Archief

De Bernertjes hebben de voorbije weken al intens van de tuin genoten. Ze kijken al lang niet meer op van huismussen die op waterjuffers komen jagen. Zelfs eendjes in de vijver worden maar met één oog toe en eentje open gevolgd. Alleen de opstijg- en  landingsprocedure kan op iets meer belangstelling rekenen. Dat gaat dan ook met veel gekwaak en gespetter van onze gevederde vriendjes gepaard !

Een kennis die altijd direct alles ziet wat misloopt in de tuin bij een ander maakte mij er attent op dat er bladluizen op mijn rozen zaten. Zijn oplossing was simpel, "Dat wordt spuiten manneke". Ik maakte hem er attent op dat in mijn tuin sinds bijna 30 jaar ondertussen niet gespoten wordt en dat ik dat nu ook niet van plan was. Ik heb hem in z'n wijsheid gelaten en er niet bijverteld dat mijn bladluizenteam reeds actief bezig was om de plaag een halt toe te roepen. Mijn team bestaat uit kleine lieve, rode, bijna aaibare kevertjes met zwarte bolletjes die kunnen vliegen van roos naar roos en die daar niks liever doen dan bladluizen leegzuigen tot er alleen een leeg velletje overblijft. Je kent ze wel hoor, er zijn er in verschillende soorten ! Maar lieveheersbeestjes, want daar gaat het over zijn nu éénmaal dol op bladluizen. Da's ook de reden dat er maar enkele tientallen plaaggeestjes te zien zijn en geen duizenden ! 't Is makkelijk, ecologisch en gratis bovendien en veel andere beestjes zijn mij er ook dankbaar voor ! 

Met de plensbuien van gisteren en vandaag staat de vijver bijna terug op zijn normale peil. Begin deze week heb ik nog bijna een volle dag water bijgepompt om te beletten dat de moeraszones zouden droogvallen. Dat leverde zo'n 3 cm verschil op ! Nu is er op twee dagen een 7-8 cm hemelwater gevallen, het meeste daarvan gisteren ! Dat zijn een paar duizend liter water, helemaal gratis en voor niks !

Ik was een beetje bezorgd voor de pioenrozen, eentje was woensdag net in bloei gekomen.  Nu hebben zo'n pioenrozen lange stelen en topzware bloemen, een slechte combinatie met sterke wind en massa's regen. Maar ik heb ze onderschat, ze hebben het overleefd zonder noemenswaardige schade.  Een bewijs dat ze het hier naar hun zin hebben zeker ! 

Toegegeven, erg aaibaar ziet het er niet uit ! En het is een seriemoordenaar die van geen ophouden weet ! Toch zie ik ze graag komen. Het is de larve van het Lieveheersbeestje. Welke soort is niet te zeggen ! Wat wel zeker is, is dat dit beestje al zijn hele leven bladluizen opvreet. Binnenkort wordt dit larfje een pop en nog even later een volwassen LH beestje. Dus toch maar even niet platknijpen de volgende keer dat je er eentje zie ! Rustig laten zitten en niet storen, want het volwassen LH beestje eet ook nog elke dag een assortiment bladluizen tot grote tevredenheid van de plantjes en mezelf ! 

Het was goed vertoeven in de tuin deze namiddag, 29.5° wees de thermometer aan maar met een zacht briesje en een glaasje was het in de schaduw heel goed uit te houden ! De Begonia's voelen zich kiplekker met zo'n weer en bloeien als gek. 's Avonds moeten we weliswaar met de gieter rondgaan maar dat heb ik er graag voor over ! De pot met de palm links is een Chamarops humilis 'Vulcano', deze is iets meer gedrongen dan de gewone Europese dwergpalm.

De boomvaren zagen we eerder deze week ook al maar nu eens van uit een andere invalshoek ! Ons varentje is drie nieuwe bladeren aan het bijmaken. Elke dag rollen ze iets verder uit.

Ook in de schaduw kan je exoten kwijt ! Hier is het meer te doen om de spectaculaire bladvormen en niet om bloemen ! Rechtsachter staat een boomvaren (Dicksonia fibrosa)  Die overwintert in de veranda net als de Alocasia gageana (midden). Links zie je de volledig winterharde Trachycarpus wagnerianus. Die staat in de volle grond en kan -18°C aan ! Moest het toch ooit nog eens zo koud worden bescherm dan de groeipunt waar de nieuwe bladeren uitkomen. Met wat geluk loopt de plant dan de volgende zomer terug uit. In tegenstelling met T. fortunei is dit een trage groeier waardoor zulke plantjes behoorlijk duur kunnen zijn. Dit exemplaartje staat hier al zo'n 20 jaar. In de handel mag je al vlug aan een paar honderd euro denken voor zo'n palmpje !

De volgende dagen mogen we al eens proeven van een vroege zomer. Dat we de tuin wat extra water moeten geven zullen we er dan maar bijnemen zeker ! Het wordt heerlijk genieten en ik ga daar direct mee beginnen ! Nog vlug een paar fotootjes uploaden zodat wie geen tuin heeft toch kan mee genieten !

Het merendeel van de éénjarigen is ondertussen op zijn eindbestemming aangekomen. Nog een bloemenbak en een paar potten en klaar is kees!

Hebben we dan gedaan ? Neen hoor, een tuin is nooit gedaan ! Maar je bent er wel zelf de baas over en jij beslist wanneer het tijd is om ervan te genieten! (gelukkig !)

Het schaakbord lieveheersbeestje (Propylea quatuordecimpunctata), wordt ook wel veertienstippelig lieveheersbeestje genoemd,

Dit 4 tot 6 millimeter lange lieveheersbeestje is gemakkelijk van andere soorten te onderscheiden door zijn gele kleur en zwarte vlekken op de dekschilden, maar vooral door de vierkante vorm van deze vlekken. Andere gelijkende soorten als het zestienstippelig  lieveheersbeestje of het citroenlieveheers beestje hebben ronde stippen. Er is wel wat variatie binnen de soort: veel exemplaren zijn geel met zwarte vlekken, maar sommige exemplaren hebben zeer grote zwarte vlekken, en zijn daardoor overwegend zwart, met gele vlekken. Soms lijken de dekschilden wat op een schaakbord. Dit lieveheersbeestje leeft als larve en als volwassen kevertje (imago) uitsluitend van bladluizen. De rozen zullen er blij om zijn !

'Onweersluchten doe ik vluchten' zongen Ramses Shaffy en Liesbeth List lang geleden in hun Pastorale. Hier was het juist andersom! Ik had de bui zien hangen, letterlijk dan, en kon nog net naar binnen vluchten gevolgd door de Berners. Terwijl ik dit schrijf valt er heerlijke malse welgekomen regen over de droge tuin !

De éénjarigen in de tropenborder zaten juist de grond in toen de eerste druppels vielen. Ik weet het, de IJsheiligen moeten nog komen maar het KMI heeft mij beloofd dat die dit jaar verlof nemen en dat we ons dus geen zorgen meer hoeven te maken. Dat wil zeggen dat er weer een drukke periode aanbreekt. Al het tropisch spul naar buiten en de éénjarigen de grond in, bloembakjes en potten vullen en heel de collectie alle dagen water geven. Maar ik heb het er voor over, als straks de vlinders en de bijtjes massaal neerstrijken voel ik me goed! 

En vanavond moet ik de tuin niet sproeien!

Gisteren zat er een beer in de tuin! Het beertje, want groot was het niet, was een nachtvlindertje genaamd Mendicabeer. Het is een mooi pluizig spierwit wezentje met stippels. Gisterenavond vloog het nog rond in de schemering en deze morgen lag het dood in het gras. Overigens helemaal intact, vlindertjes kunnen ook sterven aan de 'oude dag' zeker? Het was de eerste keer dat ik zo'n beestje tegenkwam maar ik ben er gerust in dat hier nog veel meer rondtoert in de tuin dat we nog niet opgemerkt hebben!