Berichten van 1 november 2006 tot 30 november 2006

vandaag heb ik nog eens ondervonden dat alles een doel heeft,  alles gebeurt omdat het moet,  en brengt ons waar we moeten zijn.....
deze actie was eigenlijk naar mijn mening een gewoon idee  :   enkele dekens kunnen opsturen naar pakistan.
men spreekt soms van een sneeuwbaleffect,  maar dit heeft daar niets meer van weg,  die sneeuwbal is al lang een sneeuwberg geworden geloof ik....
ik vertelde vroeger al dat ik fantastische mensen leerde kennen,  geweldige vriendschappen aan overhoud,  en het stopt niet.
vandaag was ik in jabbeke  bij annie.
een gewone vrouw zou je zeggen,   maar na onze samenkomst kan ik zeggen : dit is een eenvoudige vrouw,  maar met een gouden hart  om mensen te helpen,  om mensen enthousiast te maken,  een vrouw die  ook echt iets wil betekenen voor anderen.  en ze heet ANNIE...  net zoals mijn andere vriendin ANNIE uit drongen !
ik geloof dat alle annie's  bijzondere mensen zijn. 
annie van jabbeke was vorig jaar vergeten een kalender van bond zonder naam te kopen,  en ze werd doorgestuurd naar iemand in stalhille,  die ook artikelen van bond zonder naam verkoopt : rita.
toen annie bij rita de kalender ging halen was rita aan een deken bezig en vertelde van de actie voor pakistan.  zo is annie ook naarstig beginnen breien,  en heeft ook enkele vriendinnen aangesproken.  ze vroeg me eens te komen tonen hoe ik de lapjes aan elkaar zet tot dekens en truitjes.
maar ze had ook een verrassing voor mij :  ze vertelde dat ze als bestuurslid van kvlv,  een brief gestuurd had naar de leden van haar gemeente ,  maar ook naar leuven, naar de hoofdzetel.
in die brief vraagt ze iedereen ook te breien of  restjes wol te verzamelen,  of lapjes aan elkaar te zetten....  ze wil iedereen in kvlv aan het werk zetten.
ik ben echt blij dat ik vandaag weer zo een bijzonder iemand mocht leren kennen.  ik heb echt het gevoel dat we één grote familie worden met een gouden hart voor pakistan.
dank je,  annie,  voor het gezellig samenzijn deze namiddag,  bij jou thuis.  ik hoop dat we elkaar nog regelmatig zien.

juist voor het weekend wil ik jullie wat mopjes geven, die ik vond in "reader's digest"  en hopelijk toveren ze ook bij jullie een glimlach op je gezicht.  ik wens jullie nog mooi,  rustig herfstweer,  en tot volgende week.

In de luxe schoenenzaak waar ik werkte kregen we een nieuwe collega. Een klant kwam op de eerste werkdag binnen voor een paar herenschoenen. Op zijn vraag van wat soort leer de schoenen gemaakt waren, hoorde ik haar antwoorden : "deze schoenen zijn van ganzenleer, meneer."

be klant kocht de schoenen en vertrok. Toen ik haar vroeg waarom ze tegen de klant vertelde dat de schoenen van ganzeleer waren, zei ze "dat staat toch op het kaartje dat er aanhangt? Kijk maar : "ganzes leder."

Op het moment dat je je werk mee naar huis gaat nemen, weet je dat je onder te veel druk staat.

Na een zeer hectische dag achter de kassa in de supermarkt waar ik werk, ging ik naar huis en kroop vroeg onder de wol. Midden in de nacht werd ik wakker. Slaapdronken keek ik op de wekker en dacht: "oh, l euro 50"

Ik was politie agent in leuven, toen ik eens een jonge collega mee op pad kreeg. Oe commandant gaf me de opdracht ervoor te zorgen dat deze collega minstens tien verkeersboetes zou uitschrijven. Vanwege zijn meelevendheid was dat hem nog nooit gelukt. Ik liet het eerste het beste voertuig stoppen, en constateerde dat de jonge bestuurster geen gordel droeg. Terwijl ik de rest van de wagen controleerde, vroeg ik mijn collega of hij de dame wilde vragen of ze de boekte ter plekke wilde afrekenen of dat ze het later wilde doen. Even later kwam hij terug en zei:" de juffrouw zou het liefst helemaal niet betalen.

Een beer, een leeuw en een kip zijn aan het redetwisten over wie van

hen mensen het meest angst aanjaagt.

"ik hoef maar te grommen en mensen worden al bang" zegt de beer.

"wel ik hoe maar te brullen en mensen rennen doodsbang weg" zegt

de leeuw.

"dat is nog  niks" zegt de kip. "ik hoef maar te niezen en heel de

wereld is in paniek.

op 26 augustus schreef ik op mijn blog over een koppel dat me nauw aan het hart ligt,  dat ze   eindelijk  zwanger waren.  het was nog af te wachten of alles goed zou verlopen.  inmiddels zijn we een paar maand verder  en zondag bracht ik hen  een bezoek. 
met trots toonde ze me de kleertjes die ze al gekocht had.  daar ze het geslacht van de baby nog niet kennen,  beperkt het zich tot pyjamatjes,  en hemdjes,  slabbetjes....  gewoon al iets kunnen kopen voor het kindje waarnaar ze beiden zo  verlangen,  is voor hen  toch al iets tastbaars.  de kamer waar het kleintje zal slapen wordt ook opgeknapt,  want tegen half mei 2007  moet alles piekfijn in orde zijn. 
terwijl we gezellig koffie dronken,  vroegen ze me of ik meter wil zijn ?
ik moest geen tweemaal nadenken  :  graag!
het doet me zo een plezier dat ze mij dit vragen. 
 

een blog die ik vaak bezoek is deze van merel/begrijp me nietje.
elke dag weer schrijft ze prachtige gedichten neer.  vandaag wil ik hier een gedichtje van haar neerschrijven,  zodat jullie er even van kunnen meegenieten<;

als je droomt,
droom je misschien van een leven
dat niet bestaat

als je verlangt
is je verlangen misschien zo intens
en voel je je wat verward

als je aan een afslag komt
stop je misschien best even
en kijk dan eens achterom

als je een keuze maakt
kies je misschien iets
waar je anderen mee kwetst

als je het niet meer weet
kijk dan eens naar boven
misschien kom je de ster wel tegen
die over je waakt
en je vertelt hoe het verder moet.
                                   merel