Naar de inhoud

Niet te bevatten

Een bijzonder mens
akke.beakke.be
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 6 maart 2010

Vader en zoon




Dit vind ik ook een heel ontroerende foto
van Noah en zijn vader
Is in het voorjaar van 2009 gemaakt.
Lekker ravotten samen in de zandbulten.

Geschreven door verwerking om 15:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 4 maart 2010

Ooit zag het er zo uit..



Tja zo zag het huis bij de zaak
er indertijd uit..maar toen Mario
het kocht was het al erg vervallen.
Pancras Smit zijn vader en Mario's
oma Visser Smit haar vader waren broers.
Zo zie je maar weer.

Geschreven door verwerking om 22:06 Reageer op dit bericht
Woensdag 3 maart 2010

Gedicht

Stilte

In de stilte drijven de gedachte
als wolken in de lucht.
In de stilte vind ik rust
en ben ik niet meer op de vlucht.
In de stilte wil ik kijken,
kijken naar omhoog,
naar een ongekende verte,
naar het wonder van de regenboog.
In de stilte zie ik bomen wuiven in de wind,
in de stilte word pas tastbaar
dat liefde overwint.
In de stilte wil ik bidden
voor verlossing van leed en pijn.
In de stilte wil ik vragen
om weer heel te mogen zijn.

Geschreven door verwerking om 21:15 Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 maart 2010

Andere tijden

Andere tijden

Zeker 30 jaar geleden
mijn vader leefde hier nog.
Hier was ik 33 jaar oud.
Mario 11 jaar en Tamara 4 jaar oud.
Mijn vader is al 30 jaar geleden overleden.
Dus kort na deze foto.
Van links naar rechts, Mario, Opa Helmes,
Oma Helmes met Tamara, staand Ans.

Geschreven door verwerking om 19:32 Reageer op dit bericht
Maandag 1 maart 2010

Gezellig samen zijn



Iets meer dan 4 jaar geleden.
Tja het was een bijzonder plekje
daar in Lengel.
Van op de rug gezien Esther
Mario dan Ans, Harry en Mia te Pas
(ouders Esther) en Joepie het hondje.

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht
Zondag 28 februari 2010

Gedicht.. ooh zo waar...


Verdriet is als de golven
van een verradelijke zee
soms als je denkt te kunnen zwemmen
sleept alweer een golf je mee
Er zijn wel betere momenten
dan denk je ik heb weer kracht
Je moet toch verder met leven?
maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
zien slechts wat zijzelf wensen
dat je doorzwemt en het wel red
als de meeste andere mensen.
Verdriet is als de golven 
van een verradelijk zee
vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleeopt je net niet mee.

****

Geschreven door verwerking om 23:19 Reageer op dit bericht
Zondag 28 februari 2010

Thema was toen goudkleurig feestje


Wat was het een gezellig feest
De Gracht 2003

Iedereen moest zoveel mogelijk
goud kleurig versiert zijn.

Lieve zoon dit waren leuke tijden..
maar deze foto's wil ik eigenlijk
het liefs vermijden....
Ze doen zo verschrikkelijk veel pijn..
omdat je er niet meer bij kunt zijn..
Wat was het een gezellig (gouden) feest...
wat een saamhorigheid dat herinner ik me het meest.
Ook Tamara je zus met vriendinnen was present..
samen met je moeder dansten ze in het midden van de tent..
Het was echt een gouden feest...
en heb hieraan zeer dierbare herinneringen
voor wie dit leest.


Geschreven door verwerking om 11:01 1 reactie Reageer op dit bericht
Woensdag 24 februari 2010

Gedicht


Onbegrijpelijk, ongelooflijk
ontastbaar wezenloos
onontkoombaar verrast
ontbreken van logica
verbanden verbroken
logisch ondenkbaar
ongewoon ongrijpbaar
verdwenen gevoel
in tranen geperst
de pijn zo krachtig
als een ziekte zo ondragelijk
het gevoel blijft onbeschreven
het gemis niet te bevatten

****

Geschreven door verwerking om 00:00 Reageer op dit bericht
Woensdag 24 februari 2010

Bruiloft van Harm en Tamara 2006

Noah en zijn Papa

Wat een schitterende foto kreeg ik vanavond van Tamara toegestuurd.
Dit vind ik een van de mooiste die hier op staan.
Vader en zoon.
Zo ontroerend zo prachtig zo liefdevol...maar wat een hartverscheurend verdriet voelde we hierbij...onbeschrijflijk...zoveel pijn het doet...nog steeds kunnen we het ons niet voorstellen..nooit meer hem te zien.....

Geschreven door verwerking om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 22 februari 2010

Tijger en Joepie


Tijger was de poes van Mario en Esther
Joepie hun hondje
Toen ze verhuisden kwam Tijger
bij ons wonen.
Helaas was dat maar 4 jaar.
Toen werd ze ziek.
Ze werd niet echt oud.

Joepie woont nu bij Esthers ouders.
Hij ziet er ook niet meer uit als
op deze foto.
Maar is dan ook een aantal jaartjes ouder nu 
met epilepsie..(waar broodfokkers schuld aan zijn).
en een stuk dikker door de pillen.
Foto's gemaakt door mij, Ans.

Geschreven door verwerking om 21:31 Reageer op dit bericht

Meer van Niet te bevatten

↑ Terug naar de berichten