Naar de inhoud

julius dreyfsandt zu schlamm - divers

seniorennet.beseniorennet.be

Archief

Langs akkers van skroom-prosa

langs akkers van skroom
slenter ek – of eerder
skuifel ek vorentoe,
huiwerend om doelloos
in ’n verwarrende droom
te trap.
.
is ek dan nog myself,
eerbiedig aards,
of ondergaan ek bloot
sielkrampe?
.
my afwaarts gerigte oë
begrens, soos knellende bondels
van swart lig, al hoe meer
my krimpende bors,
.
totdat ’n knellende gees
die nog oorblywende
lewensade gedors het –
deur vrees, die meeste.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:47 Reageer op dit bericht

schittering

Schittering
ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan
de schittering in
je kleine kinderogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig naar mijn
wezenlijke kern gezogen
je hoefde slechts spontaan
met je armpjes te wenken
ik voelde me even niet
door het leven bedrogen

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:43 Reageer op dit bericht

Lik op stuk

Lik op stuk
altijd wist ik al jouw gevoel te vangen
je ogen spraken boekdelen van verlangen
innerlijke schoonheid straalde je uit
een onzichtbare zachte zucht zonder geluid
nee, het is niet zo, dat ik die wilde bewaren
je was reeds elders in diepe genegenheid
ik zeg je maar, toentertijd was ik al op je,
kan dat gevoel nog immer verklaren
*
het is als de dag van gister, wat heet, vandaag
ik opende mijn ogen en een kus was onderweg
niet dat ik dit zomaar tegen iedereen zeg
maar mijn viervoeter had een duidelijke vraag

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:41 Reageer op dit bericht

drie uur

drie uur
.
er is maar een dag in het jaar
die mij spiritueel buitengewoon draagt
het is niet van vandaag of gister,
die ene gedachtenis is al jaren diep gelaagd
.
ik spreek over goede vrijdag
en het gekozen moment van sterven
van de mens, haast nakend op het hout
(treffend uitgedragen door Bach)
maar waar ieder toch wel schaamte moet erven
.
ik wil altijd op dat uur in alle stilte vertoeven
wijl de aarde thans de weg volgt waar
op ieder front wordt geleden;
alom is het lijden op grote schaal gaande;
.
ondanks dat de mensheid al een eeuwigheid
de vrede zou hebben beleden:
*

houd hoop en blijf staande
.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:40 Reageer op dit bericht

Fictie

Fictie
.
niet dat ik haar ken
immers nooit te voren
kwam zij in beeld
als plots wat woorden,
geschreven dat wel,
aan mij worden toebedeeld
.
op zo'n moment
blijk ik weer een aards wezen
en vorm mij een idee,
hoe zij in werkelijkheid zal zijn
slechts door haar letters te lezen
.
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is een zwart gat uw deel
wel, ik kijk rustig voor mij uit
en ben me even bewust
dat ik mij niet verveel
..
o ja, ze telt veertien lentes
en houdt mij voor een ander
dat blijkt geen echte stimulans
voor deze vergrijsde heer
maar ze schrijft wel verzen
en die zeggen mij veel meer
.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:38 Reageer op dit bericht

inkleuren

als ik vooruit kijk,
kleur ik de toekomst in
nu even mistig getint ,
nog geen vergezicht
.
als ik naar achter zie,
bemerk ik
de vegen op mijn aangeslagen bril;
doch nog steeds een lichtgewicht
.
ik kijk naar links of rechts
zie mijn verlangen als altijd bewegen
en kijk naar binnen
schep daar een wereld
die dichter bij oprechte liefde ligt
.
zie eens daar,
nu zit het geluk achter het stuur
op weg naar die verwachting
waar oprechtheid zuiver oogt
en ik hoopvol in de lente tuur

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:33 Reageer op dit bericht

Verleiding

Verleiding
*
wie denkt dat liefde
enkel lente kent
drijft op het gevoel
dat een droom verwent
.
het bestaan verhaalt
van geboorte en afscheid
maar uiteindelijk wordt
leven door liefde verleid
.
soms noem ik het honger
of een onvermijdbaar verlangen;
.
een gevoel dat zelden slijt

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:31 Reageer op dit bericht

Gister, de dag van morgen

Gister, de dag van morgen
.
ik rouw niet omdat ik je mis
maar omdat ik zag wat waar was.
zoiets komt vanzelf als ik me vergis
en niet in andermans spiegel pas
.
jij hebt enkel weer jezelf verloren
doch de redding wacht al om de hoek
in het sterven werd jij opnieuw geboren
zo voorspelde die bekende bladzijde
in het zo vaak uitgelezen boek
.
ik denk wel aan de wederzijdse pijn
maar het blijft bij wat bladzijden omslaan
en schrijf het bij in mijn geleden verleden
dat blijft vragen om immer kwetsbaar
voor liefde open te blijven staan

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door dreyfsandt om 13:29 Reageer op dit bericht

Meer van julius dreyfsandt zu schlamm - divers

↑ Terug naar de berichten