Tuintjes
Tuintjes
Het tuintje van mijn buurvrouw,
er staan zulke gezellige dingen in.
dit vind ik ook leuk, de stikkers van de grote prullen
bak(om je eigen prullenbak te herkennen als hij geleegt word)
niet op de prullenbak, maar onder het raam op de muur
Eliza
Bijna zomer
Mathilda kijkt uit naar haar man Harry,
ze laat vast haar eieren niet alleen, ze heeft er 6.
Natuurlijk zijn er altijd mensen die zo nodig iets
naar ze toe moeten gooien
zoals een leeg cola blikje.
De paardebloem,waarom geen zonnehartje? zo mooi geel
zo'n wonderlijke bloem. Is hij uitgebloeit dan komt er
een prachtig pluizenbolletje, de pluisjes worden
door de wind weer weggeblazen .
Zo komen er overal zonnehartjes,
een wonder van de natuur toch?
De knotwilg krijgt ook weer allemaal blaadjes
en de bomen langs ons pad zitten weer
vol bloezem in prachtige kleuren.
Wat zijn we dan gezegend
met onze ogen die zien,
onze benen die kunnen lopen ,
onze oren die nog alles horen
Dit moet dan onkruit zijn ,de brandnetel ... berenklauw
en het zonnehartje.
Maar wat een pracht aan kleuren toch?
De berenklauw is vorig jaar (dachten ze) helemaal
uitgeroeit door de gemeente,
DUS NIET,
hij komt met alle kracht weer terug.
Jammer want hij wint het niet van de gemeente,
ze komen dan weer om hem te verwijderen.
Het reusachtige blad van de berenklauw.
Eliza
foto's 27-4-2010
Mijn vriendin belde op,"zullen we naar het tuincentrum gaan?"
"Geweldig jij met de auto ik op mijn paard er achteraan"
Bloemen en plantjes gekocht,
heerlijk op onze gemak uitgezocht.
Prachtige ideeën waren uitgestalt,
er is vast wel iets bij dat ons bevalt.
Kant en klare zwaluw nestjes voor het gemak,
dus niet meer onder de rand van het dak.
Later de kleinkinderen uit school gehaalt,
"kijk oma dit kunnen wij !"
Het is de ondeugt die nu uit hun ogen straald.
Daar zit dan mijn grietje op
het trapje van het schoolplein,
Mijn dag begon goed en
eindigde fijn.
Verwarring
Verwarring
Het is me weer overkomen dat ik iets TOTAAL verkeerd ingeschat heb.
Ik zal het wel nooit afleren altijd te denken dat de mensen mij niet zo behandelen als ik hun behandel.
Als ik iets doodgewoon vind, is het voor een andere helemaal niet vanzelfsprekend. Ik moet daar toch wel in gehard zijn na bijna 64 jaar, maar toch brengt het mij in verwarring, als mensen heel anders reageren dan ik verwacht. Ik was best uit mijn doen en ging mijn zoon vragen wat ik toch voor een raar mens was." Nou Mam, een raar mens ben je niet, maar vaak veel te impulsief, dat niet alle mensen zo zijn, dat moet toch ook kunnen, en als jij dan iets bedenkt wat een ander helemaal niet uit komt, dan kan het gebeuren dat jou dat kwetst, jij plooit je altijd naar de mensen, maar niet iedereen doet dat, alle mensen zijn verschillend." Ja als ik het nu opschrijf is het zo nuchter en waar. Ik blijf het moeilijk vinden.
Eliza
Tekst boven rouwadvertenties
Beloof me,kind, als ik van hier verdwijn
treur niet om mij, straks bloeit weer de jasmijn
en geurt de kamperfoelie. Erger zou het wezen
als zij verdwenen waren, ik er nog zou zijn
Geschreven door: Hugo Bos
*************************************************
Voor jou
Ik staar omhoog, en zoek naar jou
in het zwarte van de nacht.
Ik stel mij voor, dat jij daar bent
en gewoon tegen mij lacht.
Ik zie je niet, ik hoor je niet
maar doordat ik je zo mis
ben ik van het feit doordrongen
dat daarboven mijn ‘iets’ is
Ik sluit mijn ogen en beleef
een intensief moment.
Ik weet gewoon, ik voel gewoon
dat jij dicht bij mij bent.
*************************************************
Als het lichaam niet meer wil
en het leven word een lijden,
kan men dankbaar zijn
dat God het komt bevrijden.
**************************************************
Verdwaald
Verdwaald
Een stip wiekte binnen in het kerkgebouw
zo’n grauwe kleur vind je niet gauw.
Alleen als hij fladdert heen en weer
dan draaien de hoofden statig mee
van links naar rechts, tot hij stille zat
hoog in ’t gewelf waar je hem niet zag
want zo’n pluis, daar is geen zoeken aan.
Maar gelijk met een kind, duurde het niet lang
na korte poos klonk weer zijn stem
en eiste hij de aandacht op, die kleine prop.
Zelfs Pastoors oog ging recht omhoog
en aan zijn gezicht dat er niet om loog
zag ik dat hij er binnenpret om had
met zo’n vreemde parochiaan als gast
En een lach daar ben ik altijd voor
waarom zou je niet lachen in Vaders huis
dat doe je toch ook bij je eigen thuis.
Oók een blijde lach is een gebed …
dus heeft die verdwaalde verenbundel
me tot dubbel bidden aangezet.
Uit een boekje dat ‘Tijdloze Actua’ heet
Van ‘M. Elzas-Groot’
Uit het fotoboek
Foto's uit het fotoboek.
Hé, hé, hoor je wel wat ik zeg?
Zo'n lief stel.
Kijk uit!! daar komt een grote aan
"Zo moet het oma op die muziek "
"Heb ik geen smaak, met mijn zwart witte jas? "
"Oh Jonny, zing een liedje voor mij alleen"
"Wat hoor ik, loopt er nog een in het zwart wit rond?
"Bij ons in de Jordaan"
Hij is zo eenzaam en verdwaald.
Eliza
Gastvrouw zijn
Gastvrouw zijn.
Wat is het fijn om gastvrouw te zijn.
Het was mijn beurt, (echt mijn of hun beurt, dat gaat eigenlijk niet zo, we komen zelf met het idee wanneer het uitkomt om dan voor elkaar te koken. ) om voor ons vieren te koken 3 buurvrouwen uit het volgend blok en ik .
Eerst afspreken of iedereen op de dag kan die ik uit kies. Als dat gaat dan plannen maken wat gaan we eten, dat is gewoon al leuk, uitzoeken hoe ik het ga bereiden, dan de boodschappen doen . Deze keer (verleden week had ik ze met Sven en Indra gegeten) heb ik voor kleine kapucijners gekozen die groenige zachte in blik, niet die harde bruine knikkers. Ik heb in gedachte al een soort Indische rijst tafel maar dan voor kapucijners.
Dus al lopend door de winkel, ga ik op zoek naar uien, gesneden rauwe ui, gebakken uien ringen kunnen al in twee schaaltjes op tafel. Dan kleine augurkjes … piccalilly…zilveruitjes… gebakken spekjes en komkommer.
Ik heb dan al 7 schaaltjes om mijn grote schaal kapucijners verzameld. Eigenlijk is het niet veel kookwerk, maar wel voorbereiding. Ik wil ook een voorafje, ik zie zo veel kookprogramma’s op tv, ik wil dat gewoon thuis in praktijk brengen in mijn eigen steil dan. Dus 2 struikjes lof mee, Hollandse garnaaltjes… whisky cocktailsaus en mandarijntjes. Thuis de struik van de lof voor de helft afsnijden (in de breedte) zo dat de stronk en de blaadjes apart zijn, die blaadjes haal je voorzichtig uit elkaar en zet ze even in het water,
Als je dan lage schaaltjes heb doe je de blaadjes recht op als een bloem in het schaaltje, je pelt de mandarijn en haalt alle pitjes en sliertjes eraf, zodat alleen het vruchtvlees overblijft, dat doe je in een schaaltje de garnaaltjes erbij dan de whisky cocktailsaus,( niet te veel anders blijft er van de smaak van de garnaaltjes niets over) wat peper en een klein beetje zout, dit alles even husselen en dan voorzichtig in het hart van de bloem scheppen. Het toetje heb ik zeer eenvoudig gehouden, gewoon bekertjes met vanille of chocolade vla. Heerlijk de voorbereiding in de keuken s’middags, lekker kneuteren dat is het voor mij wel.
Later het dekken van de tafel met het mooie servies van mijn moeder, de bijna honderd jaar oude wijnglazen ( geërfd van Simon zijn Oma) uit de kast. Ik heb( wel mijn eigen smaak, of dat nu wel hoort?) een heerlijk zoet wit wijntje, dus de glazen mogen weer even mooi wezen op tafel, ze drinken ook fijn omdat ze heel dun zijn. Ja zo ontdek ik dat eten koken voor mij altijd een feestje is, als er maar gasten zijn, dan voel ik mij goed, we tafelen zeker nog gezellig een uurtje na we praten over van alles. Ik weet wat ik kan en als iedereen dan zeer tevreden is, sta ik later super tevreden de afwas te doen, want dat hoort ook bij mijn! feestje, niet voor de gasten.
Eliza
Foto's Zondag 18-4-2010
Foto’s Zondag 18-4-2010
Harry (toekomstige vader) duikt inenen uit het niets op
klapwiekend met zijn vleugels, ik was
net te laat met de camera
Harry zwemt met ons mee
Harry houd Rocky en mij scherp in de gaten, als we maar
verder van het nest af gaan.
"Ik zal me nog even groot maken,
dan zie je met wie je te doen heb."
"Missie geslaagd, ik kan met opgeheven
veren vertrekken."
Knopen in de boom bij de buurvrouw, geven straks weer prachtige roze bloemen.
"Ik moest naar de kapper, ik kan nou de wereld
weer zien, maar of ik er blij mee ben? "
Eliza
Feestje
Feestje
De zon schijnt, ik heb mijn kleinkinderen om me heen ik zou visite krijgen, dus Indra en ik keken elkaar aan,
“Oma tijd voor lekkere hapjes, zullen we ze samen maken?”
Ik heb altijd wel wat in huis, dus gauw de soesjes uit de vriezer, kijken wat voor worst ik nog had, lever worst en gekookte worst, kaas heb ik altijd wel in huis, mandarijnen ook, ik had wel al voor Indra grote Amsterdamse zure uien gekocht, kon ze daar de rokjes ook een voor een van afpellen, voor Indra uien voor Sven snoep tomaatjes, dat zijn hele kleine zoete tomaatjes, zilveruitjes en augurken ook altijd aanwezig, vooral nu ik het snoepen wat afgezworen heb, (heerlijk om dan een augurk of een schaaltje zilveruitjes te pakken, twee soesjes moesten er wel aan geloven dat kon ik niet laten. )Dat glundergezichtje van Indra daar doe ik het alleen al voor, ze vind het ook zo fijn om te helpen, vooral het proeven heeft ze niet van een vreemd, precies oma. Oma maakt alles schoon, de schil van de komkommer…schil van de mandarijn… velletje van de gekookte en leverworst af, kaas in blokjes, en Indra kon onder het oog van oma beginnen met neerleggen en natuurlijk proeven :
“oma dit stukje mandarijn past niet meer, mag ik het opeten?”
“oma is die leverworst lekker?”
“ proef maar,”
“Sven ook”
“natuurlijk Sven ook”
“oma zullen we een grote zure ui delen, ieder een rokje tot hij op is”.
“Ja lekker”
In de grote zure uien wilde ik een prikkertje de kleine zilveruitjes hoefde dat niet, maar Indra was zo met de prikkertjes bezig alle zilveruitjes hadden er ook een, het leek nu wel een schaaltje met een stekelvarken er in.
Zo rommelen we maar wat aan heel gezellig, Sven vermaakt zich op de pc, de visite zou om 4 uur komen.
“Oma mag ik wat foto’s nemen,”
“Ga je gang als je er maar voorzichtig mee bent,”
Ik moet eerlijk zeggen dat Indra met haar 5 jaar al leuk foto’s neemt, ze kijkt goed naar het onderwerp, ze maakt zelf met de beer op de goede plek een hele leuke foto, dat vind ik dan schitterend hoor, ja ik loop weer hoog op met mijn kleinkinderen, daar kan ik echt niets aan doen ik voel het zo, en het gevoel word alleen maar meer.
“Oma kijk ik zie mij zelf in de magnetron”
“Sven neem jij mij even met de knuffel op de foto”
Sven kan niet anders doen dan even van de pc af om een foto van zijn zus maken, ze vraagt het zo lief, daar kan hij niet omheen. De visite was blij verrast met de lekker hapjes, Indra kreeg reuze complimenten daar groeide ze gewoon van. Zo kan een gewone gezellige middag een klein feestje worden.
Eliza
Mensen
Mensen hebben de grootste moeite
om elkaar blijvend lief te hebben.
Ook in het huwelijk is het zo.
Na de eerste lawine van
liefdesverklaringen tot ter dood
komt de nuchtere vaststelling
dat men toch niet elke dag
in de stemming is
om voor elkaar dood te gaan
******************************
Ik blijf geloven
in de mens
zoals ik blijf geloven
in de natuur
wanneer ik
in de meest dorre woestijn
een bloempje zie bloeien!
*****************************
Geschreven door ‘Phil. Bosmans’
Vraagje
Vraagje
“Oma, weet je nog dat je ons morgen om kwart over 3 uit school komt halen”
"Ja dat was ik niet vergeten hoor”
” nou dat moest ik even van mamma vragen en meer weet ik niet hoor”
Ik moest toch even lachen hoor, en ik hoor aan de andere kant van de telefoon ook een klein giecheltje.
“Nou mooi is dat, heb ik je gezellig aan de telefoon, weet je niets meer te vertellen”
“Ja maar dat had mamma gezegd hoor, ik moest alleen dat vragen.”
“Ja lieverd oma maakt ook maar een grapje, ik vind het gezellig om even met je te praten zo”.
“Oh ik weet wel wat, we zijn zondag met pappa naar het Kazenmat museum geweest”
“Kazenmat museum? wat moet ik mij daar bij voorstellen?”
“Dat is een museum over de oorlog, met bunkers en kannonen”
“Met bunkers,? ben je dan onder de grond geweest?”
“Nou dat weet ik niet precies, maar er waren allemaal etalages waar van alles in uitgestald lag”
“ Dat lijk me heftig”
“Ja, en oma ze hebben ook met een kanon geschoten, een knal, poefffff Indra had haar handen stijf voor haar oren, ik ook en nog schrokken we er van”
“Ik hoor het al weer het was leerzaam”
“Ik heb op school geschiedenis gehad ook over de oorlog, iedereen moest vechten om zijn land te verdedigen, eerst waren het de Romeinen, en later boeren en knechten”
“Nou Sven jij kan oma weer leren, oma is het allemaal een beetje vergeten”
“Oma nou weet ik niets meer wil je Indra nog spreken”?
“Ja dat wil ik wel maar ik wil ook weten wat jullie morgen willen eten bij oma, het mag je lievelings eten zijn ? “
”Dat moet ik even ook aan Indra vragen?”
“Oma haar lievelings eten is kapucijners met spekkies en piccalilly en uitjes, lusten jullie dat ook”
Ik hoor op de achter grond het gesprek tussen broer en zus,
“Indra lust jij kapucijners met spek?”
“wat zijn kapucijners”
“dat weet je wel die bruine bolletjes, jij doet altijd de uitjes hun rokjes uit weet je het nu?”
“Ik weet het niet zeker, maar ik probeer het wel hoor”
“Oma we willen wel kapucijners hoor”
“Oké, dat vind oma dan gaaf”
“Doei oma”
“Doei Sven”
Heerlijk dat de kleinkinderen de zelfde smaak hebben als oma, als je het ze maar even verteld.
Eliza
Foto's van Hary en Mathilde Zwaan
Foto’s van Hary en Mathilde Zwaan
Hallo Mathilde ben je daar?
Hé kijk niet zo naar haar,
je kiekt mijn vrouw in bed, dat kan niet zo maar.
Ik zit nu wel achter een hek,
maar ik ben niet gek,
dus betaal maar met een brood
PS ( dit is alleen en rijmzin, geen eten gooien in het nest, de andere vogels worden zo gelokt en dat is gevaarlijk voor de eieren.)
anders ben je evengoed in nood.
Ik kan nog steeds om het hek heen,
en dan kom ik er aan, en grijp je meteen.
Nee, zo erg is het ook weer niet,
laat ons gewoon even met rust als je ons ziet
Eliza
De vrijwilligers van werkvrijwilliglandschapsbeheer, hebben een mooie kraamkamer gemaakt voor Harryen en zijn Mathilda. Harry heeft nu een ruime plek om goed op zijn Mathilda te leten , de mensen kunnen nu rustig langs lopen .
April
April
De ene dag de jas nog aan ,
de andere dag in de tuin
in je hemdje staan.
Zo is nu op het ogenblik het weer,
de ene dag straalt de zon de andere
dag gaat de wind te keer
Je weet het even niet wat doe ik aan?
ga ik in mijn jas ,
of in mijn hemdje staan
Ja April doet wat hij wil zo is de kreet,
de ene dag koud
de andere dag heet
Heerlijk toch de zomer komt
er nu aan, in gedachten
al naar het strand gaan
Daar moeten we nog even op wachten,
dat duurt nog wel ‘n
paar dagen en nachten.
Eliza
Carrousel
Carrousel
Het kind rijd op een hobbelpaard
Een schimmel met een vlassen staart
De moeder, op haar hobbelkoe ,
rijd met het kind naar Oma toe
Een vader op z’n hobbelos
Trekt voor hun uit door het wilde bos
-Dit al geschiedt, versta dat wel
op het dorpsplein, in een carrousel-
Ziet hoe het windje straffer waait
naardat de malle molen draait
En al de boeren in het rond
die zien het aan met open mond.
Het gaat maar door in volle vaart,
op - os en - koe en hobbelpaard.
’s Nachts maakt het kind nog eens de reis
en neuriet zacht een orgelwijs
Doch heel diep in het groene bos
jankt luid de rode hobbelvos.
Geschreven door Jac. Van Hattum
Druk, druk, druk
Druk druk druk
Ja, het mooie weer is er, dan gaan hier de dagen bij mij altijd anders dan ik gedacht had.
Van af donderdag was het al feest. “Els wil jij mijn haar krullen en onder de droogkap doen? “
“Is goed maar wat eet jij vanavond?”
“ Prei met aardappelen en rund vlees.”
“ Oké kom ik lekker bij jou eten”,
“dat is prima hoor, ik mooi haar, jij lekker aanschuiven.”
Is dat niet geweldig?( kon ze wel iets anders zeggen? ),
als alle mensen hun kunnen zouden delen met anderen, die dan ook weer iets terug doen.
Dat is natuurlijk niet goed voor de winkels, stel u voor:
“Als jij mijn fiets maakt, bak ik voor jou brood”
Alarm voor de bakker, en de fietsenmaker.
“Wil jij misschien dit zoompje even in mijn broek maken , dan sop ik jouw ramen.”
Alarm voor de naaister en de glazenwasser.
“Go ik heb moeite met mijn tuin, als jij mijn tuin doet, brei ik sokken voor je.”
Alarm voor de tuinman en de winkel die sokken verkoopt.
Dit is een beetje ver gezocht misschien, maar het zou voor de mensheid volgens mij heel wat goede wil kweken, als men dingen waar hij of zij goed in is zouden gebruiken om elkaar te helpen.
De wereld valt van narigheid bijna uit elkaar, dan ‘MOET’ het toch mogelijk zijn elkaar weer wat steun te geven door de goede dingen die de een kan, tegen de goede dingen die de ander kan uit te wisselen?
Dat was weer even een dwaling in mijn verhaal, zo zou ik het wel willen.
Donderdag ochtend dus haren doen, kennis zit onder de droogkap telefoon:”Els ben je vanmiddag thuis?”vriendin onder kap raadplegen ,
“ik krijg telefoon of ik vanmiddag thuis ben, als je een boterhammetje mee eet, kan het dan dat ik om twee uur beschikbaar ben voor een andere vriendin?
”Ja dat is prima hoor dan kan ik nog wat in mijn tuin doen, en zie ik jou om 5 uur voor het avond eten.”(kon ze wat anders zeggen?)
Ik naar de telefoon,
”het is goed hoor, kom maar.”
“Ja maar gaat die andere vriendin nu weg om mij ?”
Help, dat zit er natuurlijk wel een beetje in.
“Ze wil toch wel graag nog wat in het tuintje doen dus het is in orde hoor.”
Oké dan zie je mij vanmiddag, het is zo mooi weer, kunnen we in de tuin rummicuppen.
Zo zijn er dus al twee afspraken die ik niet van tevoren wist, dat vind ik juist wel spannend, altijd een verassing wat er komt. Ene vriendin weg, andere komt heerlijk in de tuin rummicuppen. Joop komt langs, hij laat Bennie uit ziet ons in de tuin, komt gezellig over het hekje hangen.
Ik wil hem al vragen om binnen te komen, maar bedenk mij op het laatste moment, dat is niet leuk voor mijn vriendin we zijn aan het rummicuppen.
Ik moet daar echt op letten, omdat ik iedereen tevreden en blij wil hebben gaat het dan juist niet helemaal goed.
Dus met Joop even een gezellig babbeltje gemaakt, wij weer verder met ons spelletje.
“Buurvrouw ik heb wat voor u”
De buurvrouw naast mij staat in haar tuin met een tasje in haar hand.
“Oh wat leuk,”
“U bent nogal creatief, dus ik heb voor u nog wat van de Pasen, kunt u er volgend jaar wat leuks van maken.
“Oké dank u wel”.
Ik had het tasje dus gewoon weg moeten leggen, maar daar is dat kind in mij die dol nieuwsgierig is, dus tasje openen tussen de rummicup stenen in.
Leuke stenen paaseieren met ’n kopje van een kuiken er uit, gele kaarsen dikke en dunnen, Paasservetten, en toen kwam er een grote zak paaseitjes tevoorschijn, chocolade paaseitjes, helpppp. De paaseitjes wel meegeven aan mijn vriendin die ik later in de kamer erg hoorde grinniken, ik had het zakje paaseitjes aan haar handtas vast gebonden zo dat ze niet vergeten zouden worden, want ik ben nog steeds verslaafd.
De middag is om, de ene vriendin naar huis, ik samen met Rocky op de fiets naar de eerste vriendin die ik die dag gezien had, daar heerlijk warm gegeten, 8 uur op huis aan dan echt uitgevloerd lekker in mijn bed tv kijken, dus even geen p c, daar kwam ik gewoon niet aan toe.
Een dag met verassingen, ik hou er van.
Eliza
Vrolijke dag
Vrolijk dagje
Vandaag schijnt de zon zo mooi aan de hemel, de lucht is blauw, achter in de tuin krijg ik echt een zomer gevoel over mij, het is lekker warm, waar ik al op gehoopt had is werkelijkheid geworden, de boterbloempjes( ik hoorde vanmiddag dat het spenekruit heet) van verleden jaar zijn weer in grote getallen opgekomen, mijn tuin is nu mooi fris groen en helder geel door al die bloempjes die nu uitkomen.
Ik grijns van oor naar oor als ik Rocky uitlaat en dan naar mijn tuin kijk. Voel me ook vrolijk zelfs een beetje uitbundig. Ga ook weer voor de zoveelste keer op mijn eten letten, nou... eten? Het is meer het snoepen dat ik niet laten kan, maar nu is het net of er een nieuwe energie in mij stroomt door de zon en de bloemetjes. Dus vanmorgen de beroemde magere soep gekookt, heel veel groente, bouillonblokjes er in, heel veel water, en dat is het. De hele dag kun je daar van eten zonder veel calorieën te gebruiken. Oh ik weet het allemaal zo goed, ook weer rauwkost gemaakt, van: witlof… mandarijn… appel… gekookt ei… ham blokjes…augurkjes... klein rauw uitje, alles lekker door elkaar husselen, zout en peper naar behoefte, als je niet veel hoeft af te vallen dan mag er als je het opschept een beetje mayonaise bij, (als je de mayonaise er al door schept word het waterig door het zuur van de augurken) maar niet als je echt wil afvallen.
Ik kan het zo mooi vertellen, en elke dag 'DAT' ik het doe, is dan maar weer mee genomen, het beste is gewoon je eetpatroon grondig wijzigen en dat gewoon blijven doen!
Maar Els blijft Els,( die echt heel serieus bezig is ), mijn vriendin komt( zij wist niet van mijn nieuwe poging om wat kilo's kwijt te raken ), en brengt 4 kleine gebakjes ( vierkantjes in een papieren vormpje) mee. Ik zeg heel stoer ” ik ben aan de lijn”, ah joh, ze zijn maar klein, Els naar de keuken en komt met twee schoteltjes en gebakvorkjes terug, samen eten we ze alle vier op, met de gedachte dat ik niet 2 maar 1 groot gebakje heb op gegeten, want samen waren ze 1 groot gebakje.
Wat ben je dan toch een bedrieger van je zelf.
Eliza
Even lekker er tegenaan
Even lekker er tegen aan
Ja een hele week niet schrijven was toch erg lang, maar ‘daar’ dacht ik er geen moment aan, eenmaal weer thuis, kriebelt het weer behoorlijk.
Voor het weekje vakantie, was ik met mijn zoon en kleinkinderen naar een rommelmarkt geweest, het was de laatste binnen rommelmarkt. Volgende week is het hier weer, vlakbij mijn huis, het is dan buiten vanuit de auto’s word er dan verkocht en dan heet het “kofferbakmarkt” . Ik wil er wel graag heen maar bewust ga ik niet altijd, ik heb zelf mijn huis vol rommeltjes en dan komen er weer meer bij.
Ik kijk altijd wel naar leesboeken, ik mag zo graag lezen. Deze keer heb ik een bijzonder leuk boekje gevonden met kinderversjes uit een grijs verleden. De versjes die ik er van ken uit mijn jeugd ( brr, wat voel ik me nu oud) staan er ook in maar soms met een oudere spelling. Ik ga er af en toe een op mijn blog zetten.
Sven en Indra hadden € 5.00 gehad van mij, dan konden ze zelf kopen wat ze mooi vinden. Sven was meteen verrukt, hij zag een hele stapel’ Pinkeltje' boeken, de mevrouw die ze verkocht had er schik in dat Sven ze zo mooi vond, ze maakte met Sven een deal: zoveel boeken voor de € 5.00. Hij kwam met 8 ‘Pinkeltje’ boeken glunderend naar ons toe. Indra daarin tegen, had meteen in het begin van de sporthal rolschaatsen gezien, (roze nog wel) die vond ze mooi en die wou ze. Chris had het er niet zo erg op, dus hij zei, ”ik weet niet of het van mamma mag, kijk maar naar wat anders”.
Dan heeft een garnaal van 5 jaar toch echt een kopie hoor, ze liep alles straal voorbij, op een gegeven moment zei ze tegen haar pappa,
” ik wil graag speelgoed voor buiten,die rolschaatsen zijn voor buiten”.
Daar was over na gedacht, maar Chris was niet op andere gedachten te brengen. Toen ging ik me er mee bemoeien,dat had ik beter niet kunnen doen,Chris werd daar niet vrolijker van. Als hij nu meteen gezegd had,”ze zijn alleen om het weekend bij mij en de rest bij hun moeder, die moet beslissen of dat goed is”. Daar had hij dan wel gelijk in . Ik kon haar lijmen door een knuffel en een pot met bloemen (“oma deze bloemen wil ik voor jou kopen, deze gaan nooit dood” ze moesten wel gemaakt worden, ook van dat fluweelachtige spul) voor haar te betalen, dat briefje van €5.00 zat echt klem in haar handje hoor. Chris:
“je trekt Indra nu voor, Sven heeft ook zijn € 5.00 al uitgegeven”,dus het zelfde bedrag als de knuffel en bloempot van Indra, ook aan Sven gegeven, Sven kocht leuke voetbal poppetjes.
Geen punten voor mijn oma bewijs hoor.
Ik dus uiteindelijk blij met mijn versjes boek, toen we alles gezien hadden gingen we richting uitgang, Indra nog steeds € 5.00 in haar hand.
Chris:
“Nu kan je kiezen of delen,of je gaat naar huis met niets, of we kijken nog gauw of we iets leuks kunnen vinden”.
Ik zag het kopie gewoon denken, ze koos eieren voor haar geld, ze ging met Chris nog even kijken, kwam toch wel blij terug met een keukentje waar van alles en nog wat bij zat. De mevrouw vroeg er € 7.50 voor. Het huilen stond haar toch al nader dan het lachen, ze had zo graag die roze rolschaatsen gekocht, maar ‘dit of niets’ en nu had ze geen geld genoeg. Chris heel schijnheilig
”hoe moet dat nu”
Indra haar droevigste gezicht opgezet, en ja hoor, de mevrouw vond het zo zielig, dus mocht ze het meenemen voor €5.00 . Op de doos stond toch wel een bedrag van € 29.00 euro, natuurlijk was er veel meegespeeld maar Indra was er nu wel blij mee. We komen thuis met al onze schatten, Indra pakt het keukentje uit, is hevig aan het zoeken en er komt weer een pruillip,
“Oma de Barbie pop die op de doos staat zit er niet in, nu kan ik er toch niet mee spelen” .
Oh helpppp…,hoe leg je nu uit dat die Barbie pop er opstond om het plaatje wat leuker te maken?
Zo lief, Sven vertelde het haar en bood gelijk zijn voetbalpoppetjes aan om even mee te spelen, zelf ging hij ook even met zijn zus en het keukentje spelen, dat leverde een lieve foto op.
De knuffel (het is een Pinguïn hij of( zij? ) moest eerst wel gewassen worden .
“Ja maar oma dan word hij erg nat”,
“we stoppen hem of (haar) gewoon in de droogtrommel”.
“Ja maar oma word hij of (zij) dan niet misselijk?
“wel nee”
“Maar oma”
“ja”
“hij of(zij) is nu zo lekker zacht”
“Als hij of(zij) gewassen is doet oma er een beetje wasverzachter op “
Nou toen mocht hij of (zij)gewassen worden, wasverzachter er op en de droogtrommel in.
Ze stond er met haar snuit boven op, elke 5 minuten moest de deur van de droogmolen open om te zien of hij of (zij) al droog was. De laatste keer dat ze de trommel open deed was hij of(zij) bijna droog.
“we leggen hem of (haar) wel even voor het raam in het zonnetje ,dan is hij of(zij) zo droog”
“ Oma wat is hij of (zij ) heerlijk zacht en hij of (zij) ruikt zó lekker”
Hoera heb ik toch weer wat punten gescoord voor mijn Oma bewijs.
Eliza
Een zoektocht
Een zoektocht.
Een zoektocht naar jezelf
Een zoektocht door dit leven
Ben je wel de moeite waard?
Heb je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen
Voor je medemens?
Of heb je daar de kracht niet voor
En lijd je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel,
Gekrenkt of lamgeslagen
Ziekte, pijn of ander leed,
je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg,
Niet waardig of niet wijs...
Dan wordt het tijd om op te staan,
Ga op ontdekkingsreis.
Ontdek dat jij jezelf mag zijn,
Met fouten en gebreken.
Vergelijk je niet met wie dan ook,
Je bent uniek gebleken.
Je kreeg talenten toebedeeld.
Deel uit en je zult merken
Hoe waardevol een mens kan zijn.
Een ander kan versterken!
Een luisterend oor,
Een schouderklop,
't Zijn kleine zonnestralen.
Waaruit een grote liefde blijkt,
Op mensen neer te dalen.
Het geeft je kracht om door te gaan,
Te werken op deéz ‘aard..
Onthoud: jij bent bijzonder,
Onthoudt: jij bent goud waard!
Een bewerkt gedicht door mijn schoonzus aan mij opgedragen,ik vind het zo mooi ik zet het op mijn blog.
Het origineel is geschreven door: ‘Thea Zuidema’
Eliza
Mini vakantie
Baila
Nieuwschierig ben ik, wat doe je?
Mini vakantie
Ja een heerlijk weekje boerderij zit er weer op. Zo jammer, je kijkt er naar uit en voor je het weet zit je al weer in de bus naar huis.
We hebben leuke dingen gedaan, winkelen in en groot winkelcentrum wat hagelnieuw was, zijn geslaagd in het kopen van leuke truitjes. Even over de markt geslenterd, bij een groothandel langs geweest voor schapen brokken, ik heb daar een paar rubberen klompjes gekocht, ik kan die dan ook even zo aanschuiven als ik naar de dieren ga. Toen ik aan kwam wou ik natuurlijk gelijk naar de lammetjes toe. Met mijn goeie schoenen de stal in heerlijk genieten van de lammetjes, maar met vet schapenstront onder mijn schoenen de stal weer uit. Dus dat moest anders, nu heb ik mijn eigen klompen daar staan. Fijn vond ik het om s’morgens samen te ontbijten,s’ middags lekker warm eten, met even een kleine rust pauze, met z’n drieën languit. S ‘avonds was er altijd wel weer wat lekkers op brood, ik ben erg verwent, ik wou ook echt niet naar huis, heb nog gevraagd of ze geen 'manisje in alles' nodig hadden, inwonend dan, maar heelaas dat was niet zo. Dat is natuurlijk een grapje maar door het lezen van streekromans kom je dan op de gedachten.
Baila, lekker buiten
Monument voor het nieuwe winkelcentrum "de Streek hof "
Ik had een prachtig boek, ik heb me helemaal suf gelezen. Het hete; ‘Mijn naam is Sara’ de inhoud was zo spannend dat ik het na twee dagen en een halve nacht uit had. Daarna ben ik begonnen aan de streekromans. Boven op de slaapkamer had ik er een, beneden in de kamer had ik er ook een. De verschillen tussen rijk en arm kwamen daarin wel heftig naar voren, arme knecht die verliefd word op een dochter van een rijke boer en boerin, dat kon natuurlijk niet hé. De Friese taal werd ik zo langzamerhand ook een beetje machtig maar er waren nog genoeg woorden waarvan ik uitleg moest vragen aan mijn gastvrouw. Al met al een geslaagde mini vakantie, kon nog wat doen in de tuin samen met mijn gastheer, tevreden omdat het er weer netjes uitzag, naar huis. Het eerste wat ik gedaan heb thuis? Rocky in bad stoppen want hij was gitzwart en rook echt naar schapen en paarden, ze deden elkaar niets, wel betrapte ik Rocky op het eten van een heerlijke paardenvijg. Brrrrrrrrrr.
mijn gast onderkomen.
Mijn lieve gastvrouw, en vriendin.
Eliza
Foto's van de mini vakantie
Stal van 'Baila '
'We zijn met z'n zevenen '.
Als dank, bloemen uit eigen tuin opgemaakt.
'Lekker die paardenvijg '
Blij met mijn dekentje, het was best nog wel koud.
De bus die mij en Rocky keurig heen, een weer thuis bracht.
Eliza
Lammetjes knuffelen
Lammetjes knuffelen
Op het station aangekomen daar wachten tot ik word gehaald.
Natuurlijk weer de nodige dingen mee, Rocky houd scherp zijn knuffel, de krokodil in de gaten.
Lammetjes bewegen altijd.
"Hallo, ken je ons nog ?
Dit zijn al stevige lammetjes.
Moeder groene kont, lammetje blauw kruis op zijn kont, deze horen dus niet bij elkaar.
Oei, ik ben verlegen
Goed te zien dat groene vlekje, pappa schaap had op die datum een groen blokje om zijn hals toen hij vrijde met mamma schaap, dus mijn gastheer weet dan precies waneer de lammetjes komen.
Morgen ga ik uitgebreid vertellen, over een super mini vakantie.
Eliza
