Archief

Deze kleine pluizenbol is nu 8 weken oud en is vandaag bij ons ingetrokken. Samen met Laïka en Qiana zal Scruffy ongetwijfeld een goed team vormen. De volgende dagen zal iedereen mekaar ongetwijfeld nog wat beter leren kennen !

Beste wensen voor een goed tuinjaar in 2020 !

Dit was de Tetrapanax papyrifer in betere dagen, vorig weekend zag hij er nog zo uit. Na de laatste 2 nachtvorsten heeft het blad nu toch een tik van de vorst (niet onze Filip) gekregen. Geen paniek echter, volgend voorjaar komt deze exoot uit ZO-Azië gewoon terug in blad. De stam krijgt een isolerend jasje waarmee waterleidingen ook tegen de vriezeman beschermd worden. Het is dus enkel een winterslaap en niet het einde van deze plant. Datzelfde geldt overigens ook voor dit blogje. In de winter is het moeilijk om steeds nieuwsjes in de tuin te vergaren, we houden daarom ook een winterslaapje en komen terug rond einde maart als de tuin ontwaakt !

Zachtjes komt de winter dichterbij, en veegt de kleuren weg. Maar eerst nog deze laatste explosie van warme tinten om het jaar af te sluiten.

De bloemetjes van de Fatsia japonica zijn eindelijk volledig aan het opengaan. Als we nu nog enkele dagen zonder nachtvorst en een beetje zon mogen beleven zit het hier binnenkort vol met zweefvliegjes en hommeltjes. Duimen maar ! De Fatsia zelf is volledig winterhard, bij strenge vorst hangen de bladeren slap en gekruld net zoals Rododendrons dat ook doen. Eens de vorstperiode voorbij is er na 2 dagen niets meer van te zien.

Eind juni dit jaar. Het was zo'n 30° warmer dan deze morgen. Dit klein geaderd witje komt zich voltanken op de Verbena bonariensis.Hoe dit vlindertje aan zijn naam komt laatzich makkelijk raden als je naar de vleugels kijkt.

De Japanse esdoorn stond afgelopen weekend in vuur en vlam. Ondertussen beginnen de blaadjes te vallen met dank aan de 2 nachten vrieskou.

Ondanks de nachtvorst van gisteren zijn er nog steeds bijtjes actief. Ze profiteren van elk zonnestraaltje om de laatste nectar van het seizoen op te halen om zo de winter door te komen. Alhoewel de Hebe uit Nieuw-Zeeland komt doen onze zoemers daar niet moeilijk over en wordt de plant druk bezocht door zowel bijen als zweefvliegen. Die laatste familie wordt vertegenwoordigd door de blinde bijen.

     Boven: werkster honingbij                                                       

                                                                                                   Onder:blinde bij (zweefvlieg)

Vanmorgen werden we wakker in een deels witte wereld. De eerste echte nachtvorst van het seizoen deed zijn intrede. De buurman kon de ruiten van zijn wagen gaan afkrabben vooraleer naar de bakker te kunnen rijden. Het gras zag mooi wit op de open plekken. Op de voorgrond van de foto ziet alles nog groen maar daar was beschutting van de bomen. De blaadjes zullen de komende dagen ook wel in versneld tempo gaan vallen. En het loof van de dahlia's, die nog in bloei stonden, ziet nu ook zwart. Tijd dus om het te gaan afsnijden. Op beschutte plekken kan je tegenwoordig overwegen de knollen in de grond te laten zitten maar het blijft natuurlijk steeds een gok. 

Ondanks dat het al november is weten de Pelargoniums van geen ophouden. Sinds vorige week staan ze in hun winterverblijf en daar genieten ze van warmere temperaturen en staan ze toch in het licht. Voorlopig hebben ze nog geen water nodig want de potten waren doorweekt van de regen van de laatste weken. Zodra de grond enigzins is opgedroogd krijgen ze terug wekelijks wat water. In het voorjaar krijgen ze nieuwe potgrond met meststof en wordt er terug wat model in de planten gebracht. Te lange waterscheuten gaan eraf en half mei kunnen ze terug het terras op. Meestal staan ze dan al terug in bloei!