no comment: art brasileiro - MULATA

 favela Maré were 20 killings occured since april 2014

While warmly discuss the serious political and economic problems which runs in Brazil, most people will not behold another process as thats more harmful to democracy: the growing militarization of everyday life. Obviously, the poorest are the first to deal with it, and much more dramatically than in a correctly denounced repression in demonstrations. If someone ask if "military intervention" would be a solution to anything, they need to be told that it is already runs in some parts of Brasil. The deployment of military troops it's in most cases disatrous.

In the Indian reservation Terra Indígena Alto Rio Guamá, in the northeast of the state Pará, the Indian girl Iritan Tembém, 30 years, looks at a macaw (arara) pet from the window of her home - photo Marcia Foletto

Workers of the Rio de Janeiro Petrochemical Complex (Petrobras) marched across the Rio-Niterói bridge demanding payment of back wages for three months, opening another wave of popular revolt against the "actions" crise and attack of working man rights applied by the corrupt goverment of Dilma and her PT (partido trabalhadors).

 workers of Comperj walk off the bridge Rio-Niterói and by arriving at the building of Petrobras, in Rio's centre, to show their displeasure, they are 3 months without wages

see the white banner: where is the money

The land of the Abacaxi*  

The defilé goes by, that rock of lizards, peeking at everything that moves slightly. The birds in all colors, red, yellow, blue and green, here where God shone the light greener it seems and blessed the animals that creep, climb and fly. "Hello are you there? Onça? climb the tree, see the capybara on that river bank, the primal beast, whither go's that colony of ants? The jacaré, tamandoea and surucucú, laugh, laugh sloth way up high in your safe tree. See the forest people, with their pride they run, the Xavante the best runners of the forest, followed by many others with their skills. It's not a carnival train, it is the procession of space, freedom, away from the white humanity. Brazil, the lights of the fireflies, they shine to the the people of the trees, which searching for justice. Justice? Where's is that landlord who complains? But see the poor little homesteaders in their canvas tents along the country roads, people in tears, crying for their children who are malnourished. Brazilian gypsies, that they are, searching for the place that will be found and, see the Umbanda mother hung with beads in the color of her brother Oxum. Oh, old blacks give me you wisdom as you gave them to many others, gave them to the helpless of today, the people in the arid deserts of the Northeast.

Iracema give us the fire so that Brazil will once may sigh of relief, away from the tyrant his yoke, his privatization, his destruction. The fireflies dancing around the pot of beans of the the believers, those who think that this will brings relief. God is love, but He also can be cruel, unyielding. The sun will scorch the sertao and the emotions of *Cangagaceiros will be re-opened and sunrays will bring forward the day that *Antonio and the counselor shall preach again, because the melancholic man ever believed in a Messiah, a savior even if it is sometimes full of fatalisme. See the wrath of the great rivers, full of blood and poison, see the bald black stumps of the once so proud trees, the giants of the forest, our mother, the emerald of the earth. What they doing to her? The Amazone wood; poorly now in the name of money, of the full overfet egoists, in the name of consumption. See the parrots crying and screaming under the scorching flames, hell, in the green hell. No! Let us dream of a country that is worthy of her name. The goodness of the people who live for here for more than 40.000 years, today, not tomorrow, dogs with the tongue out of their jaw sigh for any compassion: but to whom?
Brazil looks at how the vultures try to eat, they are people in disguise, waiting for the corpse, still licking the last time. No, it's not a carnival defilé, it is the journey of the depressed dressed in the brightest colors imaginable, with animals as friends, and see the Makiritare, Kurripako, Wapishana, Wai -Wai, Apalai, Kayapó, Mundurucü, Catawishi, Yuma, Bocas Negras, Kawahib Cinta Larga, Nambikuara, Bororo, Xavante, Paressi, Sherente, Acroa, Shacriaba, Cuyavava Indians, they allready wearing their war paint, and see the oppressed homesteaders, in the land of the Abacaxi. * 

written and adapted by storyteller

*sweet smelling fruit

* canganceiros, kind of outlaws in the unsocial system of the north east

* Antonio Conselheiro, profet and leader of a movement back in the early 20th century in Canudos, where he and 20.000 followers were murdered by govermental militairy troops

jornal 'O Fluminense'

Photo by Julio Silva

Vanaf vandaag verschijnt dit blog in het Engels, zodat tevens de nietNederlandstaligen de berichten kunnen  volgen

From to day on my blog will be published in English, so that also non Dutch speaking may follow the reports

gaarne mijn begrip hiervoor,

Storyteller

Tanguá, RJ, Brasil 1990 - with girlfriend

In de afgelopen jaren werden in Brazilië tientallen activisten en leiders van landbewegingen, na ontmoetingen met organisaties als het Agrarisch nationaal en Incra vermoord. Vele leiders en activisten, Indianen en quilombolos (ex-slaven communiteiten, nu samengaand met landloze en sociale bewegingen) , werden doelwit van politie en pistoleiros, ze werden gemarteld en op een ruwe wijze vermoord, vechtend voor hun grond, terwijl de opdrachtgevers en moordenaars vrijuit gaan.

In recent years, dozens of activists and leaders of land movements, murdered in Brasil after meetings with organizations such as the National Agricultural and INCRA. Many leaders and activists, Indians and quilombolos (former slave communities, now concomitant with landless and social movements), were targeted by police and pistoleiros, they were tortured and murdered in a rough way, fighting for their land, while patrons and killers go unpunished.

• José Claudio e Maria do Espirito Santo, killed by pistoleiros in Nova Ipixuna - PA, on 24/5/2011

• Luiz Lopes, LCP (leage of po' homesteaders) leader of Para, killed by pistoleiros ordered by fazendeiros (landlords) on june 15 2009

• Marinalva Manoel, Indian leader of the Guarani Kaiowa, murdered on 1/11/2014

• Elcio Machado, leader of the LCP (liga poor farmers) in Roirama, tortured and killed by  pistoleiros on 8/12/2009

• Cleomar Rodrigues, leader of the LCP (liga arme boeren) in the north of Minas Gerais, killed on 22/10/2014 by gunman

• Valmir Mota de Oliveira, 'Keno', leader of the MST (movement people withot land) killed by pistoleiros in Santa Tereza do Oeste - Parana 2007

Renato Nathan, peasant leader murdered in Jacinopolis - Roirama 9 /4/2012

Josias P. de Castro, peasant leader of Mato Grosso and his wife Irini got killed by gunman on 16/08/2014

uit 'A Nova Democratia' 2015

Ezekiel Antonio Castanha, de grootste vernietiger van bos langs de BR-163, werd gearresteerd door IBAMA (Braziliaans instituut voor natuurbehoud) afgelopen zaterdag 21 feb. in Itaituba, in Pará. The actie werd uitgevoerd door de Federal Police en de Nationale zekerheids dienst. Hij is verantwoordelijk voor het vernielen van 20% van het woud. Castanha was actief aan de BR163 weg, hij bezette publieke stukken grond, kapte het en verkocht de gestolen stukken grond. Hij heeft voor ong. 16 milloen euro boetes lopen bij het Ibama, zonder de toevoeging van de belastingschuld van de andere leden van de bende. De grootste bosvernietiger zal worden berecht door het federale hof en kan veroordeeld worden voor meer dan 46 jaar gevangenis voor verschillende misdaden, zoals illegaal houtkap, samenzwering, witwassen van geld en gebruik van valse documenten.

ps. het zal allemaal wel weer met een sisser aflopen. Ik herinner mij dat de moordenaars van Chico mendez toenmaals 19 jaar kregen en werden geholpen te vluchten uit de gevangenis. Wat is gerechtigheid, in Amazonas?

Ze beginnen hun werk in de zeer  vroege morgen and stoppen als de zon opkomt. Ze slepen met tucama, bananen, pompoenen and andere producten meestal van het Amamzone interior, voor een bedrag van 1000 tot 1500 euro per maand. Deze werkers leven met gevaar iedere dag: vervoeren zware vrachten op hun rug, lopen over oude versleten trappen en hellingbanen van de haven, welke geen veiligheid bieden, en bereiken hun werkplek in de nachtschemering en zijn overgeleverd aan de gevaren van het 'land zonder wetten'. 

foto krant ' a critica' manaus

De zoektocht naar een menselijk fossiel van 2 miljoen jaar, deze mogelijk de geschiedenis  van de Amerika's kan veranderen, begon deze maand in Itaboraí, nabij Rio de Janeiro. De expeditie staat onder leiding van archeologe Maria Beltran, erkend als een van de belangrijkste in het land, en die deel uitmaakte van de groep die in de jaren '70, in Lagoa Santa (MG), een schedel ontdektte, die vandaag beschouwd wordt als de oudste Brazilië. Samen met haar team, werkt ze in het 'Paleontologische Park van Sâo José', hetgeen onderhouden wordt door de stad. De opgravingen zijn in de eerste fase en hebben geen deadline.

De bijna 80 jarige Maria Beltran gaat meestal drie keer per week naar het kamp in Itaboraí. De grootte van het gebied dat moet worden afgegraven is 1.500 m². In de eerste onderzoeken zijn artefacten gevonden die het bewijs van menselijke aanwezigheid in afgelegen periodes weergeven. Wat Maria Beltran doet geloven dat het fossiel mogelijk begraven is in Itaboraí, is het feit dat zij reeds voorwerpen vond in de regio - ook in de jaren '70 - voorwerpen door mensenhanden gemaakt en vergelijkbaar met andere bestaande in Afrika, die gedateerd zijn op 2 miljoen jaar.

Ten aanzien van het paleontologisch Park St. Joseph, zegt Mary Beltran dat ze geen andere opgraafplek kent dan in Itaboraí, waar er gegevens zijn van artefacten en dieren uit bijna elk tijdperk waarin de mens de Aarde bewoonde.

"In Afrika hebben we ook artefacten uit verschillende tijdperken van de menselijke geschiedenis, maar ze zijn verspreid over verschillende locaties. Itaboraí is de enige plek in de wereld, waarvan ik me bewust ben, waar artefacten van alle tijden kan worden gevonden in deze opgraafplek", aldus de wetenschapster.

In het park werden al fossielen ontdekt van vele zoogdieren, buikpotigen, reptielen en amfibieën, vooral de oudste Tatú (Armadillo) ter wereld en de voorouder van de emoes- beiden uit het Paleoceen, gedateerd op ongeveer 55 miljoen jaar. Tevens werden er fossiels ontdekt van de gigantische luiaard en mastodont uit het Midden-Pleistoceen (ongeveer 20.000 jaar). Doch tevens archeologische resten, waaruit de aanwezigheid van de prehistorische mens in de plaats bevestigd wordt.

Vandaag geloofd men dat de eerste mens ongeveer 30.000 jaar geleden naar Amerika kwam. Het oudste menselijkfossiel in Brazilië is gedateerd op 11,800 jaar en, als reeds opgemerkt, werd gevonden door Maria Beltran, door een expeditie geleid door de Franse archaeologiste Annette Laming-Emperaire in de jaren 70s van de vorige eeuw, in Lagoa Santa, Minas Gerais.

p.s Het was de Deen Peter Wilhelm Lund die in 1843 de grotten onderzocht rond lagoa Santa. Deze onderzoeken resulteerde in de vondst van voorhistorische fragmenten van menselijke botten inclusief 31 schedels en de ontdekking van de Lagoa Santa mens, geschat op 9.000 jaar. (dit is echter slechts een fragment van de opties over de eerste mens in Brazilië, in mijn blog vind u verdere info) storyteller

Maria aan het werk in Itaborai

Wie de routine weet van de inwoners van het Itambi Basin kennen ook alle moeilijkheden die tientallen gezinnen hebben die leven van het vissen op krabben. Ze zijn bescheiden mensen die in hun eigen huizen wonen gebouwd in de buurt van beken en wetlands. Ze worden geboren en groeien op met kundigheid die overgaat van vader op zoon. 

De woningen zijn eenvoudig, bescheiden. De straten hebben geen infrastructuur. Vervoer is onzeker en de handel bestaat vrijwel niet. Maar het grote verschil is dat ze perfect zijn opgenomen in het lokale landschap. De enige manier om te overleven die ze kennen, is het vangen van krabben.

- zoon van krabbenvanger - foto leonardo Costa - 

copie brief van IBISS

Beste Wayn,

14 februari 2015, een trieste dag. De dag dat IBISS-directeur Nanko G. van Buuren is overleden. Een hartstilstand in een ziekenhuis in Rio de Janeiro werd hem fataal. Nanko zou op 26 februari 64 jaar zijn geworden.

Ruim 25 jaar geleden richtte Nanko in Rio de Janeiro stichting IBISS op. Hij redde veel jongeren uit de drugsbendes en bood mensen uit de favela’s hoop. Hij vocht met hen voor sociale gelijkheid en mensenrechten. Nanko was een Patrão voor de sloppenwijkbewoners, een vaderfiguur die inspireerde met zijn onvermoeibare passie en moed.
Voor zijn werk werd Nanko van Buuren in Nederland onderscheiden als Officier in de Orde van Oranje Nassau. Internationaal werd hij beloond met de Desmond Tutu-prijs. IBISS en IBISS Foundation zullen het waardevolle werk in de favela’s voortzetten in de geest van Nanko.

We wensen Anne, Juninho, Yann en Larah veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.  Rust in vrede Nanko, we zijn trots op je. 

Maandag 16 februari 2015 is er om 14.00 uur (lokale tijd) gelegenheid om afscheid te nemen van Nanko  in Capela São Francisco Xavier, Cemitério do Caju, Rio de Janeiro. De begrafenis is aansluitend om 16.00 uur. Het bestuur van IBISS Foundation bereidt een herdenkingsbijeenkomst in Nederland voor. 

obrigado, voor je goed werk, Wayn    

IBISS Foundation Nederland 

dageraad in rio

De 56 jarige Tania Mussa deelt haar woning in Manaus met 70 honden die zij gered heeft van de straat. Al 25 jaar doet ze dit, verzorgd de honden goed en zoekt een adoptie plaats voor hen. Nu krijgt ze van het 'dieren controle center' 30 dagen de tijd om een oplossong te zoeken, want volgens een stadswet mag men maar 10 dieren in huis hebben in de bebouwde kom van Manaus. Daar ze niet weet waar met de honden naar toe, hangt haar een boete van 4.4000 reais , soort stadsbelasting, boven het hoofd (iets minder dan 1.500 euro). Zo niet, dan moeten de honden terug de straat op en worden opnieuw 'vira-lata' wat letterlijk betekend 'blik-omdraaien'. Momenteel leven zo'n 200.000 zwerf-honden en katten op de straten van Manaus.

wordt vervolgd

info 'Jornal a Critica' Manaus

Tania en haar honden die met liefde verzorgd in haar woning - (foto Winnetou Almeida)

aanvullende repotage 2 13 feb. 15

Bij de Commissie milieubeheer van de stad Manaus (CMM) is een aanvraag ingediend bij het 'Manaus Prefectuur', die bestaat uit de bouw en de uitvoering van de eerste gemeentelijke opvang asiel voor straatdieren die geen risico voor de volksgezondheid veroorzaken. De informatie komt van de voorzitter van de commissie, wethouder Farias.

Deze stelt: Aangezien de situatie van de huisvrouw Tanya Mussa, 56, die kan worden beboet voor in haar huis onderdak te geven aan 70 honden. Farias wees erop dat zij alleen gehandeld heeft. "Naar mijn mening moet deze dame eigenlijk worden geëerd door deze actie, maar we weten dat de wet moet worden gehandhaafd. Ik geloof dat ons voorstel deze impasse doorbreekt en ook andere dieren verwijdert uit de straten die een gevaar zijn, zowel voor u als voor de mensen ".