probeersel

Beste familie vrienden  enz


Vanwege lang duren van het inladen van  de blog door de vele foto's en videopresentaties, heb ik een nieuwe vervolg blog gemaakt. Hij is bijna klaar, is veel werk al lijkt dat niet zo...mede omdat ik geen standaard blog kies, maar een eigen ontwerp maak met eigen kleuren in het  script. Dus nog even geduld. Vr gr Ans

Even een paar dagen geen foto's geplaatst.
Na Vaderdag was er Maandags een mindere dag .

Ontroerend was de opmerking van zijn jongste kidje Indya dat weekend,
die vertelt na te kijken bij oma Ans aan de muur naar de foto van Papa met Noah.
Oma dat is Papa toen was hij met Noah, en nog niet in de hemel.
Zulke opmerkingen zijn zo ontzettend ontroerend, en moet ik vreselijk slikken.


Was vanavond Zaterdagavond 9 uur nog even op het graf. Zat op het bankje voor het graf.
Zo vreemd er vloog op een gegeven moment wel meer dan een half uur een vleermuisje om mij heen...en toen zag ik ineens dat hij midden in Mario's graf in de bloemen dook....ik was echt even de kluts kwijt.
Toeval of is er meer tussen hemel en aarde.

Armin bedankt voor je bericht word zeer gewaardeerd.
Het graf ziet er mooi uit..
Mia mijn zus dank voor de prachtige mand met bloemen, Mario was je petekind.
Dank aan Claudia en Paul voor het mooie bloemstuk met vetplantjes op het graf. Hart van roosjes heel mooi denk van Chantal.
Kaarsjes van Jeannine
Bloemetjes van Tamara, en van alle kids voor vaderdag...ook Van Jhinty een mooi roosje.
Rieten mandje en pot met bloemetjes van ons.
Het graf staat vol met bloemen ik geef om de paar dagen alles water.

Jeaninne ook jij bedankt voor je lieve en hartelijke mails aan mij.

Eerst ben ik best overstuur op het graf
maar ga op het bankje zitten en
praat met Mario zo kom ik langzaam tot rust.
Toch is het allemaal zeer verdrietig.
Met dit mooie weer Mario
een jonge kerel moest lekker rond
rijden in zijn auto's denk ik dan....
Helaas...het mocht niet zo zijn.

Ik ga een nieuwe blog erbij maken ...
want deze word te groot en gaat dan heel traag inladen.
Dus even geduld.
Allemaal bedankt voor de berichtjes en mails enz
Heel veel liefs van Ans en Henk,
vader en moeder van Mario.

• Ik zou willen, dat ons kind niet gestorven was. Ik zou willen dat ik hem terughad.
• Als ik huil of emotioneel word als je over ons kind spreekt, dan zou ik willen dat je weet dat het niet is omdat jij me hebt pijn gedaan. De dood van ons  kind is de oorzaak van onze tranen. Jij hebt over ons kind gesproken en daardoor heb je mij de kans gegeven mijn verdriet te delen. Dank je wel!
• Het is niet besmettelijk om ouders van een overleden kind te zijn, dus zou ik willen dat je me niet uit de weg gaat, we hebben iedereen nu meer dan ooit nodig.
• We  hebben best wel eens afleiding nodig en wil graag horen hoe het met iedereen is; maar ik wil ook graag dat iedereen weet hoe het met ons is. Het zou kunnen, dat we bedroefd zijn en misschien gaan huilen, maar ik zou willen, dat mensen ons over ons kind laten praten. Het is vaak elke dag ons onderwerp.
• We  weten, dat iedereen veel aan ons denkt; we  weten dat de dood van ons kind vele verdriet doet. Ik zou willen dat je ons die dingen zou laten weten door op te bellen, een kaartje of een brief te sturen, een arm om onze schouder te slaan.
• We zouden willen dat je niet verwacht dat ons verdriet na 6 maanden of 1 jaar over is. Deze eerste maanden, dit eerste jaar is traumatisch voor ons, maar ik zou willen dat je kon begrijpen dat ons verdriet nooit over zal gaan.We zullen verdriet hebben over de dood van ons kind wat voor leeftijd dan ook..tot de dag dat we zelf zullen sterven.
• We  werken erg hard om te herstellen, maar ik zou willen dat iedereen begrijpt dat we  nooit helemaal meer zul len herstellen. We zullen ons kind altijd missen en we zullen altijd rouwen om zijn dood.
• We  zouden willen, dat je niet van ons verwacht "er niet aan te denken" of om "gelukkig" te zijn. Het zal nog heel lang duren voor zoiets kan, dus houd jezelf niet voor de gek.
• We hoeven niet beklaagd te worden, maar ik zou willen, dat je ons de kans geeft om verdrietig te zijn. We moeten door het verdriet heen.
• Ik zou willen dat je begrijpt dat ons leven overhoop gehaald is. Ik weet dat het vervelend voor velen is om bij ons te zijn als we ons beroerd voelen. Wees alsjeblieft geduldig met ons, net zoals wij geduld hebben met een ieder.
• Als ik zeg "Het gaat goed", dan zou ik willen dat jullie begrijpen, dat ik me niet goed voel en dat we elke dag moeten vechten om op de been te blijven.
• Ik zou willen, dat je weet dat alle reacties van verdriet die we hebben, erg normaal zijn. Depressie, kwaadheid, hopeloosheid en overstelpend verdriet, je kunt het allemaal verwachten. Dus vergeef me alsjeblieft als ik rustig en teruggetrokken ben of prikkelbaar en humeurig.
• Je advies om "van dag tot dag" te leven is een uitstekend advies. Alleen op het ogenblik is een dag me soms zelfs te veel. Ik zou willen, dat iedereen kon begrijpen, dat het al heel wat is, als we "van uur tot uur" proberen te leven.
• Vergeef het me als ik onbeleefd ben, het is absoluut niet mijn bedoeling. Soms wordt alles me teveel en moet ik even alleen zijn. Als ik wegloop zou ik willen dat je me helpt een rustig plekje te vinden, zodat ik even alleen kan zijn.
• Ik zou willen, dat je begrijpt dat verdriet mensen verandert. Toen ons kind stierf, stierf een groot deel van ons met hem (of haar). Ik ben niet meer dezelfde persoon die ik was toen ons kind stierf en ik zal ook nooit meer dezelfde persoon worden.
• Ik zou heel graag willen, dat je me zou kunnen begrijpen. Dat je je zou kunnen indenken hoe het voelt: ons verlies en ons verdriet, onze stilte en onze tranen, onze leegte en onze pijn.
• Maar wij willen niet vergeten dat voor ons toch ook nog een kind dochter die we net zo lief hebben over is gebleven, en waaraan we net als ook aan al onze kleinkindjes onze  liefde willen geven.
• Het is dit waaraan ik veel denk ...het zijn schatten en een hemels geschenk.