Archief

Hier is 't alle dagen dierendag !!!

En onze "special Guest" , de "old English Bulldog" die regelmatig komt spelen met haar grote zwarte Berner vrienden !

Na een ganse dag regen gisteren kwam een uurtje voor zonsondergang de gouden bol nog even piepen om de dag in schoonheid af te sluiten. Ik had nog gehoopt op een regenboog maar die was ons niet gegund. Tja, een mens kan niet alles hebben zeker! 

Het KMI geeft voor volgende week alle dagen wel regenbuien. Het moment misschien om op het gras wat kalk te strooien, kan die oplossen en de grond intrekken voor de winter. Het mos in het gazon zal er niet zo blij mee zijn maar da's de bedoeling. Ik gebruik nooit producten op basis van ijzer(II) sulfaat tegen mos. Ten eerste past dat niet in een ecologische tuin en ten tweede krijg je afschuwelijke roestvlekken op je tegels als daar ooit van dat product terechtkomt. Die vlekken krijg je nooit meer weg. Kan je je voorstellen als acht Zwitserse pootjes over het gazon en door dit product lopen en dan vrolijk het huis intrekken? Een nachtmerrie op klaarlichte dag! Ik zal het wel bij wat kalk houden. 

De tuin is blij met al die regen, ik iets minder! Ik zou graag nog een paar droge dagen hebben om een border te lijf te gaan die me niet meer bevalt. Daar zou ik graag o.a. wat rozen zetten. Ik weet het, ik heb hier ooit geschreven dat rozen het hier niet goed doen. Met flink wat compost ga ik het toch nog eens proberen. De grond is nu nog lekker warm om te planten. En als we de weerman (vrouw) mogen geloven zou er tegen volgend weekend nog een nazomertje zitten aan te komen! Ze doen maar, het komt allemaal goed!

Het zachte blauw van de herfstaster "Karl Foerster" contrasteert mooi met het zachte geel van het siergras waarvan ik de naam even kwijt ben. Het naamplaatje hiervan is namelijk verdwenen, waarschijnlijk tijdens het helpen tuinieren door één van de twee zwarte monsters die hier rondlopen. Hoe dan ook vind ik het een mooie combinatie. Kleuren moeten niet altijd knallen! De tuin begint zich stilaan klaar te maken voor de herfst en de winter. Ook het groen is niet meer zo groen als weleer. Er beginnen ook al blaadjes te vallen en zelfs de verbena maakt geen nieuwe bloempjes meer aan. De bijtjes, hommels en zweefvliegen komen enkel nog tevoorschijn tussen twee regenvlagen in om de laatste nectar te zoeken. En wij kunnen plannen gaan maken voor volgend jaar! De eksters en de kraaien beginnen mijn gazon, dat ik met veel moeite door de droogte kreeg, te ruïneren op zoek naar emelten en andere dikke larven. Dat gebeurt elk jaar wel maar dit jaar wel op een veel grotere schaal dan anders. Ik kan me troosten met de gedachte dat het bij de buren niet beter is!

Mensen met meer fantasie dan ik zien op de rug van dit diertje een grijnzende doodskop. Mannetjes zijn van vrouwtjes te onderscheiden doordat vrouwtjes twee gescheiden ogen hebben, "mannetjesogen" zitten tegen elkaar. Het exemplaar op de foto zou dus een mannetje zijn.

De doodskopzweefvlieg komt in heel Europa voor, tot in Noord-Afrika. Het voedsel bestaat uit stuifmeel en nectar van diverse bloemsoorten. De larve leeft in het water en leeft voornamelijk van rottend materiaal. Deze larve is made-achtig, en heeft een witte en naar verhouding enorm lange en dunne telescopische adembuis, die boven water gestoken wordt om adem te halen; hierdoor kan de larve in sterk vervuilde of vrijwel zuurstofloze omgevingen leven. Door deze wijze van ademhalen wordt de larve, net als die van de blinde bij ook wel rattenstaartlarve genoemd. Het is de eerste keer dat ik deze soort heb gezien maar je moet er dan ook juist met je neus op vallen tussen tientallen andere zweefvliegen!

De nieuwe vriendin van onze jongste Berner groeit voorspoedig op. Gisteren was het fotoshoot en onze diva kwam gewillig poseren! Voor diegenen die het vorige week gemist hebben, mevrouw is een Old English bulldog.

Eupatorium rugosum 'Chocolate' is een vrij robuuste, vaste plant met lancetvormige, getande, bruingroene bijna chocoladekleurige bladeren aan paarse stengels. In het Nederlands heet de plant, wit leverkruid of koninginnekruid. Deze eupatorium bloeit van augustus tot september met kleine witte bloemhoofjes gegroepeerd in afgeplatte bloempluimen . Leverkruid houdt van een standplaats in de halfschaduw en doet het goed in iedere voldoende vruchtbare, goed doorlaatbare en vochtige grond , de plant is zeer goed winterhard en trekt vlinders en bijen aan.  Hier staat ie sinds een jaar of 2 in de prairieborder. Ik heb de indruk dat de kleur van het blad wat lichter wordt door een teveel aan zon. We gaan er een plekje voor zoeken met iets meer schaduw. Voor de rest is het een probleemloze plant die blijkbaar ook goed tegen de droogte kan.

Bee Proud is een roos met opvallende veelkleurige bloemen. De gesloten knoppen zijn rood, de bloemblaadjes zijn oranje tot zalmroze met een geel hart. Naarmate de bloem ouder wordt komt er meer en meer roze tevoorschijn. De open bloem heeft opvallende meeldraden. De vorm van de bloemblaadjes  bezorgt de bloemen een extra fleurig karakter. Bee Proud bloeit een hele zomer lang tot laat in de herfst en is  goed ziekteresistent. Hierbij een tip: als je voor nieuwe rozen gaat kijken ga je best nu langs een kweker. De rozen die nu geen sporen van meeldauw of roetdauw hebben zijn goede soorten. Nu zijn er nog steeds kwekers die spuiten tegen alles en nog wat maar het verschil zie je heus wel! De "Bee" in de naam "Bee Proud" verwijst naar de bijzonder aantrekkingskracht die de roos heeft op hommels en bijen. Vooral bij het begin van de bloei zoemen bijen en hommels rond de bloemen. Door de open vorm van de bloemen hebben de hommels en bijen makkelijk toegang tot de bloem!.

Nog een klimaatvluchteling! Tot 1991 waren ze nog nooit gezien in ons land. Sindsdien zijn ze één van onze meest algemene "spinnen" geworden. Oorspronkelijk komt de rode hooiwagen uit Spanje en Portugal. Strikt genomen zijn het geen echte spinnen. Ze hebben weliswaar 8 poten waardoor het ook geen insecten zijn. Hun lichaam bestaat uit één deel, bij spinnen uit twee delen. Men heeft ze ondergebracht in een aparte familie : de spinachtigen. Hooiwagens hebben geen gif en kunnen ook geen spinweb maken. Ze hebben ook maar 2 ogen, echte spinnen hebben er  6 of meestal 8 ! Ze leven o.a. van bladluizen en dode diertjes  die ze tegenkomen. Best nuttige beestjes dus ! 

Eucomis komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en kent ongeveer 15 soorten. Ze bloeit daar in de vochtige weiden van berghellingen op een hoogte van 1000-3000 meter. Op één soort na, de Eucomis regia, zijn het allemaal zomerbloeiers. De Nederlandse naam is Kuiflelie of Ananaslelie, omdat de bloeiwijze en de kuif op de top lijkt op een ananas. Eucomis betekent in het Grieks, eu: prachtig, en coma: haar of een knotje, dus een prachtig knotje of mooi geknot. Dit verwijst naar de top van de plant. Eén van de Bantoevolkeren, de Xhosa, gebruikten de bollen als geneesmiddel tegen reuma. De bollen zijn winterhard tot -5°C maar op een beschutte plaats kan je ze rustig in de grond laten zitten, dat doe ik ook!

Als je bij het vallen van de duisternis heel stil bent kan je af en toe een trolletje tussen de struiken zien wegschieten! Ze zijn heel schuw en in tegenstelling met wat gezegd wordt doen ze niet veel kwaad. Liever een paar trolletjes in de tuin dan een horde hongerige naaktslakken! Als trollen 's morgens niet op tijd een schuilplaats vinden verstenen ze als de eerste zonnestralen op hen schijnen. Zo hebben we deze foto kunnen maken, het eerste tastbaar bewijs.

En als je niets van deze onzin gelooft, dan geniet je maar gewoon van de bloemen en de plantjes.