Synagoge.

Vandaag willen we het Badi-paleis bezoeken, maar als we daar aankomen blijkt het dicht.Geen nood, dan gaan we naar het Bahia – paleis.

Terwijl we op onze plattegrond kijken om te zien hoe we er moeten komen worden we aangesproken door een Marokkaans mannetje, hij wil ons door de oude Joodse wijk (=Mellah) loodsen en naar de Synagoge brengen, we vragen wat dat moet kosten …niks, alleen iets geven aan de bewaker van de synagoge.Dus vooruit maar,

De voormalige Joodse wijk van Marrakech had ooit 16.000 bewoners. Tot de onafhankelijkheid was het de grootste Mellah in Marokko, vroeger tot 1936 werd de wijk omringd door een muur met 2 poorten, de ene poort leidde naar de begraafplaats en de andere naar de stad.

Marokko kent sinds de oudheid al een joodse gemeenschap, de meeste sultans boden hun een bescherming, nu kent Marokko nog steeds een kleine joodse gemeenschap.

Toch wel aardig om in zo’n islamitisch bolwerk nog een ander geloof te ontdekken.

Na het bezoek aan de synagoge willen we onze trip verder zetten naar het Bahia-paleis, maar eerst moeten we van het mannetje nog even een kruidenwinkeltje binnen…en daar draaide het hem om, de eigenaar is zijn zoon. Hebben we ons laten overhalen om thee en wat kruiden te kopen….wou Giel toch al.

Op naar Bahia (=Favoriet), dit paleis werd aan het eind van de 19^de eeuw gebouwd door 2 grootviziers, vader en zoon. Het bestaat dan ook uit 2 delen. Het oudste deel heeft appartementen rond een met marmer geplaveide binnenplaats, verder is er een open binnenplaats met cipressen, sinaasappel en jasmijnbomen.

Het nieuwere deel heeft niet echt een plan, het bestaat uit luxueuze appartementen met uitzicht op lommerrijke binnenplaatsen. De ontvangstruimte is versierd met cederhout, verder veel mooie tegels en marmer, allemaal even mooi om te zien.

Ook is er een moskee en een medersa (=koranschool) maar deze zijn niet te bezoeken.

Hierna gaan we ons weer vergapen, lekker op terras, aan alles wat er op het Jemaa-El-Fna plein gebeurd.

Vandaag de toeristen bus genomen om een goeie indruk van de stad te krijgen.Opgestapt bij het plein aan de Koutoubia-moskee.

We rijden vrijwel meteen de oude stad uit via Place de la Liberté, de nieuwe stad is er een van brede avenue’s en doet heel westers aan, grote gebouwen, veel mooie riante hotels, Théâtre Royal (zie foto hiernaast) en Mc Donalds…en Zara.

Guéliz een deel van de nieuwe stad, werd in de periode van het Protectoraat aangelegd. De moderne zakenwijk dankt zijn naam aan de zandsteen uit de lokale groeven en werd ontworpen door Prost. De ruime opzet is geheel in de lijn met de principes van de moderne stedenbouw. Door de brede avenues, openbare plantsoenen, grote hotels en cafés met schaduwrijke terrassen is het wel aangenaam om te bezoeken.

De Avenue Mohammed V , tussen Guéliz en de medina wordt omzoomd door kantoren , banken, bioscopen en diverse chique winkels, tussen de vele moderne gebouwen zie je nog resten uit de koloniale tijd , zoals het Gigelgebouw.

We stappen uit op de Avenue Mohammed V bij het office du tourisme, jammer genoeg dicht en gaan van hier uit een stukje lopen in de omgeving. Je ziet hier ook meer Marokkaanse mensen die westers gekleed zijn, al hebben de meeste vrouwen toch een hoofddoek op, ook heb ik het idee dat hier meer Frans gesproken wordt dan in de oude stad. Wel zie je hier op een of ander plein toch weer een soort souk.

Na onze wandeling, weer op de bus die ons nu Marrakech buiten de stad laat zien. We rijden door La Palmeraie, de enorme plantage omvat een gebied van ongeveer 120 vierkante km en bestaat uit akkers, tuinen en boomgaarden. Deze worden door sloten, bronnen en khettara’s (= ondergrondse kanalen) van water voorzien. De plantage staat wel onder druk want hier en daar zie je mooie villa’s en hotels verschijnen.

Al met al zijn we hier de hele dag mee zoet geweest.

Marrakesh, gelegen aan de voet van het Atlasgebergte, is naast Fez, Meknés en Rabat, één van de 4 koningssteden in Marokko.Aantal inwoners te Marrakech ca.823.000.De Medina van Marrakech is sinds 1985 onderdeel van de werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Heerlijk een weekje naar de zon.

Vrijdag 29 januari vertrokken uit Zaventem, met een uur vertraging… reden…vliegtuig kon niet landen in Marrakesch…was daar te druk…en blijkbaar klopte het, want toen we eenmaal boven de stad kwamen hebben we nog 20 minuten rondjes gevlogen voor dat we eindelijk vaste grond voelden.

Maar al met al de zon scheen er het was er zo’n 17 graden toen we uitstapten… daar moet je wat voor over hebben.

We werden opgehaald door een minibusje en afgezet aan de rand van het Jemaa – El -Fna plein, daar stond een Marokkaanse twintiger ons op te wachten, hij zou ons naar onze Riad brengen.

Riad’s (=patio) zijn oude herenhuizen waarvan de vertrekken rond een binnenplaats liggen, ze zijn gedecoreerd met mozaïeken en houtsnijwerken en gelegen in de oude medina (=stad, omgeven door stadswallen).

Na over een deel van het plein gelopen te hebben doken we de soeks in (= markt / bazaar, systematisch ingedeeld naar de producten en diensten die de verkopers aanbieden.)

Hier allemaal smalle straatjes met een wirwar van winkeltjes en mensen, we doken een zijstraatje in waar nog 2 kruideniertjes waren een 4-tal containers die uitpuilden van het vuil met de nodige zwerfkatten erbij en een afvalberg boomwortels…dit gaf toch maar een raar gevoel van waar zijn we nu terecht gekomen…even verder weer een zijstraatje langs een bakker, druk aan het bakken in een oude oven gestookt…ja met boomwortels…weer een zijstraatje, zag er redelijk schoon uit hier en daar in de kale muur een prachtige oude deur…achter één van die deuren bleek onze riad te vinden…een verademing toen we binnen kwamen, alles piekobello in orde.

Mooie patio met fontein en zitjes eromheen, een kamer met open haard zitjes en TV, nette keuken –niet echt luxe- en een keurige eetkamer , beneden nog 1 kamer voor gasten. Wij zaten 1^ste verdiep, waar eigenaresse haar verblijf had en waar nog er 3 andere kamers waren. Ook hier op de gang/ balkon die uitkijkt op de patio, de nodige zitjes.

Boven op het dak een terras met voornamelijk vetplanten. Onze kamer is helemaal in oud Marokkaanse stijl. Al met al tevreden mensen.

Onze Marokkaanse begeleider bleek Asjier te heten en hier te werken, vrij verlegen gedienstige jongen, die gelukkig Frans praat en ietsje engels…makkelijk voor Giel!

Na onze installatie en een woordje gewisseld te hebben met Mevrouw, die ons aan rade niet in de souk van de leerlooiers te gaan wandelen, zijn we de omgeving gaan verkennen en kijken of we ergens konden gaan eten.

Dit laatste is absoluut geen probleem, op het Jemaa –El – Fna plein zat restaurantjes, terrasjes en tegen de tijd dat wij er aankwamen hadden ze de helft van het plein ook nog eens vol gezet met eettentjes…het was er een drukte van belang.

Het plein is echt het snel kloppende hart van de stad. Naar wat we spoedig zouden merken, wordt er ’s morgens een grote markt gehouden, waar medicinale planten, vers geperst sinaasappelsap, noten, kleding wordt verkocht en tig schoenen poetsers hun diensten aanbieden, in de middag verandert het in een centrum voor openluchtvermaak na zonsondergang bereikt het zijn hoogtepunt. Het is één openluchtshow met verhalenvertellers, amulettenverkopers, muzikanten, acrobaten, waarzeggers, slangenbezweerders…de geur van gegrild vlees ….een drukte van belang zowel gevuld met de inwoners zelf als met toeristen.

Na gegeten te hebben in restaurant Argana terug door de Souks, waarvan de meeste winkeltjes rond 21 uur 30 dicht gaan en er een wat uitgestorven gevoel heerst, terug naar onze riad.