Archief

Dit elegant uitziend diertje is een sluipwesp. Welke soort is niet te zeggen, er zijn er meerdere en ze zien er allemaal quasi hetzelfde uit! Normaal ben ik niet zo voor wespen maar voor deze maak ik een uitzondering, ze leven van andere insecten waaronder ook bladluizen! Wees welgekomen!

Dat moeten deze kleine koolwitjes gevoeld hebben toen deze foto's genomen werden. Mevrouw koolwit werd benaderd door twee aanbidders. Wie van de twee uiteindelijk de hoofdprijs gewonnen heb weet ik ook niet. Het kan zo maar even zijn dat de twee rivalen zo druk met mekaar in de weer waren dat er een derde sloeber (mis)gebruik van de situatie heeft gemaakt. Mevrouw was er alleszins helemaal klaar voor! 

Voor de volledigheid, de foto dateert van eerder in de week : geen gevlinder bij meer dan 6 Beaufort !!! 

Odette? Welke Odette? Wel, Odette is blijkbaar de eerste herfststorm dit jaar, en dan nog een pittig geval ook. Voorlopig is het hier nog rustig, dat zou vanavond en vannacht anders worden. Windsnelheden tot 110 km/u aan de kust en 90 km/u in het binnenland worden voorspeld. En de bomen staan nog volop in blad! Dat gaat brokken maken vrees ik. Nu hebben we wel het geluk dat hier meestal de laagste windsnelheden van België genoteerd worden. We zullen de kuipplanten maar een beetje in de luwte zetten. Mijn bananenboom waar ik gisteren nog zo blij mee was in in acuut gevaar. Nu binnenzetten is geen optie want dan moet ik de bladeren halveren. Laten staan dan maar en er het beste voor hopen. De éénjarigen laten het voorlopig niet aan hun hart komen en bloeien alsnog vrolijk door en de siergrassen staan nog mooi recht. Of dat morgen nog zo is zien we dan wel!

Vandaag hebben we onze oudste Berner moeten laten inslapen. Ze kon niet meer vooruit. Ze zou morgen 15 jaar geworden zijn wat een gezegende leeftijd is voor een Berner. Liever dan het beestje te laten afzien van haar gevorderde arthrose is ze zachtjes ingeslapen. Na 15 jaar een huisgenoot afgeven is niet leuk maar je moet vooruit. De twee jongsten voelden aan dat er iets scheelde want ze zijn haar heel de voormiddag gezelschap blijven houden!!!  

Ik heb er nog over geschreven aan het begin van de zomer. De verhakkelde Musa ensete van toen is uiteindelijk gerecupereerd met dank aan de warme zomer en vele emmertjes water. Binnen een maand ongeveer kan de grote verhuis weer beginnen van onze exoten naar warmere oorden. Deze roodbladige schoonheid is één van de eerste die naar binnen mag. Een stuk van de bladeren moet er af want anders kan ie niet binnen wegens te hoog!

Volgend jaar na de ijsheiligen mag ons Ethiopisch vriendje terug naar buiten met verhakkeld bladeren en begint de cyclus opnieuw. Ik moet dringend eens Euromillions gaan winnen zodat we dit eleganter kunnen oplossen. Bill Gates als schoonvader zou ook kunnen helpen maar daar kleven dan weer nadelen aan, we zullen maar gewoon doordoen zeker!

Op het eerste zicht zou je denken aan een uit de kluiten gewassen verdwaalde krokus die  zes maanden van slag is maar niets is minder waar. Het is een herfsttijloos (Colchicum autumnale). (Colchicaceae). Deze soort stamt uit West-Azië en het Middellandse Zeegebied. De plant komt vooral voor in bossen, langs duinpaden en in vochtige weilanden. De soort is in Vlaanderen en Nederland zeldzaam in het wild en de aantallen lopen terug. In Wallonië is de herfsttijloos plaatselijk algemeen in het zuiden en zuidoosten en elders zeldzaam.

De Nederlandse naam slaat op het nog geen bladeren hebben bij de bloei. De plant bloeit in de herfst, maar de bladeren en vruchten komen pas in het voorjaar tevoorschijn. Heel de plant is giftig, zowel voor mens als dier. Let op met de zaden : deze zijn zeer giftig! Voor kinderen wordt de dodelijke dosis geschat op circa 20 mg en als je dan weet dat één zaadje ongeveer 4 mg colchicine bevat hoef je geen rekenwonder te zijn om conclusies te trekken! In de geneeskunde worden zeer kleine gecontroleerde dosis gebruikt tegen jicht en bepaalde hartafwijkingen. Ik zou je wel niet aanraden om zelf te beginnen experimenteren !

Gelukkig is het wel een mooie bloem en kan je er zonder risico's naar kijken en van genieten.

Ceanothus, soms ook Amerikaanse sering genoemd, is een sterk groeiende mooie heester. De meeste bloeien in het najaar op een moment dat er weinig andere struiken in bloei staan.
Je zet ze best op een beschutte plek in de tuin. Hier in mijn tuin staan ze in de halfschaduw van enkele bomen, ze bloeien dan misschien iets minder rijkelijk maar ze staan wel beter beschut in de winter en da's mooi meegenomen want ze zijn maar twijfelachtig winterhard. Ik heb ze ooit verloren in een strenge winter een tiental jaar geleden maar de huidige exemplaren staan er toch al een paar jaar zonder problemen. In een beschermd stadstuintje of tegen een zuidmuur hebben ze nog meer kans. Je kan ze ook in een pot zetten en 's winters ergens binnenzetten. 

Regelmatig snoeien na de bloei verlengt de levensduur van deze planten en doet ze ook rijkelijker bloeien. Er zijn zowel bladhoudende als bladverliezende cultivars te verkrijgen. Bladverliezende soorten kunnen soms wel in zachte winters hun blad behouden, ze moeten dan in het voorjaar gesnoeid worden.

De meest Amerikaanse seringen zijn blauw maar er bestaan ook roze en witte cultivars. Persoonlijk vind ik de blauwe het meest natuurlijk. Je moet ze ook eens van dichtbij bekijken. Elke bloem op zich is een meesterwerkje met hun ver uitstekende meeldraden !

Kegelbijen zijn kleine (zeldzame) parasitaire bijen. Ze leggen een eitje in het nest van een behangersbij door aan de achterkant van het nest een gaatje te prikken. Als het eitje uitkomt ontwikkelt de larve van de kegelbij kaken waarmee ze de eitjes van van de oorspronkelijke bewoner aanvalt en opeet. Daarna leven ze verder van de stuifmeelvoorraad in het nest. Hoe de volwassen kegelbij zo'n nest weet te vinden is nog een raadsel want behangersbijen zie je ook niet altijd en overal. Op de eerste foto zie je een kegelbij (waarschijnlijk de slanke kegelbij), op de onderste foto zie je een behangersbij, in dit geval een tuinbladsnijder. Van slanke kegelbijen is geweten dat ze parasiteren op de tuinbladsnijder. Beide soorten zijn hier dus aanwezig!

De tuin is dan toch niet zo vreedzaam als je op het eerste zicht zou denken!!!

De tuinbladsnijder (onder) herken je makkelijk de aan de oranje onderzijde

Deze orchideetjes staan weliswaar het ganse jaar in de veranda maar zijn elke herfst present met nieuwe bloemetjes !

Gisteren ben ik gaan ronddartelen in de tuinvijver om de lissen en riet eens serieus uit te dunnen. Doe je dat niet eens in de zoveel jaar is er binnenkort geen vijver meer met open water. De kikkers hadden het niet zo op mijn interventie begrepen, zij gebruiken het riet om uit het zicht van de reigers te blijven die hier regelmatig overvliegen. Je kan ook niet voor iedereen goed doen! Na wat geploeter, trekken en sleuren ligt de boel nu uit te lekken op de oever. Zodoende kunnen salamanders en ander klein grut dat er nog tussen zit zich nog terug naar het water laten uitzakken. We hebben ook niet alles verwijderd. Libellen gebruiken deze stengels om net onder het wateroppervlak hun eitjes af te zetten. Als je volgend jaar nog libellen hoopt te zien mag je dus niet alles zo steriel als een zwembad maken! Toeval of niet, maar na afloop van de intervantie vloog er een blauwe glazenmaker (libel) langs. Normaal zijn deze zeer schuw en hangen geen seconde stil, nu kwam deze net voor mij "surplacen" alsof hij zijn goedkeuring kwam geven voor mijn gedane arbeid. En neen, ik kan er ook niet aan doen dat de blauwe glazenmaker meer groen dan blauw is! Klachten hierover worden hier niet geaccepteerd.

Zoals veel insecten hebben ook libellen twee paar vleugels wat hier zeer goed opvalt!