Naar de inhoud

Ditjes en datjes

Een dwarse en muzikale kijk op het leven
akke.beakke.be
Het leven wordt pas mooi na 50 want niets moet nog en alles mag!

Archief

Media en Maatschappij

Hieronder enkele citaten uit het uitmuntende boek 'Gebakken lucht' van Nick Davies, de topjournalist die de leugens, verdraaiingen en propaganda in de wereldwijde media ontmaskerd heeft. Ik voeg geen enkele persoonlijke commentaar toe omdat de citaten voor zichzelf spreken:

"In het boek It's the Media Stupid van John Nichols en Robert McChesney staat een ijzersterke passage, waarin de schrijvers stilstaan bij de gevolgen van de gecommercialiseerde media voor onze cultuur: 'Dit is een generatie die onder druk gezet wordt door de media waar ze gebruik van maakt om schaamteloos materialistisch te zijn, egoïstisch, gedepolitiseerd en niet sociaal ingesteld. Voor zover die waarden voor de democratie als problematisch worden gezien, dienen we ons allen zorgen te maken. Het commerciële mediasysteem is de ideologische hoeksteen van de globaliserende markteconomie(...)Het soort politieke cultuur dat gepaard gaat met de opkomst van het mediasysteem als bedrijf, gaat wereldwijd steeds meer lijken op dat van de Verenigde Staten: in plaats van het kennisdebat en politieke partijen die het hele spectrum van meningen vertegenwoordigen, komen inhoudsloze journalistiek en verkiezingen die worden gedomineerd door public relations, het grote geld, imbeciele politieke reclame en slechts beperkte discussies over concrete kwesties. Het is een wereld waar de markt en commerciële motieven de idee van democratie en bestuurscultuur onder de voet lopen, een wereld waar depolitisering woekert en waar de kleine groep rijken steeds minder vaak door de politiek ter verantwoording wordt geroepen.'

Joseph Pulitzer zei lang geleden al: 'Een cynische, geldbeluste, demagogische, corrupte pers zal te zijner tijd een bevolking kweken die net zo verachtelijk is als zijzelf.' Waarschijnlijk had hij gelijk."

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 16:00 Reageer op dit bericht

2060

De wereld in 2060.



Het is maandag 14 juni 2060 en een aangenaam briesje komt van over zee het binneland in en strijkt zachtjes langsheen de grijze haren van de oude man in de schommelstoel. Die oude man is Enrico Guardiola, beter bekend als Rico.

Rico nam niet deel aan de feestelijkheden die overal ter wereld dit weekend doorgingen. Er viel inderdaad wel wat te vieren: Vandaag, dag op dag vijftig jaar geleden, werd het kapitalistisch systeem omvergegooid en vervangen door een socialistische, vrije, democratische wereld. De dag van de revolutie zelf was zo goed als zonder bloedvergieten verlopen. Er waren enkel hier en daar wat onbetekenende schermutselingen geweest met wereldwijd slechts een honderdtal doden. De revolutie was grotendeels via electronische weg verlopen. Maar de tien jaren voorafgaand aan 14 juni 2010 waren keihard geweest, vooral dan voor de enkele honderden mannen en vrouwen die in het grootste geheim aan hun plan voor een wereldrevolutie moesten bouwen.

Samen met zijn levensgezellin Monica was Rico één van de drijvende krachten geweest achter de revolutie. Het idee om het kapitalisme omver te werpen via het internet kwam van hem. Hij was ook de verantwoordelijke geweest voor de propaganda wereldwijd en samen met negen geestesgenoten had hij een emocratisch, socialistisch programma opgesteld. Dat programma was ontstaan in het prille begin van het jaar 2000 en zou in de loop van de komende tien jaren heel wat wijzigingen ondergaan maar de kerngedachte van vrijheid, democratie en socialisme bleef behouden.

En nu werd dus vijftig jaar wereldrevolutie gevierd en eigenlijk zou Rico zowat overal ter wereld tegelijkertijd moeten zijn want het volk wou hem horen en zien als één van de nog levende helden van 2010. Het is waar, zoveel bleven er niet meer over. De meesten waren er niet meer maar Rico was met zijn twintig jaar in 2010 één van de jongste van de groep. Zelfs zijn geliefde Monica maakte deze dag niet meer mee. Zij was 6 jaar terug aan een hersentrombose overleden.

Maar Rico vond het goed zoals het was. Hij was nu 80 en was aan rust toe. Zijn taak zat er op, jaren geleden had hij zich al terug getrokken uit de actieve politiek. Occasioneel werd hem wel nog eens om advies gevraagd maar dat was het wel zo een beetje. Dit betekent natuurlijk niet dat hij de evolutie niet op de voet volgde. Bij alles wat gebeurde voelde hij zich nog in hoge mate betrokken.

En wat hij zag en hoorde beviel hem in hoge mate dus was het nu tijd om terug te kijken en dat was wat hij vandaag deed, ver van het feestgedruis.

(wordt vervolgd)

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 18:47 Reageer op dit bericht

Top-20 Week 16

1   Loved track
2  
3  
4   Loved track
5
6 Loved track
7
8  
9  
10  
11 Loved track
12   Loved track
13  
14
15  
16 Loved track
17   Loved track
18  
19  
20
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 08:51 Reageer op dit bericht

Socialisme.

1 maand na 20 maart.


We zijn nu bijna één maand na de Dag van het Socialisme en de euforie is enigszins weggeëbd maar het goede gevoel van een vernieuwde belangstelling voor het socialisme blijft wel hangen.

Zonder daarom in defaitisme te vervallen wil ik toch enkele bedenkingen formuleren en de nodige kanttekeningen plaatsen.


Kapitalisme in verval maar niet in doodstrijd.


Omdat het wereldoverheersende kapitalisme in een zeer diepe systeemcrisis verkeert besluiten sommigen, ietwat voorbarig, dat dit kapitalisme begonnen is aan zijn definitieve doodstrijd. Niets is minder waar. Wat we wel zien is dat het systeem zich geleidelijk aan herstelt van de zware klappen die het gekregen heeft. Zoals altijd gebeurt dit ten koste van honderden miljoenen mensen overal ter werel. Daarbij hebben de kapitalisten bijna alle middelen ingezet. Ze maken ten volle gebruik van de neo-liberale regeringen die het bijna over al voor het zeggen hebben. Bovendien hebben zij al enige jaren de reusachtige Aziatische markt ontdekt en hierin speelt het 'communistische' China een voortrekkersrol. Het nog altijd totalitaire, Chinese regime heeft de deur wagenwijd open gezet voor het wildste kapitalisme.

Ook Afrika wordt, voor zover dit nog mogelijk is, verder leeggezogen. Alleen is dat continent op sterven na dood en valt er niet zo heel veel meer te rapen. De miljoenen doden die er vallen in Oost-Congo en elders op het continent zal hen een zorg wezen.

In Zuid-Amerika is de CIA al begonnen met de voorbereiding van de liquidatie van de linkse Venezolaanse en Boliviaanse regeringen. De evolutie in andere Zuid-Amerikaanse landen wordt in Washington met argusogen gevolgd.

In Europa nemen de bedrijfswinsten een hoge vlucht maar toch gaan de kapitalisten rustig verder met hun herstructureringen. Elke dag wordt het aantal werklozen groter. Bovendien worden landen die de kapitalistische 'logica' overtreden zwaar getroffen. Uiteraard niet de rijken maar de grote massa wordt daarbij zwaar gestraft. Kijk maar naar wat er in Griekenland gebeurt en binnenkort misschien ook in Portugal. Ook bij ons gaan de herstructureringen rustig hun gang en economen verwachten nog zeker tot 2012 een toename van die werkloosheid.


Nog steeds geen anti-kapitalistisch alternatief.


Hoe is dit alles mogelijk? Het antwoord is eenvoudig: Het kapitalisme stuit nergens op serieus georganiseerd verzet. Nog altijd is links niet bekomen van de kater na de val van de Muur. Ondertussen hebben de kapitalisten wel alle middelen in handen om hun systeem overeind te houden. IMF, Wereldbank, de NAVO, de EU, de OESO, de VN...het militair-industrieel complex, de gecommercialiseerde massa-media, regeringen overal ter wereld...et j'en passe. Dit zijn allemaal instrumenten die zij naar goeddunken kunnen inzetten.

Bovendien kan het kapitalisme ook rekenen op de volledige steun van de sociaal-democratie die zijn socialistisch verleden al jaren geleden afgeworpen en verloochend heeft. Ook de groene partijen overal in Europa stappen gretig mee op met de kapitalisten belust als ze zijn op regeringsdeelname.

Daartegenover staat een wereldwijd verdeeld links dat over steeds minder middelen beschikt. Als er al verzet komt dan is het zeer fragmentair en meestal ook ondoordacht. Als er al een democratisch, socialistisch, anti-kapitalistisch alternatief is dan wordt dit niet gehoord.

Kijken we weer eens naar ons eigen land. De Dag van het Socialisme was hoopgevend en wees er op dat het mogelijk moet zijn om een brede linkse beweging te bouwen. Maar dan moet er wel aansluiting gevonden worden met werklozen, armen, allochtonen, vrouwen, jongeren en de christelijke arbeidersbeweging. Bovendien hebben wij de mond vol over solidariteit maar wij doen net of Brussel en Wallonië bestaan niet. Het minste dat we hadden kunnen verwachten was dat er op de dag zelf delegaties uit Brussel en Wallonië aanwezig waren.

Dan is er ook nog de kwestie van de politieke vertegenwoordiging. Ik vrees een beetje dat de PVDA+ die rol zal claimen. Op zich zou dit natuurlijk wel kunnen maar dan op voorwaarde dat die partij zich volledig zuivert van zijn stalinistisch verleden en het democratisch centralisme niet langer beschouwt als alleenzaligmakend.


De rangen sluiten.


Toch oogt de toekomst niet zo somber. Op voorwaarde dat de rangen gesloten worden en dat wij naar buiten komen met duidelijke anti-kapitalistische eisen die door een brede linkse beweging geschraagd worden, is het mogelijk om het allesvernietigende kapitalisme te lijf te gaan.

 

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 16:39 Reageer op dit bericht

Top-20 Week 15

1   Loved track
2   Loved track
3 Loved track
4  
5   Loved track
6 Loved track
7  
8  
9   Loved track
10  
11
12  
13 Loved track
14  
15
16  
17 Loved track
18
19  
20 Loved track
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 08:55 Reageer op dit bericht

Top-20 Week 14

1   Loved track
2 Play Loved track
3  
4 Play Loved track
5  
6 Play
7  
8  
9   Loved track
10 Play Loved track
11 Play
12  
13 Play
14  
15 Play Loved track
16 Play Loved track
17 Play Loved track
18 Play
19  
20 Play Loved track
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door camiel om 07:08 Reageer op dit bericht

Een andere wereld.

Een andere samenleving is nodig omdat...


...er sedert de jaren tachtig van de vorige eeuw een sterke toename van de armoede is. In 2002 leefde 80% van de wereldbevolking onder de armoedegrens en had 1% van de bevolking een inkomen dat even groot was als dat van 57% van de bevolking samen. De wereldwijde consumptie van goederen verdubbelde in twee decennia en de 15 rijkste mensen ter wereld vergaarden meer rijkdom dan heel Afrika ten zuiden van de Sahara samen en daalde het gemiddelde inkomen van mensen in 70 van de 100 armste landen. Op grond van deze cijfers schatten de VN dat meer dan één miljard mensen 'zelfs hun meest elementaire behoeften niet kunnen bevredigen'. Deze cijfers en feiten komen niet van één of andere linkse organisatie maar van Branko Milanovic, een econoom van de Wereldbank, niet bepaald een socialistisch bastion. Vergeleken met 2002 is de toestand er nu zeker niet op verbeterd.

...er een enorme uitbreiding is van geheime buitenlandse belastingparadijzen. In 2003 ontdoken Britse bedrijven op die manier ongeveer 28 miljard euro aan belastingen. De OESO schatte dat 60% van de wereldhandel bestond uit transacties binnen multinationals die hun winst doorschoven naar dochterondernemingen in belastingvrije landen.

...er in de ontwikkelde landen een sterke toename van de ongelijkheid is. Volgens professor Loic Wacquant van de universiteit van California verdween 95% van de 1100 miljard dollar die de Amerikaanse economie tussen 1979 en 1999 extra produceerde in de zakken van slechts 5% van de bevolking. In de UK leefde in 1979 7% van de kinderen onder de armoedegrens, in 1997 was dat al 30%.

Allemaal onthutsende feiten en er zijn er nog veel meer.

(bron: Nick Davies: Gebakken Lucht)

Mensen altegader: Ontwaakt!!!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 19:53 Reageer op dit bericht

William Souffreau & The Rockabilly Rhythm Rview.

William Souffreau & The Rockabilly Rhythm Review.

Vrijdagavond 2 april 21u30 in Ontmoetingscentrum De Brug te Aalst. Zijn Gene Vincent, Buddy Holly, Carl Perkins of nog Bo Diddley uit de doden verrezen? Het zou kunnen want in deze Paastijd gebeuren wel meer mirakels. Maar bij nader inzien, neen, niemand van die gasten is uit de doden opgestaan maar hun muziek wordt wel tot leven gebracht door de Rockabilly Rhythm Review onder aanvoering van een, alweer, briljante William Souffreau.

Een boel klassiekers uit het gouden tijdperk van de rock 'n' roll passeerden de revue. De muziek uit de tweede helft van de fifties en de eerste helft van de sixties van de vorige eeuw deed ons eventjes vergeten dat wij wel degelijk in 2010 leven en dat buiten de economische crisis ongenadig toeslaat.

The Rockabilly Rhythm Review waren gisterenavond de twee jonge honden Eric Le Clerq en Kris van der Cammen samen met één van de rockpioniers in dit land, William Souffreau. En die gasten hadden er zin en plezier in. Het was rocken van begin tot eind met enkel in het tweede deel van de set één enkel rustpunt maar daar stond dan tegenover dat de jongens een schitterende Bo Diddley en een al even briljant Born On The Bayou neerzetten. In een lang uitgesponnen Bo Diddley wist Souffreau alweer verrassend uit de hoek te komen door zijn gitaar te laten janken als een wolf en bij Born On The Bayou zou John Fogerty himself goedkeurend geknikt hebben vanuit zijn frituur.

Wie een avondje fun en dansplezier wil moet bij deze jongens zijn. 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door camiel om 15:04 Reageer op dit bericht

Een andere wereld.

Een andere samenleving is nodig omdat...


...er in de Derde Wereld dagelijks tienduizenden kinderen sterven aan ziektes die veroorzaakt worden door armoede.

...er in Afrika ook dit jaar weer miljoenen mensen de hongerdood zullen sterven.

...in de VS één kind op acht ondervoed is.

...in de EU één zevende van de totale bevolking arm is.

...in België 20% van de mensen in bestaansonzekerheid leeft.

...omdat vrouwen wereldwijd twee derden van de arbeidsuren presteren en ze instaan voor bijna de helft van de totale voedselproductie maar toch ontvangen ze maar 10% van alle inkomsten en bezitten ze maar 1% van alle goederen.


Dit zijn slechts enkele redenen, we kunnen de lijst nog veel langer maken.

MENSEN ALTEGADER: ONTWAAKT!!!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door camiel om 16:18 Reageer op dit bericht

Matthias Lievens*: Socialisme en Democratie in de 21ste Eeuw.

'Socialisme en Democratie in de 21ste Eeuw' van Matthias Lievens was tijdens de 'Dag van het Socialisme' in de Gentse Vooruit één van de best verkopende werken. Maar was dit inhoudelijk ook terecht? Verkoopt de auteur ons geen oude wijn in nieuwe zakken? Een proeve tot recensie.

De eerste paragraaf van de Epiloog van het boek vat heel goed samen waar het in het socialisme om te doen is daarom citeer ik deze zinnen hier integraal:

"Het doel van de socialistische democratie is ambitieus en bescheiden tegelijk. Het gaat er niet om een soort utopie te realiseren, waarin alle problemen, conflicten en bronnen van ongenoegen verdwenen zijn. Het gaat er wel om de democratische instrumenten te voorzien om een aantal grote, structurele problemen zoals uitbuiting, imperialisme, ecologische destructie, vrouwenonderdrukking, achterstelling van minderheden en heteroseksisme aan te kaarten en aan te pakken."

De huidige crisis van het kapitalistisch systeem is niet uit de lucht komen vallen. Het begin ervan situeert zich begin van de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Af en toe kwam er een opflakkering maar de dalen werden steeds talrijker en gingen dieper om uit te monden in de crisis die wij nu kennen. Het is ook niet de eerste diepe systeemcrisis en telkens zijn de kapitalisten er in geslaagd om weer uit het dal te kruipen ook in tijden dat er belangrijke tegenmacht was. Ik schrijf dit omdat sommige anti-kapitalisten de indruk hebben dat het einde van het kapitalisme is ingezet. Zij dwalen en dit boek bezondigt zich niet aan dergelijke uitspraken.

Het boek is eigenlijk een variant op fameuze 'Socialisme of Barbarij' van Marx. Lievens legt haarfijn uit hoe enkel een socialistische democratie de planeet kan redden van een totale ondergang. Daarbij schuwt hij het niet om sommige heilige huisjes van het marxisme, zoals de rol van dè partij of nog de éénpartijstaat... met de grond gelijk te maken zonder daarom het  marxisme te verraden. Hij maakt ook duidelijk dat er ook binnen een socialistische wereld nog conflicten zullen zijn zoals bv. de vrouwenstrijd, de strijd van holebi's en van minderheden tegen discriminatie enz. Daarom kan het socialisme niet anders zijn dan democratisch want enkel binnen een vrije, democratische, socialistische wereld kunnen dat soort conflicten opgelost worden omdat iedereen min of meer op voet van gelijkheid staat.

Natuurlijk onderstreept de auteur ook het belang van de economische democratie en van de arbeidersstrijd maar hij ziet die arbeidersstrijd niet langer als de enige weg die tot een socialistische wereld kan leiden. Hij stelt, terecht, ook dat de verbinding moet gemaakt worden tussen de strijd tegen de klimaatverandering en de arbeidersstrijd. Daar laat Lievens echter een kans liggen. Bij een grote groep mensen groeit hand over hand het bewustzijn dat het zo niet verder kan en dat de planeet naar de verdoemenis aan het gaan is. Daar ligt een kans om de verpletterende verantwoordelijkheid van de kapitalisten ook op dat vlak duidelijk te maken en er strijd rond te voeren.

Mijn belangrijkste kritiek op het boek is echter dat de auteur het niet of nauwelijks heeft over het reusachtige militaire apparaat dat volledig ter beschikking staat van het systeem. Dat heeft het verleden overduidelijk bewezen en dat zal ook nu weer gebeuren op het moment dat landen zoals bv Venezuela en Bolivië de belangen van de kapitalisten echt zullen gaan bedreigen. Zelfs al zijn de kapitalisten in aantal slechts een kleine minderheid, zij hebben wel alle instrumenten in handen om massabewegingen neer te slaan.

Voor de rest echter niets dan lof voor dit boek. Het levert een essentiële bijdrage aan het debat om links weer aan zet te brengen. Een aanrader voor iedereen die begaan is met een democratisch socialisme.

'Socialisme en Democratie in de 21ste Eeuw' is uitgegeven door Socialisme 21 (www.socialisme21.be).

*Matthias Lievens schreef eerder 'Het neoliberaal bedrog' (2005) en samen met David Dessers 'Gebroken Vitrines' (2009).

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door camiel om 20:12 Reageer op dit bericht

Meer van Ditjes en datjes

↑ Terug naar de berichten