Viooltjes

Een kerstboodschap

Weet je dat een ieder Kerst op zijn eigen manier beleeft
Maar dat Kerst voor mij een bijzondere betekenis heeft
Ik denk daarbij veel aan hen die ons zijn ontvallen in het leven
Waarvan hun hart niet meer klopt en ze géén warmte meer kunnen geven
Dat degenen die zijn achtergebleven herinnerd worden tijdens deze dagen
Hun gevoel op de proef wordt gesteld, het gemis met zich mee moeten dragen
Wees een steun en verwarm hun hart van een koude zielenpijn
Laat een vlam branden voor hen die niet meer in ons midden zijn

@ Denkertje  

Koning winter

De lucht is dicht en grauw
De wereld lijkt als in de rouw
Kijk hoe roerloos de kale bomen staan
Koning Winter heeft zijn intrede gedaan
Vorst heeft zich over het land uitgestrekt
Takken zijn onder haar witte wade bedekt
Ik zie hoe ze het grauwe water versteent
Het koude land door de hagel striemt, lijdzaam weent

@ Denkertje

Heksenkring

Wie zijn die wezens die moeder natuur zo doen opleven
Die met een zekere geheimzinnigheid zijn omweven
Waar kleine parapluvormige lichamen druk in de maak zijn
Als opgevouwen bolletjes komen ze net boven de grond tevoorschijn
Met geweld proberen ze zich verder door de donkere aarde te dringen
Wonderbaarlijk zoals ze mij met hun sierlijke hoedjes omringen
Met hun mysterieus uiterlijk elk bos en elk veld verrijken
Zo keurig opgesteld, dat het veel op mensenwerk doet lijken

@ Denkertje

De Huismus

Op de dakgoten is die zo nu en dan nog te horen
Gevarieerde getjilpconcerten tijdens het ochtendgloren
Onze gevleugelde vriend met zijn enorme vlijt
Die ons al hippende begroet met z'n opdringerige aanwezigheid
Een brutale rakker die zo plots in het niets verschijnt
Een kleine opdonder die ook vliegensvlug in het niets verdwijnt
Met je aanwezigheid laat je een vrolijk licht op het leven schijnen
Een frivole kruimeldief die niet zo snel uit ons stadsbeeld zal verdwijnen

@ Denkertje

Lobelia

Uit haar hart parelen gentiaanblauwe bloemen naar benee
Ze slooft zich uit met een wonderbaarlijke bloemenzee
Jouw bloei is zo rijkelijk en duurt lang, je zit boordevol leven
Zo beminnelijk als je met sierlijke dames bent omgeven
In felgekleurde tinten breng je vrolijkheid in donkere tijden
Met deze trossenwaterval weet je passie te verspreiden
Een grenzeloze zaligheid, overal kleine klokjes om mij heen 
Lobelia, je bent voor mij een lieflijk natuur fenomeen

Gazania

Mijn ogen worden verblindt door jouw schoonheid
Het is jouw sprankelende uitstraling die mij verleidt
Jouw geelgouden ogen openen zich pas in het zonlicht 
Elke avond bij zonsondergang doe jij ze weer dicht
Een bijzonder schouwspel dat op een zomerslaap doet lijken
Om met veel passie naar een nieuwe stralende dag uit het kijken
Met je vrolijke kleurtjes en vormen die lijken op kleine zonnen
Heb jij mijn hart voor altijd veroverd en voor je gewonnen

Magisch moment

Grenzenloos is de ongekende vrijheid
Geen benul van voortschrijdende tijd
Wolkenflarden uit pure schoonheid
Tonen hoe het leven stilletjes verglijdt
Als zoete dromen gaan ze aan mij voorbij
Een magische wereld opent zich voor mij
Zo vreedzaam, zo rustgevend,  zo sereen
Dit gaat door alle angsten en zorgen heen
Wonderbaarlijk, zulke luchtige landschappen
Waar je graag een stuk uit zou willen happen
Een moment waar je nog zielsgelukkig kunt zijn
Waar hart en ziel baden in gouden zonneschijn

Vogeltrek

Instinctief gereed voor hun jaarlijkse ontdekkingsreis
Op zoek naar een zomer zonder einde, een nieuw paradijs
Miljarden vogels scheren door de hemelsblauwe lucht
Met grote wiekslagen beginnen ze aan hun eindeloze vlucht
Maken daarbij lange vliegroutes door te navigeren
Spookachtige silhouetten op holle beenderen en ragfijne veren
Die met veel moeite op hun bestemming neerstrijken
En lijntrekkers die hun verre einddoel nooit zullen bereiken

Grenzeloze vrijheid

Een lichtbundel breekt door het donkere wolkendek
Wit helder licht maakt de zee tot een betoverende plek
Waar het net lijkt of de stilte en rust zijn meegereisd 
Een zee die zo glad is als een spiegel, magisch gepolijst
Schimmige gedaanten tekenen zich af tegen een zilveren lucht
Die naarstig hun bestemming zoeken in eindeloze vlucht
Weerspiegelend in het water van ongekende schoonheid
Vol rimpelingen en vervormingen nog mooier dan de realiteit
Gevleugelde schaduwen die reizen op hun pure lichaamskracht
Gepassioneerd met grenzeloze vrij- en blijheid door de nacht

Een nieuwe dag breekt aan

Geruisloos zoals de nacht in een dag overgaat
Een duistere deken die een lichtbundel doorlaat
De nacht wordt uitgewist door de ochtend die verder ontwaakt
De natuur die langzaam op gang komt en een zucht slaakt
Zalig zoals de prille ochtend door een ongekende rust wordt omgeven
Die doorbroken wordt door een vogel die een teken geeft van leven
Geleidelijk zie ik hoe de zon door de horizon breekt
Die met de ene na de andere zonnestraal alles in puur goud steekt
Een heerlijk gevoel maakt zich van mij meester als ik de ogen sluit
Gevoel van geluk overspoelt mij wanneer ik de zon voel op mijn huid 
De nacht is weggegleden in alle eeuwigheid, ze ging verloren
Alle sporen zijn langzaam vervlogen, een nieuwe dag is geboren

Vorstelijke kraagveren

Met grote wiekslagen doorklieven wij een strakblauwe lucht
Verkennen we de omgeving op onze machtige hoge vlucht
Steeds hoger en hoger totdat we ons van de wolken kunnen bevrijden
Het evenwichtige leven als een schaduw onder ons door laten glijden
Gedragen op onzichtbare stijgende warme luchtstromen
Zeilen we ongemoeid over oceanen, bergketens en hoge toppen van bomen
Met onze vorstelijke kraagveren door striemende regens en tegenwinden
Proberen we in grenzeloze vrijheid onze harmonie en geluk te vinden

Bosanemonen

Een verfrissend gevoel is op aarde neergestreken
Langzaam proberen ze hun kopjes boven de grond te steken
Een mooi groen tapijt, met witte bloemen in duizendtallen
Het lijkt net of de hemel een sneeuwbui heeft laten vallen
Zo betoverend, ze zijn volop over de bosbodem verspreidt
Wat een oogstrelende schoonheid vormt dit bloementapijt
De naderende lente, het ontluiken van een nieuw leven
Het zet aan tot stilte als je je hier tussen wilt begeven

Vlinderorchidee

Weet je dat jouw bloemen op vlindervleugels lijken
Dat je mij fascineert wanneer ik naar jou zit te kijken
Betoverende bloemen floreren aan jouw steel
Zo vrolijk, net geschilderd met een fijn penseel
Speels gestreept, bont gespikkeld, exotisch en vol sensualiteit
Je laat het regenen in m'n hart en je verblindt m'n ogen van schoonheid
In frisse en sprankelende kleuren, zo elegant en zo puur
Zo opwindend en adembenemend, de feniks van moeder natuur

Dame van ijs

Wat sta je daar stil, eenzaam en verlaten
Met een ijzig laagje op je lichaam en ledematen
Jouw hart zo kil en koud, zo donker en gevoelloos
Jouw lichaam gevangen, zo verstijfd én zo broos
Toch zie je er nog magnifiek en betoverend uit
Met al die prachtige ijskristallen op je huid
IJskristallen die zo mooi fonkelen in de zonneschijn
Net als ze van helder kristalglas gemaakt zijn
Ik wou dat ik jou weer kon ontdooien met warme waterregen
Zodat je uit deze kilte kon komen en je weer vrij kon bewegen

Ketst 2012

Een ijzige klaagzang klinkt in het holst van de nacht
In volle glorie verschijnt die met sneeuwwitte vacht
Een mysterie, gelokt en gedreven door een roep
Superieur in saamhorigheid van de familiegroep
Geleid door de sterren en het licht van de maan
Kan niets zijn vrijheid en geluk nog in de weg staan
Ver van alle ellende op aarde, dichtbij het heelal
Kerst op aarde, zo vredig en zuiver als kristal
Zie de kerstboodschap die uit zijn ogen straalt
Geniet van de stilte en de vreugde die op aarde neerdaalt

Regendrop

Meestal komen ze met z'n allen tegelijk, in duizendtallen
Maar één is achtergebleven en dreigt te gaan vallen
Als een diamant zo schitter je in het stralende zonlicht
Ik kan mezelf spiegelen in de druppel van het levenslicht
Adembenemend zoals ik mij zie, je houdt mij gevangen
Gelukkig blijf ik nog een poosje in jouw druppel hangen
Nog heel even en dan is het echt met jou gedaan
Dan zul je noodgedwongen te pletter slaan
Langzaam zie ik je wegglijden in alle eeuwigheid
Op de vlucht, net een wazige droom met de tijd 
Uiteengespat als een zeepbel liggen we nu op grond
Kort was de zegen die de hemel naar de aarde zond

Het levenslicht


De dag is weer ten einde, achter de wolken schijnt haar restant licht
Nog heel eventjes en dan doet ze de deur achter haar dicht
Je kunt nog genieten van haar laatste energieke gelaatstrek
Dan legt ze zich te rusten en dooft ze achter het wolkendek
Zo voldaan zoals ze haar gouden stralen over de aarde heeft verspreid
Een ieder gelukkig heeft gestemd en weer van binnen heeft verblijd
Nu kan een ieder weer intens genieten van geluk en liefde in alle rust
Ze heeft haar laatste kracht voor vandaag gegeven, ze is uitgeblust

.Herfstbladeren

De bomen hebben hun kostbare schatten verloren
De zomer is gestorven, de herfst is geboren
Door het onstuimige luchtruim hebben wij ons begeven
Op vleugels van de wind ver voortgedreven
Soms met een salto mortale of een pirouette in het rond
Nestelen wij ons in grote getale uiteindelijk op de grond
Overal liggen wij met onze kleurrijke gezichten bezaaid
Spelenderwijs door de wind op één hoop gewaaid
Steeds meer en meer dwarrelen er gedwongen naar benee
Steeds voller en voller wordt onze bladerenzee
Totdat ons leven vervaagt, verdort en verstard
Een vale bladerenzee overblijft met een rottend hart

Herfstkleuren

Moeder natuur bespeelt ons gemoed
Tovert uitbundige tinten uit haar hoge hoed
Schakeert ons met een rijkheid aan intense kleuren
Een lust voor het oog dit wonderbaarlijk gebeuren
Onze harten knisperen van warmte, zo innig en puur
Zou willen slapen en ontwaken in je felbegeerde palet van vuur