Hulst

Sneeuw


Wanneer dwarrelen er witte vlokken op aarde neer
Brengen ons veel licht en vrede weer
Miljoenen witte vlokken die zo uit de hemel op ons neer dalen
Ontelbaar, zo puur en vers, die zo mooi als heldere kristallen stralen
Zachte witte sneeuwvlokken die ons zachtjes aanraken
Die op onze gezichten smelten en onder onze schoenen kraken
Wat rustgevend is toch deze witte wade op ons pad
Romantisch, zo'n smetteloze witte wereld in de stad
Alles lijkt zo heerlijk te rusten onder een winters kleed
Net een sprookjeswereld op onze planeet

Winterkoninkje

Als de dagen beginnen te lengen, de nachten te strengen
Komt een bijzondere piepkleine vogel de winter doorbrengen
Een zeer rustloze, levendige, lawaaierige deugniet
Al dansend, schel, ratelend en luid brengt die zijn lied
Met z'n wippend parmantig staartje op een neer
Is dit kleine druktemakertje altijd in de weer
Omdat deze koning helemaal niet goed tegen de kou is bestand
Laat kleinjantje zich toch niet klein krijgen in winter wonderland

De toverhazelaar

Terwijl andere planten op rust zijn
Kom je als vreemde heester in de winter te voorschijn
Opvallend door jouw buitengewone vroege bloei
Eigenzinnig door jouw kronkelige groei
Bloemen in gele, rode of bronsachtige kleuren
Die heerlijk fruitig, kruidig of zoetig geuren
Met je smalle, lintvormige kroonblaadjes in de knop
Trotseer je de winter en geeft het niet op
Door je teer uitziende anemoonachtige bloemen
Ben jij buitengewoon begerenswaardig te noemen

De nacht

Als de nacht als een deken over ons heen is gekomen
Je sluierend al het zicht en je tijd heeft ontnomen
Die duistere deken langzamerhand al het licht verbant
Krijgen in de duisternis, het mysterie en een rust de overhand
Enkel een zilveren maan die ons stilletjes van boven toelacht
Vergezelt ons, met haar blik gevangen in de eindeloze nacht
Wanneer aan de horizon het licht dan weer gloort naar hartelust
De eerste zonnestraal mijn gezicht heeft wakker gekust
Een vogel in alle vroegte zijn danklied heeft laat horen
Dringt de nieuwe dag zich aan mij op en heeft de duisternis verloren

Hermelijn


Als de bomen hun kostbare schatten hebben laten vallen
De winter alles heeft betoverd met zijn ijskristallen
Verschijnt die in een maagdelijke witte pelsjas
Een vacht die eens warm en bruin van kleur was
Een onvermoeibaar wezen, die dag en nacht vol vlijt
Alom bekend staat om zijn lenig- en stoutmoedigheid
Die uit nieuwsgierigheid zijn lichaam lang uitstrekt
Z'n omgeving afstruint en alles nauwkeurig nacheckt 
Gemakkelijk te herkennen is aan zijn zwarte pluimpunt
Een kleine felle rover die zichzelf nauwelijks rust gunt

Witte roos


De liefde en vergankelijkheid staan op haar ziel geschreven
Je kunt haar net zo min ontlopen als een rein en zondeloos leven
Het leven kent verrassingen en vreugde, dat je door tranen heen lacht
Zo statig toont ze haar fijn gezicht, onontbeerlijk is haar aantrekkingskracht
Het leven kent teleurstellingen en verdriet als rollende tranen over wangen
Net een witte engel die noodgedwongen haar kopje laat hangen
Maar het kostbare is het leven en dat is voor een ieder afneembaar
Net als een witte roos, onschuldig maar o zo'n kwetsbaar exemplaar
De dood die altijd onverwacht komt, blijft altijd onaangenaam
Zonde van zo'n wonderbaarlijke witte roos in een verwelkt lichaam

Op vleugels van de wind


Je bent een natuurlijk mysterieus krachtenveld
Uit alle richtingen kom je op dynamische vleugels aangesneld
Met je kreunen, tieren en razen onder je eigen luchtledigheid
Blijf je een geheim én zo onberekenbaar en vals in de tijd
De ene keer ben je strelend, speels zelfs erotisch sensueel
Dan weer streng, grillig, wild en extreem sensationeel
Wonderbaarlijk hoe jij vol overgave over water en land vertoeft
En hoe het leven op zijn krachten door jou wordt beproefd

De dans van de kraanvogels


Majestueuze vogels met lange veren maken elkaar het hof
Met afhangende sierveren kruipen ze voor elkaar door het stof
Met hun goudkleurige pluimen op hun kop
Voeren ze een indrukwekkende show op
Spectaculair proberen ze de aandacht naar zich toe te trekken
Door heen en weer te paraderen met vooruitgestoken nekken
Met uitgestrekte vleugels proberen ze een mooie baltsdans neer te zetten
Maken plotselinge stops, sprongetjes, buigingen en pirouetten
Een karakteristieke verschijning als tijdens de paringsrituelen
Luidruchtige trompetterende roepen weerklinken uit hun kelen

Met kastanjes de herfst in

Tussen grote bladeren van forse loofbomen
Zijn zachtwiegende bolsters tot bloei gekomen
Zorgvuldig en veilig ingebed, krachtig aan stelen gehangen
Tonen ze mij hun frisgroene geur en hun bolle wangen
Met hun robuust en ruw figuur, stekelig en wat rond
Vallen ze mettertijd met enorm veel vaart op de grond
Een mooi gezicht wanneer sommigen in tweeën breken
Hun glimmend donkerbruin hoofd naar buiten steken
Later liggen de lege bolsters rottend in het gras
Toch jammer, wat eens vruchtbaar en bloeiend was

Herfsttijloos


Als er sombere en grauwe wolken aan de hemel staan
We de zon nauwelijks meer kunnen gadeslaan
Snel opeenvolgende regenbuien uit de hemel vallen
Regendruppels kletteren op gebladerte en ramen, met duizendtallen
Zuchten wind de oranje en geelkleurige bladeren van de bomen stelen
Kinderen met hun kleurige laarsjes met de hopen bladeren spelen
De meeste planten en bloemen niet meer bloeiende zijn
Komt er einde zomer nog een laatbloeiende gast te voorschijn
Haar kleur is dieprose en ze draagt de naam herfsttijloos
Met mooie prachtige grote dubbele bloemen, zo grandioos
Die zich hevig verzet tegen weer en wind in gure herfsttijd
Fier met opgeheven hoofd haar kleurenpracht tentoonspreidt

Dauwdruppels


Zo verfrissend zijn de douches in het ochtendgloren
Een nieuwe dag die zo groen ruikt en fris wordt geboren
Waterdruppels die zo uit de lucht zijn komen vallen
Zo fascinerend zijn jouw heldere lichtkristallen
Je sprankelt ze overal in het rond als een fontein
Ze fonkelen dan ook net als diamanten in de zonneschijn 
Je schouwspel is zo levendig, van schoonheid zo puur
En je draagt sterk bij in de wateraanvoer van de natuur

Herfst 2


De bossen verkleuren, de bomen geven zich gewonnen
Het seizoen van de grote opruiming is begonnen
Bladeren in vlammende tinten dansen vrolijk in het rond
Nestelen zich met hun verdorde harten op de grond
Zwammen en boleten komen overal in no time op
In spectaculaire kleuren en fascinerende hoeden op hun kop
Een edelhert laat met een diepe burl van zich horen
De zomer is ten einde, de herfst is geboren

Speciaal voor jou 2


Speciaal voor jou wil ik de sterren van hemel halen
Zodat je hart weer van vol geluk kan stralen
Speciaal voor jou laat ik de zon hoog aan de hemel schijnen
Zodat alle neerslachtigheid in je binnenste zal verdwijnen
Speciaal voor jou laat ik de regenboog haar warme kleuren afgeven
Zodat je weer warmte, hoop en liefde ontvangt in het leven
Speciaal voor jou laat ik de maan haar licht verspreiden
Zodat je je niet meer angstig en alleen voelt in donkere tijden 

Herfst


De zomer gaat sterven
Reeds dort het groen van de bladerverven
Een getijde waar asters en floks nog rijkelijk bloeien
Waar de wind met de vallende bladeren ligt te stoeien
Een wiegende frisgroene bolster die valt en op de grond in tweeën splijt
De bomen raken hun kostbare schatten kwijt
Niets op de grond is zo kamerbreed
Als een fraai fascinerend bladerkleed
Dat hier als goud te gloren ligt
Als de zon dit met zijn stralen belicht

Lavendel


Golvende velden van een ongekende schoonheid
Een overweldigend blauwpaars bloementapijt
Een romantische bloemenzee die blijde rust uitstraalt
Een karakteristieke, zachtzoete geur die op ons neerdaalt 
Kleine lipbloemen die in gedrongen schijnaren zijn aangebracht
Zo hoog zo robuust, bekend om hun geneeskundige kracht 
Prachtig hoe elke bloem sierlijk tegen haar stengel ontluikt
Waarvan je helemaal in extase raakt zodra je haar ruikt

Kniphofia


In vlammend rood, oranje of geel zie je ze doorbreken
Opstaande aren op lange stelen die boven de bladen uitsteken
Talloze buisvormige bloemen, die wat voorover zijn gebogen
Die zeer aantrekkelijk zijn en druk door bijen worden bevlogen
Wonderbaarlijk dat zoiets moois uit moeders natuur wordt ontsproten
Net vuurpijlen die klaar staan om zo de ruimte te worden ingeschoten
Oranjerode aren die lijken te branden of die je van verre al ziet stralen
Magische blikvangers om door een ringetje te halen

Een glimlach van een bloem


Het is heerlijk als een bloem zo maar even naar je lacht
Het geeft je weer een beetje moed en nieuwe kracht
Het zal je hart weer wat warmer en blijer maken
En zorgt er soms voor dat je een last kwijt kunt raken
Het kan voor je een ware steun en toeverlaat zijn
Misschien verzacht het een beetje de intense pijn
Een glimlach van een bloem zie je en je voelt het meteen
Mooi is het als iemand aan je denkt, je bent niet meer alleen

Verlangen


Te vliegen met vleugels van meeuwen op de wind
Te wiegen hoog, tot het blauwe zich tussen het witte bindt 
Vredig drijven op een warme luchtstroom, heel licht
Luchtig met de wolken, het wijde blauw in zicht
Stijg hoog boven naar het hemelsblauwe in trage glijvlucht
Dwars door een eindeloze voorbij zwevende wolkenlucht
Hoger en alsmaar hoger naar de zon met zijn heerlijke gloed
Waar je verborgen achter wolkenflarden een zee aan rust ontmoet

Erotika


Je bent een vurige roos, Erotika is jouw naam
Wat heb jij een warm, krachtig en verleidelijk lichaam
Je kleine blaadjes zijn als fluweel, zo strelend zacht
Wat sta je daar mooi, wat een weelde, wat een pracht
Met jouw donkerrode gloed en intense geur weet je mij op te laaien 
Speel je het klaar om de grond onder mijn voeten weg te maaien
Mijn hart raakt van jou zo opgewonden en opgetogen
Dat ik door jouw sensuele blikken word meegezogen
Steeds wakker jij in mij een smeulend vuur aan
Als ik je zo elegant en pronkend voor mij zie staan