en rode uien planten. Daar zal hij vandaag wel “zoet” mee zijn is ons gedacht…
Misschien is het de madam van Robin des Bois (Robin Hood in ’t Frans) maar dat weten we niet zeker. Wat we wel zeker weten is dat het vriê lekker aardbeien zijn die daarbovenop ook nog eens “remontants” zijn, maw na de eerste oogst in juni kan je de rest van de zomer nog regelmatig aardbeien plukken van deze soort.
Voor de “gewone” aardbeien kocht het baasje “Cijosée” een voor hem onbekend ras dat dus voor de verrassing moet zorgen. We houden jullie op de hoogte, beloofd !
De baasjes waren deze namiddag naar de Jardiland in Angoulême gereden om hun tuininkopen te gaan doen. Buiten aardbeien wilde ’t baasje nog eens andere patatjes proberen. Vorige twee jaar hadden we “cherie” rode aardappelen en “bintje” als witte aardappel. Het baasje doet dat telkens zo, elk jaar één nieuw ras planten en dat plant ‘m dan het volgend jaar opnieuw met eigen plantgoed, hij koopt dan één nieuw ras bij.
Het oude ras zijn dus dit jaar “Bintje” met als nieuw ras “Rosabelle”waarbij de rode patatjes de vastkokende zijn, de bintjes zijn de “bloemende” aardappelen voor de frietjes en puree.
Ook uien probeert ‘m dit jaar na lange tijd opnieuw. Uit België brachten we plantgoed voor gele uien mee en voor de salades kocht ‘m daarstraks nog rode uien, ook vriê lekker zegt de baas.
Morgenvroeg gaat alles de grond in als het zo’n weer blijft. Want vandaag was het een uitgelezen dag. De deur heeft zelfs enkele uren opengestaan en de kachel gaat slechts vanavond branden. Die had vandaag haar rustdag…
De wijkagent hoort in 't Stadspark hulpgeroep. "Verdoemme das percies vanoit de vaiver " Hij komt aan bij de vijver en er ligt een Hollander* te spartelen : " Hulp, ikke kan nie zwemme, ikke kan nie zwemme !" Agent : " Al een chance hé makker want ier meugde ni zwemme."
F.N.
* Was oorspronkelijk een Marokkaan, maar dat mag niet meer van het centrum tegen racisme. Met nen Hollander mag je nog wel lachen…
-------------------------------------------------
Nog zo eentje
Gistermiddag liep ik met mijn hond langs een grote vijver bij ons in de buurt en hoorde ik een hoop geplons en gespartel.
Toen zag ik dat er een Hollander* in het water was gevallen die dreigde te verdrinken .
Daarop heb ik de politie gewaarschuwd.
Nu hoop ik maar dat ze op tijd komen anders is het zonde van mijn postzegel !
*Zelfde situatie als bij de vorige mop, met excuses aan de Noorderburen (maar ook niet echt hoor die excuses, we hebben nog altijd heimwee naar die goei Hollandermoppen)
Blauw is de lucht, zo ver je zien kan, geen wolkje te zien. Het dunne laagje is het laagje ijs op de drinkwater van de honden. Ook de auto van de overburen heeft het dunne ijslaagje.
Wijzelf hebben de lente in ons bloed zegt het baasje. Zottigheid allom als we in de tuin bezig zijn. Vooral Heros weet met zijn zot geen blijf en de teefjes zijn dan het “slachtoffer” van zijn kuren.
Ook het baasje deelt in de vreugde(?) . Die kan geen stap verzetten of één van de twee jongen draait rond zijn benen .
Dat gaat straks nog wat vreugde en ergernis geven als we terug aan de slag gaan in de tuin na het aankopen doen. We hebben de baasjes horen zeggen dat de brokken haast op zijn…en de Chappi of de “Canigou” zoals het hier noemt is ook aan bijvullen toe.
Stel U voor dat er niets meer te eten valt voor ons…
Zij denken dat ze komen helpen maar het is het baasje die om hulp roept. De meeste serieuze bazenzaken kunnen meestal Drentenhulp missen als tandpijn. Maar snappen doen Hera en Heros dat voorlopig niet.
Als ’t baasje bezig is in de tuin moeten ze er met hun snuffel bovenop hangen of ze zijn niet gelukkig. Zo ook daarstraks toen ’t baasje uien, of ajuinen als er mensen zijn die dat beter verstaan , aan het planten was kwam de verenigde Drentenhulp ook weer helpen.
Als Heros met zijn 34 kg tegen het baasje opspringt, die op zijn knieën plantgoed in de grond zit te duwen, gaat de baas languit tegen de grond. Mét plantgoed en al…
Je kan je dan wel indenken dat het weer even duurt voor Heros dan weer “mijne flinke grote kerel” genoemd wordt. Een schop waar het pijn doet, dat kan ‘m dan krijgen volgens ’t baasje…. En ’t was nog zo goed bedoelt van “die flinke, grote kerel”
Ondertussen zijn zowel de uien als de erwtjes geplant. Morgen eens inkopen voor de tuin gaan doen in de Jardiland in Angoulême. ’t Baasje wil dit jaar eens vroege patatjes zetten en ook nieuwe aardbeiplantjes staan op zijn verlanglijstje. Fons Nicolay van “keukenweetjes” http://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/ en keukenverhalen http://blog.seniorennet.be/keukenverhalen/ heeft het baasje al enkele tips aan de hand gedaan. Als je dat dan samentelt met hetgeen het baasje al in zijn koppeke had dan moet dat goed gaan in juni in het aardbeien seizoen.
Ook is ’t baasje aan ’t werk op een hoger niveau, dat wil zeggen dat ‘m met zaag en takkenschaar in de bomen bezig is. Halve bomen donderen naar beneden. Hij gaat er wel met de grove zaag door dit jaar. Waarschijnlijk knipt ‘m zo groot opdat wij weer niet met de ganse handel heel de tuin door gaan zeulen.
Er is weeral heel wat gebeurt in de tuin de laatste dagen, en overal hebben we mogen helpen…(?)
Prins Charles beslist om iedere morgen te gaan joggen, zoals hij deed in zijn jeugd.
Iedere dag, passeert hij aan dezelfde straathoek een hoertje.
Hij kijkt er gretig naar, maar beheerst zichzelf tegen de verleiding van het hoertje: "Honderdvijftig pond", roept ze van op de stoep. 'Hij roept terug: "Neen vijf pond", alleen maar om haar te doen zwijgen.
Dit ritueel herhaalde zich iedere dag.
Hij loopt voorbij, zij schreeuwt: "Honderdvijftig pond", en hij roept terug: "ik geef maar vijf pond".
Op een dag besluit vrouw Camilla onverwachtook mee te joggen.
Wanneer ze de straathoek naderden realiseert Charles zich dat het hoertje haar uitnodiging weer zal roepen en dat Camila zich zal afvragen wat er wel elke morgen gebeurt.
Hij tracht een goede uitvlucht te zoeken.
Aai, daar staat het meisje van plezier. Hij vermijdt oogcontact te maken met het meisje. Ze bekijkt eerst het joggende echtpaar. Dan schreeuwt ze plots:
"Zie je nu wat je krijgt voor jouw vijf pond, gierige vrek."
Koud was het gisteren niet echt, zoals Myriam in een reactie opmerkt, Het was meer de wind die het verraderlijk maakt om een goei “klets” op te doen.
Die “dikke” jas was niet meer dan een windjack, en moest van de minister van gezondheid, soms ook van binnenlandse zaken en oorlogszaken aangetrokken worden. Dit om naar haar zeggen “morgen wér niet mé een fleurris in bed te steken”. Nu zijn er inderdaad interessantere “zaken” om mee in bed te steken dan een “fleurris” en we hebben dan ook maar geluisterd.
Dat de stoom moeite had met onder dat windjack uit te komen daar heeft de minister geen boodschap aan. “Fleurris” is het woord en basta voor de rest. Kletsnat van het zweet dat niet kon ontsnappen is het baasje dan maar naar binnen gevlucht, nadat de machinerie was binnen gezet, om droge kleding aan te trekken.
Vandaag moeten de uitjes en de erwtjes de grond in. De vorst is uit de grond en beide groenten mogen vroeg op ’t jaar geplant/gezaaid worden.
Straks even een uurtje rondkruipen in de “potager” en dan maar wachten tot het groeit, horen wij daar iemand roepen “vergeet uwe frak niet ?”
En dan hebben we het over het weer vandaag, kort na de middag mochten we al mee op wandeling, vroeger dan verwacht maar toch plezant meegenomen zeggen we dan.
Het baasje had echter nog andere plannen. Carla, van den Izzy weet je wel, http://www.bloggen.be/rebelshoekje/ die dacht dat het baasje zijn motoculteur niet meer aan de praat zou krijgen. Die weet nochtans dat het baasje zijn carrière bij de VAB-wegenwacht begonnen is. In ’t jaar stillekes van de 70er jaren van vorige eeuw welliswaar maar eens wegenwachter altijd wegenwachter zegden ze bij de VAB.
De motoculteur ronkte dus op zijn “agriculteurs” en in “no time” lag de moestuin erbij als om door een ringetje te halen. De grond was “just gelak ‘m moest zijn” niet plakkend dus, niet te nat, niet te droog, just goed !
Morgen kunnen dus de twee rijtjes uitjes geplant worden en ook de peulerwtjes mogen de grond al in. Nu zijn peulerwtjes zowat ’t baasje zijn lievelingsgroenten, samen met asperges. Daar zou ‘m zo een moord voor plegen zegt ‘m altijd. Het erge daaraan is dat ‘m ook een moord zou plegen als die erwten nu niet willen groeien zoals ‘m zelf wil…
Morgen zien we onze baas de eerste maal dit jaar op zijn knieën door de moestuin kruipen, met in zijn ene hand de plantstok en in zijn andere hand het plantgoed.
Hier zit de lente blijkbaar toch al in de lucht, al is het heel stillekes en bescheiden…
Twee vrienden ontmoeten elkaar op straat. Zegt de ene: ''Goh, ik hoorde, dat je schoonmoeder is gestorven. Wat had ze?'
'Och, een beetje sieraden, een TV en wat spaargeld...'
'Neeh - ZO bedoelde ik dat toch niet. Ik bedoel, wat kwam ze tekort?'
'Nouja, een fatsoenlijke oudedagverzorging, spaarboekjes, eigendom...'
'Man - DAT bedoel ik toch ook niet. Ik wilde weten, WAAROM ze stierf!!!'
Ach zo. Tja - dat was erg stom. Ik vroeg haar of ze 'n kilootje aardappels kon halen in de kelder. Toen is ze uitgegleden op de keldertrap en brak haar nek.'
'Ongelofelijk, echt..... En?Wat hebben jullie toen gedaan??'
Hoewel het baasje de beestjes in ’t veld liever levend dan geschoten ziet, moeten we niet twijfelen aan het jachttalent en de fijne neus van ons trio.
Zo ook gisteren toen het baasje de foto van Hera nam. Het is dan wel dat ze voorstaat op een kat, maar dat heeft ze goed gezien die Hera, het zijn dan ook wilde katten ! Ze waren in oorsprong van de bewoners van “le pavillon” het nieuwste huis van het gehucht. Die zijn echter een tijd geleden weggetrokken en de katten, een tiental, konden blijkbaar niet mee.
Nu is het zo dat katten niet kunnen optellen of aftrekken, maar vermenigvuldigen des te beter, over delen zullen we helemaal maar zwijgen bij katten . Als ons trio vrij mag vertrekken voor de wandeling is dan ook hun eerste werk, de kattenrust gaan verstoren. Ondertussen zijn er al heel wat van die katten die elders een onderkomen hebben gevonden, want het enige voedsel dat er nog te vinden is zijn de massa’s muizen die in de bermen van de velden hun holletje hebben gebouwd/uitgegraven.
Iets verderop moeten ze dan met z’n drieën kraaien opjagen, of nog maar eens een vers muizenhol verbouwen of vergroten. Ja, ze komen genoeg aan hun trekken ons trio Drentjes…
Zie ze komen aanstormen , met z’n drieën op een rij. Ze zijn juist daarvoor achter kraaien aangegaan in het pas geprepareerde veld van buurman Serge.
Heros, helemaal hersteld van zijn tuimelperte van begin deze week (dit voor de bezorgde lezers zoals Jil, Carla, Marian en Mary), had zijn zus mee op sleeptouw genomen toen hij midden in het veld enkele kraaien zag zitten. Die zaten daar volgens Hero niet op hun plaats en dan moet hij orde op zaken zetten.
Zij waren al halfweg tot bij de kraaien toen Belle het ook in de mot kreeg wat er gaande was. Als leider van het clubje kon zij dus niet achterblijven en is haar jeugd achterna gegaan. Na een paar rondjes kraaien treiteren zijn ze dan maar terug gekomen nadat het baasje ze terug geroepen had.
Ze doen dat dan in stijl, netjes op een rij, mooi om te zien in elk geval.
Na de wandeling hebben we de baasjes in de tuin geholpen. ’t Baasje heeft nog brandhout op maat gemaakt voor de kachel terwijl ’t vrouwtje rozen snoeide.
Achteraf hebben we samen nog “vuurkestook” gedaan want op rozenhout heeft het baasje zo niet staan. Op de composthoop blijft dat je jaren parten spelen zegt ‘m. Daarom, opstoken die rommel, ( hier mag dat nog vuurkestook, enkel niet in de droge warme maanden)
Een leraar vroeg in het begin van het schooljaar de namen van zijn leerlingen op. "Hoe heet jij, jongen?". "Chris Neuken, mijnheer." "Hoe ?????" "Chris Neuken, meester."
De meester kreeg al een rode kop met zo'n naam in zijn klas. "En, heb je nog broers en zusters?"
"Ja, meester. Zeven broers en vijf zussen !" "Hoe heten zij ?" M'n broers: Pol Neuken, Rik Neuken, Jef Neuken, Louis Neuken, Piet Neuken, Bart Neuken en Theo Neuken.
En m'n zusters : Mieke Neuken, Sofie Neuken,Tine Neuken, Christa Neuken, en Magda Neuken. "Jezus allemachtigs...
En je vader? Hoe heet die dan ?", vroeg de meester. "Constant Neuken, meester".
Synoniem voor verdronken maar niet van toepassing in deze zaak. Ieder die ooit een brommertje gehad heeft kent het begrip “verzopen”. Te veel benzine in combinatie met geen of te weinig ontsteking, en dan heb je ervan…
Hier handelt het om de motoculteur van ’t baasje, die vertikt het momenteel door telkens te verzuipen. Foutje in de carburator waar de vlotter of de vlotternaald te veel benzine “binnenlaten”. Resultaat een natte bougie met als gevolg een niet meer startende motoculteur.
Nu kan dat voor het baasje geen probleem zijn, hij heeft ooit ingewikkelder carburators terug tot een behoorlijk leven gebracht, het probleem zit ‘m bij het aanhoudend koude weer. Al die kleine prulletjes die in zo’n carburator behoorlijk op hun plaats hoeven te zitten laten zich niet zo goed hanteren met stijf bevroren vingers… Ja zal je zeggen, ga er dan mee binnenzitten. Maar dan stelt zich weer het probleem van de minister van binnenlandse zaken die het niet gaat appreciëren dat gans de keuken naar benzine stinkt.
Ondertussen staat ‘m daar verzopen te zijn. Vanuit België is er een “repair setje” voor de carburator onderweg dat "copain" Fernand “van de FEBRO*” ons toestuurt. Ondertussen schijnt de zon op stand negen of zoiets en zit er kans in dat de thermometer vandaag naar behoorlijke temperaturen klimt.
De baas staat te popelen om in de tuin te beginnen, maar met de spade zo’n 120 m² moestuin, “le potager”, omdoen tempert zijn enthousiasme meer dan de heersende temperaturen….
Belle & co
*"de Febro" beste zaak voor tuin en park machines van de Kempen, naast de voormalige kazerne aan de Gierlesteenweg te Turnhout.
Vandaag hebben we samen met de baasjes naar “de koers” gekeken. In de zomer is dat steevast de Tour de France, momenteel is het Parijs-Nice dat op TV komt.
Het baasje luistert nog naar wat die reporters te vertellen hebben… Hij doet dat niet om slimmer van te worden, helemaal en bijlange niet. Als je van die hun klap slimmer moet worden dan is het maar poverkes gesteld.
Het begint al bij het begin van de uitzending. De heren beroepslullers zijn volgens hen wakker geworden “bedolven onder de sneeuw”. Blijkt dat er die nacht in de buurt van Aurillac toch wel een halve centimeter sneeuw gevallen is. Snel bedolven zijn die lullemannen zegt ons baasje.
Verderop speelt Contador met “de voeten van de zwaartekracht” Nu heeft het baasje destijds ook fysica moeten geven op school maar dat de zwaartekracht ook nog eens voeten zou hebben… dat hebben baasjes’ leerlingen dan toch gemist, wegens grove tekorten in baasjes’ lessen !
We weten het wel, het is spijkers op laag water zoeken, die mannen worden betaald om te klappen, te lullen, zever te vertellen en zo’n koers is ook niet altijd even spannend, maar soms loopt het toch de spuigaten uit met hun explicaties.
Morgen gaan we nog eens kijken,dan zetten we het beeld uit en gaan we alleen maar eens luisteren. Dan gaan we nog eens vergelijken wat ze nu te vertellen hebben en wat Fredje De Bruyne destijds op de radio aan gegevens in zijn bolleke had en uit zijn fichebak kon toveren.
Vandaag geen ijs op het drinkwater van de honden gevonden, wel een ijskegel die aan de iets lekkende buitenkraan gevormd was. Juist van vorm om Philippe Geubels tevreden te stellen als hij het heeft over wat hij heeft gelezen in een boek van Goedele Liekens, over het versterken van een orgasmehttp://www.youtube.com/watch?v=76vXO72RWuo
Ons Belle is er achteraf mee aan de haal gegaan maar die zag het inderdaad ook meer als “een raket” zoals zo’n frisko waar Philippe Geubels het over heeft.
Voor de rest gaat het ook met de temperatuur de goede kant uit, zoals je op onderstaand weerbericht kan merken. Er gaan dus meer berichten komen van tuinactiviteiten de volgende dagen…
Angoulême
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />
Vandaag
-4°| 6° (Zwaar bewolkt)
Morgen
-3°| 9° (Licht bewolkt)
Datum
Overzicht
Temperatuur
Wind
Kans op neerslag:
Zaterdag 13 Maart
2° | 10°
NNO, 15 km/h
N/A
Zondag 14 Maart
-1° | 10°
NNW, 10 km/h
N/A
Maandag 15 Maart
2° | 13°
N, 10 km/h
N/A
Citaat van de dag
Maartse buien, die beduien, dat de zomer aan komt kruien.
Nooit zal hij het leren… “nooit of vanzeleven” zeggen ze in Turnawt. We zij de tel kwijt bij het tellen van het aantal kussens dat Heros al in de vernieling geholpen heeft.
Eergisteren, na zijn tuimelperte heeft hij hier afwisselend hevig actief , dan weer de zieligaard gespeeld. Met zo’n talent dat het “strenge , consequente vrouwtje” toch maar weer een oud kussen van tuinstoelen die al lang verdwenen zijn in zijn bench heeft gelegd. Dit met de woorden “je ziet toch dat die nog pijn heeft, laat ‘m vannacht maar eens zacht slapen”
Dat heeft ‘m dus gisteren gedaan, zacht geslapen ! Maar vannacht heeft ‘m weer niks te doen gehad, was ‘m genezen en deed het blijkbaar nergensgeen pijn meer. Dat is dus direct “gevisualiseerd”, met andere woorden, ga maar eens in zijn bench kijken.
Het baasje heeft een paar maanden geleden een houten vloertje in zijn bench gemaakt, en daar liggen twee lagen vast tapijt in tegen de kou uit de vloer. Die stukken vasttapijt vertonen ook al “Heros sporen” maar daar zal hij het toch mee moeten doen de volgende weken.Tot ‘m nog eens zielig ligt te doen en er nog een oud kussen ergens te vinden is, een kussen van wie het doodvonnis twee dagen later zal uitgevoerd worden !
Daar draaide al de activiteiten gisteren rond. Het baasje had al de resterende preien in de tuin uitgestoken. Het was haast een kruiwagen vol en dan moet zoiets verwerkt worden.
Soep was het meest voor de hand liggend. Dat is dan ’t vrouwtje haar werk. Preien kuisen, snijden, koken en mixen. Dan zijn er nog de mooie witte stukken , die snijdt het vrouwtje en stooft ze even aan om ze dan later bij de soep te voegen. Het baasje heeft raag soep om op te kauwen zegt ‘m.
Daar moeten wij hem gelijk in geven, ook wij, soepboeren 1°class, hebben graag een brokje in de soep. Wat voor soep is van geen tel, er is maar één voorwaarde, ze mag niet te warm zijn liever koud zelfs !
Als de soep gemaakt en afgekoeld is moet het baasje terug in actie komen met zijn steriliseerketel. Omdat het te koud is in zijn “steriliseerkot” gingen de werkzaamheden gisteren door in de keuken. Dat ging niet zonder problemen, de ketel was niet warmer te krijgen dan 85°C… Dat was nog nooit gebeurt, tot ‘m in de mot kreeg dat de gasfles wel eens leeg kon zijn !
Gauw even de schuur in duiken voor een reservegasfles en een platte sleutel 28 om de ontspanner te demonteren en het werkte weer als een fluitje van een cent (eurocent uiteraard)
Hier op het aanrecht staan nu dus 5 volle Weckpotten van 1,5 liter preisoep. Dat hadden we nog niet in de voorraad schapraai. Het is alleszins een welkome afwisseling op het dagelijkse menu. Knorr, Unox en Royco maken bij ons niet veel kans om op tafel te komen !
Een Italiaan vertelt zijn vrienden : "Gisteren heb ik mijn vrouw gemasseerd met aromatische olie en daarna hebben we zo intens gevrijd dat ze gedurende 5 minuten heeft geschreeuwd !"
De Fransman antwoordt : " Ja, niet slecht ! Gisteren heb ik mijn vrouw ingesmeerd met aromatische boter. Daarna hebben we zo stevig gevrijd dat ze gedurende 15 minuten heeft geschreeuwd !"
De Jean-Marie repliceert: " Ik heb ze ingesmeerd met chocolade. Daarna hebben we sex gehad en heeft ze 3 uur geschreeuwd !"
Vragen de twee anderen nieuwsgierig: " Wat heb je dan wel gedaan om ze drie uren aan het schreeuwen te krijgen ?"
"Ik had mijn handen afgeveegd aan de gordijnen !!!"
Dat hebben we niet meer gezien sinds we hier in La Magdeleine zijn aangekomen, wolken !
Het is gans overdekt grijs en voor de eerste maal is onze drinkemmer buiten,niet aangevroren. De temperatuur stijgt dus en ook de wind is flink afgezwakt.
Volgens Météo France gaat het kwik de ganse dag niet onder de 0°C zakken. Daar zal het baasje eens flink van profiteren zegt ‘m. De motoculteur staat al gereed en moet enkel in gang getrokken worden.
Met Heros gaat het ook wat vlotter dan gisterenavond. Toen kon hij zijn “draai niet vinden” waarschijnlijk heeft ‘m nog last gehad van zijn tuimelperte van gisterenmorgen. Zijn rechterflank is geen zicht met die grote pluk haar die hij nu mankeert. Dat hij zich goed bezeerd heeft staat buiten kijf. Mar geleerd heeft hij er niet veel van blijkbaar want deze morgen zat hij weeral achter een kat aan…
Hij moet zich maar een paar dagen wat kalmer houden dat is veel gezonder en bezorgt het baasje ook heel wat minder kopbreeksels.
Piepend en jankend is Heros hier deze morgen op de koer aangekomen, zo luid dat de buren kwamen kijken waar dat varken gekeeld werd.
Wat ‘m weer heeft uitgespookt weet enkel hij, maar feit is dat hij ergens moet opgekropen zijn waar ‘m dan is afgedonderd. Belle was er bij en liep ook al zeer geschrokken naast hem.
Het baasje vermoed dat hij onder de hangar op het brandhout is geklauterd op zoek naar katten en daar ergens tussen gevallen is of een zwaar houtblok op zich heeft gekregen. Hij mankeert in elk geval een grote pluk haar uit zijn vacht op zijn rechterflank. Een kwetsuur in de vorm van open wonde vertoond hij niet. Wel trekt ‘m af en toe met zijn rechterachterpoot, we twijfelen er niet aan dat hij zich flink pijn heeft gedaan. Maar dodelijk zal het wel niet zijn als je hem deze namiddag hebt bezig gezien tijdens de wandeling. Ook toen het baasje de preien ging oogsten is ‘m als een kieken zonder kop door de tuin gerend.
’t Baasje heeft het daarstraks nog gezegd, “als die niet kalmer gaat worden, zullen we voor hem maar een goei verzekering nemen”. Dat zou voor hem wel eens lonend kunnen zijn !
Voor de rest loopt hij vrij normaal, hoewel, toen hij hier op de koer aankwam lopen het met de staart tussen de poten was.
We houden het nog even in het oog voor we naar Joël de dierenarts gaan…
Frans komt bij de dokter en zegt : "Dokter, ik wil me laten castreren !!" "Pardon?", schrikt de dokter, "dat meen je niet! Je bent kerngezond, waarom zou iemand van 55 jaar zoiets laten doen als het niet nodig is? Ik kan je dat niet aandoen, Frans!"
"Je doet me daar een groot plezier mee, dokter", vertelt Frans, "de Wim, mijn beste vriend, heeft het ook laten doen. En nu zijn al die knappe meiden niet meer bij hem weg te slaan ! Ik wil dat ook ! En als u het niet wil doen, ga ik toch bij een andere dokter. Dokter, ik wil het héél zeker !"
De dokter voert de operatie uit.
Een paar weken later wandelt Frans door de stad als hij plots zijn vriend Wim ontmoet. "En Frans ?", vraagt Wim, " heb jij je nu al laten tatoeëren?"
"Wel...godverdomme",zegt Frans, "gij altijd met uw moeilijke woorden!"
Daarjuist bij het openen van de laptop geeft de teller op het blog 99.901 aan. Als er zoas de laatste weken rond de 220 bezoekers zijn per dag dan schrijven we 9 maart in als datum van de 100.000 bezoeker (pageviews, zoals Paul zegt).
Noem het zoals je wilt 100.000 op twee jaar en een maand, 25 maanden zullen we het noemenis niet slecht volgens ons baasje. En dat dan alleen nog maar met verhaaltjes over zottigheden van aanvankelijk twee , nu drie Drentsche Patrijshonden.
Ondertussen worden er al meer vragen aan ons baasje gesteld in het genre van “wie is Belle, en wie is nu Heros of Hera", dan "Mijnheer wat voor ras zijn die honden !” Bij ons in de omgeving althans is dat zo.
Als we in Frankrijk zijn moet ons baasje ons noemen met onze franse rasbenaming, épagneul à Perdrix de Drenthe. Gewoonlijk moet ‘m er dan nog een korte les aardrijkskunde bijgeven over een provincie in Nederland, hoog in het noorden, onder Groningen en tegen de Duitse grens aan, waar het ras zijn oorsprong heeft gevonden..
Zo, en nu op naar de 100.000°, laat maar iets weten, er kan er maar eentje de 100.000° zijn.
Na onze wandeling door de velden waarbij we weer als gekken achter alles en nog wat zijn aangerend heeft ons baasje toch maar besloten van aan de slag te gaan in de tuin. De wind was iets gaan liggen en maakte het toch nog wat “aangenamer”.
Eerst was er nog wel wat werk in de schuur waar de zitmaaier met een platte band stond. Geen probleem voor ’t baasje, samen met controle van alle banden van de grasmachine heeft hij gelijk alle ballen van ons nog eens wat bij gepompt. Niet te hard want dan kunnen we er onze tanden niet meer in zetten. En dat is natuurlijk noodzakelijk, wil de baas dat we die ballen ook apporteren.
Het mos is dus voor een groot deel uit de gazon(?) verdwenen. De resten van de tomatenplanten en hun steunen zijn opgeruimd alsook de besproeiïngslangen. Als we nu morgen de laatste preien kunnen oogsten en verwerken tot vriê lekkere preisoep dan kan nog voor het einde van de week al gedacht worden aan planten van uien , erwten en vroege patatjes.
Als er dan nog eens nieuwe aardbei plantjes worden aangekocht dan staan we al ver vooruit op de lente. ’t Ziet er goed uit in de “agrarische sector” van La Magdeleine, als alles dan ook nog wil groeien …
Er wordt heden ten dage meer geld besteed aan borstvergrotingen en Viagra dan aan opzoekingen naar Alzheimer. Dit betekent dat er tegen 2040 veel ouderen zullen zijn met prachtige borsten en reusachtige erecties maar die helemaal vergeten zijn wat ze er kunnen mee doen...
Maar enkel aangenaam van achter het venster want de wind is ijskoud. Zolang je uit die noordoostenwind kan blijven is het best prettig. Volgens météo France gaat het tegen de middag zo’n 6° C kunnen worden (toch maar klein pietjes weer zegt ’t baasje)
Ook de mail’s en commentaren op ’t blog die ons bereiken vanuit het België lopen ook niet over van de stoef over het mooie weer. Zon genoeg zoals hier maar evengoed koude wind, ook la zoals hier. En toch is het dan heel stillekes over de opwarming van de aarde , of is dat alleen onze mening ?
Vandaag zal er toch nog wat in de tuin moeten gebeuren. Er doet zich in de tuin een raa verschijnsel voor. Alle mos dat zich in de gazon bevindt is losgekomen van de grond en kan zo maar opgeraapt worden, het zit niet meer vast aan de grond ! Onze baas gaat daar eens overheen rijden met de zitmaaier en misschien geraakt hij zo wel van dat vervelende mos vanaf zonder dure bestrijdingsmiddelen. Zou het met de vorst te maken hebben die hier midden januari ook eens de – 11°C bereikt heeft ? (vertellen de buren ons)
Ook staat het verwerken van de preien die nog in de tuin staan op het programma. Vermits wij hier wegens het regelmatig uitvallen van den “ellentrik” geen gebruik meer maken van de diepvries zal het weer steriliseren worden. Er zal van ’t jaar nog heel wat preisoep gegeten worden hier ten huize…
De eerste mens die ons baasje en vrouwtje waarschijnlijk ontmoet/gezien hebben. De gynaecoloog van hun moeder.
In de (Belze) krant van donderdag stond een artikel over Dr. Nand Peeters, de in de Kempen wereldberoemde gynaecoloog. Het artikel is verschenen in verband met de 50° verjaardag van het bestaan van “de pil”.
Weinig mensen weten dat Dr. Nand Peeters de eigenlijke uitvinder is van de pil. De zoon van Dr. Nand Peeters, Dr. Rik Peeters, onze huisarts in Vosselaar, heeft dat een tijdje geleden eens aan ons baasje verteld. Dat was naar aanleiding van een fichekaartje dat ons baasje gevonden had tussen de oude familie foto’s die na het overlijden van ’t baasjes ouders bij ons terecht waren gekomen. En ’t baasje had dat verteld tegen zijn huisdokter, de zoon van…
Het fichekaartje bevatte gegevens van data en gewichten die begonnen in de vroege lente van 1948 en stopten op 28 augustus van datzelfde jaar. Het blijken de gegevens te zijn die Dr. Nand Peeters noteerde bij de consultatie van ’t baasjes moeder tijdens haar zwangerschap van ons baasje.
Daarstraks tijdens “de zevende dag” op één TV hadden ze het ook over de verjaardag van de pil en over Dr. Nand Peeters. In Turnhout en omgeving zijn ze nu op zoek naar vrouwen die destijds de pil uittesten voor Dr. Peeters. ’t Baasje zijn moeder was daar gelukkig niet bij, anders zat ‘m nu hier voor ons dat berichtje niet te typen…
Ook in het weekblad “Knack” staat er naar het schijnt een reportage over “de vergeten uitvinder van Turnhout” en dan zeggen dat die man onze baasjes heeft opgevangen toen ze geboren werden. Ineens in de handen van een niet beroemd maar alom gerespecteerd man !
Het gaat de week van de 100.000° bezoeker worden deze week. Als we doorgaan zoals gisteren is de 100.000° bezoeker dinsdag een feit.
Gisteren waren er 230 bezoekers. We komen er nog een 500 tekort,dan is de rekening snel gemaakt . Dinsdag in de voormiddag slaat de teller over de 1 met vijf nullen als alles gaat zoals voorzien.
Wie gaat het worden ?
Hij/zij mag het altijd laten weten , graag zelfs !
Ze staan netjes bij in de rij, de twee nieuwe import bomen. Nu maar hopen dat ze ook hun werk willen doen. De fout van geitenmest aan de wortels die maken we niet meer, als ze het dan net overleven zal het niet aan ’t baasje liggen.
De Early River moet enkel maar op het goeie moment bloempjes geven die dan door de bijen kunnen bezocht worden. Die bijen moeten dan met vuile poten naar de ander bloempjes vliegen om het daar smerig te gaan maken. Kruisbestuiving noemen ze dat. Zo hebben ze het toch aan ’t baasje uitgelegd. Dat die bijen met hun poten vol stuifmeel(vuil poten dus) bij de andere boom aankomen. Het baasje heeft zo sterk de indruk dat daar de uitdrukking “vuil manieren” vandaan is gekomen.
De pruimenboom “Victoria” die mag bloemetjes geven, liever veel dan weinig en daar mogen de bijtjes ook langskomen, dat hoeft dan niet met vuile poten want die pruimelaar is zelfbestuivend, saai hé. Niks bloemetjes en vreemde bijtjes…
Ondertussen hebben wij met de oude bomen mogen sleuren. Dat zegde het baasje ons toch. Oude bomen… dan moet ‘m wel zeggen hoe een oude en een jonge boom eruit ziet.
Toen we met de jonge pruimenboom aan de haal gingen was het baasje zich bewust van zijn hiaat in zijn educatieve opdracht (schoon gezegd hé). Hij heeft ons toen uitgelegd wat we fout deden en we zullen het nooit meer doen hebben wij op onze beurt gezegd…
Ondertussen beginnen de bomen stillekes te groeien, en zo hebben we het voorzien.
Op 5 april om 14 u. komen we samen in 3350 NEERLINTER (deelgemeente van Linter, Oost-Brabant) op de parking van het Dorpsplein, langsheen de Grote Steenweg aan Café ‘Het Pleintje’, gelegen schuin over de kerk van Neerlinter.
Vermits onze wandeling langs een vallei loopt, kan het er drassig zijn en rubberlaarzen zijn dan ook aangewezen. Kinderkoetsen kunnen mee op voorwaarde dat ze voorzien zijn van grote wielen. De wandeling is ongeveer 8 km; verkorte trajecten zijn mogelijk De honden kunnen afwisselend vrij en aangelijnd rondlopen. Onderweg wordt er op 1 plaats gepauzeerd in open lucht.
Het is een enige gelegenheid om deze voor de meeste hondenliefhebbers onbekende streek te verkennen.Erik Petitjean, onze gids, zal jullie graag wat uitleg geven over dit stukje Hageland en Haspengouw..
Routebeschrijving :
Neerlinter ligt een 10-tal km ten noordoosten van de stad Tienen.
Dus, ik zou zeggen : “alle wegen leiden richting Tienen”
Kom je van :
** Brussel-Leuven, dan neem je de E40 naar Tienen, afrit 25 en dan richting N29Geldenaken,Hoegaarden voor +/- 3 km (je rijdt langs Bost); dan door Tienen langs de N29 gedurende +/-1 km en neem dan de N3/Bergévest richting Aarschot/Diest voor +/- 1,5 km en sla rechtsafrichting St.-Margriete-Houtem via de Oplintersestwg naar Oplinter en zo naar Neerlinter centrum.
** Diest of E314 : via de N2 kruis je de E314 en vervolg je weg naar Tienen langs de N29 door Glabbeek, Zuurbemde en Hoeleden, via de Neerlintersesteenweg en de Kasteelstraat naar Neerlinter centrum.
** St.-Truiden : via de N3 richting Tienen door Halle-Booienhoven, Dormaal, Orsmaal, na +/- 4,5 km sla rechtsaf via de Eliksemstraat naar Wommersom door Oplinter via de Neerlintersesteenweg naar Neerlinter centrum
of via Zoutleeuw binnendoor voor de regiokenners.
Zeer nuttige tip : OPGEPAST !!!
De wegen rond en in Tienen en Neerlinter zijn rijkelijk voorzien van flitspalen te midden van een overvloed aan verkeersborden met snelheidsbeperkingen van 70, 50 en 30 km per uur !!!
Dus, voor diegene die een GPS hebben, is die niet alleen de moeite waard om je de weg te wijzen, maar je ook dubbel attent te maken op mogelijke… flitslampjes !
Klaasje komt naar beneden voor zijn ontbijt, zijn moeder vraagt hem of hij zijn klusjes al heeft gedaan. " Nog niet", zegt Klaasje. "Dan krijg je nog geen ontbijt", zegt zijn moeder. Dus Klaasje is helemaal chagrijnig. Hij gaat de kippen voeren en geeft een kip een schop! Dan gaat hij de varkens voeren en geeft een varken een schop! Dan gaat hij de koeien melken en geeft een koe een schop! Dan komt hij weer binnen. Zijn moeder geeft hem een kom droge havermout. "Waarom krijg ik nu geen eieren en spek? En waarom geen melk in mijn havermout?" vraagt Klaasje verontwaardigd. "Wel?, zegt moeder, ik zag je een kip schoppen, dus je krijgt geen eieren voor een week." "En ik zag je een varken en een koe schoppen, dus krijg je ook geen spek en melk voor een week", zegt zijn moeder streng. Klaasje baalt nog meer. Dan komt zijn vader binnen, schopt de poes opzij en gaat zitten aan het ontbijt. Klaasje kijkt lachend naar zijn moeder en zegt: "Vertel jij het hem of zal ik???"
Voor het eerst dit jaar gaan we het baasje serieus helpen in de tuin. Eergisteren heeft het baasje twee bomen meegebracht uit België. Eén boompje is een kersenboom Early rivers en de andere een blauwe pruimenboom Victoria. Beiden zijn half hoogstam want laagstam geeft te veel problemen met de zitmaaier om het gras onder de bomen kort te houden.
Misschien mogen we wel weer met bomen sleuren want het baasje wil een andere kersenboom vervangen die gestorven is wegens wortels verbrand… Die is drie jaar geleden geplant als bestuiver voor de twee grote kriekenbomen maar het baasje wilde het weer eens te goed doen en heeft aan de wortels geitenmest gedaan, dat was het enige waar hij op dat moment kon over beschikken en dat blijkt nu te straf materiaal te zijn.
Als een auto mechanieker toch eens gaat tuinieren, dan maak je de gekste dingen mee. ’t Baasje heeft nog peulerwtjeszaad meegebracht. Dat mag al gezaaid worden in februari (staat op het doosje) en de baasjes likken van die erwtjes duimen en vingers van af, als ze willen groeien en we ze kunnen plukken ten minste… (mechanieker weet je wel)
Kom, we hebben er weer goed oog in, begin volgende week zullen we nog eens naar Angoulême bollen om in de Jardiland te gaan kijken wat voor soorten aardbeien ze hebben. ’t Baasje wil twee variëteiten, de normale die in juni vruchten dragen en de remontante’sdie van juni tot oktober vruchten dragen. ’t Baasje doet dat graag als ‘m in de tuin komt en zo af en toe eens een aardbei kan plukken. Vorig jaar heeft hij er niet veel kunnen eten want wij lusten dat ook en hij weet nog altijd niet wie het ‘m gelapt heeft , en van ons gaat hij het niet te weten komen, zeker weten…
Heros heeft daarstraks flink wat geluk gehad. Wat hij weer uitgespookt heeft mag Joost weten maar een feit is dat m hier binnen is gekomen met een flink stuk huid tekort.
Dat is nu wel niet de eerste maal maar wel de eerste maal dat het op enkele millimeter naast zijn linkeroog is. Dat hij ergens tegenaan gelopen is, is de meest waarschijnlijke uitleg. Maar de impact om een stuk huid weg te rukken moet ook groot genoeg zijn om zijn oog danig te beschadigen.
Last heeft hij er blijkbaar niet van en dat is maar goed ook. Moest dit destijds met Bas gebeurd zijn dan hadden ze het gehoord tot in Poitiers, zo’n 75 kilometer verderop ! Maar Heros hoort niet bij de kleinzerige honden, heeft ‘m waarschijnlijk van zijn moeder, die “kan ook wat hebben” zegt het baasje van mij…
Roepnaam : Bjornxml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />xml:namespace prefix = w ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:word" /> Geslacht: reu NHSB: 2747511 Geboortedatum: 05-05-2009 Reden voor overplaatsing: wegens overlijden baas
De hond is gewend aan kinderen De hond is gewend aan verkeer De hond is gewend aan lange wandelingen De hond is gewend aan autorijden De hond is gewend om naast de fiets lopen De hond is niet gewend aan katten De hond is gewend aan andere huisdieren De hond is gehoorzaam De hond is sociaal naar andere honden De hond kan alleen zijn De hond is niet dominant als hij een consequente baas heeft De hond zit op een jacht opleiding vanaf 8 week oud tot heden De hond heeft zijn jaarlijkse entingen gehad de laatste enting is van 20-07-2009 De hond is goed gezond
Naam: Ben Geslacht: Reu NHSB: 2427180 Geboortedatum: 10-12-2002 Reden voor overplaatsing: veranderde gezinssituatie
De hond is gewend aan kinderen De hond is gewend aan verkeer De hond is niet gewend aan onweer De hond is gewend aan lange wandelingen De hond is gewend aan autorijden De hond is gewend om naast de fiets lopen De hond is niet gewend aan katten De hond is niet gewend aan andere huisdieren De hond is gehoorzaam De hond is sociaal naar andere honden De hond kan maar een beperkte tijd alleen zijn De hond is niet dominant De hond heeft een puppy cursus, gehoorzaamheids- en gedragscursus gevolgd De hond heeft zijn jaarlijkse entingen gehad De hond is gezond
Een Nederlander zit te genieten van zijn ontbijt, dat uit koffie, croissants, boter en jam bestaat. Naast hem komt een Marokkaan zitten, die kauwgum kauwt en ongevraagd een gesprek begint. Marokkaan: 'Dus jullie Nederlanders eten het hele broodje op?' Nederlander: 'Ja natuurlijk.' Marokkaan: Irritant belletjes met zijn kauwgum blazend: 'Wij niet, in Marokko eten we alleen de binnenkant op. De korstjes sparen we op in een container, recyclen we, bakken er opnieuw broodjes van en we verkopen die weer aan Nederland. ' Marokkaan: 'Eten jullie die broodjes met jam?' Nederlander: 'Ja natuurlijk.' Marokkaan: Nog irritanter sliertjes kauwgum uit zijn mond trekkend: 'Wij niet!' 'In Marokko eten we alleen vers fruit, verzamelen alle schillen, pitten restanten in een container, recyclen dat en maken er jam van.' 'Dat verkopen we dan weer aan Nederland !' Nederlander : 'Hebben jullie seks in Marokko ?' Marokkaan: 'Ja natuurlijk.' Nederlander: 'En wat doen jullie daarna met de condooms?' Marokkaan: 'Gooien we weg !' Nederlander: 'Wij niet.' In Nederland verzamelen we ze in een container, recyclen ze en smelten ze om tot kauwgum en sturen het dan naar Marokko!
Alles kits, zelfs achter de rits… Een korte inspectie rond huis en tuin geeft aan dat er in feite geen schade is aangericht door Xinthia. De paar pannen die naar beneden zijn gedonderd, zal de zaak niet maken. Dan hebben we al meer meegemaakt van korte rukwinden die geen opwindende namen kregen.
In de tuin is alles onbeschadigd gebleven, één pruimenboom die ooit al eens gebroken is geweest door één van die bovenvernoemde rukwinden hangt nu weer te schuin naar onze zin. Het boompje is enkele jaren geleden al eens gerepareerd met Colsonbandjes om de stam bijeen te houden en de steunpaal was toen ook vernieuwd. Ondertussen heeft het boompje al wel enkele jaren lekkere pruimen geleverd. We zien straks wel wat er nog te redden valt. Een vervangende pruimenboom is trouwens gisteren al meegebracht vanuit België samen met een Early Rivers kersenboom die de grote kriekenboom gaat mee moeten helpen bestuiven.
Bij de aanzet van dit bericht “alles kits” kunnen we wel zeggen dat het in de tuin aanvoelde als “klein pietjes weer”. De zon staat stralend maar de noord oosten wind is guur en onaangenaam. Uit de wind kan je spreken van T-shirt weer…
Dadelijk de computer eens dichtleggen voor een paar uren en onze verplichtingen bij verzekeringen, bij Ria (die mijn snelheidsboete is gaan betalen) ,en bij de belastingen eens gaan nakomen en dan komt er straks meer nieuws…
Begonnen als Bas & Belle blog is de hoofdrolspeler Bas noodgedwongen vervangen in de cast . Bas was de oudste met zijn vijftien jaar en toen hij overleed op 6 november ’08 stonden we in twijfel. Houden we de naam als Bas & Belle of gaan we hem aanpassen aan de actualiteit ?
In samenspraak met de lezers hebben we dan besloten het blog met dezelfde naam te laten voortbestaan als hulde aan die fijne kameraad die Bas steeds geweest is.
Nog geen week na het overlijden van Bas heeft Belle een prachtnestje gekregen met zes prachtpup’s. Vier reutjes en twee teefjes behoorden vanaf 12 november tot onze roedel.
In2008 moesten alle rashonden een naam krijgen die begon met een letter H. Zo kregen we een Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko. Hierbij zijn Hera en Hadise de teefjes.
Hera en Heros zijn bij ons gebleven zodat we het blog het Belle, Hera en Heros blog zouden kunnen noemen. Dat gaan we echter niet doen… Het is Bas & Belle en het blijft zo. Wat we wel gaan doen is de ondertitel aanpassen. “Dwaze belevenissen van twee prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden” gaan we aanpassen naar “drie prettig gestoorde” en dat prettig gestoord”is met die twee jonge nieuwkomers niet eens overdreven…
Ik ben Jan, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Jean-Jean.
