Top 20 Week 27

Top 20 Week 27
Bij de dood van Clarence Clemons
In Memoriam Clarence 'The Big Man' Clemons (11/1/1942 - 18/6/2011)

Pas op donderdag 23 juni in het holst van de nacht vernam ik de dood van Clarence Clemons. Het was ergens in een onooglijk gat in de Auvergne dat via het radioprogramma RTL Nocturne, weliswaar met vijf dagen vertraging maar dat hoeft niet te verwonderen in een streek waar de tijd geen vat op heeft, het nieuws tot mij kwam. Ik kreeg het helemaal koud en om de krop in de keel weg te krijgen schonk ik mij nog maar een groot glas witte Saint-Pourçain in. Vervolgens troostte de presentator van dit nachtprogramma mij door een waardig eerbetoon te brengen aan, wat mij betreft, het belangrijkste lid van Springsteen's E Street Band.
Zijn dood is blijkbaar redelijk onopgemerkt voorbijgegaan. Tussen de verjaardag van Dylan en het begin van het festivalseizoen in is dit mediagewijs begrijpelijk maar niet goed te keuren.
Alhoewel Clemons ook samengewerkt heeft met artiesten als Jackson Browne, Ringo Starr, Aretha Franklin, Janis Ian, Joan Armatrading e.v.a. en hij ook heel wat solo-projecten gehad heeft, blijft hij voor mij toch de muzikant die Springsteen nummers als 'Born to Run', 'Jungleland', 'Badlands', 'The Ties That Bind' et j'en passe met zijn tenor-saxofoon kleur gaf en mee groot gemaakt heeft. En net zoals de rest van The E Street Band gaf 'The Big Man' ook op het podium altijd het beste van zichzelf. Dat heb ik zelf tot drie keer toe mogen ervaren.
Voor mij zal Clemons voor altijd een essentieel deel zijn van Springsteen's muziek en The E Street Band kan nooit meer zijn wat hij ooit geweest is. R.I.P. Clarence Clemons.
Mijn Muziek-Canon 17
1964 - The Beatles: Beatles For Sale.

Amper weken na het succesvolle 'A Hard Day's Night' kwamen The Fab Four, onder druk van hun platenmaatschappij, met alweer een nieuw album: 'Beatles for Sale'. In de UK bleef deze plaat gedurende 46 weken in de album top-lijst staan waarvan maar liefst 9 weken op één. Door hun drukke leven van touren, promo, schrijven en opnemen blijven de eigen nummers op dit album enigszins achterwege. Er werden voor dit album maar liefst 7 covers geselecteerd waaronder het hele goeie 'Rock 'n' Roll Music' van Chuck Berry. Met uitzondering van 'I'm a Loser' en 'Eight Days a Week' zijn de eigen nummers ook niet van de beste die ze ooit geschreven hebben.
Verder valt ook nog te vermelden dat The Beatles, onder invloed van Dylan, voor het eerst ook de persoonlijke song ontdekt hebben. Getuige daarvan Lennon's 'I'm a Loser'.
Rating: 15%
Top 20 Week 26
| 1 | |||||
| 2 | |||||
| 3 | |||||
| 4 | |||||
| 5 | |||||
| 6 |
Bruno Deneckere – By & By (6)
|
||||
| 7 | |||||
| 8 | |||||
| 9 | |||||
| 10 |
Intergalactic Lovers – Delay (11)
|
||||
| 11 | |||||
| 12 |
The Paramounts – About Girls (9)
|
||||
| 13 | |||||
| 14 |
The Monotrol Kid – Greenville (17)*
|
||||
| 15 | |||||
| 16 |
C.W. Stoneking – The Love Me Or Die (15)
|
||||
| 17 | |||||
| 18 |
Elvis Presley – I Got Stung (-)*
|
||||
| 19 | |||||
| 20 |
Top 20 Week 25
| 1 |
Love – A House Is Not a Motel (1)
|
||||
| 2 | |||||
| 3 | |||||
| 4 | |||||
| 5 |
Fleet Foxes – Grown Ocean (5)
|
||||
| 6 |
Bruno Deneckere – By & By (6)
|
||||
| 7 |
Warren Zevon – Please Stay (7)
|
||||
| 8 |
Dick Dale – Greenback Dollar (8)
|
||||
| 9 |
The Paramounts – About Girls (9)
|
||||
| 10 |
Gene Vincent – Crazy Legs (10)
|
||||
| 11 |
Intergalactic Lovers – Delay (12)
|
||||
| 12 | |||||
| 13 |
Maxine Brown – Oh No Not My Baby (17)*
|
||||
| 14 | |||||
| 15 |
C.W. Stoneking – The Love Me Or Die (18)*
|
||||
| 16 |
Bob Dylan – John Wesley Harding (19)*
|
||||
| 17 |
The Monotrol Kid – Greenville (-)*
|
||||
| 18 | |||||
| 19 | |||||
| 20 |
Lucinda Williams – Seeing Black (16)
|
Top 20 Week 24
Top 20 Week 23
Top 20 Week 22
Mijn Muziek-Canon 16
1964 - The Beatles: A Hard Day's Night.

Met 'A Hard Day's Night', hun derde studio-lp, vestigden The Beatles en meer bepaald Lennon en McCartney definitief hun reputatie van song-schrijvers. Op dit album heeft het duo alle songs geschreven. Het is zeker niet hun beste, verre van zelfs, maar de lp was wel belangrijk in die zin dat jonge Amerikaanse bands zoals The Lovin' Spoonful, The Byrds, The Beau Brummels e.a., net zoals The Beatles hun eigen ding gingen doen.
De gelijknamige film die een enorm kassucces was en waarvan de zeven songs op dit album staan, maakte het voor Britse groepen als The Kinks, The Stones, The Animals...ook veel gemakkelijker om in Amerika voet aan de grond te krijgen.
Alhoewel alles songs zoals gewoonlijk toegeschreven werden aan Lennon/McCartney, is dit toch de plaat waarvoor Lennon veruit de meeste songs heeft geleverd. Liefst negen van de dertien nummers werden door hem geschreven. Ook opmerkelijk is het feit dat dit één van de weinige albums is waarop Ringo geen enkele lead zang heeft. Op 'Matchbox' dat in dezelfde periode werd opgenomen zingt Ringo wel de lead maar het belandde op de EP 'Long Tall Sally' en niet op deze hier besproken LP.
Met het titelnummer en met 'Can't Buy Me Love' staan er twee wereldwijde nummers 1 op de plaat. "If I Fell'' was één van de eerste pogingen van Lennon tot het schrijven van een ballad en het nummer mag zo een beetje als de voorloper van 'In My Life' beschouwd worden. Hetzelfde geldt voor McCartney's 'And I Love Her', de voorloper van 'Yesterday'.
Rating: 20%
Top 20 Week 21
Mijn Muziek-Canon 15
1964 - The Rolling Stones: The Rolling Stones


1964 was het jaar van de doorbraak van die andere 'monstres sacrés' van de rock in de sixties, The Rolling Stones. In 1963 hadden ze met 'Come On' en 'I wanna be your man' (nota bene een Lennon/McCartney compositie) al 2 kleinere hitjes gehad in thuisland UK. Het componistenduo Jagger/Richards moest toen eigenlijk nog geboren worden. The Stones was toen een groep die bijna uitsluitend covers speelde van blues- en r&b-nummers maar ze deden het wel op hun geheel eigen manier: wild en opwindend.
Met als producers hun toenmalige manager Andrew Loog Oldham en Eric Easton doken ze begin 1964 de studio in voor de opname van een reeks nummers waaruit hun eerste LP, met als titel in de UK 'The Rolling Stones', zou voortkomen. Uit die sessies kwam ook 'Not fade away', hun doorbraaksingle in de UK. Het zou een nummer 3 worden. Gek genoeg staat dat nummer niet op hun eerste UK-LP maar wel op hun eersteling in de US die de titel 'England's Newest Hitmakers' meekreeg.
De 12 nummers op 'The Rolling Stones' zijn een verzameling uitstekende covers zoals 'Route 66', 'I'm a King Bee', 'Honest I Do' et j'en passe, aangevuld met 1 Jagger/Richards compositie, 'Tell Me' (dat enkel in Nederland een redelijke hit werd) en 'Now I've got a Witness' en 'Little by Little', 2 Nanker Phelge composities (Nanker Phelge was een pseudoniem voor de voltallige groep)
Als muzikanten zijn ook Gene Pitney (piano op 'Little by Little), Phil Spector (co-auteur van en maracas op datzelfde 'Little by Little) en uiteraard Ian Stewart die instond voor orgel en piano op de rest van de nummers, te horen.
Rating: 34%
Top 20 Week 20
Mijn Muziek-Canon 14
1963 - The Beatles: Please Please Me

We blijven nog eventjes hangen in 1963 met The Beatles, de groep die de pop- en rockmuziek grondig door elkaar zou schudden en de sixtis volledig zou overheersen.
De groep had met 'Please Please Me' en 'Love Me Do' al twee hitjes gehad in de UK. Op dat ogenblik was zo goed als iedereen er van overtuigd dat hun succes van voorbijgaande aard zou zijn en dus wou hun platenmaatschappij Parlophone dat succes zo snel mogelijk verzilveren met een eerste LP en dat werd dan 'Please Please Me'.
Oorspronkelijk was het producer George Martin's bedoeling de LP live op te nemen in de Cavern, de club in Liverpool waar The Beatles zowat het huisorkest waren. Om technische redenen besloot Martin dan toch maar de EMI studios aan Abbey Road te gebruiken voor de opname. Het mag dus niet verbazen dat de 14 nummers op 'Please Please Me' een neerslag zijn van het toenmalige live-repertoire van de groep.
Op 'Please Please Me' staan maar liefst 8 composities van Lennon/McCartney. Naast de hitjes 'Please Please Me' en 'Love Me Do' zijn daar ook 'I Saw Her Standing There' en 'P.S. I Love You' bij. Verder vinden we er ook 'Anna (Go To Him)' van Arthur Alexander op terug. Deze Alexander was een grote invloed op John Lennon's manier van zingen. Een andere cover was 'Twist and Shout' dat zou uitgroeien tot één van de Beatles-klassiekers en dat vooral dankzij de zang van Lennon.
Merkwaardig genoeg werd de LP als dusdanig pas in 1987 in de US uitgebracht. De meeste nummers zijn wel terug te vinden op de LP's 'Introducing...The Beatles' (Vee-Jay Records 1964) en op 'The Early Beatles' (Capitol Records 1965).
In de loop van deze Muziek-Canon zullen we The Fab Four nog geregeld tegenkomen.
Rating: 48%
Top 20 Week 19
Mijn Top 400 van de Zeros (Nr. 181 t/m nr. 200)181. Lieven Tavernier: Hemelbed/2003
182. Manu Chao: Mi Vida/2001
183. Raymond van het Groenewoud: Keinijg/2001
184. Irish Coffee: Brand New Day/2004
185. Richard Hawley: Dark Road/2007
186. Roland Van Campenhout: Secret Love/2005
187. William Souffreau & The Moonlovers: Everybody Says/2008
188. The Magic Numbers: Love Me Like You/2005
189. Dolly Parton: Little Sparrow/2001
190. Warren Zevon: Dirty Lifes & Times/2003
191. Imelda May: Dealing With The Devil/2007
192. Johnny Cash: One/2000
193. Monza: Van God Los/2001
194. Mavis Staples: Have A Little Faith/2004
195. PJ Harvey: When Under Ether/2007
196. Ragheb Alama & Andy: Yalla Ya Chabab/2001
197. Candi Staton: When Will I?/2006
198. The Drums: Saddest Summer/2009
199. Green Day: I Fought The Law/2004
200. Queens of the Stone Age: Make It With Chu/2007
Mijn Top 400 van de Zeros (Nr. 161 t/m 180)161. Lieven Tavernier: Wind & Rook/2008
162. Manu Chao: Promiscuity/2001
163. Raymond van het Groenewoud: Jezus was Sexy/2005
164. Richard Hawley: Coles Corner/2005
165. Arno: Mourir à Plusieurs/2007
166. Bob Dylan: Mississippi/2001
167. Dolly Parton: Shine/2001
168. Eva De Roovere: Anoniem/2006
169. Johnny Cash: Before My Time/2000
170. Noisettes: Wild young Hearts/2009
171. Amy Winehouse: Some Unholy War/2006
172. Emmylou Harris: Sailing Round The Room/2008
173. Joni Mitchell: Slouching Towards Bethlehem/2000
174. Kings of Convenience: Mrs. Cold/2009
175. Leonard Cohen: In My Secret Life/2001
176. Joss Stone: I Had A Dream/2003
177. The Hillbilly Moon Explosion: All I Can Do Is Cry/2001
178. Los Lobos: Good Morning Aztlan/2002
179. Lucinda Williams: Are You Alright?/2007
180. Babyshambles: Delivery/2007
Nieuw in Muziekland.
The Monotrol Kid: What About The Finches
Met de single 'Almost' en de daaropvolgende EP 'Today was a good day' maakte The Monotrol Kid (ofte Erik Van den Broeck) in 2009 zijn blijde intrede in Muziekland. Waar hij op die EP nog bijgestaan werd door zijn toenmalige vriendin Anne, dan doet hij het nu, goed anderhalf jaar later, op zijn net verschenen full-cd 'What about the Finches' helemaal solo. Zoals hij het zelf stelt: "Eén repetitiehok, 3 microfoons, 1 gitaar en 1 stem, daarmee zou het moeten kunnen lukken."
En of het gelukt is? Het antwoord is een volmondig: "Ja". Op 'What about the finches' staan 10 sterke tot ijzersterke songs die, naarmate je ze meer beluisterd, steeds sterker worden en dat zonder technische studio-liflafjes wat tegenwoordig schering en inslag is. Wat mij betreft kan dit album rustig naast het betere werk van pakweg Elliott Smith staan. Neen, de vrolijkste van de klas zal de Kid wel nooit worden maar bij iedere beluistering (en ik ben, terwijl ik dit schrijf, al aan mijn vijfde toe) lijkt het wel of hij de songs ter plekke verzint. Zou al deze tristesse misschien iets te maken kunnen hebben met de breuk met zijn muzikale en levenspartner Anne? Hoe dan ook is het zijn verdienste dat hij die tristesse weet om te zetten in songs die het eeuwige verhaal vertellen van aantrekken en afstoten en afscheid nemen.
Als ik toch twee nummers moet kiezen die er ietwat bovenuit steken, dan zijn dat wat mij betreft het openingsnummer 'Greenville' dat je als luisteraar meteen in de goeie mood brengt en 'The horse ride'. Slechts één klein minpuntje, op een voor de rest zeer evenwichtig en hoogstaand album, en dat is 'The devil song' waarin hij al het venijn er iets te dik oplegt.
Nu maar hopen dat deze songs door bijvoorbeeld Radio 1 opgepikt worden of is dit ijdele hoop?
Tracklist:
1. Greenville
2. Stone skyway
3. Ballad for the mountain
4. Try
5.Lament
6. The horse ride
7. Revolution
8. So alike
9. The devil song
10. Places we never went
Mijn Muziek-Canon 13
1963 - The Beach Boys: Surfer Girl

Toen op 16 september 1963 het album 'Surfer Girl' van The Beach Boys het daglicht zag, had de groep wel al enkele kleinere hitjes gehad en 2 studio-albums uitgebracht, maar dit derde album betekende toch hun definitieve doorbraak en de ontbolstering van Brian Wilson als songschrijver en producer. Met het titelnummer 'Surfer Girl' haalden zij in de US de nummer 7 en b-kant 'Little Deuce Coupé' bereikte nummer 15. Merkwaardig genoeg werd het album in de UK slechts in 1967 uitgebracht.
'Surfer Girl' schreef Brian Wilson al op zijn 19de en daarmee was het één van de eerste songs die hij ooit componeerde. Met 'In My Room' stond op dit album ook voor de eerste keer een Brian Wilson-song die zeer persoonlijk getint was. Op dit album blijven zij ook nog trouw aan hun singles die op de ene kant een "surf"-song en op de andere een "car"-song hadden.
Het album bevat 12 heerlijke, zonnig klinkende popsongs waarvan de langste slechts 2 minuten 27 seconden duurt.
Rating: 33%
Top 20 Week 181. The Rolling Stones: Mother's Little Helper (-)*
2. Johnny Cash: Don't Take Your Guns To Town (4)*
3. Dylan Leblanc: If Time Was For Wasting (-)*
4. Lucinda Williams: Seeing Black (-)*
5. The Beatles: Your Mother Should Know (1)
6. Bruce Springsteen: The Promise (6)
7. Tim Hardin: How Can We Hang On To A Dream (2)
8. Lucinda Williams: I Envy The Wind (3)
9. Emiliana Torrini: Jungle Drum (5)
10. PJ Harvey: The Words That Maketh It Happen (7)
11. Lucinda Williams: Buttercup (8)
12. Lieven Tavernier: De Fanfare van Honger en Dorst (9)
13. Robert Plant: Cindy, I'll Marry You Someday (11)
14. Lieven Tavernier: Krassen op mijn Ziel (12)
15. Jeff Beck Ft. Imelda May: Lilac Wine (-)*
16. Fleet Foxes: Helplessness Blues (10)
17. Raymond van het Groenewoud: In Mijn Hoofd (-)*
18. De Boel: Nothing's Happening By The Sea (-)*
19. Johnny Burnette and The Rock 'n' Roll Trio: All By Myself (18)
20. Nick Lowe: Marie Provost (17)
Mijn Top 400 van de Zeros (Nr. 141 t/m nr. 160)141. Bob Dylan: Beyond Here Lies Nothing/2009
142. Dolly Parton: Down From Dover/2001
143. Eva De Roovere: Fantastig Toch/2006
144. Irish Coffee: Coloured Land/2004
145. Johnny Cash: I Won't Back Down/2000
146. Kings of Convenience: Me in You/2009
147. Lieven Tavernier: Niet Getroost/2008
148. Manu Chao: Trapped by Love/2001
149. Neil Diamond: We/2006
150. Raymond van het Groenewoud: Geef die Jongen z'n Zaligheid/2001
151. Richard Hawley: Open Up Your Door/2009
152. Zakformaat XL: Het Leven Is Kut/2000
153. Amy Winehouse: Wake Up Alone/2006
154. Billy Bragg: Take Down The Union Jack/2002
155. Eels: Fresh Blood/2009
156. Fleet Foxes: Mykonos/2008
157. John Hiatt: Crossing Muddy Waters/2008
158. Joss Stone: Fell in Love with a Boy/2003
159. Kings of Leon: Sex on Fire/2008
160. Bruce Springsteen: Waitin' on a Sunny Day/2002