DEKEN VOOR PAKISTAN

Woensdag 28 november 2007

SCHITTEREND....MISSIEKRING RUISELEDE !!!!

wat denken jullie van deze foto?   deze is gisteren genomen op de bijeenkomst van de missiekring bij de zusters in ruiselede.    daar was een echte bedrijvigheid aan de gang , waar een dame uit meulebeke die ook breit, echt verrast door was.    ze had me gebeld dat ze graag eens ergens zou gaan kijken waar ze de lapjes, die zij breit, samengenaaid worden. ik gaf haar het telefoonnummer van zuster cécile, en gisteren was ze dan te gast op de bijeenkomst.   daar lagen al een ganse lading truitjes en dekens bijeen, en de dames werken verder. .... alle dekens zijn heel mooi van kleur samengesteld en prachtig afgewerkt !!!!!
zuster cécile en zuster noëlla houden me op de hoogte, nu ik niet zelf kan gaan.   ik hoop na de reeks bestralingen zelf weer op bezoek te kunnen,   misschien eind januari...
ik wil langs deze weg alle dames die breien in ruiselede bedanken voor hun mooie werk, en vooral zuster cécile en zuster noëlla, die ervoor zorgen dat alles in orde komt. zij hebben in de tijd ook gezorgd voor de eerste contacten met wereldmissiehulp, die al heel veel dekens verstuurd hebben.   zonder de zusters was dat niet mogelijk geweest.

graag had ik eens een bijzonder oproep gedaan :
in drongen hebben annie en enkele buren en collega's   reeds van in het begin gebreid voor pakistan. daarvoor haalden ze hun wol bij martine, je weet wel de "wolmadam".   daar stonden massa's wol... maar na twee jaar is die voorraad op.   als er mensen zijn, die restjes wol hebben die ze niet meer nodig hebben, wil u mij alsjeblieft mailen?   laat naam en adres en eventueel telefoonnummer weten , dan kunnen we verder afspreken.
zo kunnen die mensen weer verder breien, het is voor hen een "passie" geworden, en zeker met die lange winteravonden, heel leuk om te doen.
dus, hebt u nog een restje wol op zolder of ergens in een kast, en wil u deze aan ons schenken : patriek.nadine.dejonghe@telenet.be
onze grote dank, nadine en breisters uit drongen.

Geschreven door dino om 21:09

Maandag 26 november 2007

EERSTE CHEMODAG

deze morgen moest ik al vroeg in het ziekenhuis zijn. eerst langs bij de arts en dan moest de poortcatheter aangeprikt worden. net als vrijdag was dat weer niet evident. uiteindelijk haalden ze de dokter bij die de operatie deed en hij heeft het rap gefixt. tegen twaalf uur was de chemo doorgelopen en hadden ze alles afgekoppeld en was ik er van af. deze namiddag moest ik dan in az brugge voor een simulatie voor de bestralingen. een heel lieve dokteres nam me eerst mee naar haar bureau om uitvoerig uitleg te geven over wat? hoe?..... héél leerrijk. het gaf me een totaal andere kijk op de behandeling die nu volgt. ook voor het verder verloop van de bestralingen kan ik altijd bij haar terecht voor vragen en als ik het eens moeilijk heb of zo... dat is een hele geruststelling. volgende maandag moet ik de eerste keer gaan. ze raadde me aan op tijd te rusten en goed te eten. dat is heel belangrijk.
en ja, vanavond ben ik wel moe, maar ik wilde eerst vertellen hoe het gegaan was vandaag. groetjes, dino

Geschreven door dino om 19:45

Zaterdag 24 november 2007

MOEILIJKE DAG GISTEREN

gistermorgen moest ik naar het ziekenhuis om een poortcatheter te steken.   een poortcatheter is een volledig implanteerbaar toedieningssysteem dat gebruikt wordt om medicijnen in de bloedbaan toe te dienen. de poort is van buitenaf slechts te zien als een kleine zwelling onder uw huid. het is gemaakt van speciaal medisch materialen en ontworpen voor veilig, langdurig gebruik in het menselijk lichaam.
normaal gezien is dat een kleine ingreep die gebeurt onder lokale verdoving. bij mij verliep het niet zo vlekkeloos en kwam toch wat méér bij kijken om de poort uiteindelijk te plaatsen. ik moest een dag blijven en er werd ook nog een foto gemaakt om helemaal gerust te zijn dat alles op zijn plaats zat. ik maakte me wel zorgen en voelde mij niet zo gerust als anders.   van maandag tot vrijdag moet ik elke dag chemo krijgen . maandagnamiddag moet ik naar az brugge voor een simulatie, en dan zal ook bestralingen starten, dertig keer....
het kwam zo plots allemaal op me af en ja, de ene dag is ook de andere niet.   toen ik dan uiteindelijk naar huis mocht, was ik toch wel blij. ik had nogal wat pijn en was moe en de tweezit- zetel thuis is tegenwoordig mijn lievelingsplekje geworden. daar heb ik me dan ook neergevleid voor de rest van de avond.   vandaag is het al wat beter, de pijn is verminderd.   toch heb ik al zeer veel gerust. antoinette en annie belden me op om eens te informeren en me wat moed in te spreken.
dinsdag komt de pers naar het dienstencentrum in deinze om een artikel te maken over het werk van griet in senegal. elke belde me om te vragen of ik daar kon zijn ?   spijtiggenoeg kan ik niet , wegens de chemokuur, maar antoinette zal er zijn . dat is voor mij een hele geruststelling.   zij is één van de personen waar ik altijd op kan bouwen.   ik prijs me gelukkig dat ik zo'n goeie vriendinnen heb, en zoveel mensen die met me meeleven. verder hou ik me dit weekend superrustig, rusten is het enige wat ik nu moet doen, zeggen de dokters . dus zal ik hun raad maar opvolgen.   ik wens iedereen bijgevolg een aangenaam weekend, doe wat je graag doet en geniet er van. tot volgende keer. dino

Geschreven door dino om 18:59

Dinsdag 20 november 2007

WEERSPREUKEN

heeft januari koude en droge dagen,
dan zal in februari de sneeuw u plagen.

als in februari vroeg krokussen bloeien,
dan zullen ze met de koude stoeien

danst het lammetje in maart,
april pakt het bij de staart

de huwelijkse staat is als april
nu de zon, dan storm en dan weer stil

kamillegeur in mei,
brengt de zomer dichterbij

hoort ge in juni de donder kraken,
dan maken de boeren goede zaken

is in juli de morgen rood,
's avonds verkeert het weer in nood

iedereen heeft het al ondervonden,
wervelwinden zijn aan augustus gebonden

trekvogels in septembernacht,
ze maken de kersttijd zacht

oktober geeft ons wijn en zonnige dagen,
maar ook jicht en andere plagen

maakt de spin in 't web een scheur,
dan klopt weldra de stormwind aan de deur

met decembermaand is het jaar weer uit,
gelukkig wiens balans goed sluit.

Geschreven door dino om 20:49

Zaterdag 17 november 2007

ALLEZ ALLEZ ZIMBABWE

iedereen kent wel de serie over het wel en wee van roger de vlaeminck en de renners uit zimbabwe.    dan kennen jullie ook wel marianne en haar man die een gouden hart hebben en nu alles in het werk zetten om een weeshuis te bouwen in dit land.
u hoort me al komen : weeskinderen...truitjes...dekentjes...
ik had al enkele malen gedacht, misschien moet ik eens naar marianne gaan en vragen of zij geen truitjes of dekentjes kunnen gebruiken voor die weeskinderen. blijkbaar ben ik niet alleen want gisteren belde yvonne me van waarschoot-beke.   zij breien ook sinds het begin voor mijn aktie. ze vroeg me of ik het niet erg vond dat zij contact opgenomen had met marianne . in de loop van volgende week zou ze er eens naartoe gaan om ons werk te tonen.   graag zelfs. zo'n initiatieven zijn meer dan welkom.
ik hoop dat marianne het mooi vind , want volgende week vertrekt er al iemand naar daar en die zou al wat kunnen meenemen.
de zon schijnt en dat maakt me blij. gisteren was ik bij de specialist in het ziekenhuis   om meer te vernemen over de chemo, en er moeten dus ook bestralingen komen. de eerste kuur en bestralingen beginnen op maandag 26 november en zouden tegen nieuwjaar gedaan zijn en daarna nog een tweede kuur van een zestal maanden chemo. ik ben genezen, zegt hij, maar ze geven me nog een "levensverzekering "!  .... dus wat kan een mens meer wensen.

graag zou ik jullie nog een paar spreuken meegeven, om eens over na te denken :

elke kleine attentie is groot
humor is een goede schokbreker, als je botst in het leven
ontroerd zijn is nadenken met je hart
al doen wat je kan, is al wat je kan doen
een droom is wat mensen drijft
één goede kant is beter dan een groot verstand
rij wijs, of 't is je laatste reis
gezonde mensen willen alles, zieke slechts één ding :genezen
etiketten plak je op flessen, niet op mensen
de waarheid komt nooit uit de loop van een geweer
eenzaamheid, de jas die niemand past
als alles rond geld draait, ben je arm
geef mensen geld en ze maken ruzie,
geef ze een droom en ze werken samen
zet de tv af en het leven aan
kinderen zijn dikwijls onze leermeesters
je gezicht is de spiegel van je hart.

een prettig weekend gewenst.    dino

Geschreven door dino om 10:31

Dinsdag 13 november 2007

MIJN VENTJE EN IK

mijn ventje en ik zijn al 21 jaar samen en hopen daar nog vele jaren bij te doen. enkele weken geleden, toen de dokter zei dat ik kanker had, waren we allebei even de grond onder onze voeten kwijt.
je denkt nooit dat het op onze leeftijd ook plots kan verkeerd gaan. we waren er allebei niet goed van. maar dat gaf me ook de moed om de operatie te ondergaan zonder angst, ik was blij dat het "slechte stuk darm" eruit ging. en nu rust ik veel , zoals de dokters me voorschreven. ik wil weer gezond worden.
gisteren heeft tamara ons eens gefotografeerd, dat was al lang geleden. ik wil deze even met jullie delen.

Geschreven door dino om 20:41

Zondag 11 november 2007

11 NOVEMBER

toen ik deze morgen opstond en even buiten keek, had ik zin om weer in mijn warm bedje te kruipen : wind en regen....
maar ja t'is herfst en dan kan je dat eigenlijk wel verwachten.    en t'zijn van die dagen dat je dan lekker kunt genieten van je in je zetel te vleien en een boek te lezen of wat handwerk te doen.
om 13 uur bekeek ik het nieuws op tv.   daar toonden ze de koning en oudstrijders die bloemen gingen neerleggen bij het graf van de onbekende soldaat.    één ding trof me diep : de enige overlevende van de eerste wereldoorlog, een 109-jarige man uit groot-brittanië, zei wijze woorden : NOOIT MEER OORLOG !
op die dagen komen nog eens beelden in het geheugen, die we allemaal wel al gezien hebben over de wereldoorlogen.     zelf heb ik geen oorlog meegemaakt, maar mijn oma's konden er urenlang over vertellen.    het waren moeilijke tijden van angst en ontberingen.    als je dan eens naar ieper en de streek er rond gaat, en je ziet de talrijke oorlogskerkhoven waar gesneuvelde soldaten liggen, dan vraagt een mens zich wel eens af : waarom????
de kinderen van vandaag horen niet meer over die oorlogen vertellen door mensen die het echt meemaakten, wel op school in de geschiedenisboeken .    dat lijkt allemaal zo ver weg,   en nu is er toch niets tekort ???
toch vind ik het eens goed dat dagen als 11 november in ere gehouden worden, en dat we ons dit   eens   herinneren,   en dankbaar zijn voor wat de oudstrijders   en soldaten die hun leven gaven in de oorlog,   voor ons land gedaan hebben.

Geschreven door dino om 20:50

Dinsdag 6 november 2007

MAYA WORDT GROOT

misschien hebben jullie het al gezien ? maar in de linkse kolom staan twee nieuwe foto's ! één met de drie honden van mijn jongste dochter en haar man, en één met maya alleen. op 12 augustus schreef ik op mijn blog dat een nieuw hondje zijn intrede deed in het gezin van tamara en sven. ondertussen is ze al heel wat gegroeid. op het hondenforum werd ze verkozen tot miss puppy ! ze gaat tweemaal in de week naar de hondenschool en is heel flink. ik kan echt genieten van die lieve honden, 't zijn gewoonweg superschatjes ! ik wil jullie ook eens laten meegenieten van die mooie foto's.

Geschreven door dino om 22:55

Dinsdag 6 november 2007

AVS

kort bericht :

mijn dochter liet mij net weten dat fientje vanavond op de regionale zender van avs komt. blijkbaar zijn ze gisteren op de school in ertvelde komen filmen.

fien gaat sinds gisteren ganse dagen naar school. voor het herfstverlof is ze halve dagen geweest en in het uz gent vinden ze dat ze het nu wel zal aankunnen om ganse dagen te gaan. je ziet haar op de foto op haar eerste schooldag.

Geschreven door dino om 08:41

Maandag 5 november 2007

GOD IN JE LEVEN BRENGEN

deze morgen ontving ik een tekst via een mail van een vriendin, die ik jullie niet wil onthouden.   als je wil, lees het eens door, het is echt iets om over na te denken.

de dochter van een beroemde predikant werd geïnterviewd tijdens een talkshow op televisie.
de presentatrice vroeg haar : hoe kon God zulke gruwel toelaten? (feiten op 11 september)
dit jong meisje gaf een even diep als scherpzinnig antwoord :

ik geloof dat God door dit alles even diep bedroefd is als wij,
maar sinds vele jaren vragen wij hem om onze scholen te verlaten,
uit onze regeringen weg te gaan en te verdwijnen uit ons leven.
gentleman, als hij is, heeft hij zich rustig teruggetrokken.
hoe kunnen wij dan nog hopen dat God ons zijn zegen en bescherming
zal geven, als we blijven aandringen om ons alleen te laten ?
in verband met recente gebeurtenissen, terroristische aanslagen,
moordpartijen in scholen, oorlogen enz....denk ik dat alles begon bij
Madeleine Murray O'Hare, die klacht indiende en eiste dat er in de scholen
niet meer gebeden werd. we hebben JA gezegd.
daarna heeft een ander gezegd dat we de Bijbel op school niet meer
zouden mogen lezen.
diezelfde Bijbel die onderwijst "ge zult noch moorden, noch stelen,
en heb jezelf lief"
en wij hebben JA gezegd.
vervolgens was er Dr. Spock, die ons heeft gezegd dat we onze kinderen
niet mogen slaan wanneer ze verkeerd of slecht handelen, omdat
anders hun kleine persoonlijkheid vervalst zou worden, en dat we ze
in hun eigenwaarde zouden aantasten.
de zoon van deze dokter is spijtig genoeg omgekomen door zelfdoding.
men zegt ons dat een expert weet waarover hij spreekt,
eender wat hij ons vertelt.
weer hebben we JA gezegd.
nu vragen we ons af, waarom onze kinderen geen geweten hebben,
waarom ze geen onderscheid tussen goed en kwaad kunnen maken,
en waarom ze een vreemde, een ouder of zichzelf zomaar kunnen
doden zonder emoties te vertonen.
waarschijnlijk dat we ten gevolge van diepe reflectie tot de conclusie
zullen komen , dat alles te maken heeft met het principe "te oogsten
wat men zaait".
   het is eigenaardig vast te stellen hoe gemakkelijk het voor mensen
is om God weg te gooien om zich daarna af te vragen
waarom hun wereld een hel wordt, of hoe gemakkelijk we
aannemen wat er in de kranten verschijnt, maar alles wat de Bijbel
zegt in twijfel trekken.
   het is raar vast te stellen dat wij grapjes per mail kunnen
versturen, die zich verspreiden als strovuur, maar indien
we berichten ontvangen in verband met God, we tweemaal
nadenken, alvorens ze met anderen te delen.
misschien durf je ze niet naar je correspondenten sturen,
omdat je niet weet waarin ze geloven, of je afvraagt wat
ze wel over jou zullen denken.
   het is eigenaardig dat we meer begaan zijn met wat mensen
over ons zouden kunnen denken, méér dan wat God over ons zou
kunnen denken......

Geschreven door dino om 22:37

Zaterdag 3 november 2007

DIKKE KNUFFEL

nog eens   een dikke knuffel   van me voor al die lieve mensen die me zoveel moed inspreken en toffe mailtjes sturen.
de voorbije week was het even wennen.   in het ziekenhuis lijkt alles zo makkelijk   en voel je je goed,   maar thuis voel   je   je al rap niet zo zeker.   je bent bang om iets verkeerd te doen, verkeerd   te eten   of zo....   gelukkig   is   patriek er ,   die echt   alles   voor me doet,   en ook de kinderen .     ik heb wel nog heel veel   geslapen,   kan ook niet lang   met iets bezig zijn. waarschijnlijk door die zware verdoving , kan ik me nog niet zo goed concentreren.
maar dat zijn dingen die voorbijgaan.
woensdag kreeg ik dan het nieuws dat ik   er in het weefsel, van het stuk dikke darm dat ze wegnamen,   nog twee poliepkes met cellen gevonden zijn, zodat ik zeker nog chemo moet krijgen.
dat was efkes slikken,   maar ergens zal het dan een geruststelling zijn dat er nadien geen (?) kwaadaardige cellen meer zijn.   maar tis winter, en ik hoop tegen dat de zomer eraan komt, ik weer gezonder door het leven ga.
momenteel   heb ik   maar één   wens : genezen !
ik neem dag per dag en zie wat er komt.
wat je vroeger als normaal beschouwt, lijkt plots véél belangrijker. de liefde die je krijgt,   is véél intenser, de liefde die je geeft   ook !
ik begon deze blog, gewoon om jullie te vertellen   over   de dekentjes   die we maken voor pakistan, en later voor andere gebieden.   stilaan word   je   blog méér dan   een gewoon comunicatiemiddel met geïnteresseerden.   je geeft   ook steeds een beetje meer van jezelf bloot.   je voelt je ook véél méér verbonden met de andere bloggers en bezoekers van je blog.   ik heb héél toffe mensen leren kennen,   heb ook héél véél geleerd bij het lezen van andere blogs.   ik heb ook de poëzie   op een andere manier leren kennen bij de prachtige gedichten   van    mensen ,   die   geen   "naam" hebben,   maar voor ons, bloggers,   des te méér.
eigenlijk zijn jullie allemaal voor mij   méér dan een knuffel waard !
dank   U   !   nog een prettig weekend !

Geschreven door dino om 08:43

Berichten van 1 november 2007 tot 30 november 2007