Categorie: Berner Sennen

Zonder woorden !

Hé kleine, wilt ge mijn tandjes eens bekijken ?

Uren liggen deze pluizenbollen te rollebollen en na afloop is er geen winnaar. Het is allemaal maar een vriendelijk spelletje waarbij er niemand pijn wordt gedaan. Het leuke is dat ze 's avonds alle twee compleet van de kaart zijn en ik een rustige avond heb ! 

Onze grootste en onze kleinste !

Dikke vrienden worden hoeft niet lang te duren. Minder dan een dag na zijn entree wordt er al vrolijk gespeeld tussen Scruffy en grote zus Qiana. Die grote zus mag je letterlijk nemen want ze hebben dezelfde papa ! En de mama van Scruffy is een zus van Qiana's mama ! Zodoende krijgt Qiana er niet alleen een broertje maar ook nog een neefje bij. Kun je nog volgen ?

Deze kleine pluizenbol is nu 8 weken oud en is vandaag bij ons ingetrokken. Samen met Laïka en Qiana zal Scruffy ongetwijfeld een goed team vormen. De volgende dagen zal iedereen mekaar ongetwijfeld nog wat beter leren kennen !

Zo af en toe doet onze oudste Berner (14) nog eens een wandelingetje in de tuin. Het mag dan niet te warm of te koud zijn, zeker niet nat en liefst niet teveel wind. Mevrouw is nogal kieskeurig wat zulke dingen betreft. Vorige zondag was nog eens zo'n in haar ogen geschikte dag om eens naar buiten te komen. De Flatcoated Retriever van onze vader, zelf ook al niet meer van de jongste, was op bezoek en kwam eens informeren of alles naar wens was. Onze jongste spruit daarentegen doet niets liever dan zich een ganse namiddag in de tuin bezighouden. Naar de kippetjes kijken, de poes van de buren de stuipen op het lijf jagen (alhoewel ze eigenlijk redelijk goede vriendjes zijn) zijn haar favoriete tijdverdrijf. En vanaf het tuinpoortje kan ze de hele straat controleren. Wat kan je nog meer wensen?

Even naar het vogeltje kijken !


Hieronder ons jong geweld !

Mevrouw Laïka kwam deze week nog eens naar buiten om poolshoogte te nemen van de bedrijvigheid op Bernerhof. Mevrouw wordt 14 jaar volgende maand en houdt zich sinds kort niet meer bezig met de dagelijkse leiding. Voor een middagje buiten mag het niet te warm zijn want ze ligt graag in het zonnetje. Het gras mag ook niet nat zijn en liefst is er een zacht briesje. Voor de rest zijn er geen speciale maatregelen vereist! Een beetje rust en privacy wordt wel gewaardeerd. Dat laatste is niet vanzelfsprekend met Qiana in de buurt!

Als je ze ziet liggen zoals op de foto zou je ze zo alle zonden vergeven. En dat zijn er heel wat!

Behalve regelmatig de boel op stelten zetten, de oudere "zus" plagen en er baas over spelen heeft ze nu een nieuwe hobby gevonden. Sinds de maairobot technisch werkloos is heeft ze nu haar zinnen op de tuinslang gezet om die eens mores te leren.

Dat mevrouw daar nat van wordt vindt ze niet erg met deze warmte, ze zal af en toe wel eens naar binnen lopen om zich daar eens lekker uit te schudden. Gelukkig volgt ze nog relaxatietherapie bij de kippetjes. Vooral ik word terug helemaal  "zen" als ik weet dat ze daar is. Want het is net als bij kleine kinderen, als je die een tijdje niet ziet of hoort dan weet je dat er iets op til is!

Ze is wel zo vriendelijk mij te verwittigen als de ijscremekar langs komt, zij heeft het deuntje altijd eerst gehoord. Ze heeft het met haar charmes zelfs zo ver gekregen bij de verkoper dat ik een extra koekje bij de ijsroom krijg om uit te delen aan de viervoeters. Eén voor mij en één om uit te delen!

Toch mooi als iedereen zo goed overeenkomt niet?

Kleine hondjes worden groot! En dat gaat snel, het ene moment zijn ze nog een klein pluizenbolletje en even later zijn ze een mooie jonge hond geworden. Onze jongste pluizenbol is nu 8 maanden jong en is ondertussen een knappe jongedame geworden.

Haar auto immuunziekte waardoor ze soms opstoten van hersenvliesontsteking krijgt is de laatste tijd goed onder controle. Als ze het komende jaar zonder veel last doorspartelt is ze uit de problemen. Deze ziekte verdwijnt gewoonlijk spontaan vanaf de leeftijd van 1-1.5 jaar. Ons juffrouwtje beseft echter (gelukkig) zelf niet dat ze een ziekte heeft en trekt zich er dan ook niet veel van aan. Af en toe wat deugnietenstreken uithalen, eens testen of ze het leiderschap van baasje kan overnemen, en dikwijls heel lief en vriendelijk zijn. En regelmatig eens gaan kijken of alles goed gaat met de kippetjes behoort ook tot het dagelijks ritueel.

En ze heeft een nieuwe hobby : buxusmotten eten! Als ik ze 's avonds laat nog even buiten laat voor een plasje huppelt ze vrolijk achter de buxusmotten aan die dan met smaak worden opgegeten. Vooraleer iemand de dierenbescherming opbelt : ze krijgt wel degelijk eten van mij! Die buxusmotten zijn gewoon extra snoepjes! Ik denk er aan haar verhuren aan de buren om buxusmotten uit de tuin te halen. Op biologische wijze dan nog wel. Buxusmotten omzetten in compost.

Ik voel het aan, ik ga heel rijk worden! Hopelijk blijft die buxusmot nog een tijdje! 

De twee dikke vriendinnen bij mekaar. Meneer de haan kijkt toe of er niks ongepast gebeurt !