Koorddanseres

De ekster

Met snelle fladderende vleugels kom je aangevlogen
Gitzwart is je kop en brutaal zijn de blikken in je ogen
Bijzonder is je metaalachtige blauwe en groene teint
Die goed zichtbaar wordt als de zon op je veren schijnt
Fascinerend zo proper houd jij je zwart-witte verenkleed
Opvallend aan jou is je rauwe schetterende kreet
Bewonderswaardig is je lange wigvormige staart
Een luidruchtige nestrover die alles wat blinkt vergaart
Een beruchte eierdief, intelligent, zo nieuwsgierig en ongedwongen
Die parmantig loopt afwisselend met hippende sprongen

Vlinderdans

Kijk hoe transparante vleugels zich voor het gebeuren opmaken
Hoe licht ze met hun tere voetjes het wateroppervlakte raken
Hoe rimpelend hun evenbeelden vredig in het water glanzen
Hoe ze met hun dunne lijfjes pogen luchtig hun dans te dansen
In verkoelde warmte zie je hun lichamen vol bloed stromen
In wondermooie kleuren die gebrand op je netvlies terechtkomen
Plots met grote en kleine slagen, klappend om elkaar heen
Fladderend in het rond, stil hangend in de lucht, vallen weer uiteen 
Ongekend laten ze zich leiden door de ritmiek van de wind
In een wolk van levenslust die zich met pure schoonheid bindt

Vogelgezang

Een warme gloed dringt diep bij je hart naar binnen
De dag kan niet opgewekter en vrolijker beginnen
In de lome rust van het prille ochtendgloren
Zijn er fascinerende fluitconcerten te horen
Een kakofonie van toonhoogte en toonvastheid
Waar elk hart opgewonden van raakt en verblijdt
Zo indrukwekkend als vogels uit volle borst zingen
En ons met hun harmonische melodieën omringen 

Akelei

Jij hebt een romantische uitstraling, zo teer en onvoorspelbaar
Met bloembladen die op klauwen lijken van een adelaar
Wanneer je eenmaal begint te zwellen met je knoppen
Dan ben je eenvoudigweg in de groei niet meer te stoppen
Eenmaal in volle bloei, een schilderachtig schouwspel begint
Je trechtervormige bloemen die beeldig wiegen op de wind
Fascinerend zoals jij je bijzondere bloemen tentoonspreidt
De akelei, vol charme, sierlijk en vol ongekende schoonheid

Witte zwaan

Als het avondrood geleidelijk het kabbelend water raakt
De stilte, een diepe zucht van verlichting slaakt
Een witte schim statig door het water glijdt
Die vol charme en bewust is van zijn verblindende schoonheid
In een sneeuwwit gevederd kostuum, de kop iets gebogen 
Die mij fier aankijkt, zo sierlijk en ingetogen
Als je dan je nek de hoogte insteekt en je lichaam opricht
Weet ik zeker dat je niet te evenaren bent in het zilveren maanlicht

Ultiem kerstgevoel

Jij bent het die alles schildert in het hemelsblauw
Je kleurt het gras groener en elke bloem geurt naar jou
Vult elke nieuwe dag met levensvreugde en met meer levenslicht
Je tovert bij velen van ons een glimlach op het gezicht
Lammetjes dartelen in de wei en gaan van blijdschap tekeer
Zingende vogels zijn druk met hun nest in de weer
Jij bent het die de zon volop laat schijnen en elk hart verblijdt
Die alles met ontluikende kleuren verandert in verleidelijke zaligheid

Bijeneter

Ze is van ongekende esthetische schoonheid op onze planeet
Uitgerust in een prachtig exotisch gekleurd verenkleed
In een breed spectrum net zoals de regenboog die heeft
Is het de bonte mix die haar deze tropische aanblik geeft
Met spitse vleugels en door haar sierlijke zweefvlucht
Maakt ze een diepe indruk en vangt insecten in de lucht
Door de prooi met perfectie tegen een tak af te wrijven
Weet ze met gebogen snavel het gif uit de angels te drijven
De aanblik van deze gevederde vriend is maar van korte duur
Als oranjeblauwe schicht gaat ze flitsend voorbij door de natuur

De sierkers

Als veel bomen en planten volkomen in rust zijn
Komt er een zee van fragiele bloemen tevoorschijn
Die met volle trossen aan de boomtakken groeien
Met mooie halfgevulde lichtroze bloemen die verbloeien
Als ze in blad staan, lijken het net parasollen
Die magisch op de wind lijken te schuddebollen
Zo beeldschoon als ze de somberste maanden laat opleven
Zo moet ze het tegen het voorjaar helaas ook weer opgeven
Het verwelken van bloemen en bladeren is dan niet meer te stoppen 
Het is de fleurige sierkers die noodgedwongen haar schat moet droppen

Kerst in Groningen

Moet er eigenlijk niet overal vrede heersen op onze aardbol
Maar de wereld staat overal op haar kop en de mensen lijken hondsdol
Ik weet echt niet waar we met zijn allen naar toe gaan
Ik kijk zelf soms tegen een beangstigende maatschappij aan
Mensen kunnen nu al niet meer normaal over straat lopen
Of ze worden beroofd of moeten het met de dood bekopen
Veel onschuldigde mensen wordt veel onrecht en leed aangedaan
Beelden blijven vaak lang op mijn netvlies gebrand staan
Eigenlijk heb ik in 2011 maar één grote kerstwens
Dat er overal vrede heerst in de harten van elk mens
Denkertje wenst een ieder vanuit Groningen Prettige Kerstdagen
En hoopt dat een ieder het vredeslicht nog lang mag uitdragen

Een vredig moment

Zaligmakend zit ik uit mijn raam naar buiten te kijken
Waar takken van bomen sinistere silhouetten beginnen te lijken
Adembenemend kijk ik naar de sterren en zie hoe de maan lacht
Gedachten dwalen door mijn hoofd in de holst van de nacht
Doodstil is het, vredig, het licht is reeds ontnomen
De nacht laat de aarde geleidelijk tot rust komen
Ik voel hoe een windbriesje mijn lichaam raakt
Ik voel de stilte, de sereniteit die zich meester heeft gemaakt
De zilveren maan is die over mij waakt en op mij wacht
Langzaam sluit ik de ogen en voel mij één met de nacht 

Ode aan Dona

Het is pure liefde als jouw penseel het doek raakt
Jij bent het die van elk leven een schilderij maakt
Alles wordt door jou zo natuurgetrouw weergegeven
Elke bloem komt op het schildersdoek tot leven
Zo fijn en zo genuanceerd heb je ze uitgebeeld
Tot in het kleinste detail heb je ze gepenseeld
Bloemen en bladeren met fijne contouren, een ware pracht
Alsof ze met een fijn inktpennetje zijn aangebracht
Kleur en harmonie weet je volop in je werk te bereiken
Een waar genot om naar jouw juweeltjes te kijken

Straelitzia's


Net elegante hofdames die met hun hoofd fier staan verheven
Ze symboliseren met hun chique galajurken een harmonieus leven
De zon zend hoog vanuit de hemel haar warme zonnestralen
Zodat ze rijkelijk kunnen bloeien en vrij ademhalen
Pas dan kunnen ze zich op hun mooist aan een ieder presenteren
Net als de liefde kunnen deze dames niet zonder warmte floreren
Met hun oogverblindende kleuren weten ze lust en geluk los te maken
Van hun betoverende schoonheid kun je in vervoering raken
Wat is er mooier om door hun pure liefde te worden omgeven
Aardse schoonheden die met intieme vrouwelijkheid zijn verweven

Tranen

Ze zijn zo intiem en transparant als wat
Als een uitééngespatte zeepbel, zo nat
Ze blijven intens in je ogen hangen
Glijden moeiteloos over wangen
Ze zijn gevoeliger dan woorden alleen
Ze beroeren en gaan dwars door alles heen
Geven vaak uiting aan wat een mens voelt
Proberen duidelijk te maken wat men bedoelt
Het zijn oprechte gevoelens van iemands leven
Door vreugde, verdriet, liefde en pijn voortgedreven
Tranen die geleid door emotie al voldoende zeggen
Tranen die ontroerend hun eigen weg naar beneden afleggen

Een beetje geluk

Ik werd vanmorgen door een heerlijk gevoel omgeven
Ik voelde mij goed, het verwarmde mijn hart en leven
Mijn bloed kriebelde en ik was helemaal buiten zinnen
Ik was blij en opgelaten, de dag moest nog beginnen
Ik keek naar de uitbundige morgenstond, zo sereen
Met niets anders dan eindeloze stilte om mij heen
Ik voelde een briesje wind langs mijn lichaam gaan
Met de zon op mijn lichaam voelde ik mij erg voldaan
Het hechte leven ging een beetje aan mij voorbij
Heel diep van binnen ontvlamde een vuurtje in mij 
Nu de dag ten einde loopt en de zon zich langzaam zakken laat
Weet ik zeker dat niet achter elke dag een lach schuil gaat
Maar morgen zend ik mijn vuurtje jouw kant op als de zon schijnt
Opdat het jouw hart verwarmt en al het leed verdwijnt

Gebroken stilte

Dreigend valt het grijze wolkendek langzaan uiteen
Een felle lichtbundel breekt geleidelijk door de wolken heen
Het is de zon met haar warm en gouden gezicht
Die met veel vreugde de zee bestraalt met haar licht
Twee witte schimmen tekenen zich af  tegen de donkerheid
Ze komen steeds dichterbij en hebben hun vleugels wijd
Het zijn twee witte zilvermeeuwen die op zilte zeewind zweven
Die zich met luid gekrijs boven het gladde wateroppervlak begeven

Morgenrood

Jouw mooie rode kleurenpracht is om te stelen
Ik wist niet dat ik de stilte zo mooi met jou kon delen
Je geeft mij een welkom gevoel en een sereen verlangen
Zonder jou ontbreekt er iets, dat door niemand is te vervangen
De gloed van het oneindige rood komt regelrecht je lichaam binnen
Het begin van de dag kun je niet frisser en niet vrolijker beginnen
Je blijft mijn adem stokken wanneer je aan de horizon verschijnt
Je warmte neemt geleidelijk af en ik zie hoe jouw decor verdwijnt 

De witte reiger

Wat kun jij prachtig en sierlijk paraderen
Zo glanzend en spierwit zijn jouw lange sierveren
Zo stapsgewijs als jouw lange poten door het water gaan
Ingenieus zoals jij plots stokstijf kunt blijven staan
Rustig wachtend, gebiologeerd zoals jij naar je prooi kunt turen
Zo statig hoe jij je slanke krachtige nek weet te sturen
Door jouw dolkvormige snavel, met een snelle stoot
Zadel jij menige vis of kikker op met een gewisse dood

Het leven is als een roos

De vergankelijkheid van het leven wordt aan een ieder gegeven
Net een roos die je evenmin kunt ontlopen in het leven
Het leven kent verrassingen en vreugde, dat je door je tranen heen lacht
Net zo fier en wonderbaarlijk als een roos, dansend op windkracht
Het leven kent teleurstellingen en verdriet, dat je tranen rollen over de wangen
Net een roos met dauwdruppels die haar kopje laat hangen
Soms zijn er veel valkuilen en obstakels in het leven
Net als een roos die met veel doornen is omgeven
Het kostbare leven is kort en voor een ieder afneembaar
Net als een roos, zo teer en zo'n kwetsbaar exemplaar
De dood komt altijd onverwacht en is onaangenaam
Net een verdorde roos in een verwelkt lichaam

Vleugellam

Geen acrobatisch stuntvliegen meer door de lucht
Niet meer kunnen buitelen, pijlsnel wegschieten in ijle vlucht
Uitgesloten om je met wiekslagen door het luchtruim te begeven
Niet meer met je vleugels op de wind kunnen zweven
Onmogelijk meer kunnen balanceren of navigeren hoog in de lucht
Geen doel meer kunnen bereiken in eindeloze vlucht
Nimmer meer je vleugels kunnen uitslaan met je soortgenoten
Voor altijd en eeuwig van nest en kroost zijn afgesloten