Naar de inhoud

Niet te bevatten

Een bijzonder mens
akke.beakke.be

Zeer ontroerend...

































Mario en Noah... Jaar 2000
Vader en zoon zijn elkaar aan het verkennen.
Prachtige foto maar wat een pijn geeft
dit te zien ons steeds.
Toch denk ik dat Mario de blog fijn zou hebben
gevonden.
En voor mij is het echt een soort verwerking..
Ik voel me zo met hem bezig te zijn... dichterbij hem.
Alsof hij er nog een beetje is ................
Ans moeder van Mario
Geschreven door verwerking om 18:36 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Jeannine19 april 2010 om 05:30

Wat een mooi plaatje

Lieve Ans,

Wat een prachtige ontroerende foto van Mario met Noah. Ik kan me jullie verdriet goed indenken. Hij was een echt bijzonder mens. Een hele dikke kus en knuffel van Jeannine
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Prachtige foto...uit Steenderen indertijd




























Prachtige foto die ik gisteren in onze (extra) garage op een prikbord van Mario's eerste zaak in Doetinchem vond.
Het lag in onze andere garage die Mario van ons huurde.
Zo ook wat dienstkleren die ik bewaren ga.
Wel werd ik er vreselijk verdrietig van...en raasde het gemis als nooit tevoren door mij en Henk heen..het is nog steeds zo onwerkelijk en geeft nog zo vreselijk veel verdriet...het nog steeds maar niet kunnen begrijpen.. waarom... waarom...

Zou fijn zijn dat deze en gene van zijn vrienden die Henk toch ook allemaal kennen eens af en toe bij ons zouden binnen wippen ..om even een praatje te maken.
Iedereen is welkom...nu lijkt het of iedereen hem al vergeten is.

De porsche die hierop staat het oudere model die hij toen zo prachtig vond en ook bezat, komt ook op zijn grafsteen te staan.
Omdat het een eigen ontwerp van ons is..duurde het wat langer..maar er word nu aan gewerkt, al zal plaatsing nog even duren.
Veel pijn doet het ons allen, maar hij zou het hem kennende heel mooi gevonden hebben.

Ans, moeder van Mario 



Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht

Prachtige aangrijpende gedichtjes



Dit zijn 2 gedichtjes van
een vroegere lieve vriendin van Mario
waar ik een fijn contact mee heb.

Foto is vorig jaar door Mario zelf gemaakt.










Voor Mario die ik nooit zal vergeten

Als jij

Als jij weg was,
Zou ik alleen zijn.
Zou ik jou nooit vergeten.

Als jij weg was,
Zou ik huilen van verdriet.
Altijd aan jou denken.
Zou ik jou nooit vergeten.

Als jij weg was,
Zou ik mij niet lekker voelen.
Zou ik jou heel erg missen.
Zou ik altijd naar een foto van jou kijken.
om jou nooit te vergeten.

****


 Weg voorgoed

Hij was zo bijzonder,
hij was zo mooi.
Toen was hij weg,
ineens was hij weg.

Ik mis hem zo,
ik zie je nog zo,
als toen jij daar lag,
dat kan gewoon niet.

Weg was jij voorgoed,
ik zal je missen,
je blijft in mijn hart voorgoed,
voorgoed moet ik je missen.

Ik weet waar je bent,
daar zie ik je terug,
je bent in de hemel,
daar zien we elkaar terug.

Ik neem afscheid,
maar ik zie je weer,
ik zie je terug in de hemel,
ik zal je niet lang hoeven missen,
want waar je bent,
zie ik je ooit weer terug

**** 



Geschreven door verwerking om 00:39 Reageer op dit bericht

Slideshow gemaakt door Ans


Waar ben je nu....???
We missen je zo vreselijk...
Je zou dit nooit gewild hebben...

Zoveel verdriet...

je wist dat wij en iedereen veel van je hielden

en iedereen wilde alleen maar helpen...helaas...
Liefs Mam

Mario met felblauwe blouse met Pascal
Mario met Tim
Mario met Zwarte Pietje..??
Mario met Maurice
Mario met zus Tamara
Mario met Esther, Arjan, Tamara ..en rechts Sjors


 

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht

Mario 2006

Even geduld astublief.. 

Son in Love




Te zijn bij wie er niet meer zijn
heel diep in je gedachten
en niet met woorden lang en luid
kan af en toe een stille pijn verzachten
er gaat een wonderlijke rust van uit.
****

Geschreven door verwerking om 23:27 Reageer op dit bericht

Vervlogen tijden, Mario als Ned militair met Mam

Klik hier voor meer gratis...



Gedicht van je "mama"                                                         
zoals je mij de laatste tijd
voor je overlijden vaak noemde.

Mario

Het gevoel dat je nu toch maar langzaamaan
eens terug moet komen,
voert in het vreselijke gemis de boventonen.
Bijna 42 jaar mocht ik je als moeder kennen.
Je dood zal voor mij en ons allen nooit wennen.
Het echt weten nu dat je er nooit meer zult zijn..
is ook na 4 maanden nog steeds een helse pijn.
Nog zovaak denk ik het is allemaal niet waar..
je kind verliezen is echt te zwaar.
We zullen er mee moeten leren leven,
en al de liefde voor jou,
aan de mooie herinneringen geven.

Met liefde Mam en Pap

Geschreven door verwerking om 00:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Mooi gedicht






Do not stand at my grave and weep
I'm not there, I do not sleep.
I'm thousands winds that blow
I am the diamond glints an snow
I'am the sunlight on ripened grain.
I'am the gentle autum rain
When you awaken in the morning's hush
I'am the swift uplifting rush
of quiet birds incircled flight
I'am the soft stars that shine at night
Do not stand an my grave and cry
I'am not there-I did not die.

*****
 
 
Geschreven door verwerking om 14:05 Reageer op dit bericht

Mooi gedicht




Even keek ik naar jou foto
en de tijd stond bijna stil.
In mijn verbeelding dacht ik even
dat jij mij iets zeggen wil.
Maar de werkelijkheid is anders
jij bent er nu niet meer.
Ach jij had het wel begrepen
wat zovaak mijn onrust is..
Ik had je nog zo graag
willen zeggen, 
dat ik je zo vreselijk mis.

***

Geschreven door verwerking om 16:06 Reageer op dit bericht

De hond Boy


















Boy


was de prachtige (groot als een pony) lieve hond van
indertijd Mario en Esther.
Hij werd 8 jaar oud en is nu precies met Pasen 7 jaar geleden overleden.
Wat hebben wij hem vaak opgepast in de beautyfarm in Steenderen.
We hebben zulke fijne herinneringen aan deze lieve hond.

Ook Joepie is voor nu iets meer dan een week geleden ingeslapen.
Hij had steeds terug kerende epilepsie aanvallen en dat al jaren.
Ook hij is nu naar de honden hemel.
Geschreven door verwerking om 16:04 Reageer op dit bericht

Gedicht

Voorbij
niets meer te zeggen.
Voorbij
is niet het juiste woord.
Voorbij
is over-afgelopen.
Voorbij
gaat een leven echter nooit.
Voorbij
gaat geen verdriet en herinnering.
Voorbij
onze grenzeloze gedachten
is het wonder dat wij niet verwachten.
Voorbij
de einder van de horizon,
gaat leven verder dat hier begon.

Cobie Verheij

****

Geschreven door verwerking om 23:02 Reageer op dit bericht

Mario 8 mnd oud



Schattig toch...maar ook verdrietig.
Mario 8mnd oud.
Deze foto's mogen niet van mijn site
worden afgehaald zonder mijn toestemming.
Ans Visser.

Bijlagen
Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht

Herinneringen zeer dierbaar..



Wat zal ik mailen
al lange tijd voorbij
maar met veel herinneringen.
Niet alleen bij ons maar bij velen zal het zo zijn...
zo mooie herinneringen al doen ze veel pijn..1994..
Van links naar rechts Tamara Mario en Esther...

Geschreven door verwerking om 23:13 Reageer op dit bericht

Gedicht



Ik staar omhoog en zoek naar jou
in het zwart van de nacht.
Ik stel me voor dat jij daar bent
en gewoon tegen me lacht.
Ik zie je niet, ik hoor je niet,
maar omdat ik je zo mis.
Ben ik van het feit doordrongen
dat daarboven mij iets is.
Ik sluit mijn ogen en beleef
een intens moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon,
dat jij dicht bij me bent.

****
 

Geschreven door verwerking om 20:19 Reageer op dit bericht

Vader en zoon




Dit vind ik ook een heel ontroerende foto
van Noah en zijn vader
Is in het voorjaar van 2009 gemaakt.
Lekker ravotten samen in de zandbulten.

Geschreven door verwerking om 15:00 Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten

↑ Terug naar de berichten