Kruimels,
van gedroogd brood
vermorzeld tot fijn gruis,
voor ons van geen tel, waardeloos,
onze rijkdom zo groot
wij, badend in overvloed.
Mensen in armoede,
ontbering en zorgen geboren
hebben zelfs die kruimels niet
Het weinige dat wij delen,
een goedbedoeld handjevol
van overbodige luxe
is duidelijk voor hen
niet genoeg om te leven
te véél om te sterven.
Kruimels,
ons geweten gesust
het fluisterstemmetje
dat zindert in ons hoofd, gedoofd
het zwijgen opgelegd.
Wat zijn we trots op
het weinige dat we deelden
al zijn het maar de restjes,
onze kruimels.
Bomi.
dit gedicht schreef bomi.
het is een schitterend gedicht, dat ons eens doet nadenken over wat wij allemaal hebben, en anderen niet. nog meer mooie gedichten vindt je op https://blog.seniorennet.be/bomi2 . breng er ook eens een bezoekje, ik weet zeker dat jullie er ook zullen van genieten.
dank je bomi voor je prachtige gedichten!!!
dit gedicht vind ik heel goed passen in de geest van mijn blog, over de dekens voor pakistan. daarom ook dat ik het hier vandaag neerschrijf.
deze namiddag ben ik in velzeke, naar het sint-fransiscusziekenhuis geweest . jacqueline had me gebeld, dat er een zestal dekens klaar waren. de mensen daar hadden met plezier lapjes gebreid, en zij had ze aan elkaar genaaid, 's avonds en in haar vrije tijd. ze vertelde me, dat de patiënten daar echt zo blij waren ook iets te kunnen doen voor pakistan, liefst wilden ze ook verder doen met de actie.
ja...dan kan je toch geen neen zeggen...
het is ook een leuke bezigheid voor deze patiënten.
als er mensen uit de buurt van dit ziekenhuis mijn blog lezen, en nog restjes wol liggen hebben, die je niet meer gebruikt, willen jullie ze dan daar gaan afgeven. alle beetjes helpen.
vandaag kwam de zon toch nog een beetje langs, gelukkig maar.
ik wens jullie dan ook allemaal een zonnig weekend, en veel blogplezier.