De regenboogweg

Een stralende ster

Waar kunnen mijn gedachten nog vrij tussen hemel en aarde zweven
Waar word mijn geest nog door een zalige rust omgeven
Waar ben je volledig overgeleverd aan de donkerheid
Heb je geen enkel benul van elke dag en de tijd
Waar kunnen diepe gevoelens tot in de eeuwigheid verdwijnen
Waar staan in de donkere nacht verdwaalde zielen voor mij te schijnen
Waarmee wordt mijn hart verblijd door een ongekende straalpracht
Waar ben ik gewichtsloos en balanceer ik op zwaartekracht 
Onder deze sterrenhemel waar ik mezelf kan zijn en blijven
Ben ik in het schijnsel van het zilveren licht een gedicht gaan schrijven
Deze ster die van ver een fel licht in mijn hart schijnt
Zorgt ervoor dat de leegte en kilte uit mijn hart verdwijnt
Deze fonkelende ster die elke nacht trouw over mij waakt
Nestelt zich in mijn hart en zorgt dat ze mij gelukkig maakt

Elegantie der zeeën   

Triomfantelijk maken we ons op voor een stijlvolle duikvlucht
Onze blijheid straalt af tegen een hemelsblauwe lucht
Op zoek naar de zon die onze harten met warmte zal omgeven
Waar we als speelse kinderen dolle vreugde met elkaar beleven
Met vliegensvlugge behendigheid klimmen we steeds verder omhoog
Op onze vrolijkheid en schaterlach steeds dichter naar de regenboog
Met gebundelde krachten en onze harten zo gracieus en flamboyant
Vervolgen we dansend onze reis over zee naar het beloofde land

   Astroemeria's

Fascinerende dames floreren aan het einde van elke steel
Zo mooi, net als ze geschilderd zijn met een fijn penseel
Vrolijke accenten dragen bij aan een romantische sfeer
Ze betoveren mij door hun enorme verscheidenheid telkens weer
Decoratieve, exotische bloemen die mijn hart doen opfleuren
Met prachtige heldere tekeningen in felle warme kleuren
Hun vlammende effecten die zo mooi zijn om te zien, doen weelderig aan
Wonderen in moeder natuur die mij steeds weer opnieuw versteld doen staan

Onstuimige furies   

Wanneer schaduwen in de nacht niet meer het donkerst zijn
En de maan komt langzaam vanachter een wolk tevoorschijn
Roffelende klanken proberen een weg door de stilte te breken
Een warrige waas zich aan de horizon weet af te steken
Zie hoe enorme stofwolken zich geleidelijk samen vormen
Krachtige witte furies zo vrij als de wind komen aanstormen
Furies op krachtige beenspieren zich een weg weten te banen
Met druk trappelende hoeven en dansende woeste manen
Briesend in opspattend water, zo ongeremd, vol passie en vuur
Maken ze zich overijld uit de voeten in de ongerepte natuur

    Kerstmis 2010 betekent voor mij

Een warm en behaaglijk gevoel krijgen van binnen
Een tijd van stil verblijden, vergeven en bezinnen
Elkaar vreugde, liefde en geluk schenken
Even aan de overledenen en nabestaanden denken
Vrede op aarde en saamhorigheid adoreren
Elkaar leren waarderen en respecteren
Dat we er voor elkaar zijn en om elkaar geven
Geen zinloos geweld en zuinig zijn met een mensenleven

Wanneer een ieder zijn licht op al het goede zou laten schijnen
Zou er weer harmonie op aarde komen en al het leed verdwijnen

Gladiolen 

Triomfantelijk zoals jij je grote halmen vol kracht de lucht in weet te steken
Waar je witte puntjes langzaam door de knoppen heen ziet breken 
Uit je knoppen die symmetrisch aan lange stengels hangen aan weerszijden
Weet je een oase van oogverblindende bloemen ten toon te spreiden
Zeer grote beeldschone exotische bloemen doen even mijn adem stokken
Spierwit, zo onbeschrijfelijk mooi geplooid, evenals elegante plissé rokken
Met zo'n overvloed aan sierlijke bloemen van rijpte en pure kwaliteit
Word je geadoreerd en breng je een ieder hiermee in verlegenheid

Vuurvlinder   

Op wapperende vleugels ga je door oneindige hemelsblauwe lucht
Een vuurgloed neem je steeds mee op jouw zwerfvlucht
Zo krachtig en vol frisheid weet je het leven te omringen
Dat je elke bloem verleidt en ze van bewondering laat zingen
Wanneer mijn hart dan door jou wordt betoverd en verblijd
Regent het in m'n hart en worden m'n ogen verblind door jouw schoonheid 
Dat je zo beeldschoon geschilderd bent, zie ik als een groot wonder
Vuurvlinder, daarom ben je voor mij zo heel erg bijzonder  
                            

Jij bent mijn zonnestraal 

Er is een zonnestraal die licht in mijn hart laat schijnen
Die alle leegte en kilte naar de eeuwigheid doet verdwijnen
Die mijn hart met veel liefde en warmte omringt
Die mijn hart verblijdt en zachtjes een lied zingt
Die een blijde glimlach en diepe glans tovert op mijn gezicht
Die mijn blauwe ogen laat fonkelen in het licht
Een zonnestraal die mij in mijn waarde laat en kracht geeft
Die mij elk uur van de dag laat voelen waarvoor je leeft
Die zich nestelt in mijn hart en mij zo vrolijk maakt en blij
Ja, Dineke die zonnestraal dat ben jij

Een nieuw wonder vol kleur

Rustgevend als de prille zon door de ochtendmist breekt
Haar zinderende warmte alles in een vrolijk jasje steekt
Haar heldere lichtstralen in kleine diamantjes worden verdeeld
De natuur met een wonderschoon spectrum ons netvlies streelt
Iedere dag in frisse, zalige geuren en boeiende kleuren wordt omgezet
Een landschap in no time wordt veranderd in een schilderspallet 
Fascinerend, als onafgebroken fluitconcerten ons omringen
Alsof het net lijkt of de vogels uit blijdschap zingen
De lente, een seizoen van groei, bloei en jong leven
Wat zijn we bevoorrecht dat we dit ieder jaar mogen beleven

Een lichtje van ver   

In het oneindige heelal is een lichtje gaan leven
Dat licht van liefde en vriendschap wil ik aan een ieder meegeven 
Ik wil dat je dit goed bewaard, al is het nog zo klein
Zodat het nimmer meer koud tussen harten zal zijn
Dat lichtje geeft je moed en kracht, het laat je nooit alleen
Het verwarmt elk hart en gaat dwars door de duisternis heen
Geef dit door aan je dierbaren, dat is mijn grootste wens
Zodat het kan groeien en schitteren in de harten van elk mens

Kerstmis   

Wanneer het eerste licht aan de horizon begint te gloren
Dan is het tijd om even stil te staan, kerstmis is geboren
Kerstmis, waar een ieder onze smeekbeden kan horen
Waar geen ijzige kreten klinken die onze harten doorboren
Het zijn blijde dagen waarop wij ons allen verheugen mogen
Waar de liefde de pijn verzacht en onze tranen even kunnen drogen
Elk jaar kijken vochtige zeehondenogen de mensheid smekend aan
Vragen zich af kan het niet altijd vrede zijn in hun onzeker bestaan

Ingesponnen herfst

Op een prille, zonachtige septemberdag
Wordt mijn nieuwsgierigheid geprikkeld door oogverblindende spinrag
Wiegende spinnenwebben tonen aan mij hun gefascineerd gezicht 
Duizenden waterdruppeltjes schitteren als diamantjes in het zonlicht
Spinnetjes zoeken hun weg via 'n spindraad, laten zich meevoeren met de wind
Anderen wachten alert en waakzaam af tot de prooi zich in hun web bevindt  
Horizontale beparelde uitgespannen hangmatjes, zo heel dicht geweven
Geven hun mysterie en visitekaartje af van een onstuimig herfstleven

Onze liefde   

Dansend maken we ons op voor een onvergetelijke zwerfvlucht
We nemen elk een gretige hap uit de hemelsblauwe lucht
Op zoek naar de zon die ons met haar zinderende warmte zal omgeven
Waar we geschilderd in de fijnste kleuren de vreugde als kind beleven
Dartelend gaan we op warme luchtstromen van de wind verder omhoog
Op onze transparante vleugels vluchtig op zoek naar de regenboog
Met al die vertrouwde kleuren wordt het steeds hechter onze band
In één lichaam vervolgen we onze reis over wolken naar het beloofde land

Bekijk het leven met een glimlach   

De mooiste rozen bloeien op blozende kinderwangen
Die met hun liefkozende ogen mijn hart proberen te vangen
Wanneer alle mensen zo onbevangen en humaan zouden zijn
Dan was er in het leven geen plek meer voor ellende en pijn
Wanneer mensen innig meer om elkaar zouden geven
Zou het er veel rooskleuriger uitzien in het leven
Dan zouden mensen weer lief en leed met elkaar delen
Het licht waarderen en dit niet meer uit andermans ogen stelen
Wat is er mooier dan ons leven met geur en kleur te verrijken
En elke dag de wereld met een glimlach te bekijken

   De maan

Achter donkere wolkenflarden schuilt je puur hemels gezicht
Jij, die eenzaamheid verjaagt met jouw zilverachtig licht
Wonderbaarlijk hoe mysterieus je steeds met ons mee glijdt
Hoe je op mij neer kijkt met een ongekende zuivere schoonheid
 Jij, verlicht m'n leven en doet de duisternis naar de eeuwigheid verdwijnen
Warm en vreedzaam zijn je lichtstralen die je over de aarde laat schijnen
Een fenomeen met een enorme straalkracht, los van elke zwaartekracht
Die mij als trouwe wacht vergezelt in de uren van de donkere nacht

  Witte violieren

Stijlvol en chique ben je zeker te noemen
Beeldschoon en smetteloos wit zijn je bloemen
Fascinerend zoals je mij met je charme weet te verleiden
Overweldigend zoals je je zoete geuren weet te verspreiden
Zalig als je welriekende geur even in je neus blijft hangen
Jullie zijn zo adembenemend, beminnelijk en onbevangen
Witte violieren, zo mysterieus, zo heel bijzonder
Jullie blijven door je blijvende schoonheid een sierlijk wonder

Lisianthus   

Witte of paarse bloemkelkjes die elegant aan dunne stelen hangen
Die door hun sierlijke vrouwelijkheid je aandacht vangen
Lieftallige bloemen die net als rozen worden beschouwd
Lijken zo luchtig en fris met hun blijde hartjes van geel goud
Bloemen die door hun mooie vormen worden aanbeden en bekeken
Die door hun zacht karakter, vrolijkheid en charme direct aanspreken
Roepen gevoel van luxe op en missen hun ijzersterke reputatie niet
Onmiskenbaar in de zomer en bij feestelijke aangelegenheden favoriet

  Groningen van weleer

Waar zijn al die nostalgische winkels gebleven
Ze zijn voor altijd uit ons vertrouwd stadsbeeld verdreven
Meijering, Fokkens, Zuhorn, Peek en Cloppenburg, Siekman, zaken van weleer
Wie kent ze eigenlijk niet, jammer ze zijn er niet meer
Toen werd je nog op je wenken bediend en als klant op je gemak gesteld
Speciale groenten onder het koude gat, je kreeg nog waar voor je geld
Wat was het toch prachtig om met je kinderen hand in hand te lopen
In het prachtige sterrebos, dat men voor een autoweg ging slopen
Maar het vloeiende gerstenat van nu verontrust mij het meest
Groningen is drijvende, het is niet meer wat het is geweest
Groningen heeft al enige tijd geleden haar identiteit en gezelligheid verloren
Het enige wat tot nu toe overeind is gebleven, is haar martinitoren

Een kerstster   

Aandachtig doen mijn ogen de ronde in de holst van de nacht
Ik zie hoe een licht dat door stilte is omgeven naar mij lacht
Temidden van miljoenen verdwaalde zielen in het oneindige heelal
Straalt ze, zo glinsterend en zilverachtig als helder kristal
Die met haar geflonker zo hoog aan het firmament
Haar warme stralen naar moeder aarde zendt
Ze leidt mij naar de vrede én als trouwe wacht
Vergezeld ze mij in de uren van de donkere nacht
Ik hoop dat die ster ook voor jou zal stralen
Om de juiste weg naar het geluk te bepalen