Berichten van 1 maart 2024 tot 31 maart 2024

Geschiedenis van de Eeklose meubelindustrie (16)

Kunstmeubelen De Puydt/ Integral (1)

Als boekhouder bij het meubelatelier René De Latter-Van Eyck leerde de Gentenaar Firmin De Puydt
de meubelmakerij in al haar aspecten kennen: hout, machines, stielmannen, leveranciers, klanten
van kunstmeubelen. Hij begon in 1961 voor eigen rekening in Balgerhoeke 48
hoogwaardige stijlmeubelen te produceren.

Samenstelling: Jan Martens

NEGEN VRIJWILLIGERS

Toen stadsarchivaris Erik De Smet  (2008) en hulparchivaris Willy Hamerlynck (2010) overleden, was het groepje medewerkers op het Stadsarchief uitgedund tot welgeteld vier man. Maar hoe snel het kan verkeren: binnen de kortste keren meldde de ene na de andere vrijwillig(st)er zich aan. En al meer dan tien jaar geniet het SAE nu de ongekende luxe van een negenkoppig team. Een luxe,
maar ook een opgave: zonder het gevoel iets zinvols te presteren zouden de meeste onder hen natuurlijk snel afhaken.

Toen het team zonder veel planning tot stand kwam, moest onmiddellijk een keuze gemaakt worden: de leden opleiden om mettertijd beheerstaken over te nemen (en hen dus alle collecties en details leren kennen), of hen “specialiseren”, zich laten verdiepen in één
of meer thema’s en/of periodes. Het SAE ontwikkelde zich na 2010 echter zo snel en veelzijdig, dat de eerste optie eigenlijk
niet meer haalbaar werd.

De vrijwilligers krijgen of kiezen dus thematische opdrachten, die allemaal uitmonden in nieuwe “ingangen”: syntheses, indexen, inventarissen of gewoon systematische bundelingen van teksten en foto’s in boekvorm of op cd’s en dvd’s. Enkele teamleden vonden
al snel een eigen invalshoek en werkten die breed uit. Zij verrijkten het archief met omvangrijke uitgaven van o.a. de oude
stadsrekeningen en de bewijsstukken daarbij, verkopingen van huizen en gronden, resolutieboeken, landboeken,  ..  Ook de recente
decennia werden aangepakt, met uitgaven over W.O. I, de Eecloonaar, de bouwaanvragen en de Eeklose ansichtkaarten.

Wie liever afwisseling wilde, werkte in teamverband mee aan zeer omvangrijke projecten als de digitalisering van de parochieregisters
en de burgerlijke stand (momenteel ruim 38 banden), de in- en uitwijking in Eeklo (12 banden), de collectie affiches,
de afdeling Kaarten & Plans.

Het enthousiasme was bij momenten zo groot, dat sommige teamleden werk mee naar huis namen om sneller resultaat te zien.
Onverwacht gevolg van deze ijver is wel dat de lijst nog uit te voeren taken snel kleiner wordt. Maar in een dynamisch archief
als het SAE zal wel altijd nog wel wat te doen zijn.

Door Freddy Pille, Eeklose Stadsarchief

Zusters kleedden voor laatste keer Mariabeeldje aan

Zusters Annie Duytschaever en Hélène Fransis hebben vorige week voor de laatste keer het Mariabeeldje
uit de kapel van College ten Doorn aangekleed.
De fakkel wordt vanaf nu doorgegeven aan twee vrijwilligers van de kapel.

Het Mariabeeldje in de kapel van Onze Lieve Vrouw ten Doorn uit Eeklo vierde vorig jaar haar 575^e verjaardag. Net zoals bij
Manneke Pis leeft de traditie dat het Mariabeeld enkele keren per jaar andere kledij krijgt. Vorige week kreeg Maria haar
lenteoutfit, de kledijwissel was specialer dan anders omdat het de laatste keer was
dat zuster Annie en zuster Hélène de kledij wisselden.

De traditie in ere houden

De zusters hebben meer dan 40 jaar lang het Mariabeeldje van kledij voorzien, maar voelen zelf dat het wat zwaar voor hen wordt.
Daarom nemen 2 vrijwilligers van de kapel, Annemie Willems enHeidi Pollier, de taak van hen over. “We zijn blij dat de traditie
verder leeft, het zou zonde zijn dat zoiets mooi verloren gaat.”, aldus Zuster Annie.

De twee vrijwilligers waren er maandag bij en konden zo alle stappen volgen die de zusters uitvoeren bij de kledijwissel. Het is
namelijk een heel proces om de kledij van het Mariabeeldje te vervangen, er moet voorzichtig omgegaan worden met de
verschillende pakjes, de sieraden en het beeldje zelf uiteraard. Daarnaast moet elke kledingstuk ook in de juiste volgorde
aangedaan worden, en moet het beeldje op een voorzichtige manier teruggeplaatst worden.

In het archief

Het volledige proces van de kledijwissel werd gefilmd en gefotografeerd, beeldmateriaal dat door het erfgoedhuis van de
Zusters van Liefde in Gent een plaats in hun archief krijgt. De video zal ook gebruikt worden als instructiefilmpje zodat
ook voor de latere generaties de kledijwissel correct wordt overgenomen en deze mooie traditie bewaard blijft.

Deze tekst is van de hand van Marit Gouwy, die als studente communicatie enkele dagen meeloopt op onze grote school. 

Na de oliecrisis in 1972 ging het bergaf en in 1987 legde Michel Willems de boeken neer.
Daarna probeerde hij meubelen te maken in kunsteik maar dit sloeg niet aan.
In 1996 kende Willems-De Vreese een doorstart in I.M. Willems Home Interiors bvba van dochter
Isabelle Willems, die na een brand in 2003 de fabricage van meubels stopzette en doorging
met verkoop van meubels in groot en kleinhandel.

Isabelle Willems laat haar eigen meubellijn Inspiroo in het buitenland fabriceren.

“TIJDELIJK  ARCHIEF”

De digitale revolutie zou komaf maken met onze eindeloze papierwinkel, beloofden de informatici. Het liep enigszins anders …
Voortdurend evoluerende programma’s en lekke beveiligingen leidden ertoe dat zowat iedereen er de voorkeur aan gaf zowel
de originelen als papieren afdrukken toch maar te bewaren. Het resultaat is een nooit geziene berg documenten, die in een
hoog tempo alle archieven dichtslibben.

De alarmbel werd eerst geluid in grote steden als Gent en Antwerpen, waar alleen al de bestellingen en facturen jaarlijks honderden archiefdozen vullen. De overheid besliste dan maar dat van de collecties ouder dan tien jaar slechts één jaar op zes bewaard
hoefde te worden. Voor de periode vanaf de fusies werd dat inmiddels zelfs één of twaalf.

Ook ons Stadsarchief ondervindt de gevolgen van deze papierslag. Niet alleen werden/worden alle niet verplicht te bewaren jaar-
gangen van de genoemde “bewijsstukken” opgeruimd, ook de overmakingen van de andere diensten worden kritisch bekeken.
De dienst Burgerzaken bijvoorbeeld deponeerde een meterslange reeks dozen met de administratie van de rijbewijzen uit de vorige
eeuw, en die blijkt beperkt te mogen worden tot de uitreikingsregisters. Ook in de documenten over de vreemdelingenpassen kan
gesnoeid worden, maar dit wordt een delicate en tijdrovende opdracht.

Een hoofdstuk apart vormt de naschoolse kinderopvang. De verzekeringsmaatschappijen hebben bedongen dat elke dag een volledig
rapport wordt opgemaakt, met vermelding van alle aanwezigen en eventuele voorvallen die de gezondheid van de kinderen kunnen beïnvloeden. Begrijpelijk, maar dit levert wel een berg papier op, en die belandt dan onvermijdelijk in het archief, waar hij plaats
blijft innemen tot de wettelijke bewaartermijn (tien jaar) verstreken is.

Dit alles heeft ertoe geleid dat het Stadsarchief de facto in tweeën gesplitst is. Onvermijdelijk zal er op termijn een “tijdelijk archief”
moeten voorzien worden, waarin deze stukken worden opgeslagen volgens de datum van uiteindelijke vernietiging. Niet logisch,
maar gewettigd, gezien de minieme kans dat ze ooit nog geraadpleegd worden.

Door Freddy Pille, Eeklose Stadsarchivaris

Op donderdag 21 maart is het stadsbestuur overgaan tot de uitreiking van het brevet
Laureaat van de Arbeid aan deze personen:

De heer Caignau Geert (was verontschuldigd)

Label Toekomst voor het beroep - bronzen ereteken in de sector Tuinbouw 

De heer De Kezel Bert

Zilveren ereteken in de sector Politie- en civiele veiligheidsdiensten

De heer Dobbelaere Stijn

Bronzen ereteken in de sector Politie- en civiele veiligheidsdiensten 

Mevrouw Gys Kristien

Label Meester in het beroep - gouden ereteken in de sector Audit, Boekhoudkundige en fiscale beroepen

De heer Schoenmakers David

Label Expert - gouden ereteken in de sector Haven

MEEMAKERS EN GROENDIENST VERGROENEN SAMEN DE SPARREBOSSTRAAT

Op zaterdag 16 maart vanaf 9.00 uur vindt er een plantdag plaats in de Sparrebosstraat. Buurtbewoners steken samen
met de groendienst en de leden van het college de handen uit de mouwen.

De plantdag maakt deel uit van het project Meemakers 2023: de bewoners ontvingen een burgerbudget om hun straat te
vernieuwen en er een heuse Toekomststraat van te maken. Met dit budget willen ze hun straat herinrichten met het oog
op ontmoeting, vergroening, biodiversiteit, CO₂-reductie, mobiliteit, enzovoort. De Meemakers van de Sparrebosstraat
willen vooral inzetten op vergroening, met als ultieme doel het creëren van een eetbare, groene straat van de toekomst.
Dit alles met het oog op een vernieuwd straatbeeld en een veiligere omgeving voor spelende kinderen. Zo kan de
Sparrebosstraat een voorbeeldstraat voor de rest van Eeklo worden qua vernieuwing en veiligheid voor spelende kinderen.

De vernieuwde Sparrebosstraat kan worden gerealiseerd dankzij een goede samenwerking tussen de dienst publieke ruimte
en de bewoners. De afgelopen maanden werd er eerst een mobiel zit- en groenelement ingezet als test, om te kijken waar
extra plantvakken konden worden gecreëerd. Dankzij een goed overleg kwamen ze samen tot een voorstel
van vergroening en ontharding van de straat.

Schepen Filip Smet: “Het is fantastisch om te zien hoe ideeën van bewoners via co-creatie met onze stadsdiensten
tot een mooi project leidt dat als voorbeeld kan dienen voor andere plekken in Eeklo.’”

Geschiedenis van de Eeklose meubelindustrie (14)

Zitmeubelen Willems-De Vreese/I.M. Willems Home Interiors (4)

Het toen nieuwe bedrijf aan Kunstdal.
In de jaren 1970 werd de fabriek driemaal vergroot tot 12 000 m² en werkten er 100 man.

IETS TE ROYAAL ?

Sinds eind 2021 werkt archiefmedewerker Luc Dobbelaere aan de uitgave van de 17de-eeuwse stadsrekeningen, de interessantste
bron om het reilen en zeilen van toen te leren kennen. Dit leverde o.a. tot nu toe onopgemerkte informatie over het stadsbestuur op.
Om die te begrijpen is wel enige voorafgaande uitleg noodzakelijk.

Om de stadsdiensten goed te laten functioneren beschikte het stadsbestuur over een aantal min of meer vaste inkomsten: heffingen
op het drankverbruik, het op de markt verkocht graan en linnen, het gebruik van de stadsweegschaal, het tolgeld op de Raverschoot-
brug en de aansluitende steenweg naar de Markt, plus nog enkele kleinere posten. Daarnaast werden er belastingheffingen,
ommestellingen, georganiseerd telkens als er een beven daartoe uit het Brugse Vrije kwam: doorgaans éénmaal per jaar,
iets vaker in tijden van oorlog.

Ruim vier eeuwen lang werd er volgens dit systeem gewerkt, maar in de jaren 1670, toen de oorlogslasten overal zwaar gingen
doorwegen, kwam er kritiek. De schepenen werd verweten dat zij in deze ommestellingen een hoger bedrag lieten ophalen dan
het Vrije vroeg, om hun comfort te financieren, o.a. de drie maaltijden die zij zichzelf jaarlijks “schonken”.

Wellicht daarom werd hogerop beslist dat vanaf 1682 van de ommestellingen een volledig aparte boekhouding moest worden gevoerd.
Voor het stadsbestuur betekende dit dat alle uitgaven moesten gedekt worden met de inkomsten uit de al genoemde stadsrechten.
In principe moesten die daarvoor volstaan, maar vanaf datzelfde jaar 1682 liet het centrale gezag de drankbelasting ophalen voor
eigen rekening, en toen militaire bendes steeds vaker de markten kwamen afschuimen, werden de graanmarkten beperkt
tot de versterkte grote steden.

Hiermee vielen niet alleen de twee grootste inkomstenbronnen weg, maar het verminderde marktbezoek woog ook zwaar op de
inkomsten uit de tolgelden en de stedelijke weegschaal. Concreet betekende dit dat in die jaren 1680-1700 het jaarlijks te besteden
budget van zowat 450 pond groot terugviel op zo’n  260. Maar merkwaardige vaststelling: de schepenbank wist ook met dit bedrag
alle diensten te verzekeren, en hield zelfs een bescheiden budget over voor herstellingen aan wegen en (vooral) het stadhuis.
  Opvallend: van de drie ere-maaltijden was geen spoor meer te bekennen.

Wij komen dus niet onder de conclusie uit dat de stadsbesturen vóór 1680 wel degelijk
iets te enthousiast in de stadskas hadden gegraaid …

Door Freddy Pille, Eeklose Stadsarchivaris

Geschiedenis van de Eeklose meubelindustrie (13)

Zitmeubelen Willems-De Vreese/I.M. Willems Home Interiors (3)

Michel Willems ontwierp een eigen bankstel, waarvan hij het karkas liet maken door Blanckaert & Willems
en dat hij zelf stoffeerde. Hij trok er mee naar de Meubelbeurs in Brussel en kende onmiddellijk succes.

BIDPRENTJES

Het is een bekend cliché: nergens worden zoveel vergissingen gedrukt als op bidprentjes. Een overlijden komt namelijk dikwijls
onverwacht, en in de haast en door de emoties worden soms pijnlijke blunders begaan. Niettemin klaren de gezichten van heel
wat genealogen op als ze zo’n prentje – of beter nog een rouwbrief – onder ogen krijgen. Ten onrechte dus,
want de regel dat alleen de officiële akten van de burgerlijke stand bepalend zijn, blijft nog altijd gelden.

In het Eeklose Stadsarchief worden zo’n 50 à 60 duizend stuks bewaard. De stad zelf heeft nooit een dergelijke verzameling aangelegd,
maar bij sterfgevallen komen af en toe erfgenamen met hele collecties aankloppen. Fervente verzamelaars hebben dikwijls ook
vastgelegd  dat hun “levenswerk” via deze overbrenging voor de toekomst bewaard moet blijven.

De betrokken verzamelaars werkten meestal rond enkele families, met als gevolg dat zij meestal prentjes uit de hele provincie
(en soms zelfs verder) bijeen hadden gebracht. 

Omdat zo’n verzameling in principe op de duur eindeloos kan uitdijen, was in het Stadsarchief een selectie noodzakelijk. De regel werd
dus dat de betrokkene iets met Eeklo te maken moest hebben gehad: er geboren of overleden zijn, of er geruime tijd gewoond hebben.
Zelfs met deze beperking omvat de archiefcollectie nu al zo’n 80 dozen van telkens 30 cm …

Archiefbezoekers brengen ook vaak recente bidprentjes binnen, en maken zo onbewust en ongewild brandhout van onze kreupele privacywetgeving, die bepaalt dat overlijdensgegevens vijftig jaar “geheim” moeten blijven. Aangezien praktisch altijd ook de
geboortedatum vermeld wordt, en overleden eeuwelingen een zeldzaamheid zijn, blijft er ook van de honderdjaarregel
voor geboorten maar weinig meer over.

Bij uitbreiding geldt dit ook voor het 75-jarige embargo op huwelijksdata, want wat voor zin heeft deze wet als de betrokkenen
kaartjes rondsturen, advertenties plaatsen in alle mogelijke bladen en op de populairste Internetsites?

Door Freddy Pille, Eeklose stadsarchivaris

Albert Bonte en Marguerite Marclé zijn 60 jaar getrouwd.

Burgemeester Luc Vandevelde ging met Huguette Van den Fonteyne op bezoek.

Claudine is de enige dochter en ze hebben 2 kleinkinderen en 5 achterkleinkinderen.

Albert was actief als dakdekker bij de firma Huysman, Marguerite was altijd huisvrouw en

onthaalmoeder voor Kind&Gezin.

Ze wonen sinds 2019 in LDC Zonneheem.

François De Haeck en Liliane De Meyere kregen bezoek om hun 50 jaar huwelijk.

Het koppel heeft 2 dochters en 3 kleinkinderen. 

François was actief in de industriële bouwsector, Liliane werkte in het psychiatrisch ziekenhuis, logistieke dienst.

Raphaël Haerens en Liliane Borgonjon huwden 60 jaar geleden in Maldegem.

In hetzelfde jaar kwamen ze in Eeklo wonen en kregen 1 dochter Katrien en 2 kleindochters.

Raphaël deed in landbouwmachines in Watervliet. Liliane was gerante in de Eeklose kledingboetiek Elegance.

Het koppel woont nu op de Markt op een appartement.

Gisteren bracht burgemeester Luc Vandevelde samen met de voorzitster van de Seniorenraad Huguette Van den Fonteyne
een bezoek bij de 100-jarige uit het WZC St. Elisabeth: Pauline Schleicher. Geboren op 5 maart 1924 in Frankfurt.
Woont sinds 1948 in België en trouwde er met Charles Allemeersch. Ze kregen 5 kinderen. 2 kinderen stierven reeds.
1 dochter woont in Australië,  1 in Amsterdam en 1 zoon in Sijsele.

Nieuwe chirurgische robot voor AZ Alma EEKLO

In AZ Alma werd zopas een Intuitive DaVinci Xi operatierobot in gebruik genomen. De komst van deze robot zet de innovatiedrang
van AZ Alma in de verf en is een gevolg van de nauwe samenwerking tussen het Eeklose ziekenhuis en AZ Sint-Jan Brugge,
die beiden deel uitmaken van het KOM-netwerk.

Het is geen toeval dat onze urologen als eersten deze robot in gebruik namen. De diensten Urologie van beide ziekenhuizen werken
al een hele tijd nauw samen, net als de besturen en directies. Deze nauwe samenwerking komt de patiënten enkel ten goede.
Het ter beschikking stellen van de Intuitive DaVinci Xi operatierobot zorgt ervoor dat Meetjeslandse patiënten voortaan ook hoogtechnologische ingrepen in AZ Alma kunnen laten uitvoeren.

“Concreet betekent dit dat we oncologische ingrepen als radicale prostaatverwijdering of niertumorverwijdering kunnen uitvoeren
volgens de meest hedendaagse standaard”, zegt dokter Cedric Goes, die hierin ervaren is en deze ingrepen voorheen in AZ Zeno
uitvoerde. Hijzelf en zijn collega-uroloog dokter Benjamin Van Parys zijn in AZ Alma de eerste gebruikers van de robot.
“Maar we doen ook niet-oncologische ingrepen, zoals de reconstructie van de urineleider of herstel van verzakking van de blaas.
Maar daar blijft het niet bij: ook onze algemene chirurgen en onze gynaecologen zullen de robot gebruiken.”

“De operatierobot laat ons toe om, via een beperkt aantal kleine gaatjes in de buik, binnenin het lichaam van de patiënt zeer fijne handelingen te verrichten. Veel fijner dan met een open operatie of een klassieke kijkoperatie. Hierdoor kunnen we zeer secuur en
precies te werk gaan, wat leidt tot een beter behoud van gezond weefsel en minder nevenwerkingen”, aldus dokter Goes.

Beide ziekenhuizen willen hun onderlinge samenwerking verder concretiseren. AZ Alma heeft als regionaal ziekenhuis haar plaats in veelvoorkomende pathologie, terwijl AZ Sint-Jan Brugge referentieziekenhuis voor gespecialiseerde pathologie is. De komst van deze
robot is voor de patiënten van AZ Alma alvast goed nieuws: niet alleen kan men voor deze complexe ingrepen nu ook terecht in het vertrouwde ziekenhuis, bovendien vergen operaties, uitgevoerd met robotchirurgie, doorgaans een kortere herstelperiode
dan een klassieke open ingreep.

Geschiedenis van de Eeklose meubelindustrie (12)

Zitmeubelen Willems-De Vreese/I.M. Willems Home Interiors (2)

In 1963 nam hij met 15 arbeiders zijn intrek in een gedeelte van de oude weverij Penneman in
de Snuifmolenstraat. Een uitslaande brand in 1965 noodzaakte hem voor zijn snelgroeiende
bedrijf een nieuwe productiehal te bouwen in de Brugsesteenweg 233 (nu Kunstdal 1).

Michel Willems, zoon van een meubelmaker en broer van Daniël Willems, ging in de leer voor
zetelstoffeerder en begon in 1956 in het ouderlijk huis in de Zandstraat zetels te garnieren.

Samenstelling: Jan Martens

Buddywerking sterk van start gegaan

De eerste buddy's uit het buddywerkingstraject van stad Eeklo zijn sterk van start gegaan. Na de lancering van het project
in de zomer van 2023 gingen Nederlandstalige mensen op pad met anderstalige nieuwkomers om elkaar te leren kennen
en elkaar te helpen, het Nederlands te oefenen, aan een netwerk te bouwen en plezier te beleven.

De buddywerking heeft alvast een positieve indruk nagelaten bij de deelnemers: zowel de Nederlandstalige mensen als de 
anderstalige nieuwkomers zijn blij deel te nemen. Op zaterdag 2 maart konden de duo's genieten van een gezellig ontbijt
in LDC Zonneheem. Ondertussen gaat het om vijf buddyduo's.

Buddywerking

Stad Eeklo riep het buddyproject in het leven om anderstalige nieuwkomers te helpen integreren. Een buddy (een maatje,
kameraad, vriend) maakt het anderstalige nieuwkomers makkelijker om de weg te vinden en zich thuis te voelen in Eeklo.
De duo's spreken geregeld af om samen te sporten, te babbelen bij de koffie, een uitstapje te maken....Ze worden daarbij
ondersteund door de taal- en inburgeringscoach van stad Eeklo.

Kriebelt het ook bij jou om aan de slag te gaan als buddy? Dat kan! Ga naar www.eeklo.be/buddywerking schrijf je
in en dan contacteren we je voor een kennismakingsgesprek.

Schepen Danny Smessaert: "Als stadsbestuur willen we er voor zorgen dat anderstalige nieuwkomers het Nederlands
kunnen leren. Uiteraard is het belangrijk dat naast taal ook de integratie in onze samenleving wordt bevorderd.
Daarom zien we deze buddywerking als een sociaal instrument: een manier om elkaars culturen te begrijpen in het
dagelijkse leven en om te leren hoe we met elkaar kunnen omgaan."

OPRUIMEN

Al enkele maanden staat in het Stadsarchief in de afdeling Financiën zo’n 15 meter kastruimte opvallend leeg. Hier stonden voordien
de parallelle boekhouding uit de jaren1970-80 en enkele stapels dagkasboeken en hulpdagkasboeken.
Het archief heeft weer wat ademruimte. ..

Het zal duidelijk zijn dat een archief niet onbeperkt kan blijven groeien: afgezien van de ruimte moet er ook rekening gehouden
worden met de inventarisering en het overzichtelijk houden van de ingangen.

Een bijzonder geval in dit opzicht zijn de zogenaamde bewijsstukken bij de stadsrekeningen, meestal facturen. In het begin van
deze eeuw namen die in Eeklo zo’n 5 meter per jaar in beslag. Tot zo’n halve eeuw geleden kon je in die dozen nog prachtig
gedrukte briefhoofden van inmiddels verdwenen firma’s vinden, met dikwijls interessante gegevens over het bedrijf.
Nadien namen kleurloze computerprints al snel de bovenhand.

In grote steden als Gent en Antwerpen liepen deze rijen archiefdozen snel op tot een paar honderd meter per jaar. Onhoudbaar dus,
waarop beslist werd dat alleen de laatste dertig jaar volledig bewaard diende te blijven: van de voorafgaande decennia na W.O. II
volstond één volledige jaargang op zes. Maar de snelle aangroei vulde de vrijgekomen ruimte zienderogen weer op:
“één jaar op twaalf“ werd al op tafel gelegd, en ook de “laatste dertig jaar” staat zwaar onder druk. Ook in Eeklo is deze selectie
in volle gang:  de dienst Financiën heeft weliswaar nog niets van na 2000 overgemaakt, maar door recente massale
overmaking vanuit het Secretaraat was er geen andere keuze.

“Opruimen” is daarbij een iets te gemakkelijk woord. Vele bedrijfsdocumenten bevatten namelijk gegevens die volgens onze
(soms wel te) strikte privacy-wetgeving niet zomaar in het containerpark gedumpt mogen worden. Verbranden is slecht voor
het milieu, en versnipperen is voor het stadskantoor een te grootschalige opgave (ruim 500 volledig gevulde archiefdozen!).
Uiteraard hebben vooruitziende geesten daarop ingespeeld: een gespecialiseerde firma haalt zo’n vrachtwagenlading
op en zorgt ervoor dat de delicate stukken onleesbaar in papierpulp veranderen …

Door Freddy Pille, Eeklose stadsarchivaris.