Met kastanjes de herfst in
Met kastanjes de herfst in
Tussen grote bladeren van forse loofbomen
Zijn zachtwiegende bolsters tot bloei gekomen
Zorgvuldig en veilig ingebed, krachtig aan stelen gehangen
Tonen ze mij hun frisgroene geur en hun bolle wangen
Met hun robuust en ruw figuur, stekelig en wat rond
Vallen ze mettertijd met enorm veel vaart op de grond
Een mooi gezicht wanneer sommigen in tweeën breken
Hun glimmend donkerbruin hoofd naar buiten steken
Later liggen de lege bolsters rottend in het gras
Toch jammer, wat eens vruchtbaar en bloeiend was

