Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
seniorennet.beseniorennet.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Berichten van 1 augustus 2011 tot 31 augustus 2011

Woensdag 31 augustus 2011

STILTE

ik kreeg een heel mooie tekst van Bond zonder Naam   die ik heel treffend vond.

Bond zonder Naam gaat samen met heel de samenleving door woelige tijden.  elk systeem wordt vandaag in vraag gesteld.    de grenzen van de democratie lijken bereikt.  justitie is hopeloos verouderd. we lijken weinig geleerd te hebben  van de financiële crisis van 2008.  we hebben ons laten verleiden en misleiden door het verhaal  van "steeds meer".  met z'n allen zijn we weggedreven van het wezenlijke.  vervreemding is het diepe trauma van het Westen.  velen leven met een stil verdriet.
de mensen zijn moe.  Hét moe.  voelen zich uitgewrongen.  de nood aan rust is groot.  ze willen vrede,  tijd voor zichzelf.   stilte.   
kost wat kost vasthouden aan antwoorden waarvan iedereen weet dat ze niet meer werken,  is geen goede zaak.  daarom kan een eerlijke "ik weet het niet meer"  een zeer hoopvolle boodschap zijn.  durven zeggen dat we het niet meer weten is een begin van waaruit we naar nieuwe en betere antwoorden kunnen zoeken.  en daarvoor  is stilstaan zo belangrijk.
de duurzame stilte is helend.   zuiverend.   ze maakt dat het lawaai aan de binnenkant verstomt en de zintuigen worden aangescherpt.   omdat je vertraagt,  ontstaat van binnen een open ruimte  waarin nieuwe antwoorden kunnen groeien.  willen we de problemen die op ons af komen aankunnen,  dan zal deze oase van verstilling en verdieping een centrale plaats moeten krijgen.

ik denk dat dit een beetje de geest van de tijd weergeeft,  daarom ook dat ik het zo treffend en mooi vond.
Geschreven door dino om 11:06
Woensdag 31 augustus 2011

ZOMERVAKANTIE VOORBIJ

ongelofelijk.... maar die grote vakantie is voorbij.   
morgen gaan ontelbare kinderen  weer naar school !   en ik bedacht zo : hier vinden we dat helemaal normaal  dat er schoolgebouwen zijn,  leraars,  lessen.....  maar in heel wat landen is dat niet zo normaal  en zijn er kinderen die ongeletterd blijven.    en toch is dat iets heel essentieel voor onze opvoeding en voor ons leven later.   we hebben heel veel kansen daardoor die we anders niet hadden.   de landen waar wij al dekentjes voor maakten zijn arm  en minder ontwikkeld,   en daardoor geraken ze ook niet verder.   als we dan de verhalen van Trees Van Hove horen over hoe de bevallingen gebeuren in Senegal  en met wat primitief materiaal zij zich moeten behelpen in de weinige ziekenhuizen   begrijpen we dat de gezondheid en de levenskansen van die mensen ook niet alles is.   het sterftecijfer bij borelingen is daar heel hoog.       de beelden die we de laatste weken heel frequent zien op teevee van de honger in Afrika,  drukken ons met onze neus op het feit dat we hier toch wel heel gelukkig zijn ,  en eigenlijk niets te kort hebben.    ik hoop dat al veel mensen hun duit in het zakje gedaan hebben.    alle beetjes helpen .   laat ons dat zeker niet vergeten.   
en wij gaan ook verder dekentjes maken en ander breiwerk  voor al diegenen die we kunnen bereiken en die het kunnen gebruiken. 
Geschreven door dino om 10:44
Woensdag 17 augustus 2011

KOMKOMMERTIJD

zoals bij de kranten,  is het bij ons ook een beetje komkommertijd.   in de zomer wordt er minder gebreid,  meer in de tuin gewerkt,  op uitstap gegaan......  en dat voelen we natuurlijk.   straks begint het schooljaar weer   en krijgen oma's weer wa vrije tijd  en komt het breien stilaan weer op gang.  
vorige week ging ik in Meulebeke een ganse auto vol breiwerk halen :  een deel lapjes,  en heel veel truitjes, dekentjes,  sokjes, handschoendjes,  sjaaltjes....   heel mooi !
daarmee reed ik naar Antoinette.  het was al een tijdje geleden dat ik daar was.  we waren blij dat we wat konden bijpraten.  samen hebben we dan de auto gelost.  met de lapjes wist ze waar naartoe en de rest moest op zolder.  begin september maak ik dan een afspraak met het opvangtehuis  in Sint Niklaas,  en informeer naar het aantal  en leeftijd  van de bewoners.    Dan  brengen we alles in gereedheid om die mensen daar te gaan verwarmen  met ons breiwerk.   vanaf 1 september  mogen we ook weer naar Huize Triest.     en ik ben zeker dat we nog wel andere initiatieven zullen vinden om ons breiwerk naartoe te doen.
dan wou ik nog even vertellen hoe we mijn mama vorige week verrast hebben op haar verjaardag :  we hebben haar "ontvoerd"  naar een tof,   brugs restaurantje  De Huzaar  in de vlamingstraat.  daar was ze al lang niet meer geweest.  samen met haar vier dochters en haar schoondochter dineren was echt de max voor haar.   niets dat ze liever doet dan met één van ons een koffietje gaan drinken of zo,  maar met allemaal samen gaan dineren  daar had ze zich niet aan verwacht.   t was dan ook een hele leuke verrassing.     op 30 augustus  is mijn pa jarig en in oktober zijn ze 60 jaar getrouwd  en dan is er groot feest.   we zijn blij dat we nog allebei onze ouders hebben  en dat ze nog in goede gezondheid zijn (mits wat kleine ongemakken).  hopelijk is dat nog een paar jaar zo. 
Geschreven door dino om 08:15
Maandag 8 augustus 2011

MAMA 80

morgen ist zo ver !  ons mama wordt 80 jaar !   ze is klein maar heel dapper.  samen met mijn papa die straks 83 jaar wordt ,   heeft ze vijf kinderen grootgebracht,  en dat is toch een groot gezin  want we hebben allemaal gestudeerd.   zelf heeft ze naast haar verblijf in de materniteit nooit een ziekenhuisverblijf gehad.   ze klaagde nooit,  haar werkkracht is legendarisch. ongelofelijk wat zij bereikt heeft,  ondanks dat ze als 14 jarige thuis moest blijven van school omdat haar vader was gestorven.   haar droom om verpleegkundige te worden moest ze opbergen.  daarom dat ze zo blij was dat mijn beide dochters verpleegster zijn.   toch een beetje van haar meisjesdroom die uitkwam.....
als ze verteld aan de kleinkinderen moeten die nogal luisteren,  de tijden zijn teveel veranderd  en de kinderen van nu kunnen zich niet voorstellen hoe het in de tijd van oma was.    en niets dat ze liever doet dan vertellen aan haar kleinkinderen.    een bezoek van iemand doet haar zoveel plezier.  ze is blij dat ze dit nog allemaal met papa kan beleven.   
ze wilde verrast worden   voor haar verjaardag,   en dat gaan we morgen doen.   
zo is de week voor mij al druk begonnen,  maar Angèle van Meulebeke heeft gebeld om dringend om breiwerk en lapjes te komen.  ik ga dat vrijdag doen  en dan eventjes overleggen met Antoinette hoe we het gaan verdelen.   ik denk dat we de lapjes naar Ruiselede gaan doen.   het breiwerk zal bij Antoinette blijven om  dan in het najaar  naar Huize Triest of naar Sint Niklaas te doen,  of misschien nog naar een ander doel.
nu in mijn bedje   zodat ik uitgeslapen ben om morgen naar mama te gaan.  dan kunnen we samen ontbijten.

Geschreven door dino om 21:15

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten