Naar de inhoud

Niet te bevatten

Een bijzonder mens
akke.beakke.be
Zondag 21 februari 2010

Gedicht



Verdriet is verdrietig
Dagelijks huilen en pijn
Steken in en door je hart
Verdriet is niet fijn.

Verdriet gaat ooit over
Maar nooit helemaal
Want er is altijd een plekje in je hart
Dat altijd bevroren blijft en nooit ontdooit.

****

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 20 februari 2010

Een etentje





Een etentje in steakhouse
Anna in Elten.
Ter gelegenheid van
Henks 65 ste verjaardag.
20 Augustus 2009
Links zwager Jan,
Chantal Mario Noah,
Harm en Tamara

Geschreven door verwerking om 19:53 Reageer op dit bericht
Zaterdag 20 februari 2010

Natuurgebied




Prachtig natuurgebied waar we (ik en Henk) afgelopen
zomer samen 's avonds wandelden met Mario, Chantal en Bo het hondje.
Mario kende overal de mooie plekjes
je mocht daar dan eigenlijk ook niet komen.

Foto gemaakt door
(mezelf) Ans

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 februari 2010

Een berichtje in het gastenboek van vrienden





Als ouders is het fijn te merken dat de meeste van zijn vrienden echt om hem gaven...
En ook bijzonder en fijn een berichtje te lezen in het gastenboek van eerdere vrienden van Mario, Armin en Peter dank daarvoor
Lieve gr Ans en Henk Visser

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 februari 2010

Speciaal muziekje

Muziekje in de kerk gespeeld namens Tamara
die ze Mario al eens eerder cadeau gaf.
Verdere woorden overbodig.

 
Vertaling van: Racoon - Close Your Eyes
Verloor de dingen waarvan je dacht dat je ze nooit zou missen.
Laat ze eruit, mis ze terwijl ze weg zijn
Maar er zijn herinneringen hier die altijd zullen blijven leven
En ze kunnen ze wegnemen, als ze dat al niet doen

Open dit raam, laat de ziekte eruit
Slaap zachtjes, adem weer
Als er een manier is dan zal het je vinden en je eruit helpen
Je bent als een cirkel, er is geen begin en geen einde

Sluit je ogen, je zou iets moois kunnen zien
Het is niet allemaal pikzwart achter in je geheugen
Sluit je ogen, je zou iets mooiers kunnen zien
Je plukt een droom zo uit de nacht

En verander wens ik, voordat ik dat doe, want het gaat werken.
Je kan dit, het is jouw leven
En als je ongelukkig bent over iets, stop met erover te zeuren.
Volg de wolken en duik er recht in.

Open dit raam, laat gewoon de wind er in blazen
En laat het je grijpen en je kalmeren.
En als er geen manier is om een weg te vinden,
Neem dan niet de makkelijke weg,
En laat geen enkele rotzak je tegenhouden.

Sluit je ogen, je zou iets moois kunnen zien
Het is niet allemaal pikzwart achter in je geheugen
Sluit je ogen, je zou iets mooiers kunnen zien
Je plukt een droom zo uit de nacht

Welkom bij de show,
Want je bent de man aan het volgen met een miljoenen plan
En al je dromen zullen verdwijnen als het laat gaan.
En al de dromen die je wint, als je het daar naar durft te maken
Als je het daar naar durft te maken

Verloor de dingen waarvan je dacht dat je die nooit zou missen
Laat ze eruit, mis ze terwijl ze weg zijn
Maar er zijn herinneringen hier die altijd zullen blijven leven
En ze kunnen ze wegnemen, als ze dat al niet doen

Sluit je ogen, je zou iets moois kunnen zien
Het is niet allemaal pikzwart achter in je geheugen
Sluit je ogen, je zou iets mooiers kunnen zien
Je plukt een droom zo uit de nacht

Sluit je ogen





Geschreven door verwerking om 18:56 Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 februari 2010

Andere tijden


Heel wat anders weer,
en heel andere tijden
Niet zo heel duidelijk meer
maar toch leuk.
Mario  3 jaar oud met
mama Ans indertijd 26 jaar oud.







Kom je kijken zet dan een paar woorden
in het gastenboek wat je vind van mijn website,
zou ik erg fijn vinden.
Of reageer onder een foto, kan je ook op klikken.
Vr gr Ans Visser Moeder van Mario.
 
Geschreven door verwerking om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 12 februari 2010

Gedicht

HEIMWEE

Je ligt te luisteren naar de nacht,
Probeert geluiden op te vangen,
Die je slechts hoort in je verlangen
Naar hem, je kind, op wie je wacht.

Een traan rolt als een vage klacht
Tegen zijn dood over je wang en
Blijft als heimwee bevend hangen;
Ik ben zo moe, God, geef me kracht

Om dit verdriet te overleven.
Is er nog leven na zijn dood?
Want dit verdriet is levensgroot
En levenslang. Is ooit beschreven
Hoe lang "nooit meer" en "eeuwig" is,
Als je kapot gaat aan gemis?

Geschreven door Ide Wolzak

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten

↑ Terug naar de berichten