Dood

Kom mee

Ik ontvoer je even, ga met me mee

We lopen samen in dit bos, hoor je hoe de vogels fluiten ?

We zijn allebei doodstil, hebben onze handen in elkaar

Ssssssst, even helemaal niets, voel je de adem van het bos ?

Voel je hoe nietig we zijn, voel je onze liefde samen stromen ?

Ssssssst, de vogels vertellen het door,

De bladeren van de bomen fluisteren het door

Hier lopen twee mensen die alleen samen willen zijn

Ssssssst, stil ons bloed ruist samen , als een beekje

Kom mijn lief, kijk door mijn ogen, naar al dit schoons

 Eliza

Gebed

Heer, laat het in ons leven kleurig zijn !

Geel als het licht, voor als het in ons donker is.

Oranje van warmte, als we ons koud van binnen voelen

Groen van de hoop, als wij geen uitweg zien

Rood van liefde om te geven en ontvangen

Blauw van de hemel die ons richting geeft

Paars van "sorry" zeggen en een nieuwe kans krijgen

En als het zwart van de dood er zal zijn Heer, laat ons dan niet alleen

Laat er veel wit zijn in ons leven: het wit van het nieuwe en onverwachte

En het bruin van de aarde: standvastigheid en beide benen op de grond

Goudkleur, het kostbaarste dat niet met geld te koop is: Uw nabijheid

Heer geef ons van al die kleuren op onze levensreis

Laat ons af en toe de regenboog zien als teken, dat U ons niet vergeet, Amen

Anoniem

Het huwelijk

Het huwelijk is eigenlijk een schoen

Je koopt de schoen en vindt hem mooi en nieuw toen

Je loopt hem uit, het is pijnlijk, maar je zet door

Het gaat goed,als hij  helemaal uitgelopen is

Maar dan gaat de zool slijten, daarna de hak

Je kunt hem dan weggooien,maar ook laten maken

Een nieuwe zool, een nieuwe hak

en je kunt er nog een lange tijd mee voort.

Eliza

Het eeuwige lijnen

Elk pondje, gaat door 't mondje

Dat weten we maar al te goed

We verliezen vaak de moed

Dan willen we niet weten

Hoeveel pondjes we eten

Dan willen we eten en snoepen

En heel hard roepen

Ik heb maling aan dieet dit, of dieet dat

Ik ben het gewoon zat

Maar dat is niet echt waar

Je voelt je vaak naar

Je voelt je dik en vet

En je wilt dan 't liefst niet meer uit bed

En in de spiegel kijk je al helemaal niet

Want je weet toch wel, wat je ziet

Maar verlies nooit de moed

Je weet ook heel goed

Je kunt altijd op nieuw beginnen

En hou vol, je zult winnen

Je stijgt boven je eigen kunnen uit

En neemt gewoon het besluit

Ik zet door, ik ga ervoor

Het resultaat dat zul je zien

Er af minstens een kilo of tien

Eliza

Druk

Druk druk druk, ik heb het druk

Ik ben gewoon van mijn stuk

Vlieg hier en daar naartoe

Ben daarvan dan hondsmoe

Doe tien dingen tegelijk

En als ik dan kijk

Schiet ik er wat mee op

Dan roep ik heel hard stoppppp !

Doe alles een voor een

Kabouters zijn er geen

Ik moet het zelf klaren

Dus dan ook bedaren

Doe dus rustig aan

Dan zal alles makkelijker gaan

Eliza

Een onsje hagel gepresenteerd op een blaadje bos groen…

Koetje proeft geen verschil, alleen een beetje bevroren het gras !

Wolken

Wolken  in de blauwe lucht

Wolken  ik slaak een diepe zucht

Wolken  groot klein, dun, lang, dik,

Wolken  ben echt in mijn schik

Wolken ik zie erin: paarden, honden, bomen,

Wolken heerlijk dagdromen,

Wolken in het azuurblauw

Wolk    ik hou van jou.

 Eliza

Nog meer muizen

We hebben ons hele leventje wat met witte muizen gehad. Zo ook in Makkum , hadden we witte muizen, op de vensterbank staan.

We zouden een weekendje weg, dus muizen goed te eten en te drinken; wij weg…  Kwamen terug en hoe ze het voor elkaar kregen, ze waren weg, gewoon weg !

Wij zoeken. Vonden op een gegeven ogenblik witte bolletjes op de grond ? Het leek wel watten; wij beter kijken en ja hoor, we hadden een theekastje, met zo’n ouderwetse theemuts erop. Op zo’n theemandje, theepot onder de muts, in het mandje en de thee bleef lang warm. De watjes eindigden bij de theemuts en ja hoor, theemuts opgetild, even schudden en daar kwamen een voor een de vier muizen uit tevoorschijn ! Ze hadden een mooi gaatje gemaakt in de theemuts en zaten daar lekker warm. Ze zijn gewoon uit hun eigen aan het verhuizen gegaan; was geen goed idee,  ze hadden dat eerst maar eens moeten vragen.

Zo ook op een dag, komt het buurjongetje met wat in zijn handen bij mij aan de deur:

“Buurvrouw, u heeft toch muizen ?”

 “Ja ?”

“Mag deze muis er dan ook bij ? Ik heb hem gered uit de bek van een kat !”

“Nou, kom maar op met je muis, dan doen we hem wel bij de anderen.”

Maar vreemd gedrag van de witte muizen… Doken allemaal in een hoekje, ver bij de logeermuis vandaan. Vond wel dat deze muis best een lange en dikke staart had. Wij woonden dicht bij een sloot…

‘s Avonds komt mijn man thuis. We hadden ook een jonge hond, die mijn man altijd uitbundig begroette, wanneer hij thuis kwam. Zo nu ook. Mijn man heeft de hond op de arm, ik loop ondertussen naar het muizenhok en pak de logeermuis. Wil hen laten zien ? Oh jeetje,  grote schrik ! De “muis”ziet de hond

en bijt hem gelijk in de neus ! Hond gillen. Mijn man probeert de hond te ontzetten en gilt heel hard: "Wat heb je nu weer uit gehaald ? Waar komt die jonge rat vandaan ?”

“Help, een jonge rat ?”

Mijn man,kon de hond helemaal optillen, maar de rat liet niet los. Met heel veel pijn en moeite, kon hij hem losrukken en meteen buiten in de sloot kiepperen. Hond kapotte neus, man weer heel erg verontwaardigd. Dat ik nou niet gezien had dat het een rat was, had toch zeker nog nooit een jonge rat gezien ? Kon ik er wat aan doen ?

Eliza 

16-10-2007 om 21:39 geschreven door Eliza

"Hé vrouwtje waarom gooi je al dat lekkere brood naar die stomme water kippen ?”

Rommelmarkten

Een nieuwe uitdaging,  de “rommelmarkt”. Het is een uitdaging om niet met “rommel” thuis te komen, want die heb je zelf wel; het is de pret om dat ene mooie flesje of die oude speelgoedauto – merk “Dinki Toy”  – te vinden. Zelf ben ik gek op lezen, dus ik kijk graag naar boeken. Maar ben vaak te gretig, koop bij de eerste de beste verkoper meteen 4 boeken; kom ik er achter dat even verder de boeken de helft goedkoper zijn !  Afdingen, daar heb ik een hekel aan; die mensen staan niet voor niets de spullen te verkopen, willen wat verdienen en het is al zo goedkoop dat ik er erg blij mee ben.

Maar er zijn wel wat regels die ik moest leren; doe nooit te enthousiast als je iets mooi vind en het is niet geprijsd. Gegarandeerd dat je dan meer moet betalen, want je neemt het dan toch wel, gokt de verkoper. Spreek thuis met je eigen af :  “ik neem zoveel geld mee als ik kan missen”,  want echt, wéér die verleiding… heb je méér in je portemonnee, gaat het ook op ! Neem kleine munten mee; ik heb uit ervaring geleerd dat,  als ik voor iets 75 eurocent moet betalen en ik heb dat niet gepast,  ik 1 euro geef en zeg:  “Hou die 25 euro cent maar !” Doe je dat over de hele markt, dan had je nog wel tien dingen  kunnen kopen, bij wijze van spreken.

 Zorg dat je genoeg tassen meeneemt, je weet maar nooit.  Niet ieder verkoper geeft een tasje erbij; probeer zo systematisch mogelijk de markt af te lopen, anders weet je niet meer of je er wel of niet langs bent geweest. Laat je ook niets aansmeren wat je niet mooi vindt, de verkoper wil graag met lege auto naar huis, dus… die wil wel, dat weet ik uit eigen ervaring. Met Koninginnendag heb ik zelf met een kennis op de rommelmarkt gestaan; op het laatst wilden we het wel gratis meegeven als het maar niet mee terug naar huis hoefde. Dus, laatste tip:  als je weet om hoe laat de rommelmarkt is afgelopen, ga dan zo laat mogelijk, dan is alles goedkoper omdat ze er vanaf willen. Niet te laat, anders zou je wel eens “de hond in de pot kunnen vinden”en dáár was je nou toch net  niet naar op zoek ?

Hé hallo fijn dat onze baasjes niet bang zijn voor een hagelbui. Kunnen we even de laatste nieuwtjes uitwisselen…

Wist je al dat die rooie hond met witte vlekken van verderop, smoorverliefd is ?

Dreigend komt de hagelbui in de grijze wolk naderbij, ik moet nog wandelen met Rocky, dus of Rocky en ik droog zullen blijven ?

Eliza

Ode aan het ei

Ei, je bent voor mij een product waar men niet meer omheen kan. Ik bedacht onderweg met Rocky, hoe vaak je een ei nodig hebt ? Ik dacht, ik kan makkelijk 10 dingen opschrijven waar een ei bij nodig is; dat wil ik waar maken, dus daar gaan we:

1…ei gekookt

2…ei gebakken

3…ei geblancheerd

4... ei verwerkt in het gehakt

5…ei in het pannenkoeken meel

6…ei om met paneermeel een bruin korstje om het vlees te maken

7…ei in de salade

8…ei voor garnering op de salade

9…ei in cognac, een grog, als je een kater heb

10 .ei om een lekkere cake te bakken

11..ei geklutst voor een omelet

Jaja, de tien heb ik al gehaald. Dus ik snap nu nog beter waarom ik mij naar voel als ik geen eieren in huis heb ! Dat heb ik met melk en bloem ook.  Want ik denk altijd maar, al heb ik niets in huis, met  melk en bloem en eieren kan ik de heerlijkste pannenkoeken maken en aangezien dat het een van mijn favoriete eten is, zorg ik er echt voor dat die ingrediënten altijd aanwezig zijn.

Het ei

Maakt me blij

Is niet groot

Maar redder in de nood,

Multifunctioneel

Bruin of wit van buiten, van binnen geel

Leven het ei, hoezee !

Neem altijd een eitje mee !

Eliza

Vandaag, ondanks de harde wind en hagel, even een frisse neus halen met Rocky en Macho. Als Iris langs loopt, kijkt ze of mijn overgordijnen open zijn,  want dan ben ik thuis. Ze komt even door de achtertuin aan kloppen en dan maken we samen een rondje "Marieëndal".

De water hoentjes zwemmen nu in de kunstmatig gegraven kuil en u ziet hoe de wolken verschillende kleuren hebben, soms waren ze best donkergrijs. Er kwam ook toen we net thuis waren, genoeg hagel uit de hemel.

Even weggeweest

Even een paar dagen uit de running, niets ernstigs, wel even rustig aan moeten doen. Had een beetje veel hooi op mijn vork genomen en kreeg hem niet meer op de hooiberg…

Grapje, maar het is wel zo, dat ik erg laat achter de pc zat en dan overdag tegen de middag, best sacherijnige werd; een vrolijke Elsje is wat, maar een sacherijnige Elsje, berg je dan maar ! Ook een grapje…

Was wel zo dat ik heel veel ging vergeten (onder andere sleutels kwijt raken), daardoor ook weer gestrest, dus ik liep over . Maar alles is weer onder controle, met behulp van een klein pilletje dat wonderen doet. Het is nu wat rustiger in het hoofdje en ik heb weer zin in schrijven.

Waar ik het over wou hebben, is het openbaar vervoer, namelijk de bus. We hebben nieuwe bussen gekregen, erg fijn voor mensen met korte benen (waar ik er een van ben). De drempel van de bus gaat omlaag als de bus chauffeur de bus opendoet, geweldig het lijkt net de roltrap. De drempel komt vanzelf ter hoogte van mijn voeten ! Wat een openbaring, helemaal goed. Maarrrrrr,  de nieuwe bus had al gelijk een “makke” (het was ook te mooi !).

Het naambord op de bus geeft aan waar hij naartoe gaat. Eerder moesten de chauffeurs zelf de naam veranderen, als de bus een andere route ging rijden. Nu schijnt het met de nieuwe bus automatisch te gaan (NIET DUS…)

Ik ben heel vaak uit het ziekenhuis (het was een halte dicht bij het ziekenhuis) op de bus gestapt, zeker ook wel 3 keer de verkeerde bus gepakt, omdat er 3 achter elkaar komen en ik nooit het nummer van de bus onthoud. Daarom kijk ik op het bord, boven de voorruit, waar dus opstaat waar hij heen gaat en aangezien ik gisteren  zelf de verkeerde bus nam, was ik er vandaag erg alert op.

Dus ik zie bus 1 “Juliana dorp”. Daar wil ik niet heen; ik verzet geen stap uit het wachthokje. Daar komt bus 2 “De Schoten,” daar wil ik ook niet heen, weerom geen stap uit mijn wachthokje. Daar komt bus 3… wat schetst mijn verbazing ? “De Schoten” ??? Schiet mijn maar lek, ga ik nu ook nog dubbel kijken ? Ik zet nu wel vliegensvlug stappen uit mijn wachthokje om bij de bus te komen…

De buschauffeur doet open.  Het is dezelfde kanjer waar ik gisteren een extra rondje Den Helder mee heb gereden…

“Hallo, gaat u naar het Falga centrum ?” (Daar wou ik heen.)

“Nee mevrouw, ik ga naar De Schoten !”

“Laat ik nou toch denken dat ik die net gezien heb !”

“Klopt mevrouw, ik heb haar al ingeseind dat haar naambord niet automatisch op “Falga centrum” is gedraaid.”

.Ik geef een diepe zucht en zeg:  “Lekker, dan kan ik weer een half uur wachten !”

“Ach mevrouwtje, dan ga je toch weer gezellig met mij een extra rondje “Den Helder”, zit je lekker warm en kom je gezellig mensen tegen.”

Nou zo’n uitnodiging op mijn oude dag en zeker van zo’n kanjer, dat kon ik toch niet voorbij laten gaan ? Zei die lieverd ook nog:

“Van mij mag u gratis met de bus omdat het niet goed gegaan is !” 

Het is dat ik verlegen ben  (gelooft u dat ?), anders had ik hem gezoend…

Eliza

De ‘half-om-half’ dag.

Vanmorgen stond ik best vrolijk op, ik zou door een vriendin (een andere als die van de rolstoel ) ’s middags op gehaald worden. Rocky mocht mee, dus daar hoefde ik mij ook geen zorgen over te maken. Wat we gingen doen was nog een verrassing, maar ik zou wel bij haar blijven eten, dat beloofde wat goeds. Maar toen ik Rocky ging uitlaten en ik later terug kwam en mijn sleutel weer eens kwijt was, sloeg mijn vrolijke stemmig gauw om. Ik had verdorie juist een lang koord aan de sleutel gemaakt, zodat ik hem om mijn nek kon hangen. Dat is precies drie weken goed gegaan en nu was ik weer mijn sleutel kwijt !

Waar was hij nou ? Ik heb geen andere achterdeur sleutel meer, want die achterdeursleutel had ik zaterdag willen laten bijmaken, maar vergeten. Ik ben wel 5 keer de  route gelopen die ik met Rocky had afgelegd. Geen sleutel te vinden ! Waarom had ik hem nu niet gewoon om mijn nek gehangen ? Ik had zelf de deur niet afgesloten, was toch weer in tranen, hoofdzakelijk omdat ik wat angstig word door dat gedrag van mij.

Mijn moeder werd op haar 65^ste jaar dement, die begon ook alles te vergeten en nu ben ik als de dood dat het met mij ook langzaam aan de gang is. Ik heb  mijn zoon gebeld en gevraagd of hij een rondje mee wou zoeken. Gelukkig is hij gekomen en vond een snotterende moeder .

“Ma, rustig nu maar, het is niet het eind van de wereld. Ik heb nog wel een slot, doe ik dat voor je in de deur en dan is alles weer oké !”

Nee, niets oké, ik voel me erg onzeker worden. Maar we waren dus nog een rondje aan het zoeken gegaan, komen weer bij mijn tuinhekje en dan lopen we door een klein poortje door de heg van de gemeente en wat hing daar aan de heg ? Juist, mijn sleutel aan het koord ! De vraag is nu: heeft iemand mijn sleutel gevondenen, wist dat die van mij was omdat ik 5 keer heen en weer gelopen had, of is het koord gewoon blijven hangen toen ik langs de heg liep ?

Weer helemaal opgelucht, maar wil toch mij zelf nog weer wat beter aanpakken. Dus echt niet meer zo laat naar bed, niet meer lezen ‘s nachts, proberen een goede nachtrust te vinden. Misschien dat ik dan overdag mijn hoofd erbij hou ?

Dat was het droevige gedeelte. Toen mijn vriendin kwam, had ik mij net weer een beetje opgekalefaterd, mij weer mooi opgemaakt. Joke had een ‘Elsje-verwen-dag’ bedacht ! Zo lief… We gingen naar een tuincentrum, in de buurt; alleen  zou ik daar zo gauw niet heen gaan, maar als ik er gebracht word en je kan met nog iemand samen genieten van al het moois wat je ziet, dan is dat enig gewoon. Daarna zijn we naar haar huis geweest en heeft ze een ‘drie-gangen-   diner’ gemaakt. Zo luxe, zo heerlijk ! Ik hoefde niets te doen, zelfs met de afwas mocht ik niet meehelpen, terwijl ze geen afwastruus had .

Dus ik ben echt heerlijk verwend en dan ben ik dankbaar dat ik zulke lieve mensen om mij heen heb. Want als je zo warrig wordt voel je je nog meer alleen, omdat er dan geen persoon in je directe omgeving is die je hierin kan bijstaan. Dus dit was mijn ‘half om half’ dag; eerst best wanhopig, later zo heerlijk verwend. Helemaal weer in ‘balans’-dag.

Eliza

Winkelpersoneel

Winkelpersoneel, waar vind je nog aardige mensen onder het winkelpersoneel ? Van de week ben ik voor het eerst weer vriendelijk winkelpersoneel tegengekomen. Dat was in een tweedehands kledings- en andere kleinere spullenzaak. Ik ben nog van het ouderwetse en vind het heerlijk als men even de tijd neemt om mij te helpen, als dat nodig is. Ik ben echt niet arm, ik zou gerust wel een nieuw kleedje kunnen kopen, maar al ik dan de prijzen zie en dan de mode, die voor mij absoluut niet gemaakt is, dan vlucht ik gauw weer naar mijn “Rattenplan”, of de kleinere uitgaven waar ik dan was die middag.

De laatste tijd ben ik nogal erg druk, wat ik altijd wel ben, maar nu echt hyper. Dus ik begin in het kleine winkeltje van alles en nog wat  te vertellen, ondertussen kijkend of er iets voor mij bij was. Er was een jong meisje, ik schatte ongeveer 18 jaar, die mij heel gezellig antwoord gaf, met mij meeging zoeken en van alles aanreiken toen ik in het pashokje aan het passen was. Zo lief, ik vond dat geweldig. Kwam ook weer hele fijne dure schoenen tegen, zo nieuw uit de kast van een oude dame die overleden was. Nogal luguber als ik het opschrijf, maar wel een erfenis van ongeveer 99 euro, terwijl ik er 3.50 euro voor moest betalen. Het waren “Ecco” schoenen, die lopen net als pantoffels. Ik wist dat wel, maar kon vroeger echt niet van die dure merkschoenen kopen en ik ben er fier op, als ik ze dan voor zo’n prijsje kan kopen. Dat vind ik juist een sport !

 Maar ik dwaal weer af… dat jonge meisje had engelengeduld met mij, dat viel mij gewoon op en het meisje wat de kassa bediende, was ook superaardig. Heus, dat kom je niet al te vaak meer tegen ! Was laatst in de Hema en dan weet ik gerust wel dat zo’n mevrouw, die achter de kassa zit, er niet uit kan, maar als ik dan wat vraag en ze zegt: “Zoekt u even iemand anders in de zaak !”, dan vind ik dat toch jammer. Niet dat zij er wat aan kan doen, maar de hele sfeer is zo heel anders dan vroeger.

De kleine zelfstandige, die een eigen bakkerij of slagerij  had, of drogist, die ook wisten waar iedereen woonde, hoeveel kinderen  het gezin van mevrouw Jacobs had. De drogist die een dropje gaf als je met je moeder kwam… Ik lijk misschien honderd, maar ik voel het wel zo.

“Mam je bent te soft !” zegt mijn zoon dan.

Ja, ik leef geloof ik een stuk terug in de tijd. De tijd heeft mij ingehaald, met al zijn moderne dingen (met de pc ben ik erg blij !), maar telebankieren en allemaal andere dingen op de pc, daar doe ik nog niets mee, andere tijd of niet. Een beetje tijd voor een ander maken, wat geduld opbrengen, dat moet toch te doen zijn ?

Of vraag ik nu teveel ?

Eliza

Krulspelden

Krulspelden heb je in alle soorten en maten; je hebt schuimrubberen krulstokjes die moeten de papillotten  vervangen (dat waren de lapjes van oude lakens gescheurd, die je in je haar draaide, dan een knoop erin. Je lag de hele nacht op die knopen, maar je had de andere dag de mooiste krullen !).

Dan heb je die ijzeren krullen met een borsteltje erin, dan bleef de roller goed in je haar vastzitten. Die rollers hadden verschillende kleuren op het eind van de kruller zitten; dat betekende verschillende dikten: rood was groot, groen middel en blauw klein. Vroeger had je ook schuimrubberen krulspelden, dat was een rolletje van schuimrubber en daar klipte je dan een witte klem omheen en die sloot weer met een klein dingetje waar je die klip in deed. Heel vroeger hadden ze van die mooie klemmen met  een soort tanden, daar kon je mooi golven in je haar mee maken. Je hebt ook nog permanent krulspelden: indraaien en dan met een elastiekje er weer omheen. Ik heb mijn eerste permanent gekregen met allemaal loodzware verwarmde klemmen, die dan over de krulspelden heen werden geklemd. Kon mijn hoofd echt niet bewegen anders zakte hij zo opzij of naar beneden.

Dus over krullen en krulspelden weet ik gerust wel wat af. Dan hadden we de krultang, de eerste was van ijzer; werd op het gas of de kachel gelegd. Als hij warm werd, deed mijn moeder mijn haar ertussen en dan maar rollen met die tang, tot ze dan mijn oorlelletje weer raakte en ik een brul gaf en mijn moede dan steevast riep: “Wie mooi wil zijn moet pijn lijden !”

Nu zijn er verschillende soorten krultangen, dikke en dunne. Zelf heb ik een krultang op gaspatronen; die heeft geen snoer, dat is best handig. Dus u ziet het, ik kan geen excuus verzinnen dat ik mijn haar niet kan doen, de spullen zijn er,  nu nog medewerking van het weer en natuurlijk van mijzelf… Maar ik hoor vaak in mijn oor fluisteren: “Maak je mooi, doe het voor je zelf. Als je dan in de spiegel kijkt, dan ben je fier op je zelf !”  En dat is waar !

Eliza