In een andere wereld

'D olle grieze 

Je vormt in Groningen het trotse gezicht
Altijd met je neus eigenwijs in de hoogte gericht
Een gouden paard blinkend in de zon, blikt vertrouwd in 't rond
Warme klanken weerklinken vaak melodieus op de achtergrond
Tussen oude gevels en bomen die halsreikend naar de hemel wijzen
Zie je jouw warme persoonlijkheid en je statige gestalte verrijzen
Zo fier sta je daar, zo rubuust is je grijze stenen huid
'Olle Grieze' met je warm galmend klokkengeluid

Pioenrozen    

Heerlijk als je slanke stelen diep uit de aarde opduiken
Uit knoppen, adembenemende bloemen ontluiken
Indrukwekkend en sprekend zijn je kleuren die met enorme kracht
In volle bloei naar extreme hoogten worden gebracht
Zo vol vrouwelijke schoon- en heerlijkheid, één en al sier
Zijn je fragiele glanzende rozen van zijdepapier
Wonderlijk dat er nog zoiets moois kan groeien
Ieder jaar is het weer een spektakel om ze te zien bloeien

Een sprankelende regenlach

    
Onbevangen zoals jij je stralen hoog naar de hemel zendt
Verfrissend en zaligmakend is jouw muzikaal talent
Wat ritmisch sproei jij je zilveren parels in het rond
Zo spetterend en eindeloos is jouw regenfront
Een dansfeest als je druppels kletterend de oppervlakte raken 
Je moest eens weten hoe rustgevend je mij kunt maken
Een boeiend kijkspel, een sprankelende regenlach
Een bron van vermaak op een zomerse dag

          De geheimen van de zee


Vanuit een kille stilte klinkt een oorverdovend schreeuwen
Boven het mulle zand cirkelen gekscherende krijsende meeuwen
Overal liggen schelpen, krabbenpootjes die met de zee zijn meegereisd
Wulken, oesters, strandgapers, stukken hout die glad zijn gepolijst
Het is te zien dat het op zee flink heeft gespookt de afgelopen dagen
Kisten begroeid met wier, zeepokken, wrakhout die gaatjes dragen
Geheimen die soms van erg ver met de golven zijn meegedreven
Worden als schatten uit het zoute water op het zand prijsgegeven

Lelies


Als je eens wist hoe wonderschoon jullie in werkelijkheid ogen
Uniek dat jullie met een chique uitstraling de sfeer weten te verhogen 
In trompet-, schaal- of stervorm, zo sereen, gewoon grandioos
Bloemen van een weergaloze schoonheid, zo integer en tijdloos
Soms lijken de trompetjes in de wind een melodie te spelen
Tracht je met onovertroffen schoonheden mijn hart te stelen
Gestreept, gespikkeld en in enige begeerlijke kleuren
Overal wordt mijn neus geprikkeld door overheerlijke geuren

Baccara


Wat sta je daar, zo trots, zo verheven op je krachtige steel
Met je diep donkerrode wangen, getooid in fluweel
Je uitstraling is oogverblindend, zo magisch, zo bijzonder
Betoverend is jouw schoonheid, een sensueel natuurwonder
Jij bent het die vervulling geeft aan m'n romantische dromen
Die mijn hart vol vreugde en warmte laat stromen
Je bent voor mij de elegantste koningin van alle rozen
Die het hart van elke vrouw sneller laat kloppen en blozen

"Prinsentuin" in Groningen


Door de poort naar een natuurschoon licht
Elke roos toont aan mij haar ware gezicht
Voor mij ligt een geweldig palet van schitterende kleuren
Spetterend, genuanceerd vol geparfumeerde geuren
Klimmende rozen als symbool van liefde en pure schoonheid
Kroonbladeren in contrasterende kleuren als levend tapijt
Een oase, waar je je kunt terugtrekken uit het dagelijkse stadsleven
Waar je je nog heerlijk aan een stille rust kunt overgeven
Elk hart in vreugde, in extase, raakt bevangen
Van z'n gedurfde rozenperken, kruiden en loofgangen

Gele kornoelje


Als gouden zonnestralen ons omringen
Staan er massa's geelgroene knoppen op springen
Wanneer de bolronde knoppen dan eindelijk ontluiken
Zie je kleine bloemen in het licht opduiken 
De overdadige hoeveelheid botergele bloemen die dan verschijnen
Doen de lente inluiden en laten de grille winter verdwijnen
De gele kornoelje met z'n bloeiwolken spant de kroon
Een bijzonder schouwspel, zo rustgevend, zo schoon

Valentijn
 

Een kaart, een klein en vriendelijk gebaar
Brengt twee mensen dichter bij elkaar
Met al die warme woorden om je heen
Is je hart niet meer zo koud, leeg en alleen
Met je tedere gevoelens bij iemand zijn
14 februari, de dag van Valentijn
Valentijn doet je hart van blijheid bevangen
Laat ogen glanzen en je zuchten van verlangen
Met heel je hart om die ander geven
Mijn Valentijn, voor altijd in je verdere leven 

Zonsverduistering


Een duistere nacht daalt als een deken op aarde neer
Een ijzige stilte en kou omklemmen me meer en meer
Een donkere deken heeft het licht verbannen en uitgedaan
Net of het leven op aarde ineens ophoudt met bestaan
Lijkt net of vogels zo abrupt zijn gestopt met zingen
Dat vlinders niet meer dansen en ons niet meer omringen
Dat sierlijke dames van schrik hun hoofden laten hangen
Dat de natuur verstrikt zit, van slag is en in een web is gevangen  

Stille kerst


Nog even ... voor velen is het zo weer kerstfeest
Anderen vrezen deze gezellige tijd het meest
Er zijn mensen die kerstmis in eenzaamheid beleven
Daklozen die zich in nacht en ontij op straat begeven
Net verdwaalde zielen die schoorvoetend door straten gaan
Al bedelend proberen kleur te geven aan hun uitzichtsloos bestaan
Ze missen in hun ogen het feest van het licht
En de weerspiegeling van blijheid op hun gezicht

Hulst


Buigt Koning Winter zich over ons land
Dan komt ze tot bloei, een meest geliefde plant
Met je leerachtige gekrulde bladeren in allerlei standen
Diep groene glans én puntige en stekelige randen
Helderrode bessen waarmee je je takken hebt overladen
Ben je zo opvallend, wondermooi, niet te versmaden
Je weet vrede, vreugde en liefde op de mensen over te dragen
Mystieke krachten toe te kennen aan de donkere feestdagen 

Sneeuw


Wanneer dwarrelen er witte vlokken op aarde neer
Brengen ons veel licht en vrede weer
Miljoenen witte vlokken die zo uit de hemel op ons neer dalen
Ontelbaar, zo puur en vers, die zo mooi als heldere kristallen stralen
Zachte witte sneeuwvlokken die ons zachtjes aanraken
Die op onze gezichten smelten en onder onze schoenen kraken
Wat rustgevend is toch deze witte wade op ons pad
Romantisch, zo'n smetteloze witte wereld in de stad
Alles lijkt zo heerlijk te rusten onder een winters kleed
Net een sprookjeswereld op onze planeet

Winterkoninkje

Als de dagen beginnen te lengen, de nachten te strengen
Komt een bijzondere piepkleine vogel de winter doorbrengen
Een zeer rustloze, levendige, lawaaierige deugniet
Al dansend, schel, ratelend en luid brengt die zijn lied
Met z'n wippend parmantig staartje op een neer
Is dit kleine druktemakertje altijd in de weer
Omdat deze koning helemaal niet goed tegen de kou is bestand
Laat kleinjantje zich toch niet klein krijgen in winter wonderland

De toverhazelaar

Terwijl andere planten op rust zijn
Kom je als vreemde heester in de winter te voorschijn
Opvallend door jouw buitengewone vroege bloei
Eigenzinnig door jouw kronkelige groei
Bloemen in gele, rode of bronsachtige kleuren
Die heerlijk fruitig, kruidig of zoetig geuren
Met je smalle, lintvormige kroonblaadjes in de knop
Trotseer je de winter en geeft het niet op
Door je teer uitziende anemoonachtige bloemen
Ben jij buitengewoon begerenswaardig te noemen

De nacht

Als de nacht als een deken over ons heen is gekomen
Je sluierend al het zicht en je tijd heeft ontnomen
Die duistere deken langzamerhand al het licht verbant
Krijgen in de duisternis, het mysterie en een rust de overhand
Enkel een zilveren maan die ons stilletjes van boven toelacht
Vergezelt ons, met haar blik gevangen in de eindeloze nacht
Wanneer aan de horizon het licht dan weer gloort naar hartelust
De eerste zonnestraal mijn gezicht heeft wakker gekust
Een vogel in alle vroegte zijn danklied heeft laat horen
Dringt de nieuwe dag zich aan mij op en heeft de duisternis verloren

Hermelijn


Als de bomen hun kostbare schatten hebben laten vallen
De winter alles heeft betoverd met zijn ijskristallen
Verschijnt die in een maagdelijke witte pelsjas
Een vacht die eens warm en bruin van kleur was
Een onvermoeibaar wezen, die dag en nacht vol vlijt
Alom bekend staat om zijn lenig- en stoutmoedigheid
Die uit nieuwsgierigheid zijn lichaam lang uitstrekt
Z'n omgeving afstruint en alles nauwkeurig nacheckt 
Gemakkelijk te herkennen is aan zijn zwarte pluimpunt
Een kleine felle rover die zichzelf nauwelijks rust gunt

Witte roos


De liefde en vergankelijkheid staan op haar ziel geschreven
Je kunt haar net zo min ontlopen als een rein en zondeloos leven
Het leven kent verrassingen en vreugde, dat je door tranen heen lacht
Zo statig toont ze haar fijn gezicht, onontbeerlijk is haar aantrekkingskracht
Het leven kent teleurstellingen en verdriet als rollende tranen over wangen
Net een witte engel die noodgedwongen haar kopje laat hangen
Maar het kostbare is het leven en dat is voor een ieder afneembaar
Net als een witte roos, onschuldig maar o zo'n kwetsbaar exemplaar
De dood die altijd onverwacht komt, blijft altijd onaangenaam
Zonde van zo'n wonderbaarlijke witte roos in een verwelkt lichaam

Op vleugels van de wind


Je bent een natuurlijk mysterieus krachtenveld
Uit alle richtingen kom je op dynamische vleugels aangesneld
Met je kreunen, tieren en razen onder je eigen luchtledigheid
Blijf je een geheim én zo onberekenbaar en vals in de tijd
De ene keer ben je strelend, speels zelfs erotisch sensueel
Dan weer streng, grillig, wild en extreem sensationeel
Wonderbaarlijk hoe jij vol overgave over water en land vertoeft
En hoe het leven op zijn krachten door jou wordt beproefd