Naar de inhoud

Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1b

seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 25 augustus 2007

momenten van even



ik zoek nog steeds
de diepte van binnen
tijden lang verlangen
de weg te gaan
naar verlichte gezangen

op de ontgonnen heide
waar een zachte mist
de velden bekleedt
schampt de wazige zon
de wedergeboren aarde
zij allen hebben weet
van mijn innerlijke waarde

ik zoek nog steeds
de eeuwige verbinding
naar herstellende heelheid
verloren in mijn menszijn
geschapen breekbaarheid
in komen, zijn en gaan
wie ben ik nog, zo denk ik
in mijn tastbaar bestaan

de schittering in
je kleine ogen
diep en vol vertrouwen
heeft mij zonder enig denken
eenvoudig naar mijn
wezenlijke kern gezogen
je hoefde slechts spontaan
met je armpjes te wenken
ik voelde me even niet
door het leven bedrogen
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:42
Zaterdag 25 augustus 2007

het is stil


in de stilte
wordt zichtbaar
wat zuiver is
ik spreek niet over kilte
maar van rust
in een woordloos gebaar

woelige stromen
drijven naar de zee
waar ik in de ontluikende kim
een groeiend vertrouwen
omhoog zie komen

in die stilte
van rijzend genoegen
waar zand en water
komen en gaan
vertelt mijn ziel
dat eb en vloed
mij altijd al droegen

 

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:41
Zaterdag 25 augustus 2007

als kringen in de sloot


ik voel mij
in de rust
van je schoot
droom daar
tijdloos genieten
uitdijend
als kringen
in de sloot

waar ik over schrijf
zijn de
koesterende blikken
en strelende vingers,
over mijn vragend lijf

ik spreid mijn letters
over stille gedachten
waan mij even in
jouw paradijs
wat mag ik
meer verwachten
op deze
herscheppende reis

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 09:41
Zaterdag 25 augustus 2007

Du Rainlant Sage


ut was diep in du poldur
waar sij furscheen
nei, ut was geen koldur
un mait tur been
gehil bloot
en fel ovur beein

iederu somur
as du son saktu
kwam sai tu vorschain
alwaor sij du avont paktu

int dorrup
nabaigelegu
groeidu un grottu freeis
sou sij du mannu
verlaiju
en du klainu kinderu
un sortement van weeis?

du waiven settu un fal
toen du son ging sakku
met aisuru pinnu
wildu su da waif pakku

achtur un struik gelegu
raaktu sai opgufokt
vursot oppun segu
as sai indu fal sou wordu gulokt

da komt su an
du borstu ontbloot
du frouwu begonnu tu schreeiwu
wai willu ju doot

sij priktu ut aisur in haar laif
jai bentur geweeist
maar hoe su ok stake
as un wilt beeist
du mait paktu du avont
su was un schaduwgeeist
en gunoot ut meeist

ga henu sai du geeist
en ontkleet ju net as mai
geein fent sal hier dan komme
want bai du meeist blotu
staa du keruls in du rai
 
 
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 08:44
Zaterdag 25 augustus 2007

alo alo


alo alo
ben je daar nog
ik kijk even om de hoek
zie je zitten
je was een open boek
maar was je nabij vergeten
het beeld was in de verte
danig versleten
 
 
je lijkt nog enigszins
als voorheen
de haren wat aangetopt
uiterlijk in een
andere kleur gesopt
 
 
wat langzaam zakkende
delen
(die mij voorheen nimmer
deden vervelen)
voor de rest ben je het echt
en tot mijn vreugde
niet meer in een vlecht
 
 
gaat het wel met je
je kijkt zo onbestemd
kan ook zijn
dat je mij bent kwijtgeraakt
natuurlijk
daardoor was je al die tijd
moedeloos en geremd
 
 
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 08:42
Vrijdag 24 augustus 2007

eens, ja eens



eens, ja eens
zal een schrijfsel van mij
tot gedicht worden verheven

zullen de kassa's rinkelen
dan word ik verheven
in de rij der groten
dan ben ik opgetogen, zo blij
dat de heer het heeft beschikt
een oogje dicht te doen
en mij gelijk te behandelen
met een redactionele zoen

zal ik dan naast
mijn schoenen lopen
of nog gewoon normaal doen?

ik kan het nog niet weten
immers men wil mijn werk
in de verste verte niet kopen

ik ga door,
fier en onverdroten



Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:27
Vrijdag 24 augustus 2007

ik schenk je gladiolen


mocht je denken
mijn gedachten
zijn slechts gericht
de ander te krenken

neen, ik getuig;
niet elke waarheid
hoeft men te gedenken

niets van zulk een zwaar gewicht
heb ik mijzelf toegedicht
gering zijn mijn daden
doch ga voor zuivere ideeën
op zonneschijn gericht

schenk u mijn rode gladiolen,
de liefste feeën
ja, zomaar mijn idolen
zij verzachten de weeën
van worstelende criticasters
die net als jullie,
menselijk,
op aarde ronddolen



Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:26
Vrijdag 24 augustus 2007

reik mij je hand


een hand
zoals die van jou
ja, jij daar
je gaat net voorbij

die hand
hij lijkt gedwee
en is nog vrij


zou jij die van mij
willen raken
voelen, pakken
naar smachten
met liefde vlakken
of als gift
ontvangen in de jouwe

even omsluiten
wellicht
delen om te helen
of gewoon uit vertrouwen

mijn vingers zijn zacht
omhuld met een
gewillige vacht
zonder te schromen
zullen ze nader
tot je komen

ik zal niets zeggen
slechts de stilte zwijgen
laten we ze elkaar schenken
wensen dat een tederheid
zal mogen zijgen



Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:25
Vrijdag 24 augustus 2007

wedergeboorte



de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven

bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt

als dan plots
de ogen blinken
door een wonder
van een vergeten lot
juichen oude klanken
gaat de wanhoop,
lijkt het, ten onder
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:24
Vrijdag 24 augustus 2007

rozenpad



je leeft stil
in jouw stilleven
meisje met je zwarte haar
je bent er toch maar even
of droom je al menig jaar
om je eigen geluk te weven

mijn hand reik ik je aan
niet om te bezeren
of om jouw bloemen te plukken
ik begeleid je naar mijn tuin
mijn warmte zal je verrukken
het zal je waarachtig
heel goed gaan

kom mijn lieve
zie toch ons rozenpad
vol van glimlachende tinten
laat ons gaan, zo tegen de avond
neem mij aan, laat wat je had
ik wil je beminnen
tot aan de ochtendstond
Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:22
Vrijdag 24 augustus 2007

kruit van liefde



zwarte strelende wimpers
omringen haar ogen
die ontwapenend blikken
zij schieten kruit van liefde
zoeken mijn lippen te likken

al twinkelend worden
edele rozenblaadjes
naar mij gestrooid
en omringen mijn lijf
als in zachte streling
getooid

mijn rimpels verbleken
als glinsterend damp
in het ochtendgloren

zo een minnespel
bevangen door vreugde
zal niet slechts
een enkeling bekoren

108885.jpg

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 21:19
Donderdag 23 augustus 2007

van harte gefeliciteerd



wezenloos, als al ver gestorven
maar ademend zo de adem wil
heeft zij haar status verworven
in vergetelheid, monddood en stil

twee wielen op wat leder
veronderstellen nog beweging
mijn hart schrikt, maar huilt ook teder
toen ik haar glazige ogen
haast gedwongen in mij opving

van harte gefeliciteerd
schreeuwde de gelukwens
op haar gesloten katheder

ja zeker,
ik heb het over een mens


108703.jpg

Geschreven door Julius Dreyfsandt zu Schlamm om 00:00

Meer van Julius V.E. Dreyfsandt zu Schlamm : Gedichten 1b

↑ Terug naar de berichten