Project Hebe (5)


Binnen was het verrassend stil.
De lucht rook muf en stoffig.
In de gang stonden enkele oude metalen kasten.
Aan de muur hingen vergeelde foto's van mensen in witte laboratoriumjassen.
Floris liep naar een deur aan het einde van de gang.
'Hier.'
Ze kwamen in een grotere ruimte terecht.
Er stonden nog enkele werktafels, een oude microscoop en verschillende kasten met glazen flessen.
Hanne liep naar een van de tafels.
'Het lijkt wel een laboratorium uit een film.'
'Dat is het ook geweest,een laboratorium.' antwoordde Sebastiaan.
Hij haalde een map uit zijn rugzak.
De kaft was vergeeld en op de voorkant stonden twee woorden:
PROJECT HEBE
'Wat betekent Hebe?' vroeg Noor.
'Ken je de Griekse mythologie?' vroeg Floris.
Noor knikte.
'Een beetje.'
'Hebe was de Griekse godin van de jeugd. Ze stond symbool voor eeuwige jeugd en vitaliteit.'
'Dat klinkt mooi,' zei Noor.
Sebastiaan opende de map.
De eerste pagina bevatte een oude foto van een groep wetenschappers.
Ze stonden voor het gebouw waarin de meisjes zich nu bevonden.
'Dit onderzoekscentrum werd tientallen jaren geleden gebruikt voor een bijzonder experiment,' vertelde hij.
'Een groep wetenschappers wilde onderzoeken of het mogelijk was het verouderingsproces van het menselijk lichaam sterk af te remmen.'
'Ze wilden mensen eeuwig jong laten blijven?' vroeg Hanne.
'Dat was het uiteindelijke doel.'
Noor ging dichterbij staan.
'Dat kan toch niet echt?'
'Niet op de manier waarop je het uit films kent,' zei Floris.
'Maar de wetenschappers hadden wel interessante resultaten.'
Sebastiaan bladerde naar een volgende pagina.
Er stonden grafieken, tabellen en handgeschreven notities.
'Ze ontwikkelden een biologisch middel dat bepaalde verouderingsprocessen leek te beïnvloeden. Het werd Hebe genoemd.'
'Een soort jeugdserum?' vroeg Hanne.
'Precies.'
Fien keek aandachtig naar de documenten.
'Maar waarom is het onderzoek dan gestopt?'
Sebastiaan liet een korte stilte vallen.
'Omdat het niet helemaal liep zoals verwacht.'
Hij toonde een pagina waarop verschillende onderzoeksresultaten stonden genoteerd.
'In het begin waren de resultaten veelbelovend. Maar na verloop van tijd traden onvoorspelbare reacties op. Sommige proefpersonen vertoonden ernstige lichamelijke problemen.'
'Wat voor problemen?' vroeg Noor.
'Dat is niet helemaal duidelijk. Er zijn documenten verdwenen en een deel van de onderzoeksgegevens is nooit teruggevonden.'
'De verantwoordelijken vonden het te gevaarlijk om verder te gaan.'
Hanne keek naar de map.
'Maar jullie willen het opnieuw onderzoeken?'
Sebastiaan knikte.
'We willen vooral begrijpen wat er toen precies gebeurd is.'
Hij sloeg de map dicht.
'En misschien stond het onderzoek veel verder dan iedereen dacht.'
Floris haalde een tweede map uit zijn rugzak.
Deze was kleiner en zag er veel recenter uit.
'Dit hebben we een paar weken geleden gevonden,' zei hij.
Op de eerste pagina stond een reeks chemische formules.
Fien boog zich erover.
'Waar hebben jullie dat gevonden?'
'In een oud archief aan de universiteit.'
Hanne keek verbaasd.
'Bestaat hier in het lab dan ook nog een archief?'
'Waarschijnlijk wel. We ontdekten aanwijzingen dat ergens in dit gebouw een afgesloten ruimte moet zijn waarin de oorspronkelijke onderzoeksgegevens bewaard werden.'
Noor keek om zich heen.
'Hier ergens?'
'Dat vermoeden we.'
Sebastiaan legde de twee mappen naast elkaar.
'Er ontbreekt alleen een belangrijk gedeelte van de oorspronkelijke formule. Zonder deze delen kunnen we onmogelijk achterhalen hoe het middel precies samengesteld was.'
'En daarom komen jullie elke dag naar hier?' vroeg Hanne.
'Ja.'
Fien keek naar de twee mannen.
'Maar jullie zijn toch geen wetenschappers?'
Er viel een korte stilte.
Floris glimlachte.
'We studeren allebei biomedische wetenschappen aan de universiteit en we helpen bij het onderzoek.'
Dat antwoord leek Fien niet helemaal te overtuigen.
'En wie heeft jullie gevraagd om dat te doen?'
'Een paar mensen die vroeger bij het project betrokken waren,' antwoordde Sebastiaan.
'Leven die nog?'
'Ja. Ze zijn ondertussen behoorlijk oud, maar ze volgen het onderzoek nog altijd.'
Noor keek verwonderd.
'Dat moet dan een heel bijzonder onderzoek zijn.'
Sebastiaan knikte.
'Voor sommige mensen is het moeilijk om een levenswerk zomaar op te geven.'
Hij keek even naar de meisjes.
'Jullie begrijpen waarschijnlijk wel dat dit alles geheim moet blijven.'
Hanne knikte enthousiast.
'Geen probleem. Wij kunnen zwijgen.'
Fien keek haar aan.
'Dat zullen we nog wel zien.'
Sebastiaan lachte.
'Ik denk dat we jullie kunnen vertrouwen.'
'Jullie zijn pientere meisjes.'










