
Drijvende kolossen voor vrede en veiligheid
Iedereen was ervan doordrongen dat dijkherstel meteen opgepakt moest worden. Aan de kleinere bressen werd al tijdens de
rampnacht gewerkt met zandzakken en ander nood materiaal (schepen). Het getij had echter vrij spel in de grotere stroom-
gaten. En elke dag werden ze groter en de geulen dieper.
De Britse Phoenix-caissons
De Britten hadden ook al het een en ander meegemaakt met de zee en daar gebruikte men de Phoenix-caissons. In overleg met
de Britse regering kon rijkswaterstaat acht Phoenix-caissons overnemen. Sleepboten haalden ze in de zomer van 1953 naar
Nederland.Tergelijkertijd werden op Nederlandse bouwplaatsen ruim 400 eenheidscaissons gebouwd en nog eens 82 kleinere.
Er waren vier Phoenix-caissons nodig om dat laatste grote stroomgat bij Ouwerkerk te kunnen dichten. Dat zijn ook de vier
caissons waar nu het Watersnoodmuseum in gevestigd is. De caissons waren in feite zinkbakken.

