zondag is het moederdag !
moeder zijn, dat is pas wat...
enkele moeders vertellen waarom het geweldig is om moeder te zijn :
sinds de geboorte van mijn dochter sta ik elke dag op met een sinterklaasgevoel. superblij spring ik uit bed omdat ik weet dat er een fantastisch cadeautje op me wacht. mijn ochtendhumeur is dankzij het moederschap helemaal verdwenen.
hoe streng of boos ik al eens kan zijn, ik weet dat er twee jongetjes zijn die altijd onvoorwaardelijk van me blijven houden.
het moederschap is een goede les in onzelfzuchtigheid. schoenen voor de kinderen gaan voor op de aanschaf van dat fantastische glittertopje, de vrijetijdskamer wordt een speelkamer, de gezinsauto is niet cool en gestroomlijnd maar praktisch, en als je zieke kind koortsig en kotsend over je schouder hangt, dan weet je dat je plas veel langer kunt ophouden, dan je voor mogelijk had gehouden.
het is heerlijk om aan je kinderen te kunnen geven wat je zelf misschien als kind erg hebt moeten missen : knuffels, positieve aandacht en véél ondersteuning. en dan is het fantastisch om te zien hoe ze daarvan genieten, hoe gelukkig ze opgroeien. het is een soort van 'overdoen', 'het beter maken'.
je trekt er soms je haren van uit, maar uiteindelijk zijn je kinderen onweerstaanbaar.
moeder zijn is het mooiste en het moeilijkste wat er bestaat. het betekent dat er altijd een stukje van je hart en je hoofd niet meer van jou is. ik ben nooit gelukkiger dan wanneer mijn zoon gelukkig is, nooit ongelukkigere dan wanneer hij verdriet heeft.
als moeder kun je dan misschien geen verre, dure reizen maken, maar erg vind ik dat niet. als ik door de ogen van mijn dochter naar de wereld kijk, lijkt alles plots een stuk interessanter. een bloem in het gras, een koe in de wei, ze is er dol-enthousiast over.
moeder zijn is gezond. als je tegen je kind zegt dat hij of zij zijn boontjes moet opeten, ben je min of meer verplicht om de jouwe ook in je mond te stoppen.
de mooie momenten van het moederschap? als de jongste 's morgens veel te vroeg in bed tegen me aankruipt en zegt : ik heb warmte nodig.
niets gaat boven een stevige knuffel van je kind dat zegt 'je bent de beste mama van het heelal', ook al weet je dat dat niet zo is.
de kinderen samen prettig bezig zien en beseffen dat ze een band voor het leven smeden, die hen verder zal helpen als je er als moeder niet meer bent, dat is fantastisch. daarom wilde ik zeker een tweede kind : om ze allebei een maatje en steunpilaar voor het leven te geven. en ze vervolgens zo op te voeden dat ze dat ook zo aanvoelen.
jezelf herkennen in je dochters en daarmee weten hoe je moeder zich moet gevoeld hebben wanneer ze naar jou keek is zo speciaal. de (h)erkenning, en de dankbaarheid naar je eigen moeder toe, een fantastische ervaring!
mijn twee zoontjes maken me niet alleen aan het lachen, ze doen me ook nadenken over het leven. moeder worden is zonder twijfel een hele verrijking!
wat me als kerverse moeder opvalt, is dat alle clichés zo waar zijn. ze zeggen altijd dat je kinderen je trots zijn en inderdaad, ook al kan ons dochtertje van enkele maanden nog bijna niets, we vinden de kleine dingen die ze doet fantastisch!
niets zo leuk als de knuffels en natte kusjes : een beetje fout maar oh zo fijn!
moeder zijn doet me geld uitsparen, want zeg nu zelf : wie heeft een duur schilderij nodig als je van je zoon of dochter een tekening krijgt? die zijn onbetaalbaar.
Robin leeft in een andere wereld, op een suikerwolk. op de 'zeurdagen' geeft dat mij energie. dat het leven een frivool kantje heeft, als je het maar wil zien, dat heb ik van haar geleerd.
die golf van onvoorwaardelijke liefde toen mijn oudste dochter geboren werd, daar was ik totaal niet op voorbereid. het was overweldigend, met niets te vergelijken.
'dit zou ik toch veel meer moeten doen, hé mama' zei mijn dochter van 9 onlangs, en ze sloeg haar armen om me heen en knuffelde me. zomaar, in het midden van de keuken. wat een moederhart doet smelten.
WEEKEND VOL NIEUWS
