Zo mooi....... zoon links, vader rechts

Even keek ik naar jou foto
en de tijd stond bijna stil.
In mijn verbeelding dacht ik even
dat jij mij iets zeggen wil.
Maar de werkelijkheid is anders
jij bent er nu niet meer.
Ach jij had het wel begrepen
wat zovaak mijn onrust is..
Ik had je nog zo graag
willen zeggen, 
dat ik je zo vreselijk mis.

***

Voorbij
niets meer te zeggen.
Voorbij
is niet het juiste woord.
Voorbij
is over-afgelopen.
Voorbij
gaat een leven echter nooit.
Voorbij
gaat geen verdriet en herinnering.
Voorbij
onze grenzeloze gedachten
is het wonder dat wij niet verwachten.
Voorbij
de einder van de horizon,
gaat leven verder dat hier begon.

Cobie Verheij

****

Ik staar omhoog en zoek naar jou
in het zwart van de nacht.
Ik stel me voor dat jij daar bent
en gewoon tegen me lacht.
Ik zie je niet, ik hoor je niet,
maar omdat ik je zo mis.
Ben ik van het feit doordrongen
dat daarboven mij iets is.
Ik sluit mijn ogen en beleef
een intens moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon,
dat jij dicht bij me bent.

**** 

Voorjaar 2009
Aan alles kan je zien hoeveel
vader en zoon van elkaar houden..

Jammer dat alles  gaan moest
zoals het ging.

Voor ons allen nog zoveel verdriet
de pijn van het gemis elke dag weer.

Stilte

In de stilte drijven de gedachte
als wolken in de lucht.
In de stilte vind ik rust
en ben ik niet meer op de vlucht.
In de stilte wil ik kijken,
kijken naar omhoog,
naar een ongekende verte,
naar het wonder van de regenboog.
In de stilte zie ik bomen wuiven in de wind,
in de stilte word pas tastbaar
dat liefde overwint.
In de stilte wil ik bidden
voor verlossing van leed en pijn.
In de stilte wil ik vragen
om weer heel te mogen zijn.

Verdriet is als de golven
van een verradelijke zee
soms als je denkt te kunnen zwemmen
sleept alweer een golf je mee
Er zijn wel betere momenten
dan denk je ik heb weer kracht
Je moet toch verder met leven?
maar dan voel je weer die macht
die radeloosheid heet
die trekt je in een diepte
waarvan geen ander weet
Want zij die naast je leven
zien slechts wat zijzelf wensen
dat je doorzwemt en het wel red
als de meeste andere mensen.
Verdriet is als de golven 
van een verradelijk zee
vaak wil je niet meer zwemmen
maar, het sleeopt je net niet mee.

****