Archief

                            Wat gebeurde in onze  dierentuin?  16 Juni 1940.

Vele wilde dieren zoals Leeuwen,Tijgers,Luipaarden en panters,vielen aldus de eerste nacht van den oorlog onder een een regen van kogels door scherpschutters,omdat men vreesde dat bij een ander bombardiment deze dieren best hadden kunnen ontsnappen en een toertje door de stad zouden gemaakt hebben;Iets wat dus minder aangenaam voor onze bevolking ware geweest,en ook voor voldoende voeding vooral vlees.
Hoewel dus in het totaal 21 roofdieren gedood,moesten worden,moeten onze mensen niet denken,dat daardoor onze dierentuin van zijn waarde verloren heeft.Niet het minst,want nog steeds blijft onze zoo een der grootste en belangrijkste van gans de wereld.De Heer  L\'Foest,bestuurder verzekerde ons dat geen moeite gespaard zal worden om deze instelling gaaf en volledig voor Antwerpen te behouden.
Wanneer echter de Sinjoren deze befaamdheid in hun midden willen behouden,mogen zij ook niets nalaten om het bestuur van den dierentuin -dat gans afhankelijk is, zonder officiële ondersteuning werkt te helpen. Dat zij de Zoo regelmatig bezoeken,en of er lid van worden.
Zo vlug de omstandigheden het toelaten, zal het alleszins zeer intressante tijdschrift <<ZOO>> weer uitgegeven worden.,waarin prachtige tekeningen van A.Ost zullen verschijnen.
Bron uit Volk en Staat.

                       Een flink initiatief in Antwerpen op 14 Juni 1940.

Op de Frankrijklei, tegenover de Nationale Bank,heeft het Rode kruis zijn tenten opgeslagen.Er wordt aldaar onafgebroken werk geleverd en vooral de inlichtingdienst voor krijgsgevangenen en gekwetste soldaten wordt met duizende vragen overstelpt.Honderden mensen staan regelmatig aan te schuiven om nieuws te bekomen van verwanten of kennissen.Aan de belangstellende wordt een formulier uitgereikt,waarop de naam en het militair adres van hun verwanten kunnen aangeven alsook hun persoonlijk adres.Zo spoedig mogelijk er inlichtingen toekomen, worden zij op de hoogte gebracht.
Veel moeders en jonge vrouwen met hun kindje op de arm, verdringen zich rond de lokalen in de zoete hoop,spoedig nieuws te mogen ontvangen.
Ook het Vlaams Kruis is niet werkloos gebleven,en in de kantoren op de Odaen is het een drukte van belang,van personen die komen en gaan na de gewenste inlichtingen bekomen te hebben.Door de zorgen van beide organisaties werden reeds talloze vluchtelingen en soldaten  verzorgd.

 Het leven in de Hoofdstad.
                                            Vervalsingen van eetwaren  6 Juni 1940.

Ze leven in België op te breden voet.De minister De Schrijver heeft verleden woensdag ,het land gewaarschuwd.En hij heeft aangedrongen op bezuiningen,beperkingen,recuperaties en offers,na uitvoerig te hebben gesproken over de offers onder de vorm van maandag zonder vlees,en te hebben gezwegen over de offers die ons worden opgelegd onder de vorm van verhoogde belastingen,stijgende duurte, en ontoereikende militie vergoedingen.
Maar of ze nu doode minister werden vermeld of verzwegen,of we ze heldhzftig brengen of al morrend,of er eenvoudig  in berusten als een onafwendbaar gevolg van den oorlog.We brengen offers.
Maar er is meer nodig dat we nog niet eens gerust zijn in dat genen wat ons gelaten wordt? Dat we met argwaan ons moeten laten gerieven door kelners en winkeliers?
Want dat we ongerust moeten zijn,bewijst het bericht als zouden bij de gemeenten overheden en de politie van de Brusselse agglomeratie,talrijke zaken van vervalsingen van voedingswaren zijn aanhangig gemaakt.Zelfs zou het parket opzoekingen hebben bevolen inzake vervalsingen,te koop bieden van bedorven waren enz....
Deministe van Volksgezondheid,heeft zich de zaak ter harte getrokken. Volgens hem moeten de bestaande maaregelen tot beteugeling van de vervalsing van voedingswaren worden verscherpt.
Anderzijds,heeft de heer Van den Meulenbroeck,burgermeester vanGroot-Brussel,de mogelijkheid te willen onderzoeken,om in deze,een methodische geordende reglementering in te voeren.Het is zeer vleiend,aangezien ,dat na het gerecht ook de minister er zich mee inlaat.
Laten we hopen,dat de vereende pogingen van deze autoriteiten,gevoegd bij die van de buregermeesters conferentie,die er zullen in slagen, het bedrog te fnuiken en de bedriegers mores te leren
En  dat we dan zekerheid zullen bezitten,dat op het eten dat op onze tafel wordt gelaten door de Minister De Schrijver, niet vooraf zal recupereerd,bezuinigd en beperkt zijn geworden,door handelaars van en verfoeilijke slag.

                                          De juiste betekenis van Boelaar.!!!

  De juiste betekenis van het woord "Boelaar" dat ons praktisch slechts uit plaatsnamen bekend is, staat niet vast.We mogen echter met vrij grote zekerheid zeggen dat "laar" aanduidde: onbebouwde grond in gemeenschappelijk gebruik,waar de mensen en dieren van een gehucht of gemeente het bruikbare vrij mochten uitzoeken. De laren werden praktisch gebruikt voor het steken van zoden en heideplaggen(waarmede hutten en stallingen bedekt werden),voor het hakken van brandhout en, hoofdzakelijk,als gemeenschappelijke weideplaats.
Borgerhout en Deurne waren flink met laren bedeeld.Doch het uitzicht van het Laar van Borgerhout verschilde sterk van dit der overige laren der gemeente.Het Laar van Borgerhout was oorspronkelijk geheel bebost.Het was zeer laag gelegen,terwijl de overige laren,waaronder Boelaar,bestonden uit hooggelegen,met heuveltjes bezaaide heidegronden,slechts op enkele plaatsen met gras begroeid.
Dank zij de vele jaren,die een derde tot de helft van onze gemeente besloegen,bloeide hier de veeteelt.
 Gitschotelbuurschap
uit het park "Te Boelaer";Ferdi van de Vijver.

Boelaar betekend,volgens de topoymist Domien Wils,"vlak,effen laar"

                   Het eetrantsoen voor onze soldaten vanaf 13 Mei 1940.

Vanaf 13Mei 1940 af,zal het vleesrantsoen te velde(450gr.) s'maandags en donderdag van elke week(dag van uitdeling) vervangen worden door 300gr.vlees en 100gr.kaas.
Niets is veranderd aan de kompaliteit der korpsen, met het oog op eenvoudig,zelf voor boven genoemde dagen,vleesrantsoen te velde(450gr.)zullen in rekening worden gebracht in de afrekeningen der verstrekkingen.In de rekeningen der manage vergoedingen en der uitgespaarde rantsoenen zullen de rantsoenen van 300gram vlees en de rantsoenen van 100gram kaas dus automatisch als te veel ontvangen beschouwd worden,daarentegen zal de menage genieten van de besparing van een zelfde aantal rantsoenen van 450 gram vlees.

              Een veldkeuken ergens te velde 10Januari 1940.

Een veldkeuken is de eenvoudigste vorm van keuken die er bestaat.
De veldkeuken bestaat uit 2 ketels....een groten en een kleine ketel.
De kleine ketel,een lange smalle met een kraantje onderaan...dient om de koffie klaar te maken,er worden evenwel ook eieren erin gekookt,afwaswater in klaar gemaakt,vodden erin uitgespoeld enz.
De andere grote ketel,een brede diepe kuip,is de eigenlijke kookketel:
Hierin komt alles gaar wat men maar wil,en komt het niet gaar,dan wordt het toch maar uitgedeeld.
Indien men de geheimen van de volmaakt veldkeuken zou kennen,men zou verstomd staan over de eenvoudigheid ervan.
Heel het hoofdprinciep van de soldatenveldkeuken is samen te vatten in één zin<kap er in en laat het maar koken>>
Het Zwarte kanon(soldatenwoord voor veldkeuken) geniet ook niet al te veel achting onder de gemobiliseerde.Geen wonder ook,want in de groten kuip worden de fijnste rosbief,het taaiste soepvlees,spruiten,witloof,tomaten,savooien gaar worden.
Erin tot een brei van niet nader te omschrijven kleur,welke met breed gebaar door den kok aan de geduldige wachtend omstaander wordt uitgereikt.
<<Is het zwarte kanon>> de eenvoudigste keuken ter wereld,ieder soldaat zou wensen ze te verwisselen met de meer ingewikkelde mischien minder overvloedige(?) keuken van de moeder of vrouw.
We vragen ons af,welke opleidingen de koks hadden in 1938-39-40.
We zijn er vast van overtuigt dat deze mensen,het kwaad hadden,voeding klaar te maken op een veldkeuken ergens te velde.
Men moet veel respect hebben voor die soldaten.

                    Bericht aan de bevolking ,14 Juni  1940.

Aan de bevolking wordt meegedeeld door de militaire overheid ,de volgende maatregelen in acht te nemen.
1) Niemand mag zich op straat begeven tussen 10 uur de's avonds en 6uur in de morgen.
2) Er mag geen licht gemaakt worden,tenzij mits volledige duisternis.
3- Ten einde besmettelijke ziekten te voorkomen wordt aan de  bevolking aangeraden het drinkwater te koken.
 4) In het belang der openbare orde dringen kalmte en tucht op.
5) Alle wapens en schietvoorraad  moeten onmiddelijk ingebracht     worden op het politiebureel   
6)Auto's,camions en motorfietsen dienen zonder verwijl aangegeven.
7) Alle plunder daad zal met de doodstraf beteugeld worden.                         

Bericht aan de duivenliefhebbers ,13 juni 1940

 Na onderhoud met de militaire overheid wordt het houden van reisduiven uitsluitend  toegestaan aan degenen die zich aan de volgende bepalingen onderwerpen.
1° Alle houders van reisduiven zijn verplicht voor heden,dondernamiddag 13 Juni te 12,een drie dubbele hoklijst op te maken van alle reisduiven in hun bezit.
Twee exemplaren der hoklijst moeten worden  ingebracht in de hoofdlokalen dezer aangesloten duiven maatschappijen en zullen aan de militaire overheid worden afgegeven.
Een exemplaar wordt door de liefhebber zelf bewaard.
2° Bij latere toewijzing van de hoklijsten,door het ringen of doden van duiven,moeten deze wijzigingen aangegeven worden bij de << Bescherming der Reisduif>> Zand 1 Antwerpen.
3°het is ten strengste verboden tot nader orde  postduiven in vrijheid te laten.
                                

                            Ik zeg maar dank.
                              
                             Dank u,Bert,om de geest,gegeven
                             aan, materie,bronshout en steen.
                             Lang zullen mijn woorden niet leven,
                            maar uw werk waait geen wind uiteen
                            en geen nevels van tijd verdoffen
                            zijn ziel,uw ziel:schoonheid blijft slag
                            van hamer slaan.Zo blijven ploffen
                            kastanjes in t\'park,de herfstdag
                            dat ik aan uw woonst voorbijgaan
                            zal, nog denkend aan Wappers dromen,
                            aan strijd van Tijl,die voort zal gaan,
                            aan Nele die voorbij zal komen
                            met liefde in haar hart.Ik zal
                            de vos met mond van fijne heren
                            de passie horen preken,al
                            uw lievevrouwkens vroom vereren
                             en bidden tot Sint-Jozef schoon
                             voor goede dood,anders dan \'t sterven
                             van Cuwaart,Siegfried,Antigoon.
                             Het is mij troost,dat al uw erven
                             overleven,al doet het schone
                             dat de natuur:wereldse laag
                             en list bedreigt uw volk,zijn kronen
                             van trots,waarom ik dankbaar vraag:
                             Bid bij al uw lieve heiligen,
                             dat Vlaanderen,uw duurbaar land
                              zijn en uw eer mag beveiligen
                              en zegen werven uit Gods hand.

                                                               Frank Van Herendael
                                                              16-9-1985.

                                       Gitschotelbuurschap Borgerhout.



                                 
      

                                 Kent U Albert Poels?
            
Albert Poels werd geboren te Berchem op 7 April 1903.
hij werkt als ornamenten-maker in het atelier van zijn vader Jan in de statiestraat te Berchem.Albert Poels ontwikkeld zich als een belangrijk Beeldhouwer.Zijn werk kenmerkt zich door de hoekige vormen en de strakke lijnen die beantwoorden aan de stijlkenmerken van zijn tijd.Hij is een meester in het uitbeelden van volksliteraire figuren zoals Tijl Uilenspiegel en Reinaart de Vos.
Religeus werk van hem vindt men in verscheidene kerken te Antwerpen,Berchem en Borgerhout.
Vanaf 1940 woont Albert Poels in Borgerhout nabij het Boelaertpark.Hij overlijdt te Borgerhout op 23 Augustus 1984.In het districtshuis van Borgerhout bewaart men een aantal mooie kunstwerken van Albert Poels.
Zijn gekende werken zijn Lange Wapper  staat aan het Steen.
Zijn werk aan het Gitschotelhof voor bejaarde,de hoofd ingang aan beide zijde,verzonken reliëfs van  Alber Poels      l.inks \"de Levensvreugde\"met herinnering aan de vroegere nabij gelegen Gitschotelspeeltuin;,rechts....\"O-L-Vrouw van Gedurige bijstand  en \"Geboorte van de schoonheid.\"
                             ________________________________