Andere tijden
Andere tijden
Zeker 30 jaar geleden
mijn vader leefde hier nog.
Hier was ik 33 jaar oud.
Mario 11 jaar en Tamara 4 jaar oud.
Mijn vader is al 30 jaar geleden overleden.
Dus kort na deze foto.
Van links naar rechts, Mario, Opa Helmes,
Oma Helmes met Tamara, staand Ans.
Gezellig samen zijn
Iets meer dan 4 jaar geleden.
Tja het was een bijzonder plekje
daar in Lengel.
Van op de rug gezien Esther
Mario dan Ans, Harry en Mia te Pas
(ouders Esther) en Joepie het hondje.
Gedicht.. ooh zo waar...
Verdriet is als de golven
van een verradelijke zee
soms als je denkt te kunnen zwemmen
sleept alweer een golf je mee
Er zijn wel betere momenten
dan denk je ik heb weer kracht
Je moet toch verder met leven?
maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
zien slechts wat zijzelf wensen
dat je doorzwemt en het wel red
als de meeste andere mensen.
Verdriet is als de golven
van een verradelijk zee
vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleeopt je net niet mee.
****
Leonie
Mario op de foto met Leonie
ze is ons bloemenmeisje 
Vriend Mark
Zelfde feestje als de foto waar
Mario met Esther op staat
maar nu met Mark Elting
Thema was toen goudkleurig feestje
Mario en Esthers blikken bruiloft.
Wat een gezellige avond was dat.
De blikken bruiloft in de Gracht.
Dacht 2003
Mario Esther Ans (ik) en Henk
Van de zomer in Elten
Nog een van in het bad
in Elten bij Papa.
Wat is Papa aan het doen..
Lekkere dingen halen..
Aan de bar zaak in Lengel
Mario Henk en Harm
Hier was de zaak en
inrichting net klaar.....
Toen geluk nog heel gewoon was..
Oma Ans en Noah
Toen geluk nog heel
gewoon was...2003
Gedicht
Onbegrijpelijk, ongelooflijk
ontastbaar wezenloos
onontkoombaar verrast
ontbreken van logica
verbanden verbroken
logisch ondenkbaar
ongewoon ongrijpbaar
verdwenen gevoel
in tranen geperst
de pijn zo krachtig
als een ziekte zo ondragelijk
het gevoel blijft onbeschreven
het gemis niet te bevatten
****
Bruiloft van Harm en Tamara 2006
Noah en zijn Papa
Wat een schitterende foto kreeg ik vanavond van Tamara toegestuurd.
Dit vind ik een van de mooiste die hier op staan.
Vader en zoon.
Zo ontroerend zo prachtig zo liefdevol...maar wat een hartverscheurend verdriet voelde we hierbij...onbeschrijflijk...zoveel pijn het doet...nog steeds kunnen we het ons niet voorstellen..nooit meer hem te zien.....
Baby Mario
Mario was hier denk ik
ongeveer 10 mnd oud.
Leuk toch..lief hé..
Tijger en Joepie
Tijger was de poes van Mario en Esther
Joepie hun hondje
Toen ze verhuisden kwam Tijger
bij ons wonen.
Helaas was dat maar 4 jaar.
Toen werd ze ziek.
Ze werd niet echt oud.
Joepie woont nu bij Esthers ouders.
Hij ziet er ook niet meer uit als
op deze foto.
Maar is dan ook een aantal jaartjes ouder nu
met epilepsie..(waar broodfokkers schuld aan zijn).
en een stuk dikker door de pillen.
Foto's gemaakt door mij, Ans.
Dieren
Gedicht
Verdriet is verdrietig
Dagelijks huilen en pijn
Steken in en door je hart
Verdriet is niet fijn.
Verdriet gaat ooit over
Maar nooit helemaal
Want er is altijd een plekje in je hart
Dat altijd bevroren blijft en nooit ontdooit.
****
Een etentje
Een etentje in steakhouse
Anna in Elten.
Ter gelegenheid van
Henks 65 ste verjaardag.
20 Augustus 2009
Links zwager Jan,
Chantal Mario Noah,
Harm en Tamara
Natuurgebied
Prachtig natuurgebied waar we (ik en Henk) afgelopen
zomer samen 's avonds wandelden met Mario, Chantal en Bo het hondje.
Mario kende overal de mooie plekjes
je mocht daar dan eigenlijk ook niet komen.
Foto gemaakt door
(mezelf) Ans
Warm weer zomer 2009
Met Noah Indya en Papa in de boot.
Zomer 2009
Gemaakt door Oma Ans
Jaar 2008
September 2008
Mario en Indya
Gemaakt bij ons thuis
door mijzelf.
Ans