bidprentjes-bloemlezing + stamboomonderzoek
Je heengaan is iets anders...
Je heengaan is iets anders
dan... het huis uitgaan,
zacht de deur dichtrekken achter je bestaan
en... niet meer terugkeren.
We zullen je missen... elke dag
in zovele kleine, eenvoudige dingen.
Maar voor ons blijf jij iemand
aan wie altijd zal worden gedacht,
op wie altijd zal worden gewacht !
Ik ben niet dood...
Ik ben niet dood.
Ik ben gewoon naar de andere oever.
Het leven verandert.
Het wordt ruimer, voller, inniger ;
geen begrenzing en geen beperking meer,
geen duisternis en geen droefheid meer.
Er is alleen de eeuwige levensdroom
waarin ik zacht en zalig onderga.
Phil Bosmans
Vergeet de mooie dagen niet !
Vergeet de mooie dagen niet !
Als je moe bent,
als je geen raad meer weet
en je diep ongelukkig voelt,
denk dan even terug
aan de mooie dagen,
dat je lachte en danste
en dat je tegen iedereen vriendelijk was
als een kind zonder zorgen !
Vergeet de mooie dagen niet !
Vul je hoofd met blijde gedachten,
je hart met vergevingsgezindheid,
tederheid en liefde
en je mond met een lach
en alles wordt weer goed.
We zullen je missen...
We zullen je missen
elke dag
in kleine,
eenvoudige dingen,
maar in ons hart
zul je met ons
samenblijven.
"Want leven en dood
zijn één
zoals de rivier en de zee
één zijn".
K. Gibran
Afscheid nemen is...
Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is
dichtdoen en verpakken
in goede gedachten der herinneringen...
is verwijlen
bij een brok leven
en stilstaan
op de plekken
van pijn en vreugd...
Afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
om niet te vergeten...
is moeizaam de draden losmaken
en uit het spinrag
der belevenissen loskomen
en achterlaten
en niet kunnen vergeten.
Ward Bruyninckx
Ik wou dat ik...
Ik wou dat ik een vogel was
met zachte witte veren
en dat ik vliegen kon
heel hoog naar jou
om nooit meer terug te keren.
Nooit meer je stem...
Nooit meer je stem
nooit meer je lach
nooit meer samen genieten
van een mooie dag.
Niets is meer hetzelfde
in ons leven
maar het houden van jou
is altijd gebleven.
Ik ben op reis...
Ik ben op reis
al weet ik niet waarheen
maar ergens stond geschreven
dat ik deze weg moest gaan
en al aarzel ik soms even
langs die eindeloze baan
Toch weet ik
iemand ging me voor
en daarom ga ik door...
Vader....
Lieve vader...
Duizend woorden zijn te weinig
om te zeggen hoe je was.
Duizend woorden zijn te weinig
voor de omvang van de wanhoop
toen je lichaam niet genas.
Duizend woorden zijn te weinig
voor de grootte van jouw moed
vanaf het begin tot aan je afscheidsgroet.
Bedankt voor zovele mooie dingen
die we van jou mochten leren...
De bomen laten hun....
De bomen laten hun laatste blaren los,
het graan ligt in de schuren
eenjaar ging voorbij,
het is november geworden.
Met armen vol chrysanten
gaan we naar het kerkhof
en tooien het als een verrijzenistuin.
Kinderen hebben verdriet
bij het graf van hun ouders,
ouders verbijten tranen bij het kruis
waar hun kind begraven ligt.
Familie, vrienden en kennissen
liggen in lange rijen.
Zijn deze kille stenen dan het einde ?
Ik zie je handen...
Ik zie je handen voor me liggen
eens zo vaardig, nu zo stil
duizend dingen, duizend zaken
die ik nu opeeens nog weten wil.
Ik wil met je praten,
je horen vertellen,
ik weet, het kan niet meer.
In mijn gedachten
zal je altijd bij me blijven,
ik zal je missen,
elke dag weer...
De laatste uren...
De laatste uren voor het einde,
dan wordt die grote wereld klein,
is plotseling alles onbeduidend,
tot aan het laatste beetje pijn.
Wat wij zo indrukwekkend vonden,
verliest zijn glans, verliest zijn zin,
maar achter de gesloten ogen,
glanst een gigantisch groot begin.
Toon Hermans
Langzaam ben je moe gestreden...
Langzaam ben je moe gestreden
stilletjes van ons heengegaan
nu is nog het verdriet om 't heden
maar de dankbare herinnering
zal blijven bestaan.
*
Naast het levensgroot gemis,
wat er dag aan dag weer is
zijn er de goede herinneringen
die ons altijd weer omringen.
Deze dingen houden ons op de been
want zoals jij was er maar één.
Liefde...
Ik kon niet zeggen wat ik voelde
ik heb het ook niet uitgelegd
maar toch wist jij wat ik bedoelde
de stilte had het al gezegd.
Als ik je kuste of griefde
in blijheid of in droefenis
de liefde is pas échte liefde
als de stilte taal geworden is.
Toon Hermans
Ik missen u...
Ik misse u waar ik heen ga
of waar ik heen keer.
De morgenstond, de dageraad rond
en d'avonden nog meer.
Wanneer alleen ik tranen ween
't zij droevig, 't zij blij.
Ik missen u, ik misse u zo,
ik misse u nevens mij.
G. Gezelle
We zijn nog niet vergeten...
We zijn nog niet vergeten
de dingen die gebeuren
er komen nieuwe kleuren
er komt een nieuwe dag
maar jij, onze liefste jij.
Jij hebt ons van jouw leven
het mooiste stuk gegeven
want jij, onze liefste schat
jij gaf ons zoveel dingen,
het sterke en het broze
de glimlach in je ogen
en blije en je dromen
de hoge regenbogen
Jij hebt ons leren zingen
ik heb het leven lief.
Toon Hermans
Ik ben niet meer alleen...
Ik ben niet meer alleen.
Een vreemde siddering
vaart door mee heen
als ik de dingen aanraak
die gij hebt bemind.
Ik dool geluidloos in de morgenwind
door dit welluidend land,
door bossen en door dalen,
de koele lovers langs
waarin de nachtegalen
de dieren dromen doen
van hun betoverend lied.
Ik ben niet meer alleen
in dit van droom en eeuwigheid
doorstraald gebied
waar dood en leven
naast elkander schrijden.
...
Waarom loopt gij nu zwijgend
aan mijn zijde ?
P.G. Buckinx
Je werd ouder...
Je werd ouder
en wist niet altijd meer waar je was.
Je zag mensen
maar je herkende ze niet echt.
Toch bleef je strijden
om bij ons te leven,
hoewel het soms moeilijk was,
want je was zo moe.
We wilden niet dat je ging,
maar dan zagen we je gelaat
en wisten we,
het was tijd om afscheid te nemen.
We hopen echt dat je nu
de rust is gegeven.
Een vlinder...
Een vlinder
zo mooi, zo vol levenslust
die om je heen fladdert
en je leidt
langs de dingen van het leven.
Een vlinder
die je voor altijd bij je wilt houden
maar op een bepaald moment
vliegt ze toch weg
om haar tocht voort te zetten...
God, wat moet je schrijven...
God, wat moet je schrijven
als je moeder dood gaat ?
Hoe goed ze was ?
Dat weet toch iedereen.
Hoe hard ze voor ons heeft gewerkt ?
Dat weet toch iedereen.
Hoe bezorgd ze om ons was ?
Dat weet toch iedereen.
Hoe sterk ze was ?
Dat weet toch iedereen.
Hoeveel pijn het nu doet ?
Dat weten wij alleen !
Er staan veel sterren...
Er staan veel sterren
aan de hemel,
één schitterende ster ben jij.
Je moeder blijft je moeder...
Je moeder blijft je moeder
zp eigen en vertrouwd.
Je wil haar niet graag missen
omdat je van haar houdt.
Maar eens dan komt de dag
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan...
38% wordt gecremeerd
38 procent van de overledenen wordt gecremeerd
In België werden in 2004 42.060 crematies uitgevoerd. Dat is zowat 38 procent van het aantal overledenen.
In Vlaanderen alleen waren er bijna 27.000 crematies of meer dan 45 procent van het aantal overledenen.
Mogelijk is dat cijfer een lichte vertekening van de realiteit, omdat er in Vlaanderen meer crematoria zijn dan in Wallonië en Brussel samen.
Het aantal crematies in ons land blijft in ieder geval flink stijgen. In 1989 werd in België na 17,2 procent van de overlijdens een crematie uitgevoerd.
In 1992 was dat aantal al opgeklommen tot 23,1 procent.
cematoria zijn goud waard !
Crematoria zijn goud waard
In de Nederlandse en Belgische crematoria worden steeds meer kunstheupen, gouden vullingen en protheses uit edele metalen opgehaald om te recycleren.
De opbrengst gaat naar goede doelen zoals het Nederlandse Kankerfonds of de Hartstichting.
Sinds 1997 haalde het Nederlandse Vaillantfonds zo al voor 700.000 euro op. Dat zegt Peter van Schalk, die de populaire internetkrant Uitvaart.com uitgeeft. Volgens Kris Coenegrachts van het crematorium van Lochristi zijn verschillende Belgische crematoria lid van de Nederlandse organisatie en komt die ook bij ons geregeld langs om de achtergebleven edele metalen op te halen.
In de crematieovens blijven de laatste jaren steeds meer bruikbare materialen achter zoals zink, titanium, roestvrij staal, goud, zilver en platina.
Vooral kunstknieën zijn van hoogwaardige kwaliteit. Zij worden één of twee maal per jaar opgehaald bij de crematoria en vervolgens gesmolten. Het metaal wordt daarna doorverkocht aan de auto- of vliegtuigindustrie. Zo kan het gebeuren dat een kunstheup hergebruikt wordt voor een stuk vliegtuigvleugel.
JOLO
Gesneuvelden WO 1
Al wie voor 't dierbaar Vaderland
Zijn leven vroom ten offer bracht,
Is waard dat onder 't volk zijn naam
In eer en bede wordt herdacht.
Als...
Als je door verdriet en pijn
wordt neergeslagen.
Het waarom van dit,
aan niemand kan vragen.
Dan is het goed,
dat je zoveel lieve mensen ziet.
Ook al vinden zij...
de juiste woorden niet.
Ik hoop maar dat het sneeuwt
Hij zei:"Ik hoop maar dat het sneeuwt
als ze mij naar buiten dragen"
Het was nog zomer toen met lange,mooie
dagen
Maar in september viel de regen
druilerig op de zwarte wagen.
Ik was een kind van acht en durfde
niet te vragen.
tijd maakte geen tijd
Je was nog zo vol plannen
en maakte tijd voor alles,
maar tijd maakte geen tijd
meer voor jou....
Je was zo welkom
Je was zo welkom;
We hadden je zo verwacht.
Maar,hoe onrechtvaardig,
't ging anders dan gedacht.
We blijven nu achter,verdrietig
en verward,maar met jou
herinnering in ons hart!
Opa
Opa
Onze opa was een opa zoals geen ander.
Altijd stond hij voor je klaar.
Gezellig kletsen over van alles en nog
wat,iedereen was graag daar.
Een betere opa konden we ons niet
wensen.
Nu is er een groot verdriet,een
enorm gemis maar hij weet gelukkig ook
dat hij voor altijd in onze gedachten is.
als een zijdendraad.
Een leven is als een
zijdendraad.
Een ieder
weet dat ooit het
draadje breken gaat.
Treur niet...
Treur niet
Ik heb jullie hier verlaten
treur niet om mijn heengaan.
Ik ging niet naar de kerk
geloofde wel in God.
Heb gepoogd hier goed te leven
zeker naar Zijn grootste gebod.
Het is de naastenliefde denk
daar in Godsnaam aan.Zij die
dit eerlijk geven kunnen rustig
sterven gaan.
leven zo mooi
Leven
leven zo mooi
liefde zo warm
vriendschap zo fijn
afscheid zo'n pijn
leven zo kort
blijf de toekomst zien,
Als je mij nog iets wilt geven
Dan zou ik vragen
Sterf niet met mij,
omhels het leven.
Je mag bedroefd zij
maar wanhoop niet,
verdrink niet in tè groot verdriet
Als je mij nog iets wilt schenken
dan zou ik willen;
blijf toekomst zien,
blijf hoopvol denken
zodat je uitgroeit
en voluit leeft,
het leven alle kansen geeft.
ik ben jouw engel
ik zal je wolk zijn in de lucht
ik zal je schouder zijn als je huilt
ik zal je stemmen horen als je me roept
ik ben jouw engel
en wanneer al je hoop weg is, ben ik er
hoe ver je ook bent, ik ben dichtbij
het maakt niet uit wie je bent
ik ben jouw engel
als ik ....
Als ik morgen
het pad zal betreden
wat mij leidt naar het licht
zal ik even omzien
de gezichten in mijn gedachten opnemen
van ieder die aan mij zal denken
Als ik...
Als ik morgen
de zon niet meer zal zien
en mijn hoofd zal buigen
de poort van onsterfelijkheid betreed
zal ik even omkijken
en iedereen die ik achterlaat
een laatste groet schenken
handen
Handen
Gelukkig is de mens die tot het einde
handen mag voelen die goed doen.
De hand die met aandacht wast.
De hand die met zorg aankleedt.
De hand die met liefde kamt.
De hand die met tact aanraakt.
De hand die met het hart troost.
Geen mens kan leven
zonder die hand,
die teder is,
die behoedt,
die beschermt
en bemoediging uitstraalt.
Tot het einde toe
verlangt de mens naar die hand,
totdat er die Andere Hand is,
die alle wonden geneest,
die alle pijn heelt,
die alle tranen wist
afscheid
Afscheid
Het is tijd voor mij te gaan
nu geen tranen meer
kijk naar de hemel en geloof
eens zien we elkaar weer.
Tijd voor mij jou te verlaten
geen verdriet meer en geen pijn
kijk naar de regenboog en weet
ik zal er altijd zijn.
Het zal niet eeuwig duren
eens komt er een moment
dat ik je weer zal vasthouden
dat je weer bij me bent.
ik ben er niet
Sta aan mijn graf zonder verdriet,
Ik ben niet daar, ik slaap er niet.
Ik ben de wolken, door wind gezaaid,
De sneeuw met diamant bezaaid.
Ik ben de zon op het volle koren,
de stilte van het ochtendgloren,
waarin jij, die de dag begint,
de cirkelvlucht van de vogels vindt.
Ik ben de lenteregen o zo zacht,
de sterrenschittering in de nacht.
Sta aan mijn graf zonder een traan,
Ik ben niet daar, niet doodgegaan.
oud bidprentje
oud bidprentje
bidprentjes van priesters uit de jaren 1818-1870
oud bidprentje
oud bidprentje
oud bidprentje
oud bidprentje
dood
Je lichaam was warm.
Je lichaam is koud.
Je mond was zo zacht.
Je lippen zijn koud.
Je ogen zo helder en diep.
Je ogen zijn koud,
kleine vensters van de nacht.
Alles valt stil.
Wie kan je nog strelen,
nog zeggen, dat hij van je houdt.
Je bent zo eindeloos ver.
Je hart is stilgelegd?
Je benen worden stijf.
Je armen, je mooie handen, je ogen.
Alles valt stil.
Daareven was je nog hier.
Eén moment en je huis was leeg,
je lichaam verlaten.
Ben je nu zo ver weg, onbereikbaar ver?
Of hoor je mijn roepen.
Misschien zie je mijn tranen.
Ik weet het niet.
Waarom laat je mij dood
en kies je zelf het leven?
Phil Bosmans.
De dood komt immer onverwacht;
Al sterven wij ook maanden, jaren,
Al ligt de wanhoop uit te staren
Naar 't dalen van den laatsten nacht,
Het leven met verbeten kracht
Wil nog zijn murwe buit bewaren:
De dood komt immer onverwacht.
Geliefde, maak mijn uren zacht,
Leg stille handen op mijn haren,
Spreek woorden, die de pijn bedaren,
Want weet: het is nog niet volbracht,
De dood komt immer onverwacht.
H.W.J.M. Keuls
Vaders gaan, maar sterven niet...
Als de lijkdienst is geëindigd en iedereen is weggegaan;
Als mijn stoel aan tafel dan voor altijd leeg zal staan;
Als mijn jassen niet meer aan de kapstak hangen;
Als jij op een stille avond heel erg naar mij zult verlangen,
probeer dan toch niet droef te zijn, want waar ik dan zal
vertoeven is geen angst meer en geen pijn.
Als jij bloemen op mijn graf zult leggen, als ik niets meer
tegen jou kan zeggen, als alles zwart zal zijn;
probeer dan toch niet droef te zijn want waar ik dan
zal vertoeven is geen angst meer en geen pijn.
Eens komt een dag, niemand weet wanneer, waarop jij
bij mij zult zijn in het Land waar geen angst is en geen pijn.
Voor de wereld is hij één van de velen,
voor ons was hij de wereld.
Groot is de leegte die hij achter laat,
mooi zijn de herinneringen die blijven.
Vaders gaan... maar sterven niet
Papa dank om wat je was... we vergeten je niet !