Naar de inhoud

EEKLO NIEUWS EN NOG EEN BEETJE VAN ALLES

Welkom op de blog van Awbeir

Archief

Eeklo in vroegere jaren

 

Dat straten, gebouwen enz. veranderen door de jaren heen is heel normaal. Raar wordt het als de straat vroeger....geen straat was.

(foto Guido De Coeyer)

Want dit kan men moeilijk een straat noemen. Ja, ge fronst de wenkbrauwen en vraagt u af: wat is dit? Wel dit is Kerkestee zoals deze er eind de jaren '60 uitzag. Toen ook 'tweelken' of 'slagsken'genoemd. Links ziet men nog een stuk van de 'witte wijk' zoals men hier zegt.

Kerkestee deze week, ongeveer van op dezelfde plaats. Nu loopt deze straat verder naar een nieuwe wijk die verder op zijn beurt via de Sportlaan uitkomt in de Oostveldstraat. De 'witte wijk' kan men van hieruit niet meer zien want alles staat hier nu vol gebouwd.

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren

 

We verplaatsen ons van vorige week (Kriekmoerstraat) naar de andere kant van Eeklo. Meer bepaald in het centrum van Eeklo waar we eens de Zandstraat bekijken. Zoals u kan zien zijn ook hier de veranderingen heel ingrijpend.

Toen De Pauw Firmin op 10 augustus in het Expojaar 1958 zijn bouwaanvraag indiende om in de Zandstraat nr.122 een huis te bouwen was hij niet de eerste maar heel veel huizen stonden hier nog niet.

Het was al iets later, 3 spetember 1962, dat De Clercq Hugo aan het bouwen ging in de Zandstraat.

Het volgende jaar, 6 mei 1963, ging ook Pille Karel een huis verbouwen. In 1964 zou er een hele verandering komen want de kassei verdween en werd er asfalt gegoten.

Zo zag de Zandstraat er in augustus van dit jaar uit. Hier links waar er een hele rij nieuwe huizen staan was vroeger een fabriek en nog later kwam daar de 'plastiekcentrale' in. De uitbaters 'de Jean' en zijn vrouw werden bekende en geliefde mensen in Eeklo maar daar schrijf ik wel eens een apart artikel over.

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren

 

Het was pas halverwege de jaren '60 dat de Kriekmoerstraat 'ontdekt' werd en de bebouwing ingang schoot. Waarschijnlijk zullen sommige lezers wel schrikken bij het zien van deze oude foto's en zich niet kunnen indenken dat deze straat er ooit zo heeft uitgezien.

Braeckman Daniël was op 27 februari 1965 bij de eersten om een huis te bouwen in de Kriekmoerstraat. Zo te zien stonden daar al enkele huizen maar aan de rechtse kant is er nog niets bebouwd.

Vermeulen was op 06/05/1963 ook bij de eersten maar dit lijkt me helemaal aan de andere kant van de straat. Volgens mij is aan de achterkant de Oostveldstraat. 

Het was al enkele jaren later, 12 februari 1969, dat ook Walter De Bock zijn bouwaanvraag indiende voor het bouwen van een huis in de Kriekmoerstraat. Ook hier ziet men dat er aan de ene kant nog geen huizen staan. Wel ziet men aan die kant 'de witte wijk' zoals dat in de volksmond gezegd wordt.

Wie kan zich hier de bovenste foto's bij voorstellen. Wat vroeger feitelijk een 'boerewegel' was is nu een mooie straat geworden.

Reageer op dit bericht

Wereldkampioen

 

In juni 1987 had Eeklo er terug een wereldkampioen bij. De toen 37 jarige Roger Pieters werd in Helsinki wereldkampioen bowling. In de finale was hij sterker dan de Amerikaanse favoriet Rick Steelsmith.

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren

 

Mooie actie foto van in de wedstrijd FC Boom - FC Eeklo van (waarschijnlijk) 1970. Deze wedstrijd werd door Eeklo verloren met 3-1 en mocht men de kampioenstitel vergeten. We herkennen Maurits De Windt, Georges De Keyser, speler-trainer Roland Storme, Pintelon en de gevallen Roger Van De Gejuchte.

(foto Georges De Keyser)

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren

 

Dit is de oude Stadsschool in de Raamstraat. Vroeger waren hier in Eeklo verschillende scholen. Men had het Atheneum, de Broedersschool, het College, Ten Doorn en deze Stadsschool. Het moet ongeveer eind de jaren '70 geweest zijn dat dit gebouw is afgebroken. De Belastingen kwamen in de plaats. Als ik mij nog goed herinner zijn de Belastingen eerst nog in het oude gebouw gekomen en werd pas later een nieuw gezet.

Dit is dan het gebouw van de Belastingen zoals het er nu bij staat. Bij nader toezien toont dit gebouw ook al tekenen van vermoeidheid.

Hier zijn we aan de zijkant van de school. Aan de linkse kant staan er nog steeds een paar huisjes van uit die tijd.

Het straatje op zijn eigen is niet veel breder geworden maar zoals u ziet is er hier toch een serieuze verandering doorgevoerd. Ook de huizen recht over dit straatje, in de Raamstraat, zijn bijna allemaal verbouwd.

Reageer op dit bericht

Verse sneeuw

 

Deze morgen was het raak met de sneeuw. Toen daarna de zon er mooi doorkwam was het tijd om nog enkele foto's te schieten. De laatste weken was het steeds donker en grijs en een beetje ondankbaar om foto's te nemen. Hopelijk vinden jullie deze foto's mooi.

     

                                         

      

Reageer op dit bericht

Flandriens v/h Meetjesland

 

Romain De Loof

 

Naast het veldrijden is ook het pistegebeuren een wieleractiviteit waarmee de supporter zich tijdens de donkere wintermaanden kan amuseren. Jammer genoeg liggen de ‘vette jaren’ van de wielerbaan al enige decennia achter ons. Enkel de jaarlijkse Gentse zesdaagse kan de pistefan hedendaags nog bekoren.

Ook in die rijke pistegeschiedenis hebben de Meetjeslandse flandriens duchtig hun woordje mee gesproken. De meest getalenteerde onder hen is zeker en vast Romain De Loof.

Bij Romain geldt het gezegde dat ‘de appel niet ver van de boom valt’. Vader Remi, zelf een gewaardeerd renner, loodste zijn zoon Romain overal mee naar toe waar er gekoerst werd. Hij groeide als het ware op tussen de renners. Logisch dat hij zich dan ook al gauw tot de wielersport aangetrokken voelde. Nochtans werd zijn debuut niet onmiddellijk een gigantisch succes : bij zijn eerste optreden bij de beginnelingen werd hij meteen gedubbeld. Maar de kleine Romain leerde snel bij. Bij zoverre dat hij zijn derde koersje reeds als winnaar besloot. Het zou het begin zijn van een rijke carrière…

Nadat hij menig succesje op de weg had behaald werd hij door een zekere Oscar Daemers naar de piste gelokt. Eerst naar de open piste in Langerbrugge, later naar het gesloten Kuipke in Gent. En de Gentse baandirecteur had het goed gezien : in 1961 behaalde Romain zijn eerste Belgische pistetitel in de achtervolging. En dat smaakte naar meer. Dat hij een allround renner was bewijzen zijn behaalde nationale titels in de verschillende pistedisciplines zoals achtervolging, achter derny’s, achter zware motoren en in de ploegkoers (met onder meer Patrick Sercu als ploegmaat).

                                            

Maar Romain zijn ambities reikten veel verder. Hij droomde er zowaar van om wereldkampioen te worden. En dat lukte hem in 1962 in Milaan in de regenboogstrijd achter zware motoren, weliswaar nog bij de amateurs. Een jaartje later prolongeerde hij die titel voor eigen volk op de piste van Rocourt. Ook als prof zou hij de hoogste eer behalen : in 1966 in het Duitse Frankfurt behaalde hij zijn eerste en tevens enige profstayerstitel. Dat hij er niet meer behaalde kwam door een samenloop van omstandigheden. Romain steekt het niet onder stoelen of banken dat hij niet altijd als een voorbeeldige prof voor zijn sportcarrière heeft geleefd. Hij hield van een flamboyante levensstijl en liet zich graag opmerken. Ook in de talrijke zesdaagsen die hij heeft betwist viel hij zowel op als naast de baan graag op. Zwarte truien, gelakte schoenen en parelmoeren fietsen werden zijn handelsmerk. Niettegenstaande hij zeker niet het maximum uit zijn carrière heeft gehaald, mag Romain toch zeker en vast terugblikken op een schitterende loopbaan.

Maar het geluk stond ook niet altijd aan zijn zijde. Vooral de zware val, waarvan hij het slachtoffer werd in Gent-Wevelgem 1970, hypothekeerde voor een groot stuk zijn verdere loopbaan. Na die doodssmak zou Romain nooit meer de oude zijn, dit niettegenstaande hij in 1974 nog eens Belgisch kampioen werd achter de zware motoren. Dat hij daarvoor een klasbak als Theo Verschueren moest verslaan, gaf nog meer glans aan die laatste titel.

Na zijn actieve loopbaan was Romain De Loof vijf seizoen ploegleider, eerst bij Ebo later bij Marc Zeepcentrale. Ook in die job slaagde hij met verve : ondanks het feit dat hij nooit met de allergrootste namen kon werken, wist hij toch klassiekers zoals Gent-Wevelgem (met Ferdi Van Den Haute) en Bordeaux-Parijs (met Herman Vanspringel) binnen te halen voor zijn sponsor.

Later werd Romain een graag geziene gast op de wekelijkse markten waar hij naast zijn portefeuilles en handtassen ook zijn vele wieleranekdotes graag aan de man bracht.

(Mark Van Hamme)

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren (waar ik geboren ben)

 

Na lang twijfelen zal ik het toch maar doen. We verplaatsen ons naar de Boelare, de straat waarin ik geboren werd. Dit is het huis tussen de twee auto's in. Op de bovenste kamer links was mijn geboorteplaats. Men ziet ook de inrit van mijn vaders garage. Dit was dezelfde inrit van likeurstokerij Brandi, de zaak van Albert Van Branteghem. Daarnaast de winkel van Van Doorselaer waar men stoffen, hoeden, 'klakken' en nog veel meer kon kopen.

Aan de andere kant van de inrit was café St.Elooi van de familie Matthijs. Er waren daar twee zonen waarvan de jongste, Guido, mijn leeftijd had. We hebben veel uren samen gespeeld.  Het was Alfons Van Cauwenberghe, die juist naast het café woonde, die op 13 mei 1963 een bouwaanvraag indiende om hier bureau's en appartementen te bouwen. Trouwens de 'vleugelauto' die men op de foto ziet was van zoon Van Cauwenberghe.

Zo ziet het er de dag van vandaag uit. Na de eerste verbouwing was de rechtse inrit van de Brandi en de linkse van Van Cauwenberghe. Want ongeveer tegelijkertijd bouwde ook Van Branteghem een nieuw huis. Hoe het 'van achter' was en nu is vertel ik een volgende keer wel.

Reageer op dit bericht

Eeklo in vroegere jaren

 

In de Eecloonaar van 09/10/1986 verscheen het bericht, zoals u op de foto kan zien, dat Strobbes stopten. Deze in de Molenstraat gelegen kruidenierszaak was in Eeklo (en daar buiten) een bekend huis want men kon daar ook een beetje van alles kopen. Marie-Louise Lebrun heeft het er altijd moeilijk mee gehad dat ze de zaak stop moest zetten en kwam niet veel meer buiten. De laatste jaren ziet men haar terug tussen de mensen en  doet ze regelmatig een terrasje op de Eeklose Markt.

De in 1923 nieuw gebouwde winkel van Strobbes ziet er de dag van vandaag niet zo goed meer uit. Het verval lijkt niet meer te stoppen en men zal binnenkort toch eens moeten nakijken welke oplossing men hier kan aan geven.

Reageer op dit bericht

Meer van EEKLO NIEUWS EN NOG EEN BEETJE VAN ALLES

↑ Terug naar de berichten