SAMENNAAIDAG

vandaag ontving ik van Lies,  de mama van Lucas een mail.  ze laat weten dat van 12 tot 16 januari  er  op Karrewiet  jeugdjournaal van Ketnet/Canvas  om 18.10 u en 19.20u  reportage zal zien van hun verblijf in Senegal ,  waar ze de hulpgoederen zelf zijn gaan uitdelen,  die Lucas hier ingezameld heeft.
ik zou zeggen,  allemaal kijken  want wat Lucas verwezenlijkt heeft is echt super,  een voorbeeld voor onze jeugd !

gisteren heb ik de 18 dekens van de "Caspers" van Aalst afgehaald  en die gaan binnen de kortste keren mee met Wereldmissiehulp,  of naar Huize Triest.   Angèle uit  Meulebeke telefoneerde dat  we dringend lapjes moeten komen halen  van "ocra".   binnen twee weken  gaan Antoinette en ik  de lapjes halen.  we gaan ook een bezoek brengen aan de zusters van Ruiselede,  dat is ondertussen ook al geleden van bij het missiefeest.
het  worden dus drukke tijden. 
maar dat hebben we graag. 

enkele weken geleden vertelde ik over het dramatisch ongeval in Eeklo,  waarbij twee vrouwen om het leven kwamen.    één ervan was de dochter van een vriendin van mij .  ze was amper 35 jaar.   
de eerste dagen na het overlijden was het een komen en gaan van mensen die hun steun kwamen betuigen.  
gisteren ben ik bij haar langs geweest.
het verdriet bij het overlijden van een kind is immens,  en onbeschrijfelijk.  mijn vriendin heeft niet alleen haar eigen verdriet te verwerken,  maar heeft nu ook de zorg om de twee nog heel jonge kinderen van haar dochter. 
twee kinderen die hun mama nooit meer zullen zien,  vastnemen,  knuffelen....  ik vraag me af hoe die kinderen dat ooit kunnen verwerken.  ook voor hun vader is het verlies verschrikkelijk.
dit drama doet me denken aan de strijd die fien en ik en duizenden mensen leveren om kanker te overwinnen.   maar wij kunnen ervoor vechten,  deze twee vrouwen hebben geen schijn van kans gehad tegen de dood.
de komende feestdagen zullen heel hard zijn voor de families die zo plots een heel geliefd persoon moesten afgeven.... 
op die dagen word je dubbel zo hard op de feiten gedrukt  van wat die persoon voor je betekend heeft. 
we beseffen eens te meer hoe kort het leven kan zijn,  hoe broos...

denk eens aan de mensen die zo graag eens iets zouden wensen,  nog iets van hun leven willen maken, maar er helaas niet in slagen  uit een diep dal te raken.
mensen met gezondheidsproblemen,  die hen zoveel mogelijkheden ontnemen,  om een beetje pijnloos en prettig door het leven te kunnen gaan.
laten we eens stilstaan bij mensen die eenzaam zijn,  dat is erg,  dat is een verschrikkelijke pijn,  al hebben ze 100 mensen om zich heen. 
mensen die dierbaren zijn verloren.... hen kan geen luxe hen nog bekoren.  wat en wie ze kwijt zijn,  willen ze liever over  zwijgen.  ze hebben het zwaar .  nooit zullen ze wat hen lief was terug kunnen krijgen.
sta eens stil bij die mensen , die moeten vechten voor hun geluk,  voor hen gaat er elke dag toch een klein beetje moed stuk.   ze voelen zich in de steek gelaten  en storten zich op hun werk of bezigheden  maar voelen zich zo verlaten.  laten we er eens bij stilstaan hoe moeilijk ze door het leven gaan.
mensen die buiten hun schuld in moeilijkheden zijn gekomen. zij hadden andere wensen en dromen...
alles gebeurde tegen hun wil.
neem even de moeite en sta daar ook eens bij stil,  het is soms een aanzet voor sommigen om verder te gaan.