Roomijs op een warm appelbedje met vanillesaus en kaneel

Voedingswaarde per portie :  1 portie=125kcal/525kJ=1Kh-waarde

Benodigdheden (4 personen):
2 appelen (bijv. Golden of Jonagold)
1 eetlepel zache vetstof
Voor de saus
- 2 dl halfvolle melk
- 1 eetlepel vanillepuddingpoeder
- 1 eetlepel energievrije strooizoetstof
4 bolletjes vanille-ijs zonder toegevoegde suiker
kaneelpoeder
4 ananaskersen

Bereiding :
- was de appelen, snijd in 4, verwijder het klokhuis en snijd elk partje in dunne schijfjes van ongeveer 0,5 cm
- bak de partjes langs 1 kant in de vetstof, het best lukt dit in een pan met antikleeflaag. Hou de partjes warm
- bereid de vanillesaus:
  - maak het puddingpoeder aan met wat koude melk
  - breng de rest van de melk aan de kook
  - voeg onder voortdurend roeren het aangemaakte bindmiddel toe en laat goed doorkoken
  - voeg van het vuur af de zoetstof naar smaak toe

Afwerking :
- schik de appelpartjes (met de gebakken kant bovenaan) in een waaiervorm op vier borden
- leg in het midden een bolletje vanille-ijs
- lepel de saus over één helft van de appelen en het ijs
- bepoeder de randen van het bord met kaneel.  Versier elk bord met een geopende ananaskers

Tip :
Vanille-ijs zonder toegevoegde suiker (0% suiker) is in de handel verkrijgbaar. Uiteraard kan U ook zelf vanille-ijs bereiden volgens het recept vermeld in het 'Kookboek voor mensen met diabetes'. In plaats van gebakken appelschijfjes kunnen ook mango of peer genomen worden.

Met dank aan de V.D.V.

INSPUITPLAATSEN EN SPUITTECHNIEK

Inspuitplaatsen
Welke zijn de meest geschikte inspuitplaatsen?
1. buik
2. billen
3. bovenbeen
Inspuiten in de arm wordt best vermeden.

Maakt het uit op welke plaats ik spuit?

Jazeker. Elke spuitplaats kent z'n eigen opnamesnelheid van insuline. Insuline die in de buik wordt ingespoten, wordt sneller opgenomen dan insuline die in het bovenbeen is ingespoten.

In het bovenbeen ingespoten insuline wordt sneller opgenomen wanneer je meteen daarna hard gaat lopen. Dus de opnamesnelheid is ook nog eens afhankelijk van de lichamelijke inspanning. Ze wordt ook beïnvloed door de temperatuur (vb. snellere opname in een warm bad). Het verdient daarom aanbeveling er voor te zorgen dat, bij meerdere inspuitingen per dag, steeds dezelfde spuitplaats op hetzelfde tijdstip van de dag gebruikt wordt vb. alle ochtendinspuitingen in de buik en alle avondinspuitingen in de dijen. Snelwerkende insuline wordt bij voorkeur in de buik ingespoten (snelle opname). Bij 4 injecties = 3 x buik, 1 x dij.

Moet ik regelmatig van spuitplaats veranderen?

Dit is verstandig om te voorkomen dat spuitplaatsen 'overbelast' worden. Als je bijvoorbeeld altijd op dezelfde plaats in de buik spuit, kan bindweefselvorming (harde plekken) ontstaan, waardoor de opname van insuline beïnvloed kan worden. Dit kan worden voorkomen door dagelijks op een andere plaats in de buik te prikken.

Op welke plaatsen is het lastig om jezelf te prikken?

Voor diegenen die de huidplooitechniek gebruiken is prikken in de billen en de bovenarmen nogal moeilijk. Zij gebruiken best de andere inspuitplaatsen. Er kunnen zich natuurlijk situaties voordoen waarbij het zichzelf inspuiten erg lastig wordt. Daarom is het aan te raden om één of meerdere huisgenoten vertrouwd te maken met insuline-injecties.

Moet je altijd in de richting van het hart spuiten?

Nee, dat is onzin! Je mag prikken in elke richting die je kiest.

Spuittechniek

Wat is een goede inspuittechniek?

In wezen gaat het bij het spuiten van insuline maar om één ding: ervoor zorgen dat de insuline in het bloed opgenomen wordt zoals gepland. In de praktijk is gebleken dat een goede spuittechniek een heel belangrijke bijdrage kan leveren tot een goede diabetesregeling. Om dat doel te bereiken moet de ingespoten insuline juist boven de spierlaag, onder de onderhuidse vetlaag, tercht komen.

Hoe bepaal je de lengte van de naald?

Maak een losse huidplooi tussen duim en wijsvinger. De dikte van de plooi tussen beide vingers= bepalend voor de naaldlengte. Hou daarom de naald evenwijdig aan het gekozen lichaamsdeel en dwars tussen beide vingers.

Hoe spuit je best in?

Is de plooi dikker dan de lengte van de naald spuit dan loodrecht of gebruik een langere naald. Is de plooi dunner spuit dan schuin of gebruik een kortere naald.

Ik kan geen goede huidplooi maken, wat nu?

Je kan loodrecht spuiten maar met een aangepaste naald. Raadpleeg je diabetesverpleegkundige.

Hoe kom ik er achter of ik op de goede manier spuit?

Door een goede manier van spuiten, wordt de insuline gelijkmatig in het bloed opgenomen en iedere dag vrijwel op dezelfde manier. Zo voorkomt men dat de ene dag de insuline zeer vlug wordt opgenomen en snel werkt, de andere dag veel trager met een veel laattijdiger werking. Mocht blijken dat de bloedsuikerwaarden niet goed zijn, dan kan dit voor een deel aan de spuittechniek liggen. Er zijn natuurlijk nog veel andere factoren die de diabetesregeling beïnvloeden. Er is daarom overleg met een behandelende arts, diabetesverpleegkundige, nodig om uit te zoeken waaraan het precies ligt. Daarnaast mag je niet teveel pijn voelen bij het inspuiten.

Er zijn bepaalde plaatsen waar het spuiten pijn doet, bijvoorbeeld in de buurt van de navel of aan de binnenkant van de dij waar veel gevoelszenuwen lopen. Ook te diep spuiten, zeker in de spier, kan pijnlijk zijn. Het kan handig zijn om met een ervaren verpleegkundige te overleggen en te oefenen.

Is een slechte instelling altijd te wijten aan aan slechte spuittechniek?

Nee, een slechte spuittechniek is slechts één van de factoren die een slechte diabetesregeling tot gevolg kan hebben. Ook stress, sterk wisselend levensritme, te veel of te weinig eten en nog veel meer factoren kunnen een ontregelende werking hebben. Ziekte met koorts is bv. een zeer bekende ontregelaar.

Ik weet niet zeker of ik wel gespoten heb, wat nu?

Wanneer je in zo'n situatie wel zou spuiten, loop je het risico dat je een (ernstige) hypo krijgt. Je kunt dan onbewust twee keer ingespoten hebben. In zulke gevallen geldt: beter niet direct spuiten maar de komende uren de bloedglucosewaarde goed in de gaten te houden (zelfcontrole). Mocht anderhalf à twee uur later blijken dat de bloedglucosewaarde te hoog is, kan alsnog insuline bijgespoten worden.


Met dank aan de VDV.

Hoe herken je een vervallen geneesmiddel ?

Vaak is de vervaldatum expliciet vermeld op de verpakking, voorafgegaan door 'EXP' of 'PER  (EMPT)'. Bijv. EXP-01/11/99 betekent dat dit geneesmiddel niet meer mag gebruikt worden vanaf
1 november 1999.

Is de vervaldatum niet vermeld, dan zoek je de productiedatum. Die vind je in kleine lettertjes,  bijv. LOT 95 C 15. De eerste twee cijfers duiden het productiejaar aan, vervolgens wordt de  maand aangeduid met een letter: A betekent januari, B februari ... L staat tenslotte voor december.
De laatste twee cijfers geven de dag van de maand aan. Staat er dus LOT 95 C 15, dan is de    productiedatum van dit geneesmiddel 15 maart 1995. 
Geneesmiddelen hebben een houdbaarheid tot vijf jaar na de productiedatum, tenzij een andere   vervaldatum is vermeld op de bijsluiter. Vraag bij twijfel raad aan de apotheker.

Bij gebruik van een geneesmiddel hou je je strikt aan het advies van de behandelende arts. Bij gebrek daaraan volg je de voorschriften vermeld op de bijsluiter.

Geef nooit een geneesmiddel dat voor één persoon werd voorgeschreven door aan iemand anders.
Wat in het ene geval zinvol en nuttig is, kan in het andere geval gevaarlijk zijn.

Bij een ongeval pas je alleen die eerstehulptechnieken toe die je zelf grondig beheerst. In de huisapotheek zit het materiaal dat een 'leek' zonder risico's kan gebruiken.


Bron : rode kruis vlaanderen 

Wafelrecept voor diabetici

Benodigdheden:
- 1 halve liter halfvolle melk
- 8 eieren
- 250 gram boter
- 2 afgestreken maatjes PRODIA suiker ( 1 maatje is 18 gram)
- 500 gram zelfrijzende bloem
- 1 zakje bakpoeder
- 1 snuifje zout
- glas bruisend water

Bereidingswijze:
- doe de gezeefde bloem in een mengkom en maak een kuiltje, voeg de eidooiers, Prodiasuiker,  een snuifje zout en de melk toe, roer goed door elkaar om een glad deeg te bekomen  (goed resultaat bekom je met keukenrobot)
- voeg vervolgens de gesmolten (maar niet verhitte) boter toe en roer verder door elkaar
- klop de eiwitten zeer stijf en roer onder het gladde deeg
- meng vervolgens de hoeveelheid bruisend water onder het deeg en laat eventjes rusten
- bak de wafels in een zeer goed verhit wafelijzer 

Dit receptje werd ingezonden door budva

Terugbetaling van zelfcontrole : de diabetesconventie

Zelfcontrole is één van de pijlers van de moderne diabetesbehandeling. De meeste diabeten die insuline spuiten meten regelmatig hun bloedsuikergehalte. Zelfcontrole laat toe om snel en juist te reageren wanneer men zich niet goed voelt.
De metingen leveren inzicht in de effecten van lichaamsbeweging, voeding, stress en andere wisselvalligheden van het dagelijkse leven. Aan de hand van de cijfers kan men de insulinedosissen aanpassen. Door zelfcontrole kan men een betere bloedsuikerregeling verkrijgen. Ook diabeten die enkel met bloedsuikerverlagende pilletjes behandeld worden kunnen er baat bij hebben om aan zelfcontrole te doen.
Zelfcontrole kost echter geld. Vooral de meetstrookjes zijn duur. Deze op het eerste zicht eenvoudige stripjes zijn hoogstandjes van moderne technologie, die volgens zeer strikte kwaliteitsnormen worden gefabriceerd. Wie een meter nodig heeft, enkele doosjes meetstrookjes, een vingerpriktoestel en lancetjes betaalt al gauw enkele duizende franken.

De Diabetesconventie

Sinds 1987 bestaat er in ons land een zogenaamde diabetesconventie. Het gaat om een overeenkomst tussen het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (R.I.Z.IV.) en verschillende centra voor diabetologie. Deze centra kunnen dan onder bepaalde voorwaarden materiaal voor glycemiezelfcontrole aan mensen met diabetes verschaffen.
Enkel ziekenhuizen, die beschikken over een diabetesteam, minstens bestaande uit een specialist in inwendige geneeskunde, een diabetesverpleegkundige en een diëtist kunnen een dergelijke conventie met het R.I.Z.I.V. afsluiten. Specialisten die niet verbonden zijn aan een ziekenhuis kunnen in principe geen conventie afsluiten, maar meestal lossen ze dit op door samen te werken met een erkende ziekenhuisdienst.
Het diabetesteam van zo'n centrum moet aan de diabetespatiënten die opgenomen worden in deze conventie educatie verschaffen, niet alleen over de technische aspecten van de zelfcontrole, maar ook over andere aspecten van de behandeling van diabetes en het voorkomen van verwikkelingen. Zij moeten aan deze patiënten materiaal voor zelfcontrole verstrekken, met name een glucosemeter, meetstrips, een vingerpriktoestel en lancetten.
Welke diabetespatiënten komen in aanmerking? Zowel personen met type 1 als type 2 diabetes, die met minstens 2 insulinespuiten per dag behandeld worden. Diegenen die geen insuline spuiten of slechts 1 maal per dag komen niet in aanmerking.
Zij moeten bereid zijn om minstens 30x per maand een zelfcontrolemeting van de bloedsuiker uit te voeren. Zij moeten bereid zijn om de technische vaardigheden die hiervoor nodig zijn aan te leren en om educatie te krijgen over andere aspecten van de diabetesbehandeling.
Zij moeten zich laten begeleiden door het diabetesteam, in samenwerking met de huisarts.

3 Categorieën
__________________________________________________________________________
         Aantal dagelijkse           Aantal maandelijkse              Aantal strips dat per
         inspuitingen                  bloedsuikermetingen             maand kan gegeven worden
__________________________________________________________________________
1            minstens 3                    minstens 120                         140
2            minstens 3                    minstens  60                           70
3            minstens 2                    minstens  30                           30
__________________________________________________________________________

Er wordt  een opsplitsing gemaakt volgens categorieën:
- categorie 1 : hierin komen diabeten, die behendeld worden met minstens 3 spuiten per dag of met een insulinepomp, en zeer intensieve zelfcontrole uitvoeren (minstens 4x meten per dag). Zij kunnen beschikken over maximaal 140 strips per maand.
- categorie 2 : diabeten op 3 of meer dagelijkse inspuitingen, die geen 4 metingen per dag uitvoeren, op voorwaarde dat ze minstens 16 keer per week meten (dus 4 dagcurves met metingen voor de maaltijden en voor het slapengaan per week). Zij krijgen maximaal 70 strips per maand.
- categorie 3 : de overige diabeteen op 3 of meer inspuitingen per dag komen in categorie 3. Hierin zullen ook patiënten op 2 spuiten worden opgenomen op voorwaarde dat ze minstens 2 dagcurves per week uitvoeren. Zij zullen maximaal 30 strips per maand krijgen.

Zij die minderfrequent meten komen niet in aanmerking voor opname in de conventie.
Wanneer men meer strips verbruikt dan het maximum dat men in zijn categorie kan krijgen, moet men de extra strips zelf betalen. Dus veel diabeten moeten een kleine bijdrage leveren om het systeem betaalbaar te houden.
Om recht te hebben op het zelfcontrolemateriaal moet men bewijzen dat men de metingen wel degelijk uitvoert. Het noteren van de resultaten in een diabetesdagboekje biedt hiervoor de beste garanties.

Sommige groepen van diabeten kunnen onder speciale voordelige voorwaarden in het systeem opgenomen worden:

___________________________________________________________________
vrouwen met diabetes met
zwangerschapswens                   categorie 1           als minstens 2 injecties per dag
___________________________________________________________________
vrouwen met diabetes die
zwanger zijn                               categorie 1           als minstens 2 injecties per dag
___________________________________________________________________
vrouwen met                               minstens               zelfs als ze geen insuline
zwangerschapsdiabetes              categorie 3           spuiten
___________________________________________________________________
                                                 categorie 2           als 1 injectie per dag
___________________________________________________________________
                                                 categorie 1           als minstens 2 injecties per dag
___________________________________________________________________
met insuline behandelde             categorie              volgens het aantal
nierdialysepatiënten                     1,2 of 3                glycemiemetingen (ongeacht
                                                                               het aantal injecties per dag)
___________________________________________________________________
diabetespatiënten na                  categorie 3            als ze geen insulline spuiten
niertransplantatie
___________________________________________________________________
                                                categorie 1            als ze insuline spuiten
___________________________________________________________________
diabetespatiënten na                 categorie 2
pancreas- of B-
celtransplantatie
___________________________________________________________________
diabetische kinderen                 categorie 1             zelfs als ze geen insuline
en jongeren (tot18 jaar)                                             spuiten
___________________________________________________________________
met insuline behandelde            categorie 1
blinde diabeten
___________________________________________________________________

Als u meent in aanmerking te komen voor de diabetesconventie, raadpleeg uw arts of bel de gratis info-lijn 0800/96333


 auteur/bron : Vlaamse Diabetesvereniging
           

De voeten hebben het bij diabetes zwaar te verduren. De slechtere doorbloeding vertraagt de wondgenezing en maakt de voeten gevoeliger voor infecties. Door zenuwbeschadiging merkt u wondjes bovendien vaak niet op, die dan snel kunnen verergeren.

Als je leert om goed voor je voeten te zorgen, kun je het risico van ernstige voetproblemen of amputatie verlagen. De risicofactoren van diabetische voetaandoeningen zijn over het algemeen genomen dezelfde  als die voor andere diabetescomplicaties.

- slechte glucosecontrole. Een langdurig hoge suikerspiegel kan je voeten op verschillende manieren schaden. Het vermindert de beweeglijkheid van je gewrichten, het leidt tot overmatige druk op je voeten, waardoor er zweren ontstaan, het verhoogt de vorming van eelt, wat ook tot zweren kan leiden, en het verhoogt risiko van neuropathie.
- Roken. Roken verhoogt je risico van perifeer vaatlijden enorm, wat de bloedtoevoer naar je voeten in de eerste plaats vermindert.
- Hoge bloeddruk. Dit verhoogt je risico van perifeer vaatlijden.
-Verhoogd cholesterol. Een verhoogd gehalte van het 'slechte' cholesterol in je bloed verstopt je slagaderen, wat tot perifeer vaatlijden leidt.
- Gebrek aan lichaamsbeweging. Flink bewegen stimuleert de doorstroming van het bloed in je benen en kan je lichaam stimuleren om nieuwe bloedvaten te vormen als oude verstopt zitten door perifeer vaatlijden. Natuurlijk moet je je voeten beschermen , zeker als je gevoel verminderd is.

Wie diabetes heeft, moet iets doen aan een kapotte huid, aan likdoorns, eeltbulten en ingegroeide teennagels.
Het begint allemaal met een kleine verwonding van de huid, de beschermlaag die ziektekiemen buiten het lichaam houdt. Misschien pasten uw schoenen niet goed, of stootte u tegen een steen. Als de gekwetste plek gaat ontsteken, geneest deze moeilijker, vooral als u ermee blijft rondlopen omdat u er niets van hebt gemerkt. Dan kan zich snel een open wonde of zweer ontwikkelen. In zo'n geval moet u direct naar de dokter gaan. Infectie van onbehandelde zweren kan tot het bot doordringen, waardoor de hele voet of zelfs het been in gevaar komt.

Gelukkig kunt u veel voor de gezondheid van uw voeten doen door de volgende, relatief eenvoudige voorzorgsmaatregelen te nemen:
- Loop nooit op blote voeten. Uw schoenen zijn de bewakers van uw voeten, die ze beschermen tegen stoten, schrammen en scherpe voorwerpen. Loop nooit blootvoets (ook niet op het strand, waar zand en stenen de huid kunnen beschadigen) en draag geen open schoenen . Doe uw schoenen ook in huis niet uit, want een voetzweer kan zelfs ontstaan als u met uw teen tegen een tafelpoot stoot.
- Dagelijkse controle. Maak er een gewoonte van om je voeten dagelijks te onderzoeken, eventueel met behulp van een spiegel, of vraag uw partner of een vriend ze voor u te inspecteren. Op die manier kun je problemen voorkomen. Bovendien, als je eraan gewend bent om dagelijks naar je voeten te kijken, dan is het makkelijker je voeten grondig te onderzoeken als er zich wel problemen voordoen.
Zoek behalve naar blaren, sneetjes, blauwe plekken, schrammen of andere kwetsuren ook naar verkleuringen (bleker of roder), die op knellende schoenen kunnen wijzen. Voel of er koude plekken zijn, die mogelijk op slechtere doorbloeding duiden, en zoek naar warme, rode of gezwollen gebieden die een teken van infectie kunnen zijn.
Ga direct naar een arts als u zweervorming opmerkt.
- Hygiëne. Was elke dag je voeten met lauw water en een milde zeep. Baad niet zo lang tot de huid van uw voeten week wordt, want dat bevordert de kans op infectie. Droog na het wassen uw voeten grondig maar voorzichtig af, ook tussen de tenen, om schimmelinfecties te voorkomen.
-Voorzichtig met de schaar. Knip uw teennagels recht en niet te kort, om ingroeien te voorkomen, en vijl scherpe randjes weg . Zorg dat u de huid naast de nagels niet beschadigt.
- Schone sokken. Trek elke dag schone sokken aan , gemaakt van ademend materiaal, zoals katoen of wol, zodat uw voeten droog blijven. Als u veel zweet, moet u zo nodig vaker per dag van sokken wisselen.
- Degelijke schoenen. Schoenen moeten comfort en bescherming bieden. Draag lederen schoenen,ze vormen zich naar de voet en ademen het beste. Behalve uw sokken moet u ook dagelijks uw schoenen wisselen, zodat ze in tussentijd kunnen luchten. Heb je nieuwe schoenen, verwissel ze dan in het begin om de twee uur. Neem eventueel schoenen met verende zolen, zoals een prettig paar sportschoenen.
Controleer uw schoenen alvorens ze aan te trekken altijd op steentjes en oneffenheden, die blaren kunnen veroorzaken.
-Controle door arts.  Laat uw voeten minstens één keer per jaar controleren, en vaker bij neuropathie of een gestoorde bloedsomloop, of als u eerder voetzweren hebt gehad.
Ga bij een infectie of zweer direct naar de dokter; hetzelfde geldt bij verwondingen door een scherp voorwerp, een rode en pijnlijke teen, een doof gevoel, tintelingen of pijnscheuten.
- Heel belangrijk: Voer in geen geval doe-het-zelfoperaties uit ter verwijdering van wratten, eksterogen of ingegroeide teennagels.

Ernstige voetproblemen of amputatie kunnen voorkomen worden. Het enigste dat je moet doen is je bewust zijn van de vernietigende gevolgen van het negeren van je voeten, en dagelijks goed voor je voeten zorgen.

Allemaal info, voor jullie opgezocht in verschillende bronnen en samengevat.

Ik hoop dat jullie hierin wel enkele nuttige tips vinden.
Groetjes
teddylove

Pannekoekjes voor diabetici

Ingredienten voor 12 pannekoekjes:
- 3 eieren
-100 gram suiker OF (voor de diabetici) 1 maatje PRODIASUIKER
- 1 pakje vanillesuiker (diabetici dit NIET gebruiken)
- 200 gram bloem
- 1/2 liter melk (neem halfvolle melk vrienden diabetici, is ook lekker hoor!)
- 1 glas (200cc) spuitwater

zo maak je ze klaar :
- klop eigelen met prodiasuiker tot schuimige massa, voeg langzaam  bloem en melk bij
- blijf roeren tot alles homogeen is
- de eiwitten stijf kloppen en meng dit (spatelen) onder het deegmengsel en voeg indien gewenst spuitwater toe om het deeg luchtiger te maken
- indien gewenst ook nog een eetlepel olie onder het deeg mengen
- bak vervolgens in hete koekepan

Smakelijk.

Dank aan budva voor dit receptje.

Overheerlijke chocolademousse  met laag calorische waarde

Voor 6 personen gebruik je:
- 175 gram bittere chocolade bv  van merk dambert (te verkrijgen in Carrefour) , bestaat ook van Canderel
- 120 gram magere platte kaas
- 1 dl room met verlaagd vetgehalte (bv 7,5%)
- 2 eieren
zo maak je het :
- klop de eierdooiers op als saboyon, au bain-marie of op een zeer zacht (heel zacht vuurtje hoor!!!)en dit tot ze schuimig zijn
- eveneens op zacht vuurtje of au bain marie de chocolade laten smelten
- de platte kaas opkloppen in een grote kom
- klop ook de slagroom op (niet stijf, dit zal ook niet lukken door het lage vergehalte)
- klop de eiwitten stijf in een vetvrije kom
- voeg vervolgens alles bij de platte kaas (daarom die grote kom) in volgende volgorde:
  - eerst de chocolade (niet té veel laten afkoelen)
  - dan de eiren én de opgeslagen room plus de eiwitten
- spatel voorzichtig alles onder elkaar en laat opstijven in frigo of portioneer eerst in  kleine champagneflutes of glaasjes naar wens .
 
Smakelijk allemaal.
Ik zou jullie allemaal al willen zien smullen ( maar denk er toch aan, doe je niet alle dagen zelf dit nagerechtje cadeau hé, maar weet dat het wel af en toe eens kan)

Dit receptje werd ingezonden door budva.

De ogen krijgen hun bloed via kleine bloedvaten, die net als de nieren gemakkelijk schade oplopen bij diabetes. Zonder behandeling kan dit leiden tot blindheid, diabetes is daarvan de voornaaamste oorzaak bij volwassenen.

Diabetes beschadigt in de ogen het netvlies (retina), het lichtgevoelige gebied aan de achterkant van het oog dat de visuele signalen opvangt en ze via de optische zenuw naar de hersenen stuurt. Een hoge bloedglucose (vooral in combinatie met hoge bloeddruk) verzwakt de bloedvaatjes die de ogen van zuurstof en andere voedingsstoffen voorzien, waardoor ze opzwellen en barsten. Soms brengen lekkage en gebrek aan voedingsstoffen het netvlies direct schade toe, waardoor u wazig gaat zien, maar het kan ook dat u niets merkt.
Naarmate de aandoening (retinopathie) vordert, gaat het netvlies nieuwe bloedvaten maken in een poging de bloedtoevoer naar het aangetaste gebied te herstellen. Deze wildgroei verergert het probleem omdat er nu nog meer bloedvaten barsten. Dat blokkeert de lichtinval op het netvlies, veroorzaakt bloedingen en verhoogt de druk in de oogbol. Er ontstaat littekenweefsel dat kan veroorzaken dat het netvlies loslaat. Retinopathie kan ook leiden tot maculaoedeem. Bij deze aandoening zwelt de macula op  (het centrale deel van het netvlies dat voor scherpte en kleuronderscheid zorgt) , waardoor u minder details ziet.

Zo behoudt u een heldere blik.

Om diabetische retinopathie tegen te gaan, is het van belang om symptomen direct te constateren.
Vooral omdat oogaandoeningen meestal pas in een laat stadium opgemerkt worden.

Wie iets slechter gaat zien, wijt dit algauw aan het ouder worden. Dat is natuurlijk mogelijk, en ook een wisselende bloedglucose kan uw gezichtsvermogen tijdelijk beïnvloeden. Toch moet u als u diabetes heeft direct uw huisarts of oogarts opzoeken als:
- u wazig lijkt te zien;
- u dubbel ziet;
- u vervormd ziet of rechte voorwerpen zoals lantaarnpalen, plotseling krom lijken;
- er vlekken of lijnen voor uw ogen lijken te zweven;
- uw gezichtsveld nauwer lijkt;
- u bij zwak licht slechter ziet;
- er een grauwe sluier lijkt te liggen over alles wat u ziet;
- u druk of pijn in uw ogen voelt;
- u slecht complementaire kleuren, zoals blauw en geel, of op elkaar lijkende kleuren kunt
  onderscheiden.

Misschien kunt u de eerste tekenen van retinopathie zelf niet zien of voelen, maar een arts ontgaan ze bij een oogonderzoek niet. Laat uw ogen daarom regelmatig controleren, bij voorkeur door een oogarts. Deze zal uw ogen uitvoerig testen en daarbij ook met behulp van een zogeheten oogspiegel door de pupil naar het netvlies kijken. Iedereen met diabetes zou minstens eenmaal per jaar zijn ogen moeten laten controleren.

Met een 'normale' bloeddruk hebt u minder kans op retinopathie. Als u al gezond eet, voldoende beweegt en niet rookt, hebt u mogelijk baat bij bloeddrukverlagende medicijnen.

Wordt bij u retinopathie geconstateerd, bespreek dan uw bewegingsprogramma met uw arts.
Sommige sporten kunnen de tere structuren in het oog te veel doen trillen of de druk in de oogbol verhogen en daardoor meer bloedingen in het netvlies veroorzaken.

De beste manier om verdere beschadiging van het oog te voorkomen, is de al aangerichte schade te verhelpen. Dat kan met een chirurgische lasertechniek. Daarbij richt een oogchirurg een smalle laserstraal op het netvlies om gebarsten bloedvaten te verwijderen, lekkende gebiedjes te dichten en nieuwe wildgroei te stoppen. In sommige gevallen vertraagt laserchirurgie het tempo van het gezichtsverlies met ruim 90 procent.
Bij een andere operatietechniek, worden abnormale bloedvaten vernietigd door ze met een kleine sonde te bevriezen, wat uitkomst biedt bij met de laser onbereikbare gebieden.
Nog een andere techniek is, dat de chirurg het geleiachtige binnenste ( het glasachtig lichaam) uit het oog neemt, om vervolgens littekenweefsel binnen het oog te verwijderen en het netvlies te repareren.

Misschien lijkt dit allemaal heel erg of heel ingewikkeld, maar dit is alleen maar bedoeld als tip.
De meeste oogaandoeningen zijn goed behandelbaar, mits ze tijdig worden ontdekt.

Voor jullie opgezocht.
teddylove

Ik ben een belgische vrouw, 57 jaar en heb 5 kinderen (35j, 32j, 31j, 25j, en 21j). Ik ben sedert 1992 gescheiden. Ik heb altijd alleen de verantwoordelijkheid en opvoeding van mijn kids moeten doen, zoon van 32j. heeft een psychose (niet de eerste maal) is altijd een "apart kind" geweest, verder is mijn zoon van 25j autistisch, mentaal gehandikapt en heeft epilepsie.

In 2003 heb ik via seniorennet een vriend in NL leren kennen, van vriendschap kwam liefde dus lag het voor de hand dat ikzelf en zoon van 25j johan naar NL gingen wonen, daar mijn vriend werk heeft in NL. Ikzelf ben op invaliditeit door hartproblemen en hartoperatie.

Johan moest dus noodgedwongen mee naar NL wat uiteindelijk toch nog een voordeel heeft gehad. Hij is hier in NL geplaatst na drie maanden, in België stond hij 5 jaar op de centrale wachtlijst 3j urgentie 1 voor een plaatsing. De problemen zijn nog niet opgelost. Het is ook een hele aanpassing voor hem om van een permanent thuis zijn nu geplaatst te zijn in een "gezinsvervangend tehuis" in NL  wat dan toch wel een andere mentaliteit is, zeker voor iemand die autisme heeft.
We doen allen ons best om hem een gelukkig verder leven te geven, zowel de instelling abrona als mathieu mijn vriend en uiteraard al de zussen , broers en ik als moeder.

Hierbijgevoegd nog een foto van mathieu, johan en ikzelf bij abrona in het dorpshuis. Je kan altijd info vinden bij www.abrona.nl . Het is een grote instelling met verschillende huizen in de regio.

Ik ben teddylove en ga me even aan jullie voorstellen.Ben 53 jaar, reeds 32 jaar gehuwd maar heb geen kinderen. Een prater of schrijver ben ik niet, maar ik luister graag, heb veel geduld, maar kan ook snel nerveus zijn.
Veel tijd voor mezelf heb ik niet, ik doe nog vrijwilligerswerk en voor de rest allerlei huishoudelijke klusjes.
Maar als ik eens een dag helemaal voor mezelf heb, is die zo voorbij, zeker als ik volledig carte blanche krijg bij de invulling ervan.
Doe mij maar een verwendag. 's morgens een lekkere verwenbeurt, serveer daar een lichte maaltijd bovenop, vertroetel mijn oren met ontspannende muziek en schuif een goed boek onder mijn neus. Als kers op de taart een tasje straffe koffie, en een koekje natuurlijk. Mix dat geheel met een paar goede babbels met vrienden en je hebt mijn ideale 24 uur.
Ondertussen is de computer ook een goede vriend geworden, een vriend die steeds meer aandacht krijgt...

groetjes
teddylove

Ik ben Georgia, Administrator van de groep Diabetes. Ik ben 50 jaar jong, ben gehuwd met Paul 54jaar en heb 4 schatten van dochters. Een lieve maar een deugniet van een kleindochter van bijna 3 jaar (Caitlin) en een lachebek van een kleinzoon van nog geen jaar (Yordi) en er is een derde op komst (meisje).
In 1994 heb ik borstkanker gehad aan de linkerborst en 6 jaar later terug op dezelfde borst waardoor ze deze volledig hebben verwijderd. Nu voorlopig zit ik met hartproblemen, een beetje op mijn eten letten en rustig houden, dan komt alles weer goed. Diabetes heb ik niet maar hoop toch veel te kunnen opsteken hier en desnoods een steun te zijn voor iedereen die het nodig heeft.

Groetjes Georgia