Naar de inhoud

DEKEN VOOR PAKISTAN

als je anderen kan helpen, ben je een gelukkig mens
akke.beakke.be
bezoek ook eens onze website : www.debreimadammen.be

Archief

ZALIGE PASEN

ik wens al de lezers van mijn blogje een "zalige pasen".  en dat zeg ik met gans mijn hart.  het is schitterend weer en dat maakt dat dit  paasweekend extra aangenaam is.  je voelt je goed bij dit alles,   maar vergeet alsjeblieft niet de ware betekenis van "pasen".   en in deze woelige tijden zouden we eens meer moeten stilstaan bij het lijden en sterven van Jesus.    met wat ik in het verleden geleerd heb in het achterhoofd,   denk ik vaak : Jezus is gestorven voor ons, maar wat heeft het opgebracht........  beseffen de mensen wel wat Jezus voor ons gedaan heeft?   
ik moet zeggen,   ik besef het ,  met ouder worden,  méér en méér.......
velen beseffen dat maar als ze ongeneeslijk ziek zijn,  als ze geen uitweg meer zien in hun uitzichtloze situatie.....
toch is het simpel hoor : als we eens nadenken wat we hier allemaal hebben,   hoe we ons voelen,   wat er leeft en groeit op de aarde,  dan kom je maar bij één iemand terecht : Onze  Vader  in de hemel.
en die Vader waakt over ons,  maar het moet ook van onze kant komen.  we moeten niet gans de dag in de kerk zitten,  dat vraagt Hij niet,  maar enkele momenten nadenken,  aandacht schenken,  leven naar het voorbeeld van God.
als dat méér  zou gebeuren,  zou onze wereld en samenleving er veel mooier uitzien,  zou er véél minder egoisme zijn.
dit wou ik toch even kwijt op deze Paaszondag. 
een fijn weekend gewenst.
Geschreven door dino om 12:49

WERELMISSIEHULP

wat maandag als een heel gewone rustige dag begon,  veranderde al gauw in een drukke dag.   in de voormiddag werd ik opgebeld door Wereldmissiehulp  met de vraag of ik dekens kon klaarleggen voor verzending?   ze zouden dinsdagvoormiddag komen afhalen met hun vrachtwagen.....
ik belde onmiddelijk Antoinette,  want er liggen er heel wat op haar zolder .   samen zouden we dan alles beneden kunnen halen  en klaarzetten.  maar ik dacht eraan dat er bij Mariette in Drongen  ( je weet wel die vrouw die rond onze dekentjes een prachtige boord haakt )  nog redelijk wat dekens lagen om afgehaald te worden,  dus zou ik eerst bij haar gaan om ze mee te nemen.   
in Ruiselede ligt er ook altijd heel wat breiwerk klaar .  een telefoontje naar zuster Cécile Bonamie ,   en het was geregeld.
bij Mariette had ik zoveel dekens,  dat ik ze eerst bij Antoinette moest afgeven,  en daarna reed ik naar Ruiselede.   samen met zuster Cécile  laden we mijn auto vol.   ongelofelijk dat de missiekring weer al zoveel klaar had !
en dan konden we beginnen met alles klaar te zetten.   af en toe kwam Raoul,  Antoinette haar man,  een kijkje nemen.
en terwijl  we bezig waren de dekens van de zolder te halen,  belde de chauffeur van Werelmissiehulp  om te vragen  of hij mocht passeren om de lading mee te nemen,  hij moest daar in de buurt zijn.
toen hij vertrok,  waren Antoinette en ik zo content.  Annie en Patricia wisten niet wat er die dag allemaal gebeurd was,   het moest allemaal zo snel gaan. 
vandaag moest ik in Integraal zijn bij zuster Noëlla Lapon,  om hun breiwerk op te halen.  ik had het Koen van Wereldmissiehulp laten weten,  en hij zou ook naar Integraal komen.  we hadden daar een goed interessant gesprek,  waarin Koen vertelde dat ze nu een grote lading naar Haiti gingen sturen,  en ook naar de oostbloklanden .   waar ons dekens naartoe gaan,  is voor mij eigenlijk gelijk.  Werelmissiehulp is een betrouwbare organisatie,  die overal mensen in nood probeert te helpen,  en  daar kunnen wij alleen maar blij om zijn .   we moeten ook eerlijk zijn : wij kunnen het ons niet veroorloven van goederen te versturen,  wij hebben daar geen geld voor.   Wereldmissiehulp neemt onze dekens gratis mee  en we weten dat het goed terechtkomt.
en wij kunnen weer beginnen een nieuwe voorraad aan te leggen....
Geschreven door dino om 18:44

WEEKEND

na de fijne samennaaidag is het wat rustiger geweest  in ons "fabriekske"....   Annie moest een operatie ondergaan  waardoor ze zich rustig moest houden.   op 5 april was ze jarig dus hebben we haar een namiddagje gezelschap gehouden.   we hebben een beetje besproken wat we allemaal gaan doen.   Mariette had al om dekens gevraagd om randjes rond te kunnen haken.
Antoinette sukkelt ook wat ,  en moet zich van de dokter rustig houden,  en dat is nu net wat ze NIET kan !!!!
Patricia  is heel druk bezig in haar nieuwe huis,  ik vermoed dat ze binnenkort gaan verhuizen.....  wat niet spijtig zal zijn.  ze zijn al zo lang bezig met de verbouwingen,  dan kijk je wel uit naar het einde van de werken,  en het resultaat daarvan.    natuurlijk gaan we dan eens kijken !
voor mij kwam mijn grote controle :  een volledige scan  om te zien of er geen kanker te bespeuren valt.   en het resultaat was positief : alles ziet er goed uit,  ik heb weer een half jaar   en dan is het coloscopie.   maar ik kijk er telkens naar uit,  dat geeft  weer een gevoel van rust.   zoals jullie kunnen lezen,  zijn de weken goed voorbijgegaan.
en we zijn ook weer volop lapjes aaneen aan het zetten. 
zuster Noëlla Lapon van Integraal belde dat ik om een lading dekens mag gaan tijdens de paasvakantie.  zo zal de voorraad weer goed aandikken,  om aan de vraag te kunnen voldoen.    eind september, begin oktober gaan we naar een centrum van het Rode Kruis in Sint-Niklaas  met dekens voor alle bewoners en gebreide truien, mutsen, sjaals.....  voor de winter.   dit staat al allemaal klaar !
en voor de rest gaan er dekens naar Huize  Triest  en andere  projecten.
het weekend staat voor de deur,  en ik kreeg daarjuist de nieuwsbrief van Pascal Vyncke  over "fietsen".  ik heb het eens doorgelezen   en het is een goed idee met dit mooie weer,  en het is nog gezond ook !   men denkt er niet altijd bij na als men aan het fietsen is,  maar toch is het zo.
ik wens jullie allemaal een aangenaam,  zonnig weekend toe !
Geschreven door dino om 08:19

GESLAAGDE SAMENNAAIDAG

we zetten maandag de lente in op een heel speciale manier.   waar anderen in de tuin werken of een flinke wandeling maken,  zaten wij binnen  om lapjes aan elkaar te zetten.  
wie waren wij?   leden van de Crea van Vinkt,  de breiclub 'de vierkantjes'  van Watervliet,   Mariette,  haar dochter en een vriendin,  Jacqueline uit Merelbeke en haar zoon,   Monique was met mij meegekomen uit Eeklo.   zij doet reeds heel veel vrijwilligerswerk  en wilde dit zeker niet missen. Maggy van Rumbeke was er ook bij.    in de namiddag zijn daar nog eens mensen uit Waarschoot Beke bijgekomen  en nog leden van de Crea Vinkt,  en Elke kwam met het busje van haar werk  met nog mensen van de Bosrank. en Antoinette , Annie, Patricia en ik .
waar hebben wij onze dag doorgebracht?   in de verwarmde zaal van de  oude jongensschool van Vinkt,  waar alles was wat we nodig hadden om er smiddags te eten,  en om een sanitaire stop te maken .
wat hebben we gedaan?   Annie en ik hadden op voorhand pakjes gemaakt,  waar voldoende  lapjes inzaten om een deken van te maken.  iedereen die binnenkwam nam een pakje mee en kon van start gaan.  
het gaat eigenlijk zo vanzelfsprekend ,  na de twee vorige keren.   ieder jaar wordt het beter en leren we nog wat bij om de organisatie zo goed mogelijk te laten verlopen.
het was echt mooi om te zien hoe iedereen zo bezig was en ondertussen een babbeltje deed met zijn buur.   voor de middag had Rita,  een buurvrouw van Annie,  soep gemaakt  :  Paprika soep en Wortelsoep,  en Antoinette had Courgettesoep gemaakt.   lekker boterhammen en toespijs  hoorden daarbij natuurlijk,  en vulden onze maag.
in de namiddag konden we nog genieten van taart die Rita gebakken had,  en koekjes van Maggy. maar.....tussendoor werd er voort genaaid !
tegen de avond waren al mooie dekens gemaakt en sommigen namen nog  één of twee pakken mee om thuis verder te werken.  
Antoinette, Annie, Patricia en ik waren wel wat moe, maar héél tevreden van onze derde samennaaidag.....op naar de vierde !
ik wil Rita speciaal bedanken voor de lekkere soep en taart,  Annie voor haar bijdrage aan deze toffe dag,   en Antoinette  die toch altijd zorgt dat het in de zaal kan doorgaan,  en alle eten aanhaalt.   ze is voor mij onmisbaar.  dank je.
Geschreven door dino om 15:47

SAMENNAAIDAG

maandag is het weer zo ver :  voor de DERDE keer houden we onze samennaaidag !
de inschrijvingen lopen binnen,   en naar wij zien gaan we met ongeveer evenveel zijn als vorige jaren.   Antoinette heeft het al heel  druk gehad met de voorbereidingen.  daar zij dicht bij de zaal woont haalt zij de frisdrank,  koffie,  brood,  toespijs.....   Annie en ik hadden het druk met pakjes lapjes maken,  zodat we de mensen die binnenkomen  onmiddelijk hun gerief kunnen geven waarmee ze aan de slag kunnen.   we gaan de mensen ook vertellen waar alles naartoe gaat en wat de projecten zijn waar we willen aan meewerken.  
zoals altijd wordt het heel gezellig.   Rita uit Drongen maakt de soep .   Mariette,  die altijd de boordjes rond de dekens haakt,  komt  ook,  samen met haar dochter. 
er komt een groep uit Watervliet en uit Beke,  natuurlijk heel veel leden van de Crea van Vinkt, Ten Bossche uit Deinze,   mensen uit Drongen,  Merelbeke,  zelfs uit Rumbeke !     ik hoop dat ik niemand vergeet.....  want ze zijn allemaal welgekomen.   er komen er veel van s morgens,  en de rest sluit rond de middag aan.    tegen de avond zullen we al een deel mooie dekens hebben,  deze die nog niet afgewerkt zijn,  kunnen de mensen meenemen en thuis verder afwerken.
Antoinette,  Annie,  Patricia en ik hebben er lang naar uitgekeken,  en we zijn er klaar voor !
Geschreven door dino om 07:47

STOP KINDERMISHANDELING

de laatste veertien dagen  was ik helemaal  van de kaart  ,   door zes kinderen,  heel gewone kinderen   ware het niet dat ze op jonge leeftijd "de hel" meemaakten......
U hebt er waarschijnlijk allemaal over gelezen in de krant,  gezien op televisie. 
Louise Deblaere  2,5 jaar krijgt van haar stiefvader twee  harde stampen in haar buik.    het kind stierf aan een inwendige bloeding door een gescheurde lever !   ze was al vier keer op de spoed beland  met verdachte verwondingen maar niemand trok aan de alarmbel !
Alicia M.  4 jaar,werd in het Brussels Erasmusziekenhuis binnengebracht nadat ze vreselijk was toegetakeld door vrienden van de moeder.    wat de kleine Alicia M. moest ondergaan was al te gruwelijk :  nadat ze drie weken geleden door haar moeder werd afgezet bij "vrienden" werd ze gestoken met een voorwerp, en met kokend water overgoten.    de twee duwden ook sigaretten uit op haar lichaampje.     de kleuter kreeg een hartstilstand door de folteringen, waarop een vriend van het koppel de hulpdiensten alarmeerde.     het kind kon nog gereanimeerd worden maar ligt in coma en de dokters weten niet of ze het haalt !
Giovanni uit Gent, 6 jaar ,   bont en blauw geslagen en in een beek gegooid door zijn stiefvader.    sinds donderdagavond ligt het jongetje in het uz in Gent.  hij heeft het jongetje harde klappen verkocht,  hem dan in een gracht gegooid,  weer uitgehaald,  de kleine Giovanni weer in zijn auto gegooid.  het kind rilde van de kou en de pijn.  uiteindelijk dumpt hij het kind op een plein,  in het pikdonker,achter een hoog hekken  en verborgen door een gebouwtje dat er staat.   toen vrijwilligers hem vijf uur later vonden  was hij levensbedreigend onderkoelt.
dan zijn er nog de drie  Roemeense meisjes Christina 10 jaar, Andrea 7 jaar en Brigitta 4 jaar.   ze zijn nu ondergebracht bij belgische pleegouders en hebben het daar goed.  maar ze moeten terug naar Roemenië waar ze  in moeilijke omstandigheden moeten leven,  en waar hun vader kortelings vrijkomt.   die vader heeft de drie meisjes sexueel misbruikt !!!!!
de belgische pleegouders zijn doodsbang dat de kinderen weer misbruikt worden.   de roemeense kinderbescherming beloof alles te volgen en zo,  maar dat kan de pleeggezinnen niet geruststellen......

dat zijn allemaal gevallen die mijn  hart zo'n pijn doen...... dat dit in onze maatschappij gebeurt.....  wie kan een kind zo'n pijn doen??????  ik kan er met mijn verstand niet bij.   als ik lees van de kleine  Alicia dat haar folteringen drie weken hebben geduurd !!!!! wat ging er door dat kleine meisje,  hoe bang is ze geweest al die weken,  als die folteraars maar hun gang gingen.  haar mama zette haar zomaar bij een  bevriend koppel af,  blijkbaar is ze gedurende die drie weken niet langs geweest.......dat kleine meisje heeft dat allemaal moeten doorstaan,  de daders moesten een levenslange straf krijgen !
voor Louise is het allemaal voorbij....ze is er niet meer....... 
Waar moet Giovanni nu heen.....   zijn mama woont bij diegene die hem voor dood achtergelaten heeft....

het is een tijd dat die kinderen moesten spelen,  zich amuseren,  geknuffeld worden door hun ouders,  een tijd waar ze geen zorgen moesten hebben,  maar het is anders uitgedraaid.    er wordt  in ons  land hier veel te laks op gereageerd.   wanneer ze enkele keren in het ziekenhuis worden opgenomen met verwondingen waarvan men de herkomst niet weet,   mag er toch een belletje rinkelen....
vooral bij Kind en Gezin komen ze vaak in contact met kinderen die bijvoorbeeld abnormaal veel blauwe plekken hebben.   kan ook een teken zijn.....   maar waar we misschien niet aan denken dat is dat de gewone burger soms signalen opvangt van zo'n situaties.   als we dan de kop in t zand steken,  dan laten we de daders hun gang gaan.  er zijn instanties waar je anoniem   situaties kan kenbaar maken.   ik denk dat er op die manier vele kinderen zouden gespaard blijven van mishandeling

ik hoop dat we op die manier   een steentje kunnen bijdragen   en  kinderen kunnen helpen. 
kinderen zijn onze toekomst,  ze zijn het mooiste wat ons kan overkomen.  laat ons dan ook zorg dragen  over  alle kinderen !
Geschreven door dino om 11:50

SAMENNAAIDAG

nog twee weken en het is weer zo ver.....  onze derde samennaaidag !
diegenen die er de vorige jaren bijwaren weten hoe het er allemaal aan toe gaat : ofwel kom je s morgens rond 9-9.30u,  ofwel kom je in de namiddag.   s middags is er lekkere zelfgemaakte soep  met boterhammen met kaas,  hesp......   en in de namiddag hebben we koffie met cake.
soep en cake worden gemaakt door Rita,  die op haar manier een steentje wil bijdragen.
Mariette,  die al die mooie boordjes rond onze dekens maakt,  komt samen met haar dochter.  
maar dit jaar hebben we een primeur :  er komt een man mee !  en niet zomaar een man,   hij   breit !
het is de zoon van Jacqueline,  die al van heel in het begin breit.     ze kwamen soms op bezoek    in het uz in Gent toen ons Fientje daar lag met leukemie.     ze hadden   altijd iets kleins mee ,   en daar was Fientje heel content mee.       Jacqueline kan honderduit vertellen over kruiden  en homeopatische geneesmiddelen,  ongelofelijk.
haar zoon is uit hetzelfde hout gesneden  en breit samen met zijn ma  voor onze actie.      ben eens benieuwd hoe hij zich daar gaat voelen tussen al die vrouwen.......
ik wil bij deze ook vragen   jullie naam door te geven,  of aantallen voor groepen,   dit om organisatorische reden.
wij hopen dat het mooi weer is zodat jullie niet in slecht weer moeten doorkomen,   en dat is het alleszins al aangenamer.....
Antoinette,  Annie,  Patricia en ik doen er alles aan om jullie een mooie ,  aangename dag te bezorgen.
Geschreven door dino om 08:07

MARIE ROSE MOREL

toen ik woensdagmorgen haar overlijden vernam,  voelde ik me heel verdrietig.     ik weet ,   het gebeurt elke dag wel ergens anders,  maar toch deed haar dood me heel veel verdriet.......
of je nu van dezelfde mening was als zij,   doet er niet toe.   ze had een heel mooie leven tot ze plots het nieuws kreeg dat ze kanker had.   dat is iets wat elke dag ,  spijtiggenoeg,  velen onder ons te horen krijgen,  en elk gaat er op een ander manier mee om.  zij besliste om deze strijd met ons te delen,   en zo anderen moed te geven,  die ook in hetzelfde straatje zaten.    haar grootste drijfveer waren haar twee 'prinsen' ,   zoals ze haar twee zoontjes noemde.   daarvoor wilde ze leven !   het werd een lange strijd met hoogtes en laagtes,   ze bleef erin geloven,  ondanks  hetgeen dokters ook zeiden,   en gesteund door haar engelbewaarder Frank Van Hecke.    ze ging nog naar het buitenland  om andere therapieën te proberen.   maar vorige week maandag ging ze dan heel snel achteruit om dinsdag de strijd helemaal te verliezen.
Marie-Rose,  ik vond jou een fantastische vrouw,   een sterke vrouw,   een voorbeeld voor ons allen.   dit had niet mogen gebeuren,  maar je zal niet vergeten worden.   je zoontjes zullen opgroeien met het idee aan hun supermama,   op tijd en stond een envelopke krijgen  met enkele woordjes van jou,   en iedereen die jou gekend heeft zal kunnen vertellen hoe jij was. 
je engelbewaarder Frank,  die ondertussen je man werd,  is het beste wat je kon overkomen,  hij is zo fier op 'zijn vrouw'.
je kinderen,  Frank,  je ouders,  je zus en broer  en je familie wacht nu een zware tijd,   beseffen dat je hier niet meer lijfelijk aanwezig bent... maar wel nog hierboven.  van daar   zal je waken over hen,  ze zullen nooit alleen zijn,   altijd je steun  kunnen vragen....... 
Het ga je goed, Marie-Rose,  je was een toffe madam,  die ik me altijd zal herinneren.....
Geschreven door dino om 15:01

SAMENKOMST IN OOSTENDE

na de mooie zonnige namiddag van dinsdag,  hadden we gehoopt op een herhaling op woensdag, maar niets was minder waar want het was een beetje gure wind die waaide toen we in Oostende aankwamen.   Annie was in Drongen op de trein gestapt,  Antoinette en ik in Aalter.  zo maakten we met ons drieën  deze aangename treinreis mee.   het herinnert me aan de tijd dat ik van Zeebrugge(waar ik woonde toen ik een jaar of zeven was)    naar Brugge ging met de trein. 
in Oostende gekomen voegde Patricia zich bij ons  en gingen we eerst een lekkere kop koffie drinken.   we wandelden door de winkelstraten,  om dan rond de middag een warme maaltijd te gebruiken in een tof restaurant.    het dessert moesten we bij Patricia thuis in Bredene gaan eten
.   eerst wat 'sightseeing',  daar de bakker over de middag gesloten was,  en zo leerden we Bredene eens een beetje kennen.   het is een stukje kust die misschien niet zo gekend is als Knokke en Blankenberge,  maar zeker even mooi,  of nog mooier.   er worden ook volop appartementen gebouwd,  zoals overal trouwens.    na twee uur haalde Patricia haar taart af en reden we naar het "vissershuisje"  van Patricia.  eigenlijk is het een buitenverblijf,  maar in afwachting dat haar huis in Gistel af is,  resideren ze daar.
dit mooie vissershuisje is echt een droomhuisje,  zo gezellig,  zo aangenaam  en  knus.......  dat vonden we alledrie.   dan kwam de taart op tafel,   en wat lag er bovenaan :  een klavertje vier !!!!!
dit had ze speciaal besteld.    Patricia is echt een supervriendin  en een deel van ons klavertje vier.    
we hebben   onze agenda's samengelegd  om zo de zaal te kunnen bespreken in Vinkt voor onze ,  ondertussen 3de samennaaidag.   Antoinette zorgt daar allemaal voor.  van zodra ik de datum weet van die Samennaaidag schrijf ik het onmiddelijk op mijn blog.
we zijn ook van plan van naar het weeshuis in Sint Niklaas te gaan  om voor deze kinderen mooi breiwerk te brengen.
Annie gaat naar Huize Triest met dekens.   ikzelf heb een mail gestuurd naar een jongen die vorig jaar een container naar Haïti stuurde,  en dit jaar opnieuw wil doen.  misschien neemt hij dekens van ons mee???
we zien  wel,  we proberen te helpen waar we kunnen,  en met ons vieren moet dat zeker lukken.  
na deze gezellige namiddag vertrokken we weer uit Oostende naar Aalter en Drongen.  ik was heel moe maar heel content,  en de anderen ook denk ik.....
ik wil hierbij ook nog vermelden dat Trees Van Hove op 17 februari  in de Bosrank komt vertellen over haar laatste reis naar Senegal.  iedereen die geïnteresseerd is ,   is welkom !
Geschreven door dino om 14:40

AANEENZETTEN LAPJES

ik kreeg vorige week een mailtje over  het aaneenzetten van de lapjes.  ik kon deze mail niet beantwoorden,  kreeg mijn antwoord steeds terug,  dus doe ik het via mijn blog.   daar we lapjes genoeg hebben,  brei ik niet maar zet de lapjes aan elkaar  en ik doe dat op de volgende manier : ik leg twee lapjes naast elkaar ,   en dan neem ik een  beginsteek van het ene lapje op ,  en een beginsteek van het andere lapje  enz.....   
zo verkrijg je  dat je dekentje uiteindelijk helemaal plat is  en het aan beide kanten even mooi is.
tenslotte wil ik hier nog eens vertellen dat we ondertussen met vier enthousiaste vrouwen zijn die deze actie "dragen".  wie voor ons wil breien,  of helpen aan elkaar zetten of wat dan ook kan altijd terecht bij Antoinette in Vinkt,  Annie in Drongen,  Patricia in Bredene (en ze verhuist naar Gistel)  en bij mij  in Eeklo. 
hebt U weet van een hulpactie die onze dekentjes of truitjes kan gebruiken, mail het ons gerust : wij breien om mensen te helpen.
Geschreven door dino om 06:59

Meer van DEKEN VOOR PAKISTAN

↑ Terug naar de berichten