Maandag 31 augustus 2009
VOOR AL WIE GEHAAST IS.....
dit is echt gebeurd.er stond een straatmuzikant aan de ingang van het metrostation "l'Enfant Plaza" in Washington DC.
het was een koude ochtend in januari van dit jaar. hij speelde gedurende 45 minuten : om te beginnen met Bach, dan het Ave Maria van Shubert, muziek van Manuel Ponce, van Massenet en opnieuw Bach.
het was bijna 8 uur 's morgens, een piek-uur, er kwamen bijna 1000 mensen voorbij, meestal op weg naar hun werk.
na 3 minuten was er een man op wat rijpere leeftijd, die de spelende muzikant opmerkte. hij vertraagde even , stopte enkele seconden en stapte dan sneller door. een minuut later kreeg de vioolspeler zijn eerste dollar : zonder stoppen gooide een vrouw een biljet in zijn vioolkist.
enkele minuten later, bleef er een knakker even staan luisteren, maar keek op zijn uurwerk en stapte vlug verder... hij was duidelijk te laat.
de grootste aandacht kwam van een kleine, ongeveer driejarige jongen. zijn moeder trok en duwde hem, maar het kind bleef staan kijken naar de vioolspeler. uiteindelijk heeft de moeder hem flink aangepakt om verder te gaan. tenslotte, al stappend, hield het kind toch zijn hoofdje naar de muzikant gericht.
gedurende de 45 minuten dat de muzikant speelde, waren er amper 7 personen die echt bleven staan en luisteren.
alles bij mekaar had hij 32 dollar verzameld. niemand heeft opgemerkt wanneer hij gestopt is. geen enkel applaus.
slechts één enkele persoon uit de 1000 voorbijgangers heeft hem herkend.
niemand die er aan dacht de vioolspeler Joshua Bell was, één van de beste muzikanten ter wereld. hij heeft daar in de hall van de moeilijkste partituren gespeeld die ooit geschreven werden, en dat op een Stradivarius uit 1713 met een waarde van 3,5 miljoen dollar.
twee dagen voor dit gebeuren in de metro, was zijn optreden in het theater van Boston op voorhand uitverkocht, en kostten de tickets bijna 100 dollar per plaats!!!
dit incognito optreden van Joshua Bell in een metrostation was georganiseerd door de "Washington Post" in het kader van een onderzoek naar perceptie, en de smaken en de prioriteiten van de mensen.
dit waren de vragen :
° kunnen wij in een gewone omgeving op een ongewoon uur, schoonheid
herkennen?
° houden we stil om het te apprecieren?
° kunnen wij in een onverwachte context talent herkennen?
één van de mogelijke conclusies van deze ervaring kan zijn :
als we niet de tijd hebben om te stoppen en te luisteren wanneer één van de beste muzikanten ter wereld, één van de mooiste partituren speelt, hoeveel andere buitengewone zaken laten we dan ook aan ons voorbijgaan?
Geschreven door dino om 09:24
