ZATERDAG

zaterdag... mooi weertje...de wereld lijkt precies anders vandaag. de laatste weken zijn voor mij nogal druk geweest, niet wat werk betreft, maar ik heb veel emoties te verwerken gekregen. voor veel mensen misschien gewone dingen, en dat zijn ze ook, maar die op mij sporen hebben nagelaten. sporen van geluk, ontroering, verwondering, verdriet.... in bepaalde periodes van je leven, neem je daar niet veel aanstoot aan, en gaat alles gewoon voorbij, andere periodes ga je op alles dieper in, en treffen je de gevoelens méér dan anders.
en vandaag sta ik daar echt even bij stil, probeer ik alles een plaatsje te geven, en bedenk vooral : denk eens aan jezelf!
dat lijkt voor velen egoïstisch, maar voor diegenen die me kennen, niet.
toen ik kanker kreeg , zei de dokter : het wordt nu tijd dat je eens aan jezelf begint te denken. dat heb ik toen gedaan, ik voelde me rustiger, vocht tegen de ziekte...
maar zodra ik me beter voelde was de trein weer vertrokken, als je begrijpt wat ik bedoel. zonder dat je het weet, leef je weer het leven van voorheen.
deze week werd ik weer eens wakker geschud, toen we moesten wachten op het resultaat van Fien haar scan....
voorlopig is het weer goed, maar....
ik moet even op de rem trappen, even gas terug nemen, meer tijd nemen om tot rust te komen ....
bij velen vergaat het net hetzelfde, ik denk dat velen zich herkennen in mijn verhaal. soms is het echt beter een beetje af te remmen, eens stil te staan en te gaan, inplaats van te lopen... het leven gaat al snel genoeg.
een fijn weekend gewenst !
















