Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
seniorennet.beseniorennet.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Berichten van 1 juli 2007 tot 31 juli 2007

DEKENS GAAN NAAR .....

tis weer vrijdag en vanmorgen was ik vroeg uit de veren.   ik had een afspraak met antoinette  want vandaag kwamen ze van wereldmissiehulp  onze voorraad dekens en truitjes halen.  daar zitten ook de breiwerkjes van de school in drongen bij.   alles gaat mee  naar kinsjhasa   naar pater tailleu.   deze pater verblijft al lang aldaar,  is teruggeroepen naar belgië,  maar ging uiteindelijk terug naar zijn missiepost.  hij heeft gevraagd om dekens en  kleding voor de kinderen op te sturen. 
antoinette en ik waren benieuwd hoeveel we nu hadden.  de maanden die  passeerden stapelde we alles op ,  maar we hadden er echt geen idee van hoeveel het uiteindelijk samen was.
we staken alles zorgvuldig in grote zakken ,  we wogen ze en het uiteindelijk resultaat is....250 KILO !!!!!
en het is nog maar van maart geleden dat we een zending meegaven naar roemenië,  dus dan zijn we weer van 0 begonnen.  onvoorstelbaar dat we op die aantal maanden weer zoveel samen hebben.  dat bewijst toch dat onze aktie goed gaat.
koen van wereldmissiehulp stond er ook versteld van dat we weer zoveel hadden om mee te geven,   en dit is dankzij de vele breisters  én naaisters,  die alles aaneenzetten,  dat dit allemaal mogelijk is.   de kindjes  van de missiepost zullen heel blij zijn,  niet in het minst pater tailleu.
bij een kopje koffie vertelde antoinette me  dat ze in deinze ook contact heeft met iemand die met haar man,  een dokter,  naar senegal gaat  en daar de jonge moedertjes gaan helpen bevallen.   naar het schijnt is daar van de meest noodzakelijke dingen geen sprake.   daardoor sterven ook veel borelingskes.  we gaan nu voor hen dekentjes maken en mutsjes en kleine truitjes.  ook proberen we uit witte katoen doeken te maken om de kindjes proper te maken na de bevalling. 
wéér iets om ons voor in te zetten.
de mensen die naar senegal gaan mogen maar elk 80 kilo meenemen,  dat is niet zo heel veel, maar wat er mee kan,  kan ginder helpen. 
dat is het grote probleem :  het verzenden kost heel veel geld.  dat hebben we niet,  dus we moeten hopen dat we ons gerief kunnen meegeven aan een organisatie of aan mensen die zelf terplekke gaan.  tegen de winter lukt het misschien weer om een zending naar pakistan te versturen via shelter holland.
sowieso,  we doen verder,  en zo'n zending kunnen meegeven geeft weer nieuwe moed.
dat was het dan voor vandaag.  ik wens jullie allemaal een mooi weekend.
Geschreven door dino om 17:40

TOSKA

k heb al verteld dat ik zo'n lieve poes heb :floorke.  we haalden ze uit het asiel toen ze vier jaar was.  eigenlijk is ze een brit ,  maar bij haar voorouders zat een pers,  en daardoor heeft ze halflang haar.  en dat haar wordt precies met jaren dikker.  vorige week ging ik met haar naar de veearts voor haar jaarlijkse spuitjes  en toen ik daar in de wachtzaal zat trok een pakje kaartjes mijn aandacht : toska,  kattenhotel en toilettage ....   ik wist niet dat toilettage voor katten bestond,  en dan nog niet eens zo ver van mijn deur.  dus ik een kijkje gaan nemen.  danny en conny bleken zelfs bekenden te zijn.  het was altijd conny haar droom om iets met katten te doen,   en het resultaat mag er wezen.  als jullie willen kan je ook een kijkje nemen op www.kattenhotel-toska.be   .eigenlijk zou het misschien een oplossing zijn voor ons floorke als wij eens een korte trip zouden maken.  maar waarvoor ik eigenlijk ging was de kattentoilettage.  ik heb meteen een afspraak gemaakt voor volgende week  en ben echt benieuwd naar het resultaat.  ik vertel je dan wel hoe mijn floorke eruit ziet. 
Geschreven door dino om 13:04

gisteren  nam ik even de tijd om mijn mand met tijdschriften eens op te ruimen.   voor ik de tijdschriften weggooi,  kijk ik nog altijd even of er niets instaat dat ik wil bewaren en knip dat dan uit.   bij één van de libelles zat een klein boekje :  het ultieme decoplan.  daar ik van plan ben om binnenkort  te schilderen,  bladerde ik vluchtig...  tot op een blad ik een fotootje zag van een kleurig lappendekentje !  eronder stond : patchworkplaid op kindermaat voor een wintermiddagje op de bank...  prijs  : € 45
het was een kopie van onze dekentjes.  zo zie je maar wat prachtige kunstwerkjes wij maken.  ik was echt trots  en ik denk al wie van jullie  me meehelpt ook.  als ik dan ook bedenk dat zelfs kinderen ons helpen,  ja,  dan mogen zij ook terecht fier zijn.  
en we doen voort... zo kunnen ze in die arme landen ook geniet hebben  van zo'n leuk hebbedingetje,  maar gratis en voor niks  en met héél véél liefde gemaakt.  dat maakt ze zo uniek !!!!!

dit wilde ik jullie toch niet ontzeggen  en hierbij dank ik nog eens iedereen die me helpt om dit alles te verwezenlijken.
Geschreven door dino om 16:39

ONZE LIEVE HUISDIEREN

iedereen zal nu ongeveer wel al vakantie hebben  of vertrekt toch binnenkort naar één of andere bestemming.  dat is echt wel een tijd van rust en ontspanning,  ontstressen.....  na een druk werkjaar is dat zeker geen overbodige luxe.  ik zou zeggen geniet allemaal en hopelijk hebben jullie mooi weer.  maar toch wil ik een kleine boodschap meegeven  voor al de mensen die huisdieren hebben   :  zorg voor een gepaste opvang.   elk jaar worden honden en katten gedumpt in een asiel of gewoon uitgezet.  dit is echt verschrikkelijk.   de dieren hechten zich aan hun baasjes en worden door sommigen gewoon achtergelaten.  ik ben er zeker van dat één of ander buur of familielid zich wel over de  huisdieren  zal  ontfermen.  er zijn ook talrijke honden - en kattenhotels,  waar onze viervoeters lekker verwend worden.   leuk dat zoiets bestaat eigenlijk. 

mensen die niet weg gaan met vakantie en verkiezen om hier te blijven  kan ik alleen maar goed weer wensen.  we hebben al wat kwakkelweer gehad,  maar dat zal toch wel eens gaan veranderen hoop ik. 
ik doe een kaarsje branden voor mooier weer !!!!

sowieso staat er weer een weekend voor de deur en dat is toch ook niet mis.  ik wens jullie allemaal een schitterend weekend.
Geschreven door dino om 16:31

VRIJ.....MAAR DE WEEK GING RAP VOORBIJ

deze week moest ik niet met fien naar het uz maar toch is hij voorbijgevlogen. maar ik heb nuttig werk gedaan.  vooraan in de week was ik in Beke,  dat is bij Waarschoot.  daar word naarstig gebreid en angèle had me gebeld dat ik mocht langskomen om het gerief op te halen.   en het was de moeite !  ze maken er echt een punt van om alles heel netjes af te werken.   meteen werd ik ook uitgenodigd op hun hobbytentoonstelling  in augustus.  ze gaan ook truitjes en dekentjes tentoonstellen. 
woensdag ben ik even langsgeweest bij antoinette.  de dag ervoor was ze jarig maar dan kwam haar familie. we konden ook nog eens gezellig bijbabbelen,  en ze toonde me een krantenknipsel .  blijkbaar zijn ze in deinze ook bezig met  dekentjes te maken,  op dinsdag komen ze samen.  antoinette gaat eens kijken hoe het daar aan toegaat.
donderdag ben ik dan naar annie geweest in drongen.  het was al heel lang geleden dat ik er was,  en het deed me echt deugd haar terug te zien.  we zijn twee zielen op één buik.
vandaag was ik dan te gast in integraal in brugge bij zuster noëlla en régine,  die de lapjes in brugge ophaalt.  zuster maria goretti  naait de lapjes aan elkaar.
gelukkig kon alles in mijn auto.  maar t wordt stillaan tijd dat we nog eens een zending kunnen doen.  daar ga ik  me de volgende week eens mee bezig houden.
zuster noëlla vertelde dat ze nog altijd met veel plezier breien.  we spraken een datum af om weer eens samen te komen met de mensen die breien.  
nog een weekje vrij  voor een nieuwe chemokuur begint voor fien.
ze voorspellen een mooi weekend  dus geniet er maar van en tot volgende week !
Geschreven door dino om 21:13

voor hen die nog een moeder hebben,  is dit heel mooi

voor hen die geen moeder meer hebben,  is dit nog mooier

voor hen die moeder zijn : je zult ervan genieten…

 

De jonge moeder die begon aan haar levenspad vroeg :

“ Is dit een lange weg?”

En de gids zei haar :”ja,  en de weg is hard.  En ze zult oud zijn

voor je het einde bereikt. Maar het einde zal mooier zijn

dan het begin !”

 

De jonge moeder was welgemoed en kon niet geloven

dat er iets beters kon zijn dan deze jaren.

Dus speelde ze met haar kinderen,  en plukte

bloemen voor hen onderweg, baadde hun in hun

sprookjes  en de zon scheen op hen de moeder zei :

“  niets kan mooier zijn dan dit “

Toen kwam de nacht,  en het onweer en het pad was donker.

De kinderen rilden van angst en kou en de moeder trok

ze tegen zich aan en beschutte  hen met haar mantel

en de kinderen zeiden :”  moeder wij zijn niet bang, want

jij bent bij ons en dus kan ons niets gebeuren. “

En toen kwam de morgen,  en ze moesten een berg op

en de kinderen waren moe,  en de moeder werd moe. 

Maar ze zei tegen haar kinderen :

“ nog even volhouden en we zijn er.  “

Dus klommen de kinderen verder en

Toen ze de top bereikten zeiden ze tegen hun moeder :

“ dit hadden we niet gekund zonder jou “

En de moeder, toen ze ’s nachts omhoog keek

naar de sterren,  zei tot zichzelf :

“ dit was nog  een mooiere dag dan de vorige

omdat mijn kinderen hebben geleerd vol

te houden als het moeilijk is.

Gisteren gaf ik hun standvastigheid en vandaag

gaf  ik hun moed."

En de volgende dag kwamen vreemde wolkenformaties

die de aarde verduisterden, wolken van oorlog

en haat en onheil en de kinderen tastten

in het rond en struikelden,  en de moeder zei :

“ kijk omhoog. Sla je ogen op naar het licht “

En de kinderen keken omhoog en zagen boven

de wolken de eeuwige glorie en die geleidde

hen door de duisternis.

Die avond zei de moeder :

“  dat was de beste dag van allemaal,

want ik heb hun God laten zien ! “

En de dagen werden weken, en de weken werden

maanden en jaren  en de moeder werd oud

en klein en gebogen.

Maar de kinderen waren groot en sterk en

liepen met trots.  En toen de weg moeilijk

werd,  tilden ze haar op en droegen haar

want ze was vederlicht, en op het laatst

kwamen ze aan een heuvel  en

daarachter zagen ze een gouden poort

die wijd open stond.

En de moeder zei : “ ik heb het eind 

bereikt van mijn reis.  Nou weet ik dat mijn

kinderen alleen kunnen gaan en hun kinderen

na hen. “

En de kinderen zeiden : “  u zult altijd met

ons meelopen moeder,  zelfs als je door de

poort bent gegaan “

En ze stonden te kijken toen ze alleen verder

ging door de poort ,  die zich achter haar sloot.

En ze zeiden : “ we kunnen haar niet zien,

maar ze is nog steeds bij ons.

Een moeder als de onze is méér dan

een herinnering,  ze blijft een levende

aanwezigheid…

 

Je moeder is ALTIJD bij je…

Zij is het geritsel in de bladeren van de bomen ,

als je door de straat loopt

Zij is de reuk van wasverzachter in je

versgewassen sokken

Zij is de koele hand op je voorhoofd

als je je niet lekker voelt

Je moeder leeft in je lach

Ze is gekristalliseerd in iedere traan

die je laat

Zij is de plek waar je vandaan komt,

Je eerste thuis ;

Zij is de routebeschrijving die je volgt

met iedere stap die je neemt

Zij is de eerste liefde en je eerste

verdriet en niks ter wereld kan je

van haar scheiden.

Ook de tijd niet,  of ruimte,  of zelfs de dood !

Geschreven door dino om 12:06

eind vorige week kreeg ik een mailtje van zuster noëlla van integraal  dat ik  dringend naar brugge moet afzakken  om dekens en truitjes af te halen.   antoinette haar hobbyclub heeft ook weer heel wat klaar,  en dan kreeg ik nog een telefoontje van het psychiatrisch ziekenhuis van velzeke dat de patiënten ook nog enkele dekens gemaakt hebben.      blijkbaar is iedereen een beetje bezig opkuis te houden voor de echte zomer begint.     dus de komende weken probeer ik overal naartoe te gaan en zo weer een levering klaar te maken.      deze week zit ik vast in het uz in gent bij ons fientje.    het is de laatste kuur van een reeks van vier.   daarna krijgt ze twee weken rust.   tijd dus om hier thuis ook wat te doen. 
ondertussen gaan velen van jullie wellicht op vakantie...of zijn al geweest.  mijn boezemvriendin annie,  die altijd per fiets op reis gaat,  is net thuis gekomen van een fietsvakantie in de westhoek.  chapeau voor mensen die zo op reis gaan.  het is wel heel gezond en je ziet echt wat,  waar het je met de auto dikwijls ontgaat...  zelf zijn ze ook gastgezin voor fietsers op reis.  
de laatste tijd heb ik heel weinig tijd gehad voor mensen die me heel nauw aan het hart liggen.  ze begrijpen wel dat je als grootmoeder bij je ziek kleinkind wil zijn ,  maar ik mis deze mensen ook !
je kan ook niet alles aan de kant zetten,  anders ga je er onderdoor en daar heeft niemand wat aan.
dus geef ons maar het zonnetje  ,  dan komt het er ook rapper van eens een uitstap te doen.   het is goed voor ons humeur  en onze gezondheid.

Geschreven door dino om 16:54

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten