Naar de inhoud

Niet te bevatten

Een bijzonder mens
seniorennet.beseniorennet.be

Gastenboek (69)

Schrijf in het gastenboek

Een titel of je eigen website toevoegen

69 berichten

Ria 29 november 2012 om 00:48

Ik leef met jullie mee

Ik heb met bewondering naar dit Blog gekeken , oh hoe bestaat het zo'n lekker jong dat hij er niet meer is
Ik had een zwak voor Mario waarom weet ik niet , op de kermis in Zeddam kwam ik hem een keer tegen , hij zei gelijk tegen z'n vrienden die er ook bij waren , jongens dit is m'n achternicht . dat klopte niet helemaal , maar we zijn familie
Prachtig al die gedichten en foto's geweldig gedaan Ans complimenten waar hij ook is , hij zal het ook zeker mooi vinden wat je voor hem als negedachtenis doet Heel veel sterkte en kracht wens ik jullie toe
Dikke kus Ria -tje van Bennie
LouisePeters8 december 2010 om 12:02

STERKTE

In deze moeilijke weken zijn mijn gedachten bij jullie Henk Ans Tamara en jullie kleinkinderen.
Ik hoop dat jullie het een plekje hebben gegeven ?
GROETJES EN VEEL LIEFS EN STERKTE Louise
Carolien Kemperman30 november 2010 om 00:02

Ik denk aan jullie

Lieve Ans Henk, en verdere familie,

Vandaag alweer een jaar geleden dat jullie het vreselijke bericht kregen dat Mario is overleden. Dit zal een dag met veel emoties en verdriet zijn.
Wij wensen jullie dan ook heel veel sterkte.
Lieve groet,
Carolien en Theo

28-11-2010
Chantal29 november 2010 om 11:08

1 jaar alweer

Hallo Ans en Henk,

Alweer een jaar verder. Wat vliegt de tijd....
Veel sterkte vandaag.

Dennis en Chantal te Pas
Lilian van der Roest24 november 2010 om 21:45

5 leuke jaren

Ans, Henk, Tamara en Esther,

5 leuke jaren heb ik met Mario samen gehad. We waren nog jong, 18 jaar, en deden alleen maar leuke dingen. Vooral veel rond rijden in mooie auto's en later natuurlijk zijn 1e Porsche ! We zijn ook nog helemaal met de Porsche naar Griekenland gereden, wat een reis was dat ik weet het nog precies, in 36 uur waren we daar.
Ik kwam Mario af en toe nog wel eens tegen in het uitgaansleven in Doetinchem en dan maakten we altijd even een praatje. Ook Esther sprak ik nog wel eens en zo bleef ik een beetje op de hoogte van alles. Maar zijn overlijden kwam zo onverwachts, zo onwerkelijk. Te jong, wat een drama. Ik ben op de begrafenis geweest, maar heb jullie helaas niet persoonlijk kunnen condoleren. Mijn voornemen was en is nog steeds om een paar mooie foto's van Mario aan jullie op te sturen of bij jullie langs te brengen. Ik wens jullie heel veel sterkte toe en wie weet kunnen we eens afspreken om herinneringen aan Marion op te halen.

Veel liefs,
Lilian
Dorothy Nijenhuis-van der Roest24 november 2010 om 21:17

paar jaartjes geleden....

Voor Ans, Henk en familie,
Heb jullie advertentie in Montferland Nieuws gelezen.
Heb Mario een paar jaartjes als zwager in ons midden mogen hebben en wij herinneren ons hem als een ontzettend leuke gozer, gek op zijn porsche en toen nog op mijn zus Lilian. Samen op vakantie geweest naar Griekenland in 1989. We zijn ook op de begrafenis geweest maar hebben helaas jullie niet kunnen condoleren met dit vreselijke verlies.
Wij hebben alleen leuke herinneringen aan Mario.

Hartelijke groeten, Bert en Dorothy nijenhuis-van der Roest.
Johan Sanders20 oktober 2010 om 22:50

Visje

Hoi Ans & Henk,

Heel indrukwekkend! Super mooie Blog!
Zoals jullie weten heb ik veel meegemaakt en geleerd samen met de vis. Ondanks alles zijn we vrienden gebleven! Dat zegt veel over hem. Wat jullie ook aangeven in deze blog, je kunt nu eenmaal niet lang boos op hem blijven. Dat heb ik ook aan de lijve ondervonden.

Een dag met hem was nooit een sleur. Hij wist altijd wel weer wat te bedenken of uit te vreten :) dus verveling was er niet bij.

Ik heb veel van Mario en Henk geleerd, eigenlijk op alle fronten.

Mario je was en bent en Topgast!

rest in peace vriend!


Groeten Johan Sanders.

maronna schuil2 oktober 2010 om 06:21

een bijzonder mens

lieve ans, ik heb je beide blogs gelezen. Toen ik de foto van je zoon zag,...., iets zijn ogen verteld mij zijn verhaal. Herken dit van mijn eigen zoon, en je kunt er op één of andere manier niets aan veranderen. Weet wat deze pijn voor jou als moeder betekend.Mijn zoon is er nog ....wordt in november 40 jaar.de mail van de adelaar , was naar aanleiding van je bezoek aan de paranormale beurs, kreeg door dat ik dit moest mailen, vraag me niet waarom.Misschien begrijp je het zelf...liefs voor jullie allen Maronna
Dinie 25 augustus 2010 om 18:06

diep ontroerd

Beste Ans,
Ik heb je vanmiddag gesproken bij Mario's graf, je gaf mij de tip om de blogs te bekijken, ik ben zeer onder de indruk, wat spreekt hier een diepe liefde uit.Dit is een prachtige bezigheid om met dit enorme gemis te leren leven Wat zal hij trots zijn op jullie!
Lieve groet Dinie
John Scheffer23 juli 2010 om 23:12

bericht van oude vriend

Henk en Ans,

Tot grote schrik en vol verbazing en verdriet lees ik dit enorme trieste bericht, jaren heb ik Mario en Henk via Wolters gekend, vele momenten mogen delen met Mario ..... Heel veel sterkte, voor jullie maar ook voor Esther, de kinderen en Chantal uiteraard. Lieve groeten van de Familie Scheffer
Ria Peeters19 juli 2010 om 13:26

Heel mooi

Lieve Ans

Heb net je blog bekeken.
Wat ontzettend mooi.
Kan mij voorstellen dat het allemaal heel emotioneel is
Heel veel lieve groetjes van Ria Peeters(Compuslank)
cobie kersseboom19 juli 2010 om 09:11

indrukwekkend

Lieve Ans en Henk
Heb net naar je andere weblog gekeken heel indrukwekkend de glasplaat en wat apart mooi gedaan
Cobie
Wilma Paulissen18 juli 2010 om 19:38

mevr.

Ans een prachtige site met een mooie herinneringen aan je zoon.
Ik wil je graag troosten maar weet niet hoe.
Liefs van Wilma
Mia25 juni 2010 om 21:23

Hai meisie

weer even kijken op je blog morgen
bel ik je..dikke knuffel
Armin Hesseling21 juni 2010 om 22:22

Respect

Dag Henk en Ans,

Ik kom vaak op deze site, alle respect voor jullie uit de grond van mijn hart, hoe jullie deze site bijhouden.
Als ik zo de bromfietsen zie van Mario,komt er toch nog een apart gevoel naar boven uit deze tijd, Naar de Joy in Ulft met zijn zwarte alfa.Wat heb ik een leuke tijd gehad met hem, hij zat toen die tijd in dienst.
Het was een bijzonder persoon, die je niet snel zult vergeten.

Groetjes
Armin
Mia20 juni 2010 om 19:20

Mia

wat kan ik zeggen, liefste zus,
kom misschien niet zo vaak bij Mario,
in mijn 'echte gevoel', wil ik eigenlijk zoveel vaker naar hem
toe, we zijn er zelfs een paar maal s'nachts geweest,

soms wil ik de fiets pakken en naar zijn 'plekje' rijden,
maar ik wil vooral niet jullie '
dit vreselijke verdriet'afpakken, of ook maar een schijn van zoiets.

Maar ook ik, moet soms in tranen naar hem toe, gelukkig snapt Jan dat.

Lieverds, wat een pijn, wanneer ik al het gevoel heb,
'jochie, ik neem je mee', wat gaat er dan toch door jullie heen?!

Wat kan ik zeggen, dat ik alleen maar huilen kan, wanneer ik
bij Mario's graf sta, en ook zo vaak bij andere momenten....

Maar ik ben zijn tante, en ik denk wanneer langzaamaan bij mij doordringt dat 'Mario', niet meer is, '
en me dat zoveel pijn doet, en ik dan toch aan jullie moet denken,
weet ik niet wat ik moet zeggen,

alleen misschien God, geef mensen die een kind verliezen, kracht, sterkte
en ongelofelijk veel moed...

wens jullie zoveel sterkte met vaderdag....

hou van jullie Jan en Mia

esther te pas17 juni 2010 om 13:22

Vandaag is Indya jarig

Mario, vandaag is je dochter jarig. Ze wordt alweer 3 jaar. Onze grote meid.
Haar eerste verjaardag zonder papa. Maar je blijft altijd in ons Hart.

dikke kus Mama, noah en Indya
cobie kersseboom24 mei 2010 om 10:46

heel mooi

Hallo Ans
Kijk heel vaak naar je blog alles werkt prima
Cobie
Niels (Eugene)23 mei 2010 om 22:49

.

Lieve Ans en Henk,

Afgelopen week heb je met mijn moeder gesproken en je vertelde toen over deze site.
Ik heb hem met veel bewondering bekeken.
Ik zal zeker af en toe deze site nog eens bekijken om oude herinneringen op te halen. Mario is en blijft een bijzonder mens. Ik had de laatste tijd geen intensief contact met Mario, maar als we elkaar zagen dan was het als vanouds! Dat jullie nog heel veel liefde en steun mogen blijven ontvangen van iedereen die Mario kende.

Groetjes Niels Meuleman (Eugene)
Rico10 mei 2010 om 21:29

bezoek

Beste Ans en Henk,
ik ben vandaag bij jullie geweest en het was fijn om met jullie over Mario te praten.Tot gauw.Groetjes Rico.
Ans3 mei 2010 om 18:12

Doet zo goed..

Mensen die op de blog komen kijken en een stukje in mijn
gastenboek schrijven dat doet me erg goed.
Dank daarvoor..het is een stukje verwerking voor mij.
Lieve groet van Ans Moeder van Mario
Rob19 april 2010 om 14:22

....

Hoi Ans,

hier een berichtje van mij, je voormalig schoonzoon.
kreeg te horen van tamara dat je deze site gemaakt hebt. weet nog wel dat je vroeger ook al zo handig was met de pc. knap hoor.
Wou nog even zeggen dat we het een mooie dienst vonden. Ook namens mijn moeder die samen met mij aanwezig was. Nu het weer zulk lekker weer wordt, zie ik Mario alweer met de cabrio en lekker buiten actief.
Mooie site kan me voorstellen dat het je goed kan doen.
Willen jullie allemaal nog veel sterkte wensen met de verwerking.
groet
Rob
annemarie ter laag16 april 2010 om 14:56

verdriet

lieve Ans wat een groot verdriet en verlies voor jullie. lees er vandaag voor het eerst over. wens jullie veel sterkte en je prachtige blog helpt je vast met het verwerken ervan. al is het maar een heel klein beetje. lieve groet Annemarie
Anneke Luiten15 april 2010 om 13:13

Ontroerend

Lieve Ans,
Bedankt dat ik even mee mocht kijken, het ontroerde me zeer.
Hopenlijk help je dit om het te verwerken, maar het is ook een mooi memorium voor zijn kinderen.
Sterkte meis, liefs Anneke
cobie kersseboom15 april 2010 om 12:32

roerend

lieve Ans en Henk
had al eerder gereageerd op je geweldige blog heel ontroerendwens jullie heel veel sterkte
er was volgens mij iets niet goed gegaan
liefs Cobie
Judith7 april 2010 om 18:56

...

Lieve Ans en Henk,
Ik denk regelmatig aan jullie en kijk dan even op je mooie blog.
Het blijft niet te geloven. Heel veel sterkte, kracht en liefde wens ik jullie.
lieve groetjes,
Judith Lensink
Mia28 maart 2010 om 11:47

Liefste zus

Goedemorgen meisje, heb met verdriet in mijn hart naar je blog gekeken, kan nooit voelen wat jullie voelen, maar de kinderen zijn ook mijn leven,
en wanneer er een wegvalt, sterft er ook een deel van jezelf, ik kan je geen troost bieden, alleen wat aandacht en een luisterend oor, en hopen dat jullie toch de kracht zullen vinden om door te gaan.
Alles is zo kort geleden, de band was zo heftig, je kunt niet verwachten dat zo'n groot verlies geen vreselijke diepe gevoelens bij je achterlaat.
Gevoelens van gemis, heimwee, onmacht, gefrustreerdheid, eenzaamheid, angst, en misschien nog een groot scala van gevoelens,
de dood van een kind brengt zoveel pijn met zich mee, ik kan en wil me er niet eens in verplaatsen, omdat alleen die gedachte me al bijna van angst de adem beneemt.
De dood is zo complex, en er komt bij dat de laatste jaren 'geloven', zoals wij het kenden 'niet meer bestaat', de kerk schudt op z'n grondvesten, en mensen met zo'n groot verdriet blijven achter met zoveel meer vragen,
de troost die men vroeger in 'het geloof' vond, is al lang niet meer vanzelfsprekend, het gevoel 'van nooit meer, is te vreselijk en te beangstigend'.
Toch denk ik om zoveel redenen en meer vanuit mijn hart dat 'de spirituele geest'van Mario zal blijven bestaan, bij jullie zal zijn, en dat je deze ooit weer zult herkennen,
veel, heel veel liefs van je zus
Greet15 maart 2010 om 12:07

......

Lieve Ans,

Ik kwam hier terecht via het blog van Bart Melders. Ik stuur je
straks nog een mailtje, maar wil je dit gedichtje van Cindy Eykens
alvast toesturen als troost.

Een avond van troost
een warme gloed
wil ik bij deze sturen
zodat je weet dat ik aan je denk
in deze droeve uren..

warme groet
Greet
Marja14 maart 2010 om 18:26

Dag Ans

Weer even kijken op je site,
was er een tijdje niet meer geweest,
Er staan weer mooie foto's op.
die ik nog niet gezien had,,
Mario zal trots zijn dat jij dit blog ter ere van zij leven hebt gemaakt,
een lieve groet weer,Marja
Lieve13 maart 2010 om 17:22

Hallo Ans

Bedankt voor je berichtje in mijn gastenboek.
Ach, hoe verschrikkelijk dat je ook je zoon verloren hebt! En nog maar zo kort geleden. Dan is de pijn nog afschuwelijk hard, met niets te vergelijken... Ik weet zo goed hoe je je voelt...
De eerste dag van de lente, op 21 maart, is het 2 jaar geleden dat ik mijn zoon verloor. Het is niet waar dat de tijd alle wonden heelt. Deze wonde zal nooit helen. Maar de tijd maakt toch dat het scherpe van de pijn verbetert. Het gemis blijft, maar je kan er dan beter mee omgaan.

Nog heel veel sterkte Ans, hartengroetjes in verbondenheid.
Lieve
Naast mijn Gedichtenhuisje heb ik ook een seniorennetblog:
http://blog.seniorennet.be/ikmisjezo/


Simone24 februari 2010 om 22:52

Lieve tante Ans

Ik zie dat je dagelijks nieuwe dingen op het Blog zet. Erg mooi en wat fijn om op deze manier met Mario bezig te zijn. En wat een mooie foto van Noah en Mario die je van Tamara hebt gekregen vandaag, maar ik kan me intens voorstellen dat het door je ziel snijdt..... ! Ongelooflijk! Onbeschrijfelijk! Dikke knuffel van ons.
wilma Paulissen23 februari 2010 om 10:40

mevr.

Heel moie blog Ans.
Vergeet ook het lachen niet Ans!
Dat deed Mario ook erg veel.
Liefs Wilma
peter17 februari 2010 om 22:23

een "oude" vriend

beste Henk en Ans, ik had jullie site nog niet gezien. Als ik naar de foto's kijk kan ik niet geloven dat hij er niet meer is. Heb hem ook echt gemist de afgelopen jaren want uiteindelijk is het zo als je zegt, hij is iemand waar je niet lang kwaad op kunt blijven.
Met weemoed denk ik terug aan de avonturen die we samen beleefd hebben, nachtvissen in Griethousen, auto's halen in Hamburg, vakantie in Griekenland en noem maar op. Ik kan er een boek over vol schrijven.
Ik had hem zo graag nog een keer gesproken om het een en ander uit te praten maar nu kan het niet meer. Niet te geloven.

Het moet ongelooflijk zwaar zijn voor jullie. Ik hoop dat je er wat troost ligt in de reactie's hier.
Mario is iemand met het hart op de goede plek.

groet Peter
Armin Hesseling10 februari 2010 om 19:39

Echt niet te bevatten

Dag Beste Ans & Henk,
Bij deze wil ik jullie laten weten dat ik zeer met jullie mee leef,Ik heb een zeer leuke tijd met mario gehad en daar denk ik dan ook maar aan terug,en zo hou ik mario in mijn gedachte.

Groet
Armin
Simone 5 februari 2010 om 10:36

Lieve tante Ans

Wat een prachtige site. Ik wist niet dat jij deze had gemaakt. Wat mooi om foto's te zien van Mario en zijn kindjes. En wat een bijzondere en treffende gedichtjes. Ik ben er helemaal van onder de indruk.
Lieve tante Ans, ik denk dagelijks aan jullie. Heel veel liefs en knuffels ook voor ome Henk, Tamara en Harm.
Leni4 februari 2010 om 23:04

ontroerd

Lieve Ans, de tranen lopen langs mijn gezicht toen ik je blog las wat een verdriet, wat een gemis en wat een prachtig mens is er heengegaan
Ik heb er geen woorden voor, maar leef intens met jullie mee
Veel liefs van Leni
Mia1 februari 2010 om 09:52

goedemorgen meis,

hai lieverd, even kijken op het blog.
mooi, die warme reacties, ga even kijken naar je toevoegingen en
jullie nieuwe auto, bel snel weer, lieve knuffels Mia
Jeannine15 januari 2010 om 18:18

Voor altijd in mijn hart

Lieve Ans en Henk,
Wat mooi dat je deze blog hebt gemaakt. Ik hoop ook echt dat jullie hier weer kracht uit krijgen of dat het enigzins verzachtend voor jullie zal zijn. Ik vind het super knap van je dat je dit hebt gedaan. Ik denk dan ook vaak aan jullie. Het is gewoon niet te bevatten dat Mario er niet meer is. Ik zal hem nooit vergeten, mijn eerste grote liefde. Ik wens jullie heel veel sterkte.

Heel veel liefs en knuffels van Jeannine
Miranda Helmes4 januari 2010 om 11:13

...a thousand winds that blow

Lieve allemaal,
Het volgende gedicht is van Mary Elizabeth Frye, ik vond het erg inspirerend. Ik wens jullie de kracht en de moed toe om het vreselijke verlies van Mario een plekje te kunnen geven...
Do not stand at my grave and weep;
I am not there. I do not sleep.
I am a thousand winds that blow.
I am the diamond glints on snow.
I am the sunlight on ripened grain.
I am the gentle autumn rain.
When you awaken in the morning's hush
I am the swift uplifting rush
Of quiet birds in circled flight.
I am the soft stars that shine at night.
Do not stand at my grave and cry;
I am not there. I did not die.

Liefs van Miranda
Geluk, liefde, vreugde en gezondheid gewenst in 2010.
Marja2 januari 2010 om 15:46

Zwaar

Lieve Ans,
Wat voor jullie een feestelijke dag had horen te zijn ,is plotseling omgekeerd.. en een van de verdrietigste geworden in je leven,
In gedachten bij je,Marja
Ans van Weert1 januari 2010 om 23:32

condeleance

Lieve Ans en Henk,
Ik wens jullie heel veel sterkte met je verlies van jullie zoon. Veel te jong moeten jullie hem missen.
Vele groetjes Ans v. Weert
Jacintha ten Kate28 december 2009 om 22:54

condeleance

Lieve Ans, Henk en familie
Wat vreselijk voor jullie. Ik dacht dat jullie geen mail wilden, anders had ik echt al eerder gereageerd. Er zijn geen woorden voor.
zou je zo graag troosten, maar ik weet niet hoe. Ik wens je heel veel kracht om dit te dragen. Een dikke knuffel van Jacintha
jitske petersen 28 december 2009 om 22:44

condolance

lieve Ans ook mijn condoleances met het grote verlies van je zoon ik wens je de kracht om dit grote gemis te dragen liefs jitske
tonnie28 december 2009 om 19:32

condoleance

Lieve Ans,

Heel erg om je zoon op zo'n nog jonge leeftijd af te moeten geven.
Ik wens je heel veel sterkte, om dit grote verlies te kunnen verwerken.
liefs tonnie
Trees Woldman28 december 2009 om 19:29

Sterkte

Lieve Ans, Henk en familie. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht om het verlies van Mario te verwerken en hoop dat je kracht mag putten uit de mooie momenten en herinneringen, die er zijn.
Co28 december 2009 om 18:27

Verlies

Lieve Ans, het is zo moeilijk om een kind te verliezen en kan je ook geen troost bieden, maar leef met je mee en hoop dat je het verdriet op de lange duur een plekje kan geven. Ik wens je veel sterkte en kracht toe....
Lieve groetjes ...CO...
Greet Kuilder28 december 2009 om 16:53

niet te vatten

Ans en Henk,
Het is moeilijk woorden te vinden die nog iets zouden toevoegen aan wat al geschreven of gezegd is ...
Het is zo niet te bevatten door welk dal jullie moeten gaan.
Iets verliezen dat je zo dierbaar is ! Nee , dat bevat ik niet ..
Het enige dat ik kan doen , is jullie sterkte en moed wensen , want moedig moet je zijn om dit onder ogen te durven zien en sterk om er mee om te leren gaan.
Sterkte en kracht gewenst .. en liefde , veel liefde , van mensen die met jullie meeleven.
Greet Kuilder
Carolien Kemperman22 december 2009 om 23:19

Verlies

Lieve Ans,
Ik had jou Blog al een paar keer bezocht,maar ik kan de juiste woorden van troost niet echt vinden.
IK heb grote bewondering voor jou hoe je het Blog gemaakt hebt, en hoop dat je hier jou gevoelens in kwijt kunt, en dat je het verlies van Mario ooit een keer een plekje kunt geven.
Veel sterkte wens ik jou toe.
Lieve groet Carolien.
Leni20 december 2009 om 10:41

Leven

Lieve Ans,
Alles waar je veel van houdt,
zal je warmte blijven geven.
Ook al is het niet gebleven
of geworden,wat je wou.
Het blijft altijd een deel van jou
en een stukje van je leven.
Heel veel liefs en sterkte,
Leni Kasdorp
Corrie16 december 2009 om 18:42

verlies

Ans, jammer genoeg weet ik wat jullie door, en mee maken.
Ik vind het ook niet eerlijk, dat ik m,n zoon overleef. Maar er zijn nog meer kinderen waar we voor door moeten gaan.Heel veel sterkte samen.
Groetjes Corrie Pesselse.

Meer van Niet te bevatten

↑ Terug naar de berichten