Archief

Groot zijn ze niet, nauwelijks 5 cm hoog zijn deze steenanjertjes. De geur die ze verspreiden maakt dit echter meer dan goed ! 

Eerst waren er wekenlang bijna geen vlinders te zien en opeens zijn ze er dan toch ! De distelvlinders waren gisteren veruit in de meerderheid. Het zijn vrij grote en makkelijk herkenbare vlinders. De rupsen van de distelvlinders leven van jawel ... distels. 

Lilium martagon of Turkse lelie komt voor in grote delen van Z-Europa. Bij ons doet de plant het nochtans ook prima. Het is wel een kwestie de leliehaantjes voor te blijven want als er één lelie is waar ze gek op zijn dan is het deze. Dit jaar heb ik de schade kunnen beperken zodat de plant niet zoals vorig jaar enkel een kale stengel was met aangevreten bloemen.

21/6 : Een mooie datum om dit blogje terug van onder het stof te halen !

Op de foto : een blauwe breedscheenjuffer

Drukke tijden voor de azuurwaterjuffers : kindjes maken !

Vandaag is het zover. We trekken de stekker eruit! Na 1 jaar het reilen en zeilen op Bernerhof gevolgd te hebben is het nu tijd om in schoonheid afscheid te nemen. Of toch niet helemaal, zoals reeds verteld, gaan we door op "bernerhofmacro" maar dan met een iets anders concept. Je kan ons nog steeds terugvinden op seniorennet maar dan wel onder de rubriek "fotografie". We gaan nog steeds fotootjes op het blog zetten over plantjes en beestjes die hier passeren maar we gaan geen planten meer bespreken zoals nu soms wel gebeurde. We gaan het verder proberen het luchtig te houden door korte tekstjes bij sommige foto's te zetten, enfin kom maar eens kijken zou ik zeggen.

Bedankt voor jullie gezelschap en ik hoop dat jullie mee de overstap maken.

O ja nog even iets over de actuele tuin! Gisteren schreef ik over het einde van de bloeitijd van mijn daglelies, alsof het geprogrammeerd was zijn nu de echte lelies (Lilium) in bloei gekomen, niet de eerste dit jaar, wel een soort die je zelfs in het pikdonker terugvindt door je neus te volgen, hemels! Die wou ik jullie niet onthouden, de geur kan ik er helaas niet bijdoen! 

Ik heb gisteren de statistieken eens bekeken. Voor alle duidelijkheid, ik maak die niet zelf, dat doet de site "waarnemingen.be" voor mij. Alle diersoorten die ik afgelopen jaar heb gezien op Bernerhof zijn hier terug te vinden, bijna allemaal met één of meerdere foto's. Totaal aantal is 138 + de "Berners" want die zijn niet doorgegeven. Natuurlijk zijn het niet allemaal "wilde dieren" zoals op safari in Kenia of Tanzania maar toch ! Sommige waren echte juweeltjes !

De reden dat er zoveel soorten hier langs komen? Biodiversiteit, dit toont aan dat zelfs een klein lapje grond met wat water en zoveel mogelijk soorten planten als een magneet werkt op de dieren uit de wijde omgeving.

Een "echte" natuurliefhebber gaat waarschijnlijk z'n neus ophalen voor lelies en phloxen & co maar het bewijst wel dat een natuurlijke tuin geen wildernis hoeft te zijn. De boorden van de vijver laat ik grotendeels door moeder natuur opvullen, ik help en stuur weliswaar wat bij maar zo te zien zijn de kikkers en de libellen dik tevreden. 

De laatste spriet onkruid krijg ik hier toch nooit weg ! Daar is +-2000m² iets te groot voor. Ik ben ook geen 20 meer en het moet nog leuk blijven ook. Maar toevallig binnengewaaid St Jacobskruid (bovenste foto) staat bij de meeste mensen op de onkruidlijst en vliegt er direct uit terwijl ik (en de vlinders) het een leuk bloemetje vinden dat bovendien nog lang bloeit ook.

Momenteel heb ik een soort witte Phlox in bloei staan die je overdag bijna niet, maar 's avonds van ver, kan ruiken. Gevolg, een hele resem nachtvlinders waarvan sommige best mooi zijn. Al eens gehoord van "groot avondrood"? 

En de alpenwatersalamander was slechts één van de 3 soorten salamanders die we hier gezien hebben. En dan is er bij de insecten nog heel veel spul dat niet direct op naam te brengen is. en bijgevolg ook niet mee in de statistieken zit. Da's voor later, als we eens niets te doen hebben. Wanneer zou dat zijn ?

Daglelies, iedereen kent ze wel, de sierlijke gele over oranje naar rode en paarse bloemen die je vroeger in elke "boerentuin" terugvond. Minder bekend is dat de daglelie ook eetbaar is. In Azië zijn de bloemen vooral gekend om hun lekkere smaak en worden ze in de supermarkt verkocht als groenten.

Nu ga ik hier geen kookrubriek van maken maar het is toch wel leuk om weten. Daglelies zijn heel makkelijke planten, ze zijn meerjarig en wintervast en kunnen zowel in een bloemenborder of in pot gehouden worden. Ze prefereren zon, hoewel een plek in de halfschaduw ook kan. Geteeld in halfschaduw bloemen de planten wel duidelijk minder bloemen.

Heel de plant is eetbaar, de bloemen, de verse bladtoppen en zelfs de vlezige knollen. De bloemen kunnen in elk stadium geoogst worden en zijn dan telkens verschillend van smaak en textuur. De bloemknoppen worden gebakken, gefrituurd in tempura of toegevoegd aan roerbakgerechten. De bloemende bloemen zijn lekker knapperig en extra zoet door de nectar. Deze worden dan dikwijls als zoete garnering gebruikt in allerlei desserts. De uitgebloeide bloemen worden meestal gebruikt om stoofpotjes of soepen te dikken.

Als je het wil uitproberen moet je snel zijn, op de foto die gisteren genomen werd staat de laatste daglelie van 2018 op Bernerhof. Wachten voor de volgende tot 2019 ! Niet getreurd, er is nog moois genoeg te zien in de tuin. Ons blogje stopt dan misschien wel deze week maar Bernerhof zelf nog lang niet.

En nu ga ik snel met de viervoeters wandelen en nog wat in de tuin doen voor het te warm wordt tijdens deze stilaan toch wel memorabele zomermaand !

Het warme droge weer is dan misschien niet zo ideaal voor de bloemen en planten maar de insecten zijn er wel dol op.

Je hebt het waarschijnlijk ook al wel gezien dat de tuin nu veel vlinders op bezoek heeft. Iets minder opvallend, tenzij je een vijver hebt of er eentje in de buurt is, zijn de juffers en libellen die nu ook hoogdagen beleven ! Libellen leven van insecten en die zijn er nu in overvloed. Het is ook een zachte winter geweest dus zijn er ook weinig libellenlarven (die in het water leven en overwinteren) doodgevroren. Sommige soorten zie ik nu met tientallen als het er geen honderden zijn. Anderen zijn niet zo talrijk vertegenwoordigd maar da's dan juist het leuke om er eentje te ontdekken.

Op de foto's achtereenvolgend :

• steenrode heidelibel (ik kan er ook niet aan doen maar het vrouwtje is niet rood)
• blauwe breedscheenjuffer (vr) + detail voorste stuk, je ziet duidelijk de blauwachtige scheen

Ik ben toch dik tevreden dat ze zo klein zijn want van dichtbij zien ze er nogal alien-achtig uit !

Een recente cultivar van de bekende “meisjesogen” is deze Coreopsis verticillata ‘Chorasan Yellow Bicolor’. Een hele mondvol, de naam verraadt het al dat deze tweekleurig is. Een donker wijnrood hart met gele rand dat bloeit van juni tot september. De bijtjes komen ook hier regelmatig op bezoek al heb ik de indruk dat ze liever op de gewone gele Coreopsis afkomen. De planten worden ongeveer 30cm hoog maar hebben nogal snel de neiging uiteen te vallen. Om die reden heb ik ze iets dieper geplant. Zet ze op een zonnige plaats en ze bloeien maandenlang.

De winterhardheid valt nog af te wachten: internet zegt “matig winterhard” wat dan ook zijn mag. We zien wel, desnoods behandelen we deze plant als éénjarige, ze kosten nu ook geen fortuin !