Zaterdag 25 augustus 2007
naarmate de jaren korten en seizoenen vervlakken groeit mijn zwijgzaamheid soms schiet praten het doel voorbij er schort iets aan de brug na…
|
naarmate de jaren korten
en seizoenen vervlakken
groeit mijn zwijgzaamheid
soms schiet praten
het doel voorbij
er schort iets aan de brug
naar de overkant
planken vallen in diepten
van ijskoude gevoelens
onbereikbaar blijkt
de waterkant
mijn ogen spreken niet meer
dof en verduisterd als zij zijn
uitzichtloosheid krijst
in verstopte oren
wie kan in deze stilte
de hartslag nog horen
|
Zaterdag 25 augustus 2007
in deze nacht sluipt de zondag binnen door open deuren hoor ik de echo van de voorbije dag heb niet de wil een nieuw etmaal te beginnen soms…
|
in deze nacht sluipt
de zondag binnen
door open deuren
hoor ik de echo van
de voorbije dag
heb niet de wil
een nieuw etmaal
te beginnen
soms is het fijn
banden met gister
te koesteren
zaterdag is nog
zo'n warme deken
waarom zou ik mij
er van losweken
|
Zaterdag 25 augustus 2007
ook al is mijn nek gekroond met een hoofd het leidde niet tot zuivere rede de schepper had mij dat trouwens ook nooit beloofd Gode zij dank
|
ook al is
mijn nek
gekroond
met een hoofd
het leidde niet
tot zuivere rede
de schepper
had mij dat
trouwens ook
nooit beloofd
Gode zij dank
|
Zaterdag 25 augustus 2007
een stukje vel van genegenheid is van mijn huid gestroopt naakt sta ik te kijken, andermaal uitgeblust heb moeten wijken voor een vroege doc…
|
een stukje vel
van genegenheid
is van mijn huid
gestroopt
naakt sta ik
te kijken,
andermaal uitgeblust
heb moeten wijken
voor een vroege doch
eeuwige besnijdenis;
als in de dood gedoopt
|
Zaterdag 25 augustus 2007
zo even en niet onbekwaam passeerde een fiets met cyclaam die het meisje versierde op een omafiets langs banen door parken en lindelanen die…
|
zo even en niet onbekwaam
passeerde een fiets met cyclaam
die het meisje versierde
op een omafiets langs banen
door parken en lindelanen
die mede voorjaar vierden
het maakte mijn hart ook vrolijk
ben voor toeschouwers dan olijk
als een deerne mij belicht
ik ben een warme zonnestraal
een schijnend vreugdevol verhaal
en op iedereen gericht
|
Zaterdag 25 augustus 2007
ja, wat moet ik van haar zeggen: een vrouw moet ik naast mij neerleggen
|
ja,
wat moet ik
van haar zeggen:
een vrouw
moet ik naast
mij neerleggen
|
Zaterdag 25 augustus 2007
niet alleen de nacht schermt licht af van helder waarnemen waarin dromen mij soms ongevraagd meenemen naar diepe dalen van verwarring ook de…
|
niet alleen de nacht
schermt licht af van
helder waarnemen
waarin dromen mij soms
ongevraagd meenemen
naar diepe dalen
van verwarring
ook de dag kent momenten
van onzichtbare schaduwen
gevoed door gevoelens
van verkrachte woorden
zij overvallen soms mijn gemoed,
zomaar, zonder te schuwen
een muur met
een zacht fundament
is soms door een
zuchtende wind
om te duwen
temeer daar in de winter
het glazen plafond
door koude is aangeslagen
en dichter boven
de dode aarde hangt
alles is dan zwaarder
te dragen
het is dan een winterdeken
die over mij hangt
|
Zaterdag 25 augustus 2007
onder de oude middeleeuwse toren sta ik even stil als de bejaarde slag het angelus laat horen hij is een roepende over de winterse velden ki…
|
onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het angelus laat horen
hij is een roepende
over de winterse velden
kijkt statig uit zonder
dat men hem nog hoort
of ziet als hemelse bruid
hij draagt slechts
een stenen verleden
en echoënde psalmen
naar verluidt
laten we ons
nog verwonderen
door eenvoud en mystiek
ik zou het niet weten:
zie zoveel koude mimiek
bij de geboorte
van ieder mensenkind
kan men slechts ervaren
hoe de onvoorwaardelijke
goddelijke verwachting
mag worden bemind
|
Zaterdag 25 augustus 2007
heden zoveel jaar na dato versteen ik het beeld van mijn vader houw de lagen van zijn persoon tracht zijn wezen te plaatsen in een menselijk…
|
heden
zoveel jaar na dato
versteen ik
het beeld van mijn vader
houw de
lagen van zijn persoon
tracht zijn wezen
te plaatsen in
een menselijk kader
een postuur
van ruimtelijke omvang
gevoed door
smakelijkheden
een zuivere inborst
gevormd door haast
verborgen verleden
gaven deze kleine man
met humor
en weinig woorden
een ongekende kracht:
de zachte macht
van ervarend voelen
in de stilte
van het ongezegde
soms ook afvragend
wat hij zou bedoelen
mijn beitel breekt
te vroeg
zoek nu in mijzelf
naar zijn diepte
ik kan pas zeggen
wie hij was
als mij is gegund
nog even niet
mijn lijf
voor het laatst
neder te leggen
|
Zaterdag 25 augustus 2007
in dit moment van eeuwige stilte waar vogels zwijgen en mijn hartslagen zich rustig aan elkander rijgen vertoef ik in tederland met zachte t…
|
in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt al mijn vezels
zonder enig zwoegen
wil het delen
met allen
die mij vinden
mij willen zien
met mij zich
willen verbinden
|
mijn zwijgzaamheid (vervolg)