Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
1. INTROÏTUS
oh, mens,
mijn beeld
in jou geschapen
ik treed nader tot jou
beziel je met ademende
genade
laat ons samen juichen
ons op gezamenlijk
licht beraden
langs verheffende wegen
omgordend door
voortdurende bloesem
laat ons zoeken
naar een scheppende zegen
2) ORA PRO NOBIS
verscholen in jullie
begrensd door
bescheiden licht
omgeven door
mensenpilaren
zocht ik jullie
Mij te vinden
slechts om jullie
aan mijn ideaal
te verbinden
3) KYRIE
mens,
ik ontferm mij over jou
leg je hand in de mijne
mens,
ik ben in jou
spiegel je ziel aan de mijne
mens,
ik heb je nodig
voel mij in het kleine
4) GLORIA
jij, mens,
het pronkstuk
van onze
scheppende daad
zing het lied
van vreugde over
de beeldende natuur
het ondersteunt
jouw vruchtbaar zaad
over de rijkdom
van menselijk raken
bejubel onze vriendschap,
onzichtbaar intens,
open de handen,
in voortvarendheid
om voor elkander
de liefde te maken
5) EVANGELIUM
morgen wordt het licht
ik weet het zeker
dan vervalt de duisternis
gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
in het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrenkt in troebele smart
ik weet het zeker
in mij wordt de zalige hoop
wederom in goud gegoten
als vandaag is verleden
ontspruiten nieuwe vreugdeloten
6) CREDO
mens,
ik hoor je roepen
zuur en ontevreden
ondankbaarheid
stijgt voortdurend
uit je hart
ja,
het is ook moeilijk
de zin te beleven
bij ongelijke smart
ik zie je geloven
in vertwijfeling
sterft duizend keer
de dood
hoe moet ik jou
beloven
dat er een einde komt
aan de zielennood
mens,
trek op met elkander
ik zie de schepping verdeeld
in zwart en wit
in verderf, in mensen
meer en minder bedeeld
ik bemoedig de heelheid
met mijn oprechte tranen
vaak machteloos
in een verloren uur
toch geloof ik in kracht
verzameld in
goede momenten
mijn goddelijk geduld is
van oneindige duur
7) SANCTUS
jij, mens,
bent verheven,
gevormd uit mijn bloeiende zucht
jij, mens,
verheven overrompeld
met gaven
toch zie ik
een schouwspel
van een eigenzinnige klucht
jij, mens,
verhef de aarde
geef je over,
deel met mij
het menszijn
het komt overeen
met mijn vurige wens
8) PATER NOSTER
ons mensen
verstrikt geraakt
in stoffelijke schijn
tevens tot duivel
vermaakt
ervaar de volheid
van liefde
geniet de eenvoud
in het zijn
zie licht in de ogen
van de ander
pas dan ontvang jij
de verbindende kracht
pas dan zal
de verwarring
door warmte
worden verzacht
9) AGNUS DEI
mensenkind,
je kunt grotendeels
zelf vernieuwend scheppen
mensenkind,
vertaal je eigenliefde
in delend scheppen
mensenkind,
draag je vruchten uit
het zal heelheid scheppen
10) BENEDICTIO
waar licht leunt tegen schaduw
spreekt men van menselijk leven
alleen in de horizon
komen zij tezamen
daar kunnen wij allen
slechts van dromen
nu nog niet beleven
open wijds de ogen
houd het zicht op licht
het donkere zal ons dan
meer van verre omzomen
en zijn we hoopvol
op het goede gericht
(wordt op muziek gezet voor koor, solist en begeleiding)
