doorstart
ze schuifelt gekromd handen vertekend door tand des tijds langs deuren met verscholen verleden eindeloze linoleum gang startbaan naar de dood |
doorstartze schuifelt gekromd handen vertekend door tand des tijds langs deuren met verscholen verleden eindeloze linoleum gang startbaan naar de dood |
rozenpadje leeft stil in jouw stilleven meisje met je zwarte haar je bent er toch maar even of droom je al menig jaar om je eigen geluk te weven mijn hand reik ik je aan niet om te bezeren of om jouw bloemen te plukken ik begeleid je naar mijn tuin mijn warmte zal je verrukken het zal je waarachtig heel goed gaan kom mijn lieve zie toch ons rozenpad vol van glimlachende tinten laat ons gaan, zo tegen de avond neem mij aan, laat wat je had ik wil je beminnen tot aan de ochtendstond |
kruit van liefde
zwarte strelende wimpers omringen haar ogen die ontwapenend blikken zij schieten kruit van liefde zoeken mijn lippen te likken al twinkelend worden edele rozenblaadjes naar mij gestrooid en omringen mijn lijf als in zachte streling getooid mijn rimpels verbleken als glinsterend damp in het ochtendgloren zo een minnespel bevangen door vreugde zal niet slechts een enkeling bekoren ![]() |
van harte gefeliciteerd
|
|
pas dan --onbekende psalm--pas dan --onbekende psalm--
pas dan
als Gij mijn verweerde hand;
gerimpeld
met aderen beslagen
ontvangt
in de rust van uw schoot
aanvaardt
Gij mijn zware dagen
Stabat Mater
uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw op vrouw
bezield door te geven
maar als haar kind te vroeg sterft
zal zij zuiver ervaren
dat de toekomst niet wordt geërfd
het diepste lijden kan zij
slechts in haar hart bewaren
met onuitspreekbaar en
uitzichtloos geween
Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu SchlammINTROÏTUS
schrijd binnen tot stof vergane mens
leg je neder voor het altaar van het leven
ik zal je begroeten met wierook en licht
je zegenen met water uit de Jordaan
de Geest laat ik voor eeuwig over je zweven
en hier allen zingen over je levensgedicht
zij zijn rondom jou en met je begaan
vier je eeuwig leven
schrijd binnen, jij, tot stof vergane mens
KYRIE
ik hoor jullie roepen naar mijn Naam
voel, ik ben aldoor met jullie begaan
laten we samen de schepping dragen
ik ben met jullie,
totdat we de eeuwigheid verstaan
de Aardse Liefde hoort jullie aan
en deelt Zijn lichtend beeld
laten ons samen het licht ontwaren
Hij is het die de mens
de hoopvolle genade toebedeelt
ik hoor jullie roepen naar mijn Naam
voel, ik ben aldoor met jullie begaan
laten we samen de schepping dragen
ik ben met jullie,
totdat we de eeuwigheid verstaan
GLORIA
als ik juich met verdorde takken
zwaaiend naar mijn Oorsprong
als gedwongen naar nog enig houvast
doch wegdrijvend naar afgestorven wakken
ik kan niet meer zuiver denken
al zegt mijn hart zie op naar de Heer
en over liefde roepen en niet krenken
echter ik ben een dode mens
die het verleden verloor,
ik kan het niet meer
ik zou mijn handen willen reiken
naar hemelse geschenken
en de bevrijding willen bereiken
maar mijn afgestorven lijf
waar ik nu zo in beklijf
vertoeft in machteloos wenken
CREDO
de Heer van leven en sterven
heeft weet als behoeder van
vertrouwen wat de mens in
lijden zal beërven en zal aldoor
om verscheurde harten rouwen
het is de wanhoop in
eindeloze zwarte nachten
die het leven doet verachten
het onvermijdbaar verscheiden
van al wat geschapen is
laat de rots van geloof en hoop
versplinteren en doopvonten
met oeverloze tranen dempen
als verdoofd en verblind
lijkt de Geest onbereikbaar
om wat is, te verstaan
en verwordt tot aardse duivel
die ontvankelijkheid in
schreeuwend hellevuur
zwijgend laat vergaan
machteloos roept de mensenziel;
tot waartoe dient de Liefde
waarom is mijn bloed vergaan
AGNUS DEI
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
genageld aan het dode hout,
maar ook in nood op verlatenheid vertrouwt
zal zeker bij ons zijn, als het kwetsbare verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
genageld aan het dode hout,
maar ook in nood op verlatenheid vertrouwt
zal ons zeker nabij zijn, als de schaduw verleidt
Uw Aardse Liefde, tot sterven toe bereid,
ontvang de mens die is gegaan
geef hem de vrede,
in een hemels bestaan
IN PACEM
vaarwel mijn vrienden allen om mij heen geschaard
ik voel nog steeds jullie warme liefde
en neem het mee, alles wordt in mijn hart bewaard
het zal de tocht naar het onvergankelijke bemoedigen
alwaar de Schepper mij zeker zal verwachten
en engelen vol van Geest en zo fijn besnaard
jullie aardse droefenis
met verlichte vleugels zal verzachten
ik huil nog een keer mee en raak
met mijn ziel nog even aan grootse harten
terwijl de tedere rust mij al over de stilte verhaalt
en helpt bij het afleggen van aardse smarten
zing met mij het lied van de eeuwige vrede
opdat al jullie tranen aan elkander worden geweven
stilaan zal de Goddelijke vreugde opnieuw
in jullie worden geboren en doen herleven
ik mag nu gaan en hoor de cherubijnen roepen
zij willen mij op handen dragen naar de Heer
voor allen toch een troostrijke gedachte
vaarwel en wacht tot ik in jullie wederkeer
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
1. INTROÏTUS
oh, mens,
mijn beeld
in jou geschapen
ik treed nader tot jou
beziel je met ademende
genade
laat ons samen juichen
ons op gezamenlijk
licht beraden
langs verheffende wegen
omgordend door
voortdurende bloesem
laat ons zoeken
naar een scheppende zegen
2) ORA PRO NOBIS
verscholen in jullie
begrensd door
bescheiden licht
omgeven door
mensenpilaren
zocht ik jullie
Mij te vinden
slechts om jullie
aan mijn ideaal
te verbinden
3) KYRIE
mens,
ik ontferm mij over jou
leg je hand in de mijne
mens,
ik ben in jou
spiegel je ziel aan de mijne
mens,
ik heb je nodig
voel mij in het kleine
4) GLORIA
jij, mens,
het pronkstuk
van onze
scheppende daad
zing het lied
van vreugde over
de beeldende natuur
het ondersteunt
jouw vruchtbaar zaad
over de rijkdom
van menselijk raken
bejubel onze vriendschap,
onzichtbaar intens,
open de handen,
in voortvarendheid
om voor elkander
de liefde te maken
5) EVANGELIUM
morgen wordt het licht
ik weet het zeker
dan vervalt de duisternis
gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
in het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrenkt in troebele smart
ik weet het zeker
in mij wordt de zalige hoop
wederom in goud gegoten
als vandaag is verleden
ontspruiten nieuwe vreugdeloten
6) CREDO
mens,
ik hoor je roepen
zuur en ontevreden
ondankbaarheid
stijgt voortdurend
uit je hart
ja,
het is ook moeilijk
de zin te beleven
bij ongelijke smart
ik zie je geloven
in vertwijfeling
sterft duizend keer
de dood
hoe moet ik jou
beloven
dat er een einde komt
aan de zielennood
mens,
trek op met elkander
ik zie de schepping verdeeld
in zwart en wit
in verderf, in mensen
meer en minder bedeeld
ik bemoedig de heelheid
met mijn oprechte tranen
vaak machteloos
in een verloren uur
toch geloof ik in kracht
verzameld in
goede momenten
mijn goddelijk geduld is
van oneindige duur
7) SANCTUS
jij, mens,
bent verheven,
gevormd uit mijn bloeiende zucht
jij, mens,
verheven overrompeld
met gaven
toch zie ik
een schouwspel
van een eigenzinnige klucht
jij, mens,
verhef de aarde
geef je over,
deel met mij
het menszijn
het komt overeen
met mijn vurige wens
8) PATER NOSTER
ons mensen
verstrikt geraakt
in stoffelijke schijn
tevens tot duivel
vermaakt
ervaar de volheid
van liefde
geniet de eenvoud
in het zijn
zie licht in de ogen
van de ander
pas dan ontvang jij
de verbindende kracht
pas dan zal
de verwarring
door warmte
worden verzacht
9) AGNUS DEI
mensenkind,
je kunt grotendeels
zelf vernieuwend scheppen
mensenkind,
vertaal je eigenliefde
in delend scheppen
mensenkind,
draag je vruchten uit
het zal heelheid scheppen
10) BENEDICTIO
waar licht leunt tegen schaduw
spreekt men van menselijk leven
alleen in de horizon
komen zij tezamen
daar kunnen wij allen
slechts van dromen
nu nog niet beleven
open wijds de ogen
houd het zicht op licht
het donkere zal ons dan
meer van verre omzomen
en zijn we hoopvol
op het goede gericht
(wordt op muziek gezet voor koor, solist en begeleiding)
foto
1 reactie op dit bericht
veel blogplezier
Hallo, ik wil je graag op deze zaterdagmorgen welkom heten en je een leuk en hopelijk warm weekend toewensen en ik hoop dat je hier een fijne tijd zult hebben . Veel plezier nog verder. Daaaaag!!