Witte zwaan
Witte zwaan
Als het avondrood geleidelijk het kabbelend water raakt
De stilte, een diepe zucht van verlichting slaakt
Een witte schim statig door het water glijdt
Die vol charme en bewust is van zijn verblindende schoonheid
In een sneeuwwit gevederd kostuum, de kop iets gebogen
Die mij fier aankijkt, zo sierlijk en ingetogen
Als je dan je nek de hoogte insteekt en je lichaam opricht
Weet ik zeker dat je niet te evenaren bent in het zilveren maanlicht


1 reactie op dit bericht
Fijne vrijdag lieverd
een bloem doet opengaan
zo kan één
vriendelijk gebaar
een gezicht doen stralen
Nikki